एवं संस्तूयमाना सा देवैर्दैवमधारयत् ।
गर्भेण पुण्डरीकाक्षं जगतस्त्राणकारणम्
evaṃ saṃstūyamānā sā devairdaivamadhārayat |
garbheṇa puṇḍarīkākṣaṃ jagatastrāṇakāraṇam
29 verses · 3 of 38
At midnight Devaki gives birth to Janardana, and the whole world rejoices: the winds grow calm, the rivers run clear, the seas make music, gandharvas sing and apsaras dance. Vasudeva sees the four-armed child, praises Him, and in fear of Kamsa begs Him to withdraw that divine form. The guards fall into sleep. Through heavy night rain Vasudeva carries the child out, Shesha spreading his hoods over them, and crosses the Yamuna. He lays the boy in Yashoda's bed and brings back her newborn daughter. When the infants cry, Kamsa rushes in and seizes the girl though Devaki pleads with him. Thrown down, she rises into the sky as the Devi, laughs, and tells him his slayer is already born.
एवं संस्तूयमाना सा देवैर्दैवमधारयत् ।
गर्भेण पुण्डरीकाक्षं जगतस्त्राणकारणम्
evaṃ saṃstūyamānā sā devairdaivamadhārayat |
garbheṇa puṇḍarīkākṣaṃ jagatastrāṇakāraṇam
ततोऽखिलजगत्पद्मबोधायाच्युतभान्ना ।
देवकीपूर्व्वसन्ध्यायामाविर्भूतं महात्मना
tato'khilajagatpadmabodhāyācyutabhānnā |
devakīpūrvvasandhyāyāmāvirbhūtaṃ mahātmanā
तज्जन्मदिनमत्यर्थमाह्लाद्यमलदिङूमुखम् ।
बभूव सर्वलोकस्य कौमुदी शशिनो यथा
tajjanmadinamatyarthamāhlādyamaladiṅūmukham |
babhūva sarvalokasya kaumudī śaśino yathā
सन्तः सन्तोषमधिकं प्रशमं चण्डमारुतः ।
प्रसादं निम्रगा याता जायमाने जनार्दृने
santaḥ santoṣamadhikaṃ praśamaṃ caṇḍamārutaḥ |
prasādaṃ nimragā yātā jāyamāne janārdṛne
सिन्धवो निजशब्देन वाद्य चक्त र्मनोहरम् ।
जगुर्गन्धर्व्वपतयो ननृतुश्वाप्सरोगणाः
sindhavo nijaśabdena vādya cakta rmanoharam |
jagurgandharvvapatayo nanṛtuśvāpsarogaṇāḥ
ससृजुः पुष्पवर्षाणि देवा भुव्यन्तरीक्षगाः ।
जज्वलुश्वाग्रयः शान्ता जायमाने जनार्द्दने
sasṛjuḥ puṣpavarṣāṇi devā bhuvyantarīkṣagāḥ |
jajvaluśvāgrayaḥ śāntā jāyamāne janārddane
मध्यरात्रेऽखिलाधारे जायमाने जनार्दने ।
मन्द्र जगर्ज्जुर्जलदाः पूष्पचवृष्टिचो द्रिच
madhyarātre'khilādhāre jāyamāne janārdane |
mandra jagarjjurjaladāḥ pūṣpacavṛṣṭico drica
फुल्लेन्दीवरपत्राभं चतुर्बीहुमुदीक्ष्य तम् ।
श्रीवत्सवक्षसं जातं तुष्टावानकदुन्दुभिः
phullendīvarapatrābhaṃ caturbīhumudīkṣya tam |
śrīvatsavakṣasaṃ jātaṃ tuṣṭāvānakadundubhiḥ
अभिष्टूय च तं वागभिः प्रसन्नप्तभिर्महामतिः ।
विज्ञापयामास तदा कंसाद्भीतो द्रिजोत्तम
abhiṣṭūya ca taṃ vāgabhiḥ prasannaptabhirmahāmatiḥ |
vijñāpayāmāsa tadā kaṃsādbhīto drijottama
ज्ञातोऽसि देवदेवेश । शचङ्ख-चक्र-गदाधर ।
दिव्यरूपमिदं देव प्रसादेनोपसंहर
jñāto'si devadeveśa | śacaṅkha-cakra-gadādhara |
divyarūpamidaṃ deva prasādenopasaṃhara
अद्यवै देव । कंसोऽयं कुरुते मम घातनम् ।
अवतीर्ण इति ज्ञात्वा त्वमस्मिन मम मन्दिरे
adyavai deva | kaṃso'yaṃ kurute mama ghātanam |
avatīrṇa iti jñātvā tvamasmina mama mandire
योऽनन्तरूपोऽखिलविशरूपो गर्भेषु लोकान् वपुषा बिभर्त्ति ।
प्रसीदतामेष स देवदेवः स्वमाययावुष्कृतबालरूपः
yo'nantarūpo'khilaviśarūpo garbheṣu lokān vapuṣā bibhartti |
prasīdatāmeṣa sa devadevaḥ svamāyayāvuṣkṛtabālarūpaḥ
उपसहर सर्व्वात्मन् । रूपमेज्वतुर्भुजम् ।
जानातु मावतारं ते कंसोऽयं दितिजाधमः
upasahara sarvvātman | rūpamejvaturbhujam |
jānātu māvatāraṃ te kaṃso'yaṃ ditijādhamaḥ
ततोऽहं यत् त्वया पूर्व्वं पुत्रार्थिन्या तदद्य ते ।
सफलं देवि । सञ्जातं जातोऽहं यत् तवोदरात्
tato'haṃ yat tvayā pūrvvaṃ putrārthinyā tadadya te |
saphalaṃ devi | sañjātaṃ jāto'haṃ yat tavodarāt
इत्युक्त्वा भगवांस्तूष्णीं बभूव मुनिसत्तम ।
वसुदेवोऽपि तं रात्रावादाय प्रययौ बहिः
ityuktvā bhagavāṃstūṣṇīṃ babhūva munisattama |
vasudevo'pi taṃ rātrāvādāya prayayau bahiḥ
मोहिताश्वाभवंस्तत्र रक्षिणो योगनिद्रया ।
मथुराद्रारपालाश्व ब्रजत्यानकदुन्दुभौ
mohitāśvābhavaṃstatra rakṣiṇo yoganidrayā |
mathurādrārapālāśva brajatyānakadundubhau
वर्षतां जलदानाञ्च तोयमत्युल्वणं निशि ।
संछाद्यानुययौ शेषः फणेनानकदुन्दुभिम्
varṣatāṃ jaladānāñca toyamatyulvaṇaṃ niśi |
saṃchādyānuyayau śeṣaḥ phaṇenānakadundubhim
यमुनां चातिगम्भीरां नानावर्त्तसमाकुलाम् ।
वसुदेवो वहन् विष्णु जानुमात्रबहां ययौ
yamunāṃ cātigambhīrāṃ nānāvarttasamākulām |
vasudevo vahan viṣṇu jānumātrabahāṃ yayau
कंसस्य करमादाय तत्रेवाभ्यागतांस्तटे ।
नन्दादीन् गोपवृन्दांश्व यमुनाया ददर्श सः
kaṃsasya karamādāya tatrevābhyāgatāṃstaṭe |
nandādīn gopavṛndāṃśva yamunāyā dadarśa saḥ
तस्मिन् काले यशोदापि मोहिता योगनिद्रया ।
तामेव कन्यां मैत्रेय । प्रसूता मोहिते जने
tasmin kāle yaśodāpi mohitā yoganidrayā |
tāmeva kanyāṃ maitreya | prasūtā mohite jane
वसुदेवोऽपि विन्यस्य बालमादाय दारिकाम् ।
यसोदाशायने तुर्णमाजगामामितद्यु तिः
vasudevo'pi vinyasya bālamādāya dārikām |
yasodāśāyane turṇamājagāmāmitadyu tiḥ
ददृशे च प्रबुद्धा सा यशोदा जातमात्मजम् ।
नीलोतूपलदलश्यामं ततोऽत्यर्थं मुदं ययौ
dadṛśe ca prabuddhā sā yaśodā jātamātmajam |
nīlotūpaladalaśyāmaṃ tato'tyarthaṃ mudaṃ yayau
आदाय वसुदेवोऽपि दारिकां निजमन्दिरम् ।
देवकीशयने न्यस्य यथापूर्व्वमतिष्ठत
ādāya vasudevo'pi dārikāṃ nijamandiram |
devakīśayane nyasya yathāpūrvvamatiṣṭhata
ततो बालध्वनिं श्रुत्वा रक्षिणः सहसोत्थिताः ।
कंसायावेदयामासुर्देवकीप्रसवं द्रिज
tato bāladhvaniṃ śrutvā rakṣiṇaḥ sahasotthitāḥ |
kaṃsāyāvedayāmāsurdevakīprasavaṃ drija
कंसस्तूर्णमुपेत्यैनां ततो जग्राह बालिकाम् ।
मुञ्च मुञ्चति देवक्या सन्नकण्ठया निवारितः
kaṃsastūrṇamupetyaināṃ tato jagrāha bālikām |
muñca muñcati devakyā sannakaṇṭhayā nivāritaḥ
चिक्षेप च शिलापृष्ठे सा क्षिप्ता वियति स्थितिम् ।
अवाप रूपञ्च महत् सायुधाष्टमहाभुजम्
cikṣepa ca śilāpṛṣṭhe sā kṣiptā viyati sthitim |
avāpa rūpañca mahat sāyudhāṣṭamahābhujam
प्रजहास तथैवोच्चैः कंसञ्च रुषिताब्रवीत् ।
किं मया क्षिप्तया मूढ़ जातो यस्तवां वधिष्यति
prajahāsa tathaivoccaiḥ kaṃsañca ruṣitābravīt |
kiṃ mayā kṣiptayā mūr̤ha jāto yastavāṃ vadhiṣyati
सर्व्वस्वभूतो देवानामासीन्मृत्युः पुरा स ते ।
तदेतत् सम्प्रधार्य्याशु क्रियतां हितमात्मनः
sarvvasvabhūto devānāmāsīnmṛtyuḥ purā sa te |
tadetat sampradhāryyāśu kriyatāṃ hitamātmanaḥ
इत्युक्त्वा प्रययौ देवी दिंव्यस्त्रगू-गन्ध-भूषणा ।
पश्यतो भोजराजस्य स्तुता सिद्धैर्विहायसि
ityuktvā prayayau devī diṃvyastragū-gandha-bhūṣaṇā |
paśyato bhojarājasya stutā siddhairvihāyasi
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)