कंसस्ततोद्रिग्रमनाः प्राह सव्वीन महासुरान् ।
प्रलम्बकेशिप्रमुखानाहूयासुरपुङ्गवान्
kaṃsastatodrigramanāḥ prāha savvīna mahāsurān |
pralambakeśipramukhānāhūyāsurapuṅgavān
17 verses · 4 of 38
Shaken, Kamsa calls Pralamba, Keshi, Dhenuka, Putana, Arishta and the other asura chiefs. He boasts that Indra once fled from him with arrows in his back, that the Adityas, Vasus and even Hari are nothing to him, and that every king on earth bows to him except his guru Jarasandha. Still, he says, the devas plot his death, so the asuras must strike at all who are famous and all who perform yajnas, and search out every child of unusual strength and kill it. The girl born of Devaki has told him his death is already alive. Then he frees Vasudeva and Devaki, tells them their children died in vain, and goes uneasily into his palace.
कंसस्ततोद्रिग्रमनाः प्राह सव्वीन महासुरान् ।
प्रलम्बकेशिप्रमुखानाहूयासुरपुङ्गवान्
kaṃsastatodrigramanāḥ prāha savvīna mahāsurān |
pralambakeśipramukhānāhūyāsurapuṅgavān
हे प्रलम्ब महाबाहो केशिन् धेनुक पूतने अरिष्टाद्यस्तथा चान्यैः श्रूयतां वचनं मम
he pralamba mahābāho keśin dhenuka pūtane ariṣṭādyastathā cānyaiḥ śrūyatāṃ vacanaṃ mama
मां हन्तुममरैर्यत्रः कृतः किल दुरात्मभिः ।
मद्रीर्य्यतापितैवींरो न त्वेतान् गणयाम्यहम्
māṃ hantumamarairyatraḥ kṛtaḥ kila durātmabhiḥ |
madrīryyatāpitaivīṃro na tvetān gaṇayāmyaham
किमिन्द्रणाल्पवीर्य्येण किं हरेणैकचारिणा ।
हरिणा वापि किं साध्यं छिद्रष्वसुरघातिना
kimindraṇālpavīryyeṇa kiṃ hareṇaikacāriṇā |
hariṇā vāpi kiṃ sādhyaṃ chidraṣvasuraghātinā
किमादित्यैः किं वसुभिरल्पवीय्यैः किमग्रिभिः ।
किञ्चान्यैरमरैः सर्व्वैर्मदूबाहुबलनिर्ज्जितैः
kimādityaiḥ kiṃ vasubhiralpavīyyaiḥ kimagribhiḥ |
kiñcānyairamaraiḥ sarvvairmadūbāhubalanirjjitaiḥ
किं न दृष्टोऽमरपतिर्मया संयुगमेत्य सः ।
पृष्ठेनैव वहन् वाणानपागच्छन्न वक्षसा
kiṃ na dṛṣṭo'marapatirmayā saṃyugametya saḥ |
pṛṣṭhenaiva vahan vāṇānapāgacchanna vakṣasā
मद्राष्ट्रे वारिता वृष्टिर्यदा शक्रेणा किं तदा ।
मद्राणभिन्नैर्जलदैरापोऽमुक्ता यथेप्सिताः
madrāṣṭre vāritā vṛṣṭiryadā śakreṇā kiṃ tadā |
madrāṇabhinnairjaladairāpo'muktā yathepsitāḥ
किमुर्व्ब्यामवनीपाला मद्रबाहुबलभीरवः ।
न सर्व्वे सन्नतिं याता जरासन्धमृते गुरुम्
kimurvbyāmavanīpālā madrabāhubalabhīravaḥ |
na sarvve sannatiṃ yātā jarāsandhamṛte gurum
अमरेषु च मेऽवज्ञा जायते दैत्यपुङ्गवाः ।
हास्यं मे जायते बींरास्तेषु यत्रपरेष्वपि
amareṣu ca me'vajñā jāyate daityapuṅgavāḥ |
hāsyaṃ me jāyate bīṃrāsteṣu yatrapareṣvapi
तथापि खलु दुष्टानां तेषामभ्यधिकं मया ।
अपकाराय देत्येन्द्रा यतनीयं दुरात्मनाम्
tathāpi khalu duṣṭānāṃ teṣāmabhyadhikaṃ mayā |
apakārāya detyendrā yatanīyaṃ durātmanām
तदू ये यशस्विनः केचित् पृथिव्यां ये च यज्विनः ।
कार्य्यो देबापकाराय तेषां सर्व्वात्मना वधः
tadū ye yaśasvinaḥ kecit pṛthivyāṃ ye ca yajvinaḥ |
kāryyo debāpakārāya teṣāṃ sarvvātmanā vadhaḥ
उत्पन्नश्वापि मृत्युर्मे भूतपूर्व्वः स वै किल ।
इत्येतदू बालिका प्राह देवकीगर्भसम्भवा
utpannaśvāpi mṛtyurme bhūtapūrvvaḥ sa vai kila |
ityetadū bālikā prāha devakīgarbhasambhavā
तस्मादू बालेषु परमो यत्रः कार्य्यो महीतले ।
यत्रोद्रिक्तं बलं बाले स हन्तव्यः प्रयत्रतः
tasmādū bāleṣu paramo yatraḥ kāryyo mahītale |
yatrodriktaṃ balaṃ bāle sa hantavyaḥ prayatrataḥ
इत्याज्ञाप्यासुरान् कंसः प्रविश्यात्मगृहं ततः ।
मुमोच वसुदेवञ्च देवकीञ्च निरोधतः
ityājñāpyāsurān kaṃsaḥ praviśyātmagṛhaṃ tataḥ |
mumoca vasudevañca devakīñca nirodhataḥ
युवयोर्घातिता गर्भा वृथैवैते मयाधुना ।
कोऽप्यन्य एव नाशाय बालो मम समुदूगतः
yuvayorghātitā garbhā vṛthaivaite mayādhunā |
ko'pyanya eva nāśāya bālo mama samudūgataḥ
तदलं परितापेन नूनं तद्भाविनो हि ते ।
अर्भका युवयोर्दोषाच्चायुषो यद्रियोजिताः
tadalaṃ paritāpena nūnaṃ tadbhāvino hi te |
arbhakā yuvayordoṣāccāyuṣo yadriyojitāḥ
इत्याश्वास्य विमुक्त्वां च कंसस्तौ परिशङ्कितः ।
अन्तर्गहं द्रिजश्वेष्ठ प्रविवेश पुनः स्वकम्
ityāśvāsya vimuktvāṃ ca kaṃsastau pariśaṅkitaḥ |
antargahaṃ drijaśveṣṭha praviveśa punaḥ svakam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)