अध्याय 4: कंस का असुरों को बाल-वध का आदेश

कंसस्ततोद्रिग्रमनाः प्राह सव्वीन महासुरान् ।
प्रलम्बकेशिप्रमुखानाहूयासुरपुङ्गवान्

kaṃsastatodrigramanāḥ prāha savvīna mahāsurān |
pralambakeśipramukhānāhūyāsurapuṅgavān

हे प्रलम्ब महाबाहो केशिन् धेनुक पूतने अरिष्टाद्यस्तथा चान्यैः श्रूयतां वचनं मम

he pralamba mahābāho keśin dhenuka pūtane ariṣṭādyastathā cānyaiḥ śrūyatāṃ vacanaṃ mama

मां हन्तुममरैर्यत्रः कृतः किल दुरात्मभिः ।
मद्रीर्य्यतापितैवींरो न त्वेतान् गणयाम्यहम्

māṃ hantumamarairyatraḥ kṛtaḥ kila durātmabhiḥ |
madrīryyatāpitaivīṃro na tvetān gaṇayāmyaham

किमिन्द्रणाल्पवीर्य्येण किं हरेणैकचारिणा ।
हरिणा वापि किं साध्यं छिद्रष्वसुरघातिना

kimindraṇālpavīryyeṇa kiṃ hareṇaikacāriṇā |
hariṇā vāpi kiṃ sādhyaṃ chidraṣvasuraghātinā

किमादित्यैः किं वसुभिरल्पवीय्यैः किमग्रिभिः ।
किञ्चान्यैरमरैः सर्व्वैर्मदूबाहुबलनिर्ज्जितैः

kimādityaiḥ kiṃ vasubhiralpavīyyaiḥ kimagribhiḥ |
kiñcānyairamaraiḥ sarvvairmadūbāhubalanirjjitaiḥ

किं न दृष्टोऽमरपतिर्मया संयुगमेत्य सः ।
पृष्ठेनैव वहन् वाणानपागच्छन्न वक्षसा

kiṃ na dṛṣṭo'marapatirmayā saṃyugametya saḥ |
pṛṣṭhenaiva vahan vāṇānapāgacchanna vakṣasā

मद्राष्ट्रे वारिता वृष्टिर्यदा शक्रेणा किं तदा ।
मद्राणभिन्नैर्जलदैरापोऽमुक्ता यथेप्सिताः

madrāṣṭre vāritā vṛṣṭiryadā śakreṇā kiṃ tadā |
madrāṇabhinnairjaladairāpo'muktā yathepsitāḥ

किमुर्व्ब्यामवनीपाला मद्रबाहुबलभीरवः ।
न सर्व्वे सन्नतिं याता जरासन्धमृते गुरुम्

kimurvbyāmavanīpālā madrabāhubalabhīravaḥ |
na sarvve sannatiṃ yātā jarāsandhamṛte gurum

अमरेषु च मेऽवज्ञा जायते दैत्यपुङ्गवाः ।
हास्यं मे जायते बींरास्तेषु यत्रपरेष्वपि

amareṣu ca me'vajñā jāyate daityapuṅgavāḥ |
hāsyaṃ me jāyate bīṃrāsteṣu yatrapareṣvapi

तथापि खलु दुष्टानां तेषामभ्यधिकं मया ।
अपकाराय देत्येन्द्रा यतनीयं दुरात्मनाम्

tathāpi khalu duṣṭānāṃ teṣāmabhyadhikaṃ mayā |
apakārāya detyendrā yatanīyaṃ durātmanām

तदू ये यशस्विनः केचित् पृथिव्यां ये च यज्विनः ।
कार्य्यो देबापकाराय तेषां सर्व्वात्मना वधः

tadū ye yaśasvinaḥ kecit pṛthivyāṃ ye ca yajvinaḥ |
kāryyo debāpakārāya teṣāṃ sarvvātmanā vadhaḥ

उत्पन्नश्वापि मृत्युर्मे भूतपूर्व्वः स वै किल ।
इत्येतदू बालिका प्राह देवकीगर्भसम्भवा

utpannaśvāpi mṛtyurme bhūtapūrvvaḥ sa vai kila |
ityetadū bālikā prāha devakīgarbhasambhavā

तस्मादू बालेषु परमो यत्रः कार्य्यो महीतले ।
यत्रोद्रिक्तं बलं बाले स हन्तव्यः प्रयत्रतः

tasmādū bāleṣu paramo yatraḥ kāryyo mahītale |
yatrodriktaṃ balaṃ bāle sa hantavyaḥ prayatrataḥ

इत्याज्ञाप्यासुरान् कंसः प्रविश्यात्मगृहं ततः ।
मुमोच वसुदेवञ्च देवकीञ्च निरोधतः

ityājñāpyāsurān kaṃsaḥ praviśyātmagṛhaṃ tataḥ |
mumoca vasudevañca devakīñca nirodhataḥ

युवयोर्घातिता गर्भा वृथैवैते मयाधुना ।
कोऽप्यन्य एव नाशाय बालो मम समुदूगतः

yuvayorghātitā garbhā vṛthaivaite mayādhunā |
ko'pyanya eva nāśāya bālo mama samudūgataḥ

तदलं परितापेन नूनं तद्भाविनो हि ते ।
अर्भका युवयोर्दोषाच्चायुषो यद्रियोजिताः

tadalaṃ paritāpena nūnaṃ tadbhāvino hi te |
arbhakā yuvayordoṣāccāyuṣo yadriyojitāḥ

इत्याश्वास्य विमुक्त्वां च कंसस्तौ परिशङ्कितः ।
अन्तर्गहं द्रिजश्वेष्ठ प्रविवेश पुनः स्वकम्

ityāśvāsya vimuktvāṃ ca kaṃsastau pariśaṅkitaḥ |
antargahaṃ drijaśveṣṭha praviveśa punaḥ svakam