मखे प्रतिहते शक्रो मैत्रेयातिरुषान्वितः ।
संवर्त्तकं नाम गणं तोयदानामथाऽब्रवीत्
makhe pratihate śakro maitreyātiruṣānvitaḥ |
saṃvarttakaṃ nāma gaṇaṃ toyadānāmathā'bravīt
इति श्रीविष्णुमहापुराणे पंचमांश एकादशोऽध्यायः ॥
25 श्लोक · 11 में से 38
यज्ञ रुक जाने से इन्द्र क्रोध से जल उठते हैं। वे संवर्तक मेघों को आज्ञा देते हैं कि नन्द के व्रज पर आँधी और वर्षा बरसाओ जब तक ग्वालों की आजीविका गौएँ नष्ट न हो जाएँ। भयंकर तूफ़ान उठता है, संसार अँधेरे में डूब जाता है। गोकुल को ऐसे संकट में देखकर हरि एक ही हाथ से खेल की तरह गोवर्धन पर्वत उखाड़ लेते हैं और हँसकर ग्वालों से कहते हैं कि गौओं और छकड़ों सहित इसके नीचे आ जाओ, डरो मत। सात रात तक मेघ गोकुल पर बरसते हैं और सात रात तक कृष्ण पर्वत को अडिग थामे रहते हैं। इन्द्र की प्रतिज्ञा झूठी पड़ती है, वे मेघ लौटा लेते हैं और कृष्ण गोवर्धन को फिर उसके स्थान पर रख देते हैं।
श्रीपराशर उवाच
मखे प्रतिहते शक्रो मैत्रेयातिरुषान्वितः ।
संवर्त्तकं नाम गणं तोयदानामथाऽब्रवीत्
makhe pratihate śakro maitreyātiruṣānvitaḥ |
saṃvarttakaṃ nāma gaṇaṃ toyadānāmathā'bravīt
भोभो मेघा निशम्यैतद्वचनं गदतो मम ।
आज्ञानंतरमेवाशु क्रियतामविचारितम्
bhobho meghā niśamyaitadvacanaṃ gadato mama |
ājñānaṃtaramevāśu kriyatāmavicāritam
नंदगोपस्सुदुर्बुद्धिर्गोपैरन्यैस्सहायवान् ।
कृष्णाश्रयं बलाध्मातो मखभंगमचीकरत्
naṃdagopassudurbuddhirgopairanyaissahāyavān |
kṛṣṇāśrayaṃ balādhmāto makhabhaṃgamacīkarat
आजीवो याः परस्तेषां गावस्तस्य च कारणम् ।
तागावो वृष्टिपातेन पीड्यन्तां वचनान्मम
ājīvo yāḥ parasteṣāṃ gāvastasya ca kāraṇam |
tāgāvo vṛṣṭipātena pīḍyantāṃ vacanānmama
अहमप्यद्रि शृंगाभं तुंगमारुह्य वारणम् ।
साहाय्यं वः करिष्यामि वाय्वम्बूत्सर्गयोजितम्
ahamapyadri śṛṃgābhaṃ tuṃgamāruhya vāraṇam |
sāhāyyaṃ vaḥ kariṣyāmi vāyvambūtsargayojitam
इत्याज्ञप्तास्ततस्तेन मुमुचुस्ते बलाहकाः ।
वातवर्षं महाभीममभावाय गवां द्विज
ityājñaptāstatastena mumucuste balāhakāḥ |
vātavarṣaṃ mahābhīmamabhāvāya gavāṃ dvija
ततः क्षणेन पृथिवी ककुभॐबरमेव च ।
एकं धारामहासारपूरेणनाभवन्मुने
tataḥ kṣaṇena pṛthivī kakubhaoṃbarameva ca |
ekaṃ dhārāmahāsārapūreṇanābhavanmune
विद्युल्लताकषाघातत्रस्तैरिव घनैर्घनम् ।
नादापूरितदिक्चक्रैर्धारासारमपात्यत
vidyullatākaṣāghātatrastairiva ghanairghanam |
nādāpūritadikcakrairdhārāsāramapātyata
अंधकारीकृते लोके वर्षद्भिरनिशं घनैः ।
अधश्चोर्ध्वं च तिर्यक् च जगदाप्यमिवाभवत्
aṃdhakārīkṛte loke varṣadbhiraniśaṃ ghanaiḥ |
adhaścordhvaṃ ca tiryak ca jagadāpyamivābhavat
गावस्तु तेन पतता वर्षवातेन वेगिना ।
धूताः प्राणाञ्जहुस्सन्नत्रिकसक्थिशिरोधराः
gāvastu tena patatā varṣavātena veginā |
dhūtāḥ prāṇāñjahussannatrikasakthiśirodharāḥ
क्रोडेन वत्सानाक्रम्य तस्थुरन्या महामुने ।
गावो विवत्साश्च कृता वारिपूरेण चापराः
kroḍena vatsānākramya tasthuranyā mahāmune |
gāvo vivatsāśca kṛtā vāripūreṇa cāparāḥ
वत्साश्च दीनवदना वातकंपितकंधराः ।
त्राहित्राहीत्यल्पशब्दाः कृष्णमूचुरिवातुराः
vatsāśca dīnavadanā vātakaṃpitakaṃdharāḥ |
trāhitrāhītyalpaśabdāḥ kṛṣṇamūcurivāturāḥ
ततस्तद्गोकुलं सर्वं गोगोपीगोपसंकुलम् ।
अतीवार्त्तं हरिर्दृष्ट्वा मैत्रेयाचिंतयत्तदा
tatastadgokulaṃ sarvaṃ gogopīgopasaṃkulam |
atīvārttaṃ harirdṛṣṭvā maitreyāciṃtayattadā
एतत्कृतं महेंद्रे ण मखभंगविरोधिना ।
तदेतदखिलं गोष्ठं त्रातव्यमधुना मया
etatkṛtaṃ maheṃdre ṇa makhabhaṃgavirodhinā |
tadetadakhilaṃ goṣṭhaṃ trātavyamadhunā mayā
इममद्रि महं धैर्यादुत्पाट्योरुशिखाघनम् ।
धारयिष्यामि गोष्ठस्य पृथुच्छत्रमिवोपरि
imamadri mahaṃ dhairyādutpāṭyoruśikhāghanam |
dhārayiṣyāmi goṣṭhasya pṛthucchatramivopari
इति कृत्वामतिं कृष्णो गोवर्द्धनमहीधरम् ।
उत्पाट्यैककरेणैव धारयामास लीलया
iti kṛtvāmatiṃ kṛṣṇo govarddhanamahīdharam |
utpāṭyaikakareṇaiva dhārayāmāsa līlayā
गोपांश्चाह हसञ्छौरिस्समुत्पाटितभूधरः ।
विशध्वमत्रत्वरिताः कृतं वर्षनिवारणम्
gopāṃścāha hasañchaurissamutpāṭitabhūdharaḥ |
viśadhvamatratvaritāḥ kṛtaṃ varṣanivāraṇam
सुनिवातेषु देश्षोउ यथा जोषमिहास्यताम् ।
प्रविश्यतां न भेतव्यं गिरिपाताच्च निर्भयैः
sunivāteṣu deśṣou yathā joṣamihāsyatām |
praviśyatāṃ na bhetavyaṃ giripātācca nirbhayaiḥ
इत्युक्तास्तेन ते गोपा विविशुर्गोधनैस्सह ।
शकटारोपितैर्भांडैर्गोप्यश्चासारपीडिताः
ityuktāstena te gopā viviśurgodhanaissaha |
śakaṭāropitairbhāṃḍairgopyaścāsārapīḍitāḥ
कृष्णोपि तं दधारैव शैलमत्यंतनिश्चलम् ।
व्रजौकवासिभिर्हर्षविस्मिताक्षैर्निरीक्षितः
kṛṣṇopi taṃ dadhāraiva śailamatyaṃtaniścalam |
vrajaukavāsibhirharṣavismitākṣairnirīkṣitaḥ
गोपगोपीजनैर्हृष्टैः प्रीतिविस्तारितेक्षणैः ।
संस्तूयमानचरितः कृष्णश्शैलमधारयत्
gopagopījanairhṛṣṭaiḥ prītivistāritekṣaṇaiḥ |
saṃstūyamānacaritaḥ kṛṣṇaśśailamadhārayat
सप्तरात्रं महामेघा ववर्षुर्नंदगोकुले ।
इंद्रे ण चोदिता विप्र गोपानां नाशकारिणा
saptarātraṃ mahāmeghā vavarṣurnaṃdagokule |
iṃdre ṇa coditā vipra gopānāṃ nāśakāriṇā
ततो धृते महाशैले परित्राते च गोकुले ।
मिथ्याप्रतिज्ञो बलभिद्वारयामास तान्घनान्
tato dhṛte mahāśaile paritrāte ca gokule |
mithyāpratijño balabhidvārayāmāsa tānghanān
व्यभ्रे नभसि देवेंद्रे वितथात्मवचस्यथ ।
निष्क्रम्य गोकुलं हृष्टं स्वस्थानं पुनरागमत्
vyabhre nabhasi deveṃdre vitathātmavacasyatha |
niṣkramya gokulaṃ hṛṣṭaṃ svasthānaṃ punarāgamat
मुमोच कृष्णोपि तदा गोवर्द्धनमहाचलम् ।
स्वस्थाने विस्मितमुखैर्दृष्टस्तैस्तु व्रजौकसैः
mumoca kṛṣṇopi tadā govarddhanamahācalam |
svasthāne vismitamukhairdṛṣṭastaistu vrajaukasaiḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)