Amsha 5

Chapter 23: Dvaraka built; Kalayavana burnt by Muchukunda

इति श्रीविष्णुमहापुराणे पंचमांशो त्रयोविंशोऽध्यायः ॥

47 verses · 23 of 38

What happens in this chapter

Dvaraka built; Kalayavana burnt by Muchukunda

Mocked as impotent by his brother-in-law before the Yadavas, the brahmana Gargya worships Mahadeva in the south for twelve years, eating iron dust, and wins the boon of a son who will terrify the Yadus. The childless Yavana king takes him in, and of the king's queen Kalayavana is born. Told of the Yadavas by Narada, Kalayavana marches with countless mlecchas. Facing two foes at once, Krishna asks the ocean for twelve yojanas, builds Dvaraka and moves the people there. He walks out of Mathura unarmed; Kalayavana chases Him into a cave and kicks a sleeping king, taking him for Krishna. It is Muchukunda, who wakes and burns him to ash with a glance. Knowing Krishna as Vishnu, Muchukunda sings a long hymn of surrender.

श्रीपराशर उवाच

23.1

गार्ग्यं गोष्ठ्यां द्विजं श्यालष्षंड इत्युक्तवान्द्विज
यदूनां सन्निधौ सर्वे जहसुर्यादवास्तदा

gārgyaṃ goṣṭhyāṃ dvijaṃ śyālaṣṣaṃḍa ityuktavāndvija
yadūnāṃ sannidhau sarve jahasuryādavāstadā

23.2

ततः कोपपरीतात्मा दक्षिणापथमेत्य सः
सुतमिच्छंस्तपस्तेपे यदुचक्रभयावहम्

tataḥ kopaparītātmā dakṣiṇāpathametya saḥ
sutamicchaṃstapastepe yaducakrabhayāvaham

23.3

आराधयन्महादेवं लोहचूर्णमभक्षयत्
ददौ वरं च तुष्टोऽस्मै वर्षे तु द्वादशो हरः

ārādhayanmahādevaṃ lohacūrṇamabhakṣayat
dadau varaṃ ca tuṣṭo'smai varṣe tu dvādaśo haraḥ

23.4

संतोषयामास च तं यवनेशो ह्यनात्मजः
तद्योषित्संगमाच्चास्य पुत्रोऽभूदलिसन्निभः

saṃtoṣayāmāsa ca taṃ yavaneśo hyanātmajaḥ
tadyoṣitsaṃgamāccāsya putro'bhūdalisannibhaḥ

23.5

तं कालयवनं नाम राये स्वे यवनेश्वरः
अभिषिच्य वनं यातो वज्राग्रकठिनोरसम्

taṃ kālayavanaṃ nāma rāye sve yavaneśvaraḥ
abhiṣicya vanaṃ yāto vajrāgrakaṭhinorasam

23.6

स तु वीर्यमदोन्मत्तः पृथिव्यां बलिनो नृपान्
अपृच्छन्नारदस्तस्मै कथयामास यादवान्

sa tu vīryamadonmattaḥ pṛthivyāṃ balino nṛpān
apṛcchannāradastasmai kathayāmāsa yādavān

23.7

म्लेच्छकोटिसहस्राणां सहस्रैस्सोभिसंवृतः
गजाश्वरथसंपन्नैश्चकार परमोद्यमम्

mlecchakoṭisahasrāṇāṃ sahasraissobhisaṃvṛtaḥ
gajāśvarathasaṃpannaiścakāra paramodyamam

23.8

प्रययौ स व्यवच्छिन्नं छिन्नयानो दिनेदिने
यादवान्प्रति सामर्षो मैत्रेय मथुरां पुरीम्

prayayau sa vyavacchinnaṃ chinnayāno dinedine
yādavānprati sāmarṣo maitreya mathurāṃ purīm

23.9

कृष्णोऽपि चिंतयामास क्षपितं यादवं बलम्
यवनेन रणे गम्यं मागधस्य भविष्यति

kṛṣṇo'pi ciṃtayāmāsa kṣapitaṃ yādavaṃ balam
yavanena raṇe gamyaṃ māgadhasya bhaviṣyati

23.10

मागधस्य बलं क्षीणं स कालयवनो बली
हंतैतदेवमायातं यदूनां व्यसनं द्विधा

māgadhasya balaṃ kṣīṇaṃ sa kālayavano balī
haṃtaitadevamāyātaṃ yadūnāṃ vyasanaṃ dvidhā

23.11

तस्माद्दुर्गं करिष्यामि यदूनामरिदुर्जयम्
स्त्रियोऽपि यत्र युद्धेयुः किं पुनर्वृष्णिपुंगवाः

tasmāddurgaṃ kariṣyāmi yadūnāmaridurjayam
striyo'pi yatra yuddheyuḥ kiṃ punarvṛṣṇipuṃgavāḥ

23.12

मयि मत्ते प्रमत्ते वा सुप्ते प्रवसितेऽपि वा
यादवाभिभवं दुष्टा मा कुर्वंस्त्वरयोधिकाः

mayi matte pramatte vā supte pravasite'pi vā
yādavābhibhavaṃ duṣṭā mā kurvaṃstvarayodhikāḥ

23.13

इति संचिंत्य गोविंदो योजनानां महोदधिम्
ययाचे द्वादशपुरीं द्वारकां तत्र निर्ममे

iti saṃciṃtya goviṃdo yojanānāṃ mahodadhim
yayāce dvādaśapurīṃ dvārakāṃ tatra nirmame

23.14

महोद्यानां महावप्रां तटाकशतशोभिताम्
प्रासादगृहसंबाधामिंद्रस्येवामरावतीम्

mahodyānāṃ mahāvaprāṃ taṭākaśataśobhitām
prāsādagṛhasaṃbādhāmiṃdrasyevāmarāvatīm

23.15

मथुरावासिनं लोकं तत्रानीय जनार्दनः
आसन्ने कालयवने मथुरां च स्वयं ययौ

mathurāvāsinaṃ lokaṃ tatrānīya janārdanaḥ
āsanne kālayavane mathurāṃ ca svayaṃ yayau

23.16

बहिरावासिते सैन्ये मथुराया निरायुधः
निर्जगाम च गोविंदो ददर्श यवनश्च तम्

bahirāvāsite sainye mathurāyā nirāyudhaḥ
nirjagāma ca goviṃdo dadarśa yavanaśca tam

23.17

स ज्ञात्वा वासुदेवं तं बाहुप्रहरणं नृपः
अनुयातो महायोगी चेतोभिः प्राप्यते न यः

sa jñātvā vāsudevaṃ taṃ bāhupraharaṇaṃ nṛpaḥ
anuyāto mahāyogī cetobhiḥ prāpyate na yaḥ

23.18

तेनानुयातः कृष्णोऽपि प्रविवेश महागुहाम्
यत्र शेते महावीर्यो मुचुकुंदो नरेश्वरः

tenānuyātaḥ kṛṣṇo'pi praviveśa mahāguhām
yatra śete mahāvīryo mucukuṃdo nareśvaraḥ

23.19

सोऽपि प्रविष्टो यवनो दृष्ट्वा शय्यागतं नृपम्
पादेन ताडयामास मत्वा कृष्णं सुदुर्मतिः

so'pi praviṣṭo yavano dṛṣṭvā śayyāgataṃ nṛpam
pādena tāḍayāmāsa matvā kṛṣṇaṃ sudurmatiḥ

23.20

उत्थाय मुचुकुंदोऽपि ददर्श यवनं नृपः

utthāya mucukuṃdo'pi dadarśa yavanaṃ nṛpaḥ

23.21

दृष्टमात्रश्च तेनाऽसौ जज्वाल यवनोग्निना
तत्क्रोधजेन मैत्रेय भस्मीभूतश्च तत्क्षणात्

dṛṣṭamātraśca tenā'sau jajvāla yavanogninā
tatkrodhajena maitreya bhasmībhūtaśca tatkṣaṇāt

23.22

स हि देवासुरे युद्धे गतो हत्वा महासुरान्
निद्रा र्त्तस्सुमहाकालं निद्रा ं वव्रे वरं सुरान्

sa hi devāsure yuddhe gato hatvā mahāsurān
nidrā rttassumahākālaṃ nidrā ṃ vavre varaṃ surān

23.23

प्रोक्तश्च देवैस्संसुप्तं यस्त्वामुत्थापयिष्यति
देहजेनाग्निना सद्यस्स तु भस्मीभविष्यति

proktaśca devaissaṃsuptaṃ yastvāmutthāpayiṣyati
dehajenāgninā sadyassa tu bhasmībhaviṣyati

23.24

एवं दग्ध्वा स तं पापं दृष्ट्वा च मधुसूदनम्
कस्त्वमित्याह सोऽप्याह जातोहं शशिनः कुले
वसुदेवस्य तनयो यदोर्वंशसमुद्भवः

evaṃ dagdhvā sa taṃ pāpaṃ dṛṣṭvā ca madhusūdanam
kastvamityāha so'pyāha jātohaṃ śaśinaḥ kule
vasudevasya tanayo yadorvaṃśasamudbhavaḥ

23.25

मुचुकुंदोऽपि तत्राऽसौ वृद्धगार्ग्यवचोऽस्मरत्

mucukuṃdo'pi tatrā'sau vṛddhagārgyavaco'smarat

23.26

संस्मृत्य प्रणिपत्यैनं सर्वं सर्वेश्वरं हरिम्
प्राह ज्ञानो भवान्विष्णोरंशस्त्वं परमेश्वर

saṃsmṛtya praṇipatyainaṃ sarvaṃ sarveśvaraṃ harim
prāha jñāno bhavānviṣṇoraṃśastvaṃ parameśvara

23.27

पुरा गार्ग्येण कथितमष्टाविंशतिमे युगे
द्वापरांते हरेर्जन्म यदुवंशो भविष्यति

purā gārgyeṇa kathitamaṣṭāviṃśatime yuge
dvāparāṃte harerjanma yaduvaṃśo bhaviṣyati

23.28

स त्वं प्राप्तो न संदेहो मर्त्त्यानामुपकारकृत्

sa tvaṃ prāpto na saṃdeho marttyānāmupakārakṛt

23.29

तथाहि सुमहत्तेजो नालं सोढुमहं तव
तथाहि सजलांभोदनादधीरतरं तव
वाक्यं नमति चैवोर्वी युष्मत्पादप्रपीडिता

tathāhi sumahattejo nālaṃ soḍhumahaṃ tava
tathāhi sajalāṃbhodanādadhīrataraṃ tava
vākyaṃ namati caivorvī yuṣmatpādaprapīḍitā

23.30

देवासुरमहायुद्धे दैत्यसैन्यमहाभटाः
न सेहुर्मम तेजस्ते त्वत्तेजो न सहाम्यहम्

devāsuramahāyuddhe daityasainyamahābhaṭāḥ
na sehurmama tejaste tvattejo na sahāmyaham

23.31

संसारपतितस्यैको जंतोस्त्वं शरणं परम्
प्रसीद त्वं प्रपन्नार्त्तिहर नाशय मेऽशुभम्

saṃsārapatitasyaiko jaṃtostvaṃ śaraṇaṃ param
prasīda tvaṃ prapannārttihara nāśaya me'śubham

23.32

त्वं पयो निधयश्शैलसरितस्त्वं वनानि च
मेदिनी गगनं वायुरापोग्निस्त्वं तथा मनः

tvaṃ payo nidhayaśśailasaritastvaṃ vanāni ca
medinī gaganaṃ vāyurāpognistvaṃ tathā manaḥ

23.33

बुद्धिरव्याकृतप्राणाः प्राणेशस्त्वं तथा पुमान्
पुंसः परतरं यच्च व्याप्य जन्म विकारवत्

buddhiravyākṛtaprāṇāḥ prāṇeśastvaṃ tathā pumān
puṃsaḥ parataraṃ yacca vyāpya janma vikāravat

23.34

शब्दादिहीनमजरममेयं क्षयवर्जितम्
अवृद्धिनाशं तद्ब्रह्म त्वमाद्यंतविवर्जितम्

śabdādihīnamajaramameyaṃ kṣayavarjitam
avṛddhināśaṃ tadbrahma tvamādyaṃtavivarjitam

23.35

त्वत्तोऽमरास्सपितरो यक्षगंधर्वकिन्नराः
सिद्धाश्चाप्सरसस्त्वत्तो मनुष्याः पशवः खगाः

tvatto'marāssapitaro yakṣagaṃdharvakinnarāḥ
siddhāścāpsarasastvatto manuṣyāḥ paśavaḥ khagāḥ

23.36

सरीसृपा मृगास्सर्वे त्वत्तस्सर्वे महीरुहाः
यच्च भूतं भविष्यं च किंचिदत्र चराचरम्

sarīsṛpā mṛgāssarve tvattassarve mahīruhāḥ
yacca bhūtaṃ bhaviṣyaṃ ca kiṃcidatra carācaram

23.37

मूर्त्तामूर्त्तं तथा चापि स्थूलं सूक्ष्मतरं तथा
तत्सर्वं त्वं जगत्कर्त्ता नास्ति किंचित्त्वया विना

mūrttāmūrttaṃ tathā cāpi sthūlaṃ sūkṣmataraṃ tathā
tatsarvaṃ tvaṃ jagatkarttā nāsti kiṃcittvayā vinā

23.38

मया संसारचक्रेऽस्मिन्भ्रमता भगवंस्तदा
तापत्रयाभिभूतेन न प्राप्ता निर्वृतिः क्वचित्

mayā saṃsāracakre'sminbhramatā bhagavaṃstadā
tāpatrayābhibhūtena na prāptā nirvṛtiḥ kvacit

23.39

दुःखान्येव सुखानीति मृगतृष्णाजलाशयाः
मया नाथ गृहीतानि तानि तापाय मेऽभवन्

duḥkhānyeva sukhānīti mṛgatṛṣṇājalāśayāḥ
mayā nātha gṛhītāni tāni tāpāya me'bhavan

23.40

राज्यमुर्वी बलं कोशो मित्रपक्षस्तथात्मजाः
भार्या भृत्य जनो ये च शब्दाद्या विषयाः प्रभो

rājyamurvī balaṃ kośo mitrapakṣastathātmajāḥ
bhāryā bhṛtya jano ye ca śabdādyā viṣayāḥ prabho

23.41

सुखबुद्ध्या मया सर्वं गृहीतमिदमव्ययम्
परिणामे तदेवेश तापात्मकमभून्मम

sukhabuddhyā mayā sarvaṃ gṛhītamidamavyayam
pariṇāme tadeveśa tāpātmakamabhūnmama

23.42

देवलोकगतिं प्राप्तो नाथ देवगणोऽपि हि
मत्तस्साहाय्यकामोभूच्छाश्वती कुत्र निर्वृतिः

devalokagatiṃ prāpto nātha devagaṇo'pi hi
mattassāhāyyakāmobhūcchāśvatī kutra nirvṛtiḥ

23.43

त्वामनाराध्य जगतां सर्वेषां प्रभवास्पदम्
शाश्वती प्राप्यते केन परमेश्वर निर्वृतिः

tvāmanārādhya jagatāṃ sarveṣāṃ prabhavāspadam
śāśvatī prāpyate kena parameśvara nirvṛtiḥ

23.44

त्वन्मायामूढमनसो जन्ममृत्युजरादिकान्
अवाप्य तापान्पश्यंति प्रेतराजमनंतरम्

tvanmāyāmūḍhamanaso janmamṛtyujarādikān
avāpya tāpānpaśyaṃti pretarājamanaṃtaram

23.45

ततो निजक्रियासूतिनरकेष्वतिदारुणम्
प्राप्नुवंति नरा दुःखमस्वरूपविदस्तव

tato nijakriyāsūtinarakeṣvatidāruṇam
prāpnuvaṃti narā duḥkhamasvarūpavidastava

23.46

अहमत्यंतविषयी मोहितस्तव मायया
ममत्वगर्वगर्त्तांतर्भ्रमामि परमेश्वर

ahamatyaṃtaviṣayī mohitastava māyayā
mamatvagarvagarttāṃtarbhramāmi parameśvara

23.47

सोऽहं त्वां शरणमपारमप्रमेयं संप्राप्तः परमपदं यतो न किंचित्
संसारभ्रमपरितापतप्तचेतानिर्वाणे परिणतधाम्नि साभिलाषः

so'haṃ tvāṃ śaraṇamapāramaprameyaṃ saṃprāptaḥ paramapadaṃ yato na kiṃcit
saṃsārabhramaparitāpataptacetānirvāṇe pariṇatadhāmni sābhilāṣaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)