Sundara Kanda

Chapter 44: Rama's vow of refuge

5 verses · 44 of 60

What happens in this chapter

Rama's vow of refuge

Even one guilty of killing a crore of brahmins, says Rama, I do not abandon once he comes for refuge; the moment a soul faces Me, the sins of a crore of births are gone. A sinner by nature never cares to worship Me; were he wicked at heart, could he come before Me? Only the pure in mind find Me; I dislike deceit. Even if Ravana sent him to spy, Sugriva, we lose nothing, for Lakshmana can slay every rakshasa in a moment. If he came in fear for shelter, I will guard him like my own life. Bring him either way, says the abode of mercy, smiling, and the monkeys go with Angad and Hanuman.

44.1

कोटि बिप्र बध लागहिँ जाहू । आये सरन तजउँ नहिँ ताहू ॥
सनमुख होइ जीव मोहि जबहीँ । जनम कोटि अघ नासहिं तबहीं ॥

koṭi bipra badha lāgahim̐ jāhū | āye sarana tajaum̐ nahim̐ tāhū ||
sanamukha hoi jīva mohi jabahīm̐ | janama koṭi agha nāsahiṃ tabahīṃ ||

44.2

पापवन्त कर सहज सुभाऊ । भजन मोर तेहि भाव न काऊ ॥
जौँ पै दुष्ट हृदय सोइ होई । मोरें सनमुख आव कि सोई ॥

pāpavanta kara sahaja subhāū | bhajana mora tehi bhāva na kāū ||
jaum̐ pai duṣṭa hṛdaya soi hoī | moreṃ sanamukha āva ki soī ||

44.3

निर्मल मन जन सो मोहि पावा । मोहि कपट छल-छिद्र न भावा ॥
भेद लेन पठवा दससीसा । तबहुँ न कछु भय हानि कपीसा ॥

nirmala mana jana so mohi pāvā | mohi kapaṭa chala-chidra na bhāvā ||
bheda lena paṭhavā dasasīsā | tabahum̐ na kachu bhaya hāni kapīsā ||

44.4

जग महँ सखा निसाचर जेते । लछिमन हनइँ निमिष महँ तेते ॥
जौँ सभीत आवा सरनाई । रखिहउँ ताहि प्रान की नाँई ॥

jaga maham̐ sakhā nisācara jete | lachimana hanaim̐ nimiṣa maham̐ tete ||
jaum̐ sabhīta āvā saranāī | rakhihaum̐ tāhi prāna kī nām̐ī ||

दो॰ 44Doha

उभय भाँति तेहि आनहु, हँसि कह कृपा-निकेत ।
जब कृपाल कहि चले, अङ्गद हनू समेत ॥

ubhaya bhām̐ti tehi ānahu, ham̐si kaha kṛpā-niketa |
jaba kṛpāla kahi cale, aṅgada hanū sameta ||

Text source: Wikisource · Public domain (Tulsidas, 16th c.; 1925 edition, Wikisource PD-1996 tag); transcription CC BY-SA 4.0