भूय एवाहमिच्छामि बलभद्रस्य धीमतः ।
श्रोतु पराक्रमं ब्रह्मन् तन्ममाख्यातुमर्हसि
bhūya evāhamicchāmi balabhadrasya dhīmataḥ |
śrotu parākramaṃ brahman tanmamākhyātumarhasi
38 श्लोक · 35 में से 38
मैत्रेय बलराम के और पराक्रम सुनना चाहते हैं। जाम्बवती के पुत्र साम्ब स्वयंवर से दुर्योधन की पुत्री को हर लाते हैं, और कर्ण, भीष्म, द्रोण आदि कौरव उन्हें हराकर बन्दी बना लेते हैं। बलराम यादवों को युद्ध से रोककर अकेले हस्तिनापुर जाते हैं, यह मानकर कि मेरे कहने से कौरव साम्ब को छोड़ देंगे। उलटे कौरव तिरस्कार करते हैं कि कौन यादव कुरुओं को आज्ञा देगा? क्रोध और मद से लाल आँखों वाले बलराम कहते हैं कि इन्द्र की सुधर्मा में बैठने वाले उग्रसेन ही सब राजाओं के स्वामी हैं। वे परकोटे के नीचे हल गड़ाकर हस्तिनापुर को गंगा की ओर खींचते हैं। भयभीत कौरव क्षमा माँगकर साम्ब को पत्नी सहित सौंप देते हैं। पराशर कहते हैं कि वह नगर आज भी झुका हुआ दिखता है।
मैत्रेय उवाच
भूय एवाहमिच्छामि बलभद्रस्य धीमतः ।
श्रोतु पराक्रमं ब्रह्मन् तन्ममाख्यातुमर्हसि
bhūya evāhamicchāmi balabhadrasya dhīmataḥ |
śrotu parākramaṃ brahman tanmamākhyātumarhasi
यमुनाकर्षणादीनि श्रुतानि भगवन्मया ।
तत् कथ्यतां महाभाग यदन्यत् कृतवान् बलः
yamunākarṣaṇādīni śrutāni bhagavanmayā |
tat kathyatāṃ mahābhāga yadanyat kṛtavān balaḥ
पराशर उवाच
मैत्रेय श्रूयतां कर्म्म यदू रोमेणाभवत् कृतम् ।
अनन्तेनाप्रमेयेण शेषेणा धरणीभृता
maitreya śrūyatāṃ karmma yadū romeṇābhavat kṛtam |
anantenāprameyeṇa śeṣeṇā dharaṇībhṛtā
दुर्य्योधनस्य तनयां खयंवरकृतक्षणाम् ।
बलादादत्तवान् वीरः शाम्बो जाम्बवतीसुतः
duryyodhanasya tanayāṃ khayaṃvarakṛtakṣaṇām |
balādādattavān vīraḥ śāmbo jāmbavatīsutaḥ
ततः क्रुद्धा महावीर्य्याः कर्ण-दुर्य्योधनादयः ।
भीष्म-ग्रोणादयश्चैव बबुन्धर्यघि निर्ज्जितम्
tataḥ kruddhā mahāvīryyāḥ karṇa-duryyodhanādayaḥ |
bhīṣma-groṇādayaścaiva babundharyaghi nirjjitam
तच्छ्रत्वा यादवाः सर्व्वे क्रोधं दुर्य्योधनादिषु ।
मैत्रेय चक्रुश्व ततो तिहन्तु ते महोद्यमम्
tacchratvā yādavāḥ sarvve krodhaṃ duryyodhanādiṣu |
maitreya cakruśva tato tihantu te mahodyamam
तान् निवार्य्य बलः प्राह मदलोलाकुलाक्षरम् ।
मोक्ष्यन्ति ते मद्धचनादू यास्याम्येको हि कौरवान्
tān nivāryya balaḥ prāha madalolākulākṣaram |
mokṣyanti te maddhacanādū yāsyāmyeko hi kauravān
बलदेवस्तातो गत्वा नगरं नागसाह्वयम् ।
बाह्योपवनमध्येऽभूदू न विवेश च ततूपुरम्
baladevastāto gatvā nagaraṃ nāgasāhvayam |
bāhyopavanamadhye'bhūdū na viveśa ca tatūpuram
बलमागतमाज्ञाय भूपा दुर्य्योधनादयः ।
गामर्घ्यमुदकञ्चैव रामाय प्रत्यवेदयन्
balamāgatamājñāya bhūpā duryyodhanādayaḥ |
gāmarghyamudakañcaiva rāmāya pratyavedayan
गृहीत्वा विधिवत् सर्व्वं ततस्तानाह कौरवान् ।
आज्ञापयत्युग्रसेनः शाम्बमाशु विमुञ्चत
gṛhītvā vidhivat sarvvaṃ tatastānāha kauravān |
ājñāpayatyugrasenaḥ śāmbamāśu vimuñcata
ततस्ते तदूचः श्रुत्वा भीष्मद्रोणादये द्रिज ।
कर्णादुर्य्योधनाद्याश्व चक्रुधुर्द्रिजसत्तम
tataste tadūcaḥ śrutvā bhīṣmadroṇādaye drija |
karṇāduryyodhanādyāśva cakrudhurdrijasattama
ऊचुश्व कुपिताः सर्व्वे वाह्लीकाद्याश्व कौरवाः ।
अराज्यार्हं यदोर्व्वशमवेक्ष्य मुसलायुधम्
ūcuśva kupitāḥ sarvve vāhlīkādyāśva kauravāḥ |
arājyārhaṃ yadorvvaśamavekṣya musalāyudham
भो भोः किमेतद्भवता बलभद्रेरितं बचः ।
आज्ञां कुरुकुलोत्थानां यादवः कः प्रदास्यति
bho bhoḥ kimetadbhavatā balabhadreritaṃ bacaḥ |
ājñāṃ kurukulotthānāṃ yādavaḥ kaḥ pradāsyati
उग्रसेनोऽपि यद्याज्ञां कौरवाणां प्रदास्यति ।
तदलं पाण्डुरच्छत्रैर्नृ पयोग्यैर्विड़म्बितैः
ugraseno'pi yadyājñāṃ kauravāṇāṃ pradāsyati |
tadalaṃ pāṇḍuracchatrairnṛ payogyairvir̤ambitaiḥ
तदूगच्छ बल पापाढ्य शाम्बमन्यायचेष्टितम् ।
विमोक्ष्यामो न भवतो नोग्रसेनस्य शासनात्
tadūgaccha bala pāpāḍhya śāmbamanyāyaceṣṭitam |
vimokṣyāmo na bhavato nograsenasya śāsanāt
प्रणतिर्या कृतास्माकमार्य्याणां कुकुरान्धकैः ।
ननाम सा कृता केयमाज्ञा स्वामिनि भृत्यतः
praṇatiryā kṛtāsmākamāryyāṇāṃ kukurāndhakaiḥ |
nanāma sā kṛtā keyamājñā svāmini bhṛtyataḥ
गर्व्वमारोपिता युयं समानासनभोजनैः ।
को दोषो भवतां नितिर्यत् प्रीत्या नावलोकिता
garvvamāropitā yuyaṃ samānāsanabhojanaiḥ |
ko doṣo bhavatāṃ nitiryat prītyā nāvalokitā
अस्माभिरर्घो भवतो योऽयं बल निवेदितः ।
प्र मूणैतन्नैतदस्माक कुल्यं युष्मत्कुलोचितम्
asmābhirargho bhavato yo'yaṃ bala niveditaḥ |
pra mūṇaitannaitadasmāka kulyaṃ yuṣmatkulocitam
इत्युक्त्वा कुरवः सर्व्वे न मुञ्चामो हरेः सुतम् ।
कृतैकनिश्वयास्तूर्णं विविशुर्गजसाह्वयम्
ityuktvā kuravaḥ sarvve na muñcāmo hareḥ sutam |
kṛtaikaniśvayāstūrṇaṃ viviśurgajasāhvayam
मत्तःकोपेन चाघूर्णंस्तदधिक्षेपजन्मना ।
अत्थाय पार्ष्ण्या वसुधां जघान स हलायुधः
mattaḥkopena cāghūrṇaṃstadadhikṣepajanmanā |
atthāya pārṣṇyā vasudhāṃ jaghāna sa halāyudhaḥ
ततो विदारिता पृथ्वी पार्ष्णिघातान्महात्मनः ।
आस्फोटयामास तथा दिशः शब्देन पूरयन्
tato vidāritā pṛthvī pārṣṇighātānmahātmanaḥ |
āsphoṭayāmāsa tathā diśaḥ śabdena pūrayan
स उवाचातिताम्राक्षो भ्रु कुटीकुटिलाननः ।
अहो मदापलेपोऽयमसाराणां द्ररात्मनाम
sa uvācātitāmrākṣo bhru kuṭīkuṭilānanaḥ |
aho madāpalepo'yamasārāṇāṃ drarātmanāma
कौरवाणां महीपत्वमस्माकं किल कालजम् ।
उग्रसेनस्य ये नाज्ञां मन्यन्तेऽद्यापि लङ्खनम्
kauravāṇāṃ mahīpatvamasmākaṃ kila kālajam |
ugrasenasya ye nājñāṃ manyante'dyāpi laṅkhanam
आज्ञां प्रतीच्छेद्धर्म्मेण सह देवैः शचीपतिः ।
सदाध्यास्ते सुधर्म्मा तामुग्रसेनः शचीपतेः
ājñāṃ pratīccheddharmmeṇa saha devaiḥ śacīpatiḥ |
sadādhyāste sudharmmā tāmugrasenaḥ śacīpateḥ
धिङूमनुष्यशतोच्छिष्टे तुष्टिरेषां नृपासने ।
पारिजाततरोः पुष्पमञ्चरीर्वनिताजनः
dhiṅūmanuṣyaśatocchiṣṭe tuṣṭireṣāṃ nṛpāsane |
pārijātataroḥ puṣpamañcarīrvanitājanaḥ
बिभर्त्ति यस्य भृत्यानां सोऽप्येषां न महीपतिः ।
समस्तभूभृतां नाथ उग्रसेनः स तिष्ठतु
bibhartti yasya bhṛtyānāṃ so'pyeṣāṃ na mahīpatiḥ |
samastabhūbhṛtāṃ nātha ugrasenaḥ sa tiṣṭhatu
अद्य निष्कौरवामुर्व्वीं कृत्वा यास्यामि तत्पुरीम् ।
कर्णं दुर्य्योघनं द्रोणमद्य भीष्मं सवाह्लिकम्
adya niṣkauravāmurvvīṃ kṛtvā yāsyāmi tatpurīm |
karṇaṃ duryyoghanaṃ droṇamadya bhīṣmaṃ savāhlikam
दुष्टान् दुःशासनादींश्व भूरिश्रवसमेव च ।
सोमदत्तं शलं भीममर्ज्जुनं सयुधिष्ठिरम्
duṣṭān duḥśāsanādīṃśva bhūriśravasameva ca |
somadattaṃ śalaṃ bhīmamarjjunaṃ sayudhiṣṭhiram
ममजौ कौरवांश्वान्यान् ह्टत्वा साश्वरथद्रिपान् ।
वीरमादाय शाम्बञ्च सपत्रीक ततः पुरीम् ।
द्रारकामुग्रसेनादीन् गत्वा द्रक्ष्यामि बान्धवान्
mamajau kauravāṃśvānyān hṭatvā sāśvarathadripān |
vīramādāya śāmbañca sapatrīka tataḥ purīm |
drārakāmugrasenādīn gatvā drakṣyāmi bāndhavān
अथवा कौरवाधीनं समस्तैः कुरुभिः सह ।
भारावतरणो शीघ्र देवराजेन चोदितः ।
भागीरथ्यां क्षिपाम्याशु नगरं नागसाह्वयम्
athavā kauravādhīnaṃ samastaiḥ kurubhiḥ saha |
bhārāvataraṇo śīghra devarājena coditaḥ |
bhāgīrathyāṃ kṣipāmyāśu nagaraṃ nāgasāhvayam
इत्युक्त्वा मदरक्ताक्षः कर्षणाधोमुखं हलम् ।
प्राकारवप्र विन्यस्य चकर्ष मुषलायुधः
ityuktvā madaraktākṣaḥ karṣaṇādhomukhaṃ halam |
prākāravapra vinyasya cakarṣa muṣalāyudhaḥ
आघूर्णितं तत् सहसा ततो वै हस्तिनापुरम् ।
दृष्ट्वा संक्षुब्धह्टदयाश्चुंक्र शुः सर्व्वकौरवाः
āghūrṇitaṃ tat sahasā tato vai hastināpuram |
dṛṣṭvā saṃkṣubdhahṭadayāścuṃkra śuḥ sarvvakauravāḥ
लाम राम महावाहो क्षम्यतां क्षम्यतां त्वया ।
उपसंह्रियतां कोपः प्रसीद मुषलायुघ
lāma rāma mahāvāho kṣamyatāṃ kṣamyatāṃ tvayā |
upasaṃhriyatāṃ kopaḥ prasīda muṣalāyugha
एष शाम्बः सपत्रीकस्तव निर्यातितो बल अविज्ञातप्रभावाणां क्षम्यतामपराधिनाम
eṣa śāmbaḥ sapatrīkastava niryātito bala avijñātaprabhāvāṇāṃ kṣamyatāmaparādhināma
ततो निर्यातयामासुः शाम्बं पत्रीसमन्वितम् ।
निष्कम्य नगरात्तूर्णां कौरवा मुनिपुङ्गव
tato niryātayāmāsuḥ śāmbaṃ patrīsamanvitam |
niṣkamya nagarāttūrṇāṃ kauravā munipuṅgava
भीष्म-द्रोण-कृपादीनां प्रणम्य वदतां प्रियम् ।
क्षान्तमेतन्मयेत्याह बलो बलवतां वरः
bhīṣma-droṇa-kṛpādīnāṃ praṇamya vadatāṃ priyam |
kṣāntametanmayetyāha balo balavatāṃ varaḥ
अद्याप्याघूर्णिताकारं लक्ष्यते तत् पुरं द्रिज एष प्रवादो रामस्य बलशौर्य्योपलक्षणः
adyāpyāghūrṇitākāraṃ lakṣyate tat puraṃ drija eṣa pravādo rāmasya balaśauryyopalakṣaṇaḥ
ततस्तु कौरवाः शाम्ब सम्पूज्य हलिना सह ।
प्रषयामासुरुद्राहधनभार्य्यासमन्वितम्
tatastu kauravāḥ śāmba sampūjya halinā saha |
praṣayāmāsurudrāhadhanabhāryyāsamanvitam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)