पञ्चम अंश

अध्याय 5: पूतना का वध और बालक की रक्षा

23 श्लोक · 5 में से 38

इस अध्याय में क्या होता है

पूतना का वध और बालक की रक्षा

मुक्त होकर वसुदेव मथुरा में नन्द के छकड़े के पास जाते हैं और बुढ़ापे में जन्मे पुत्र पर उनके साथ आनन्द मनाते हैं। वे कहते हैं कि वार्षिक कर दे दिया गया है, अब नन्द शीघ्र गोकुल लौट जाएँ और रोहिणी के पुत्र की भी अपने पुत्र की भाँति रक्षा करें। ग्वाले चल पड़ते हैं। गोकुल में रात के समय पूतना सोते हुए कृष्ण को अपने स्तन से लगाती है और वे दूध के साथ उसके प्राण खींच लेते हैं। उसकी मरणकालीन गर्जना से जागे व्रजवासी बालक को गिरी हुई राक्षसी की गोद में पाते हैं। नन्द उसकी रक्षा-विधि करते हैं और हरि को वराह, नखों से दैत्य का वक्ष चीरने वाले नृसिंह, वैकुण्ठ, मधुसूदन और हृषीकेश के रूप में पुकारकर हर दिशा में बालक की रक्षा माँगते हैं।

5.1

विमुक्तो वसुदेवोऽस्य नन्दस्य शकटं गतः ।
प्रह्टष्टं दृष्टवान् नन्दं पूत्रो जातो ममेति वै

vimukto vasudevo'sya nandasya śakaṭaṃ gataḥ |
prahṭaṣṭaṃ dṛṣṭavān nandaṃ pūtro jāto mameti vai

5.2

वसुदेवोऽपि तं प्राह दिष्ठया दिष्ठयति सादरम् ।
वार्द्धकेऽपि समुत्पन्नस्तनयोऽयं तवाघुना

vasudevo'pi taṃ prāha diṣṭhayā diṣṭhayati sādaram |
vārddhake'pi samutpannastanayo'yaṃ tavāghunā

5.3

दत्तो हि वार्षिकः सर्व्वो भवद्भिर्नृ पतेः करः ।
यदर्थमागतास्तस्मान्नावस्थेयं महाधनाः

datto hi vārṣikaḥ sarvvo bhavadbhirnṛ pateḥ karaḥ |
yadarthamāgatāstasmānnāvastheyaṃ mahādhanāḥ

5.4

यदर्थमागताः कार्य्यं तन्निष्पन्नं किमास्यते भतद्भिर्गम्यतां नन्द तच्छीघ्रं निजगोकुलम्

yadarthamāgatāḥ kāryyaṃ tanniṣpannaṃ kimāsyate bhatadbhirgamyatāṃ nanda tacchīghraṃ nijagokulam

5.5

ममापि बालकस्तत्र रोहिणीप्रसवी हि यः ।
स रक्षणीयो भवता यथायं तनयो निजः

mamāpi bālakastatra rohiṇīprasavī hi yaḥ |
sa rakṣaṇīyo bhavatā yathāyaṃ tanayo nijaḥ

5.6

इत्युक्ताः प्रययुर्गोपा नन्दगोपपुरोगमाः ।
शकटारोपितैर्भाण्डैः करं दत्त्वा महाबलाः

ityuktāḥ prayayurgopā nandagopapurogamāḥ |
śakaṭāropitairbhāṇḍaiḥ karaṃ dattvā mahābalāḥ

5.7

वसतां गोकुले तेषां पूतना बालघातिनी ।
सुप्तं कृषूणमुपादाय रात्रौ तस्मै ददौ स्तनम्

vasatāṃ gokule teṣāṃ pūtanā bālaghātinī |
suptaṃ kṛṣūṇamupādāya rātrau tasmai dadau stanam

5.8

यस्मै यस्मै स्तनं पूतना सम्प्रयच्छति ।
तस्य तस्य क्षणोनाङ्ग बालकस्योपहन्यते

yasmai yasmai stanaṃ pūtanā samprayacchati |
tasya tasya kṣaṇonāṅga bālakasyopahanyate

5.9

कुषूणस्तस्याः स्तनं गाढ़ं कराभ्यामवपीड़ितम् ।
गृहोत्वा प्राणसहितं पपौ कोपसमन्वितः

kuṣūṇastasyāḥ stanaṃ gār̤haṃ karābhyāmavapīr̤itam |
gṛhotvā prāṇasahitaṃ papau kopasamanvitaḥ

5.10

सा विमुक्तमहारावा विच्छिन्नस्त्रंयुबन्धना ।
पपात पूतना भूमौ म्रियमाणतिभीषणा

sā vimuktamahārāvā vicchinnastraṃyubandhanā |
papāta pūtanā bhūmau mriyamāṇatibhīṣaṇā

5.11

तन्नादश्रुतिसन्त्रासात् प्रबुद्धास्ते व्रजौकसः ।
ददृशुः पूतनोत्सङ्गे कृषूणं ताञ्च निपातिताम्

tannādaśrutisantrāsāt prabuddhāste vrajaukasaḥ |
dadṛśuḥ pūtanotsaṅge kṛṣūṇaṃ tāñca nipātitām

5.12

आदाय कृषूणं सन्त्रस्ता यशोदापि द्रिजोत्तम गोपुच्छं भ्राम्य हस्तेन बालदोषमपाकरोत्

ādāya kṛṣūṇaṃ santrastā yaśodāpi drijottama gopucchaṃ bhrāmya hastena bāladoṣamapākarot

5.13

गोः करीषमुपादाय नन्दगोफोऽपि मस्तके ।
कृषूणस्य प्रददौ रक्षां कुर्वंश्चैतदुदोरयन्

goḥ karīṣamupādāya nandagopho'pi mastake |
kṛṣūṇasya pradadau rakṣāṃ kurvaṃścaitadudorayan

5.14

रक्षतु त्वामशेषाणां भूतानां प्रभवो हरिः ।
यस्य नाभिसमुदूभूतपङ्कजादभवज्जगत्

rakṣatu tvāmaśeṣāṇāṃ bhūtānāṃ prabhavo hariḥ |
yasya nābhisamudūbhūtapaṅkajādabhavajjagat

5.15

येन दंष्ट्राग्रविधृता धारयत्यवनी जगत् ।
वराहरूपधूगू देवः स त्वां रक्षतु केशवः

yena daṃṣṭrāgravidhṛtā dhārayatyavanī jagat |
varāharūpadhūgū devaḥ sa tvāṃ rakṣatu keśavaḥ

5.16

नखाङूकुरविनिर्भिन्न-वैरिवक्षःस्थलो विभुः ।
नृसिंहरूपी सर्व्वत्र स त्वां रक्षतु केशवः

nakhāṅūkuravinirbhinna-vairivakṣaḥsthalo vibhuḥ |
nṛsiṃharūpī sarvvatra sa tvāṃ rakṣatu keśavaḥ

5.17

वामनो रक्षतु सदा भवन्तं यः क्षणादभूत् ।
त्रिविक्रमः क्रमाकान्त-त्रैलोक्यः स्फुरदायुधः

vāmano rakṣatu sadā bhavantaṃ yaḥ kṣaṇādabhūt |
trivikramaḥ kramākānta-trailokyaḥ sphuradāyudhaḥ

5.18

शिरस्ते पातु गोविन्दः कणठं रक्षतु केशवः ।
गुह्यञ्च जठरं विष्णुर्जङ्घा-पादौ जनार्द्दनः

śiraste pātu govindaḥ kaṇaṭhaṃ rakṣatu keśavaḥ |
guhyañca jaṭharaṃ viṣṇurjaṅghā-pādau janārddanaḥ

5.19

मुखं बाहू प्रबाहू च मनः सर्व्वेन्द्रियाणि च ।
रक्षत्वव्याहतैश्वर्य्यस्तव नारयणोऽव्ययः

mukhaṃ bāhū prabāhū ca manaḥ sarvvendriyāṇi ca |
rakṣatvavyāhataiśvaryyastava nārayaṇo'vyayaḥ

5.20

शाङ्ग-चक्र-गदा-खडूग-शङ्खनादहताः क्षयम् ।
गच्छन्तु प्रते-कुष्माण्ड-राक्षसा ये तवाहिताः

śāṅga-cakra-gadā-khaḍūga-śaṅkhanādahatāḥ kṣayam |
gacchantu prate-kuṣmāṇḍa-rākṣasā ye tavāhitāḥ

5.21

त्वां पातु दिक्षु वैकुणठो विदिक्षु मधुसूदनः ।
ह्टषीकेशोऽम्बरे भूमौ रक्षतु त्वां महीधरः

tvāṃ pātu dikṣu vaikuṇaṭho vidikṣu madhusūdanaḥ |
hṭaṣīkeśo'mbare bhūmau rakṣatu tvāṃ mahīdharaḥ

5.22

एवं कृतस्वस्त्ययनो नन्दगोपेन बालकः ।
शायितः शकटस्याधो बालपर्य्यङ्किकातले

evaṃ kṛtasvastyayano nandagopena bālakaḥ |
śāyitaḥ śakaṭasyādho bālaparyyaṅkikātale

5.23

ते च गोपा महदू दृष्ट्वा पूतनायाः कलेवरम् ।
मृतायाः परमं त्रासं विस्मयं परमं ययुः

te ca gopā mahadū dṛṣṭvā pūtanāyāḥ kalevaram |
mṛtāyāḥ paramaṃ trāsaṃ vismayaṃ paramaṃ yayuḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)