Akhil Brahmandman Ek Tun Shri Hari

અખિલ બ્રહ્માંડમાં એક તું શ્રીહરિ,
જૂજવે રૂપે અનંત ભાસે;
દેહમાં દેવ તું, તેજમાં તત્વ તું,
શૂન્યમાં શબ્દ થઈ વેદ વાસે.

પવન તું, પાણી તું, ભૂમિ તું ભૂધરા,
વૃક્ષ થઈ ફૂલી રહ્યો આકાશે;
વિવિધ રચના કરી અનેક રસ ચાખવા,
શિવ થકી જીવ થયો એ જ આશે.

વેદ તો એમ વદે શ્રુતિ-સ્મૃતિ શાખ દે,
કનક કુંડલ વિષે ભેદ ન હોયે;
ઘાટ ઘડિયા પછી નામરૂપ જૂજવાં,
અંતે તો હેમનું હેમ હોયે.

ગ્રંથે ગડબડ કરી, વાત ન ખરી કહી,
જેહને જે ગમે તેને તે પૂજે;
મન-વચન-કર્મથી આપ માની લહે,
સત્ય છે એ જ મન એમ સૂઝે.

વૃક્ષમાં બીજ તું, બીજમાં વૃક્ષ તું,
જોઉં પટંતરો એ જ પાસે;
ભણે નરસૈંયો એ મન તણી શોધના,
પ્રીત કરું પ્રેમથી પ્રગટ થાશે.

अखिल ब्रह्मांडमां एक तुं श्रीहरि,
जूजवे रूपे अनंत भासे;
देहमां देव तुं, तेजमां तत्व तुं,
शून्यमां शब्द थई वेद वासे.

पवन तुं, पाणी तुं, भूमि तुं भूधरा,
वृक्ष थई फूली रह्यो आकाशे;
विविध रचना करी अनेक रस चाखवा,
शिव थकी जीव थयो ए ज आशे.

वेद तो एम वदे श्रुति-स्मृति शाख दे,
कनक कुंडल विषे भेद न होये;
घाट घडिया पछी नामरूप जूजवां,
अंते तो हेमनुं हेम होये.

ग्रंथे गडबड करी, वात न खरी कही,
जेहने जे गमे तेने ते पूजे;
मन-वचन-कर्मथी आप मानी लहे,
सत्य छे ए ज मन एम सूझे.

वृक्षमां बीज तुं, बीजमां वृक्ष तुं,
जोउं पटंतरो ए ज पासे;
भणे नरसैंयो ए मन तणी शोधना,
प्रीत करुं प्रेमथी प्रगट थाशे.

Akhil brahmand man ek tun Shrihari,
jujave rupe anant bhase;
deh man dev tun, tej man tattva tun,
shunya man shabda thai Ved vase.

Pavan tun, pani tun, bhumi tun bhudhara,
vriksh thai phuli rahyo akashe;
vividh rachna kari anek ras chakhva,
Shiv thaki jiv thayo e ja ashe.

Ved to em vade shruti-smriti shakh de,
kanak kundal vishe bhed na hoye;
ghat ghadiya pachhi namrup jujavan,
ante to hem nun hem hoye.

Granthe gadbad kari, vat na khari kahi,
jehne je game tene te puje;
man-vachan-karmathi ap mani lahe,
satya chhe e ja man em sujhe.

Vriksh man bij tun, bij man vriksh tun,
joun patantaro e ja pase;
bhane Narsainyo e man tani shodhana,
prit karun premthi pragat thashe.