Amsha 4

Chapter 15: Why Shishupala merged, and Shri Krishna's birth

इति श्रीविष्णुमहापुराणे चतुर्थांशे पञ्चदशोऽध्यायः ॥

48 verses · 15 of 24

What happens in this chapter

Why Shishupala merged, and Shri Krishna's birth

Maitreya asks why Hiranyakashipu and Ravana, slain by Shri Vishnu, won only enjoyments while Shishupala won union. Parashara answers that Hiranyakashipu never knew Narasimha as Vishnu, and Ravana, his mind on Janaki, saw Shri Rama as a man. Shishupala, hating over many births, kept uttering Bhagwan's names in abuse and holding His lotus-eyed, yellow-robed form in mind until the chakra struck; his sins burnt, he became one with Him. Then Vasudeva's wives and sons are named. Kamsa kills Devaki's first six sons; Yoganidra draws the seventh into Rohini, so he is Sankarshana; Bhagwan Vasudeva enters Devaki's womb and Yoganidra Yashoda's. Shri Krishna's sixteen thousand one hundred wives, eight chief queens and countless descendants follow. Verses 47 and 48 are absent.

मैत्रेय उवाच

15.1

हिरण्यकशिपुत्वे च रावणत्वे च विष्णुना ।
अवाप निहतो भोगानप्राप्यानमरैरपि

hiraṇyakaśiputve ca rāvaṇatve ca viṣṇunā |
avāpa nihato bhogānaprāpyānamarairapi

15.2

न लयं तत्र तेनैव निहतः स कथं पुनः ।
संप्राप्तः शिशुपालत्वे सायुज्यं शाश्वते हरौ

na layaṃ tatra tenaiva nihataḥ sa kathaṃ punaḥ |
saṃprāptaḥ śiśupālatve sāyujyaṃ śāśvate harau

15.3

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं सर्वधर्मभृत्तां वर ।
कौतूहलपरेणैतत्पृष्टो मे वक्तुमर्हसि

etadicchāmyahaṃ śrotuṃ sarvadharmabhṛttāṃ vara |
kautūhalapareṇaitatpṛṣṭo me vaktumarhasi

श्रीपराशर उवाच

15.4

दैत्येश्वरस्य वधायाशिललोकोत्पत्तिस्थितिविनाशकारिणा पूर्वं तनुग्रहणं कुर्वता नृसिंह रूपमाविष्कृतम्

daityeśvarasya vadhāyāśilalokotpattisthitivināśakāriṇā pūrvaṃ tanugrahaṇaṃ kurvatā nṛsiṃha rūpamāviṣkṛtam

15.5

तत्र च हिरण्यकशिपोर्विष्णुरयमित्येतन्न मनस्यभूत्

tatra ca hiraṇyakaśiporviṣṇurayamityetanna manasyabhūt

15.6

निरतिशयपुण्यसमुद्भूतमेतत्सत्त्वाजातमिति

niratiśayapuṇyasamudbhūtametatsattvājātamiti

15.7

रजोद्रेकप्रेरितैकाग्रमतिस्तद्भावनायोगात्ततोवाप्तवधहैतुकीं निरतिशयामेवाखिलत्रैलोक्यकारीणीं दशाननत्वे भोगसंपदमवाप

rajodrekapreritaikāgramatistadbhāvanāyogāttatovāptavadhahaitukīṃ niratiśayāmevākhilatrailokyakārīṇīṃ daśānanatve bhogasaṃpadamavāpa

15.8

न तु स तस्मिन्ननादिनिधने परब्रह्मभूते भगवत्यनालंबिनि कृते मनसस्तल्लयमवाप

na tu sa tasminnanādinidhane parabrahmabhūte bhagavatyanālaṃbini kṛte manasastallayamavāpa

15.9

एवं दशाननत्वेप्यनङ्गपराधीनतया जानकीसमासक्तचेतसा भगवता दाशरथि रूपधारिणा हतस्य तद्रूपदर्शनमेवासीत्नायमच्युत इत्यासक्तिर्विपद्यतोन्तःकरणे मानुषबुद्धिरेव केवलमस्याभूत्

evaṃ daśānanatvepyanaṅgaparādhīnatayā jānakīsamāsaktacetasā bhagavatā dāśarathi rūpadhāriṇā hatasya tadrūpadarśanamevāsītnāyamacyuta ityāsaktirvipadyatontaḥkaraṇe mānuṣabuddhireva kevalamasyābhūt

15.10

पुनरप्यच्युतविनिपातमात्रफलमखिलभूमण्डलश्लाघ्यचेदिराजकुले जन्म अव्याहतैश्वर्यं शिशुपालत्वेप्यवाप

punarapyacyutavinipātamātraphalamakhilabhūmaṇḍalaślāghyacedirājakule janma avyāhataiśvaryaṃ śiśupālatvepyavāpa

15.11

तत्र त्वखिलानामेव स भगवन्नाम्नां त्वङ्कारकारणमभवत्

tatra tvakhilānāmeva sa bhagavannāmnāṃ tvaṅkārakāraṇamabhavat

15.12

ततश्च तत्कालकृतानां तेषामशेषणामेवाच्युतनाम्नामनवरतमनेकजन्मसु वर्धितविद्वेषानुबन्धिचित्तो विनिन्दनसंतर्जनादिषूच्चारणमकरोत्

tataśca tatkālakṛtānāṃ teṣāmaśeṣaṇāmevācyutanāmnāmanavaratamanekajanmasu vardhitavidveṣānubandhicitto vinindanasaṃtarjanādiṣūccāraṇamakarot

15.13

तच्च रूपमुत्फुल्लपद्मदलामलाक्षिमत्युज्ज्वलपीतवस्त्रधार्यमलकिरिटकेयूरहारकटकादिशोभितमुदारचतुर्बाहुशङ्खचक्रगदाधरमतिप्ररूढवैरानुभावादटनभोजनस्नानासनशयनादिष्वशेषावस्थान्तरेषु नान्यत्रोपययावस्य चेतसः

tacca rūpamutphullapadmadalāmalākṣimatyujjvalapītavastradhāryamalakiriṭakeyūrahārakaṭakādiśobhitamudāracaturbāhuśaṅkhacakragadādharamatiprarūḍhavairānubhāvādaṭanabhojanasnānāsanaśayanādiṣvaśeṣāvasthāntareṣu nānyatropayayāvasya cetasaḥ

15.14

ततस्तमेवाक्रोशेषूच्चारयंस्तमेव हृदयेन धारयन्नात्मवधाय यावद्भगवद्धस्तचक्रांशुमालोज्ज्वालमक्षयतेजःस्वरूपं ब्रह्मभूतमपगतद्वेषादिदोषं भगवन्तमद्राक्षीत्

tatastamevākrośeṣūccārayaṃstameva hṛdayena dhārayannātmavadhāya yāvadbhagavaddhastacakrāṃśumālojjvālamakṣayatejaḥsvarūpaṃ brahmabhūtamapagatadveṣādidoṣaṃ bhagavantamadrākṣīt

15.15

तावच्च भगवच्चक्रेणाशु व्यापादितस्तत्स्मरणदग्धाखिलाघसंचयो भगवतान्तमुपनीतस्ततस्मिन्नेव लयमुपययौ

tāvacca bhagavaccakreṇāśu vyāpāditastatsmaraṇadagdhākhilāghasaṃcayo bhagavatāntamupanītastatasminneva layamupayayau

15.16

एतत्तवाखिलंमयाभिहितम्

etattavākhilaṃmayābhihitam

15.17

अयं हि भगवान् कीर्तितश्च संस्मृतश्च द्वेषानुबन्धेनापि अखिलमुरासुरादिर्दुल्लभं फलं प्रयच्छति किमुत सम्यग्भक्तिमत्मिति

ayaṃ hi bhagavān kīrtitaśca saṃsmṛtaśca dveṣānubandhenāpi akhilamurāsurādirdullabhaṃ phalaṃ prayacchati kimuta samyagbhaktimatmiti

15.18

वसुदेवस्य त्वानकदुन्दुभेः पौरवीरोहिणीमदिराभद्रादेवकीप्रमुखा बह्व्यः पत्न्योऽभवन्

vasudevasya tvānakadundubheḥ pauravīrohiṇīmadirābhadrādevakīpramukhā bahvyaḥ patnyo'bhavan

15.19

बलभद्रशठसारणदुर्मदादीन्पुत्रार्त्नोहिण्यानकदुन्दुभिरुत्पादयामास

balabhadraśaṭhasāraṇadurmadādīnputrārtnohiṇyānakadundubhirutpādayāmāsa

15.20

बलदेवोपि रेवत्यां विशठोल्मुकौ पुत्रावजनयत्

baladevopi revatyāṃ viśaṭholmukau putrāvajanayat

15.21

सार्ष्टिमार्ष्टिशिशुसत्यसत्यधृतिप्रमुखाः सारणात्मजाः

sārṣṭimārṣṭiśiśusatyasatyadhṛtipramukhāḥ sāraṇātmajāḥ

15.22

भद्राश्वभद्रबाहुदुर्दमभूताद्याः रोहिण्याः कुलजाः

bhadrāśvabhadrabāhudurdamabhūtādyāḥ rohiṇyāḥ kulajāḥ

15.23

नन्दोपनन्दकृतकाद्य मदिरायास्तनयाः

nandopanandakṛtakādya madirāyāstanayāḥ

15.24

भद्रायाश्चोपनिधिगदाद्याः

bhadrāyāścopanidhigadādyāḥ

15.25

वैशाल्यां च कौशिकमेकमेवाजनयत्

vaiśālyāṃ ca kauśikamekamevājanayat

15.26

आनकदुन्दुभेर्देवक्यामपि कीर्तिमत्सुषेणोदायुभद्रसेनऋजुदासभद्रदेवाख्याः षट्पुत्रा जज्ञिरे

ānakadundubherdevakyāmapi kīrtimatsuṣeṇodāyubhadrasenaṛjudāsabhadradevākhyāḥ ṣaṭputrā jajñire

15.27

तांश्च सर्वानेव कंसोघातितवान्

tāṃśca sarvāneva kaṃsoghātitavān

15.28

अनन्तरं च सप्तमं गर्भमर्धरात्रे भगवत्प्रहितायोगनिद्रा रोहिण्या जठरमाकृष्य नीतवती

anantaraṃ ca saptamaṃ garbhamardharātre bhagavatprahitāyoganidrā rohiṇyā jaṭharamākṛṣya nītavatī

15.29

कर्षणाच्चासावपि संकर्षणाख्यामगमत्

karṣaṇāccāsāvapi saṃkarṣaṇākhyāmagamat

15.30

ततश्च सकलजगन्महातरुमूलभूतोभूतभविष्यदादिसकलसुरासुरमुनिजनमनसामप्यगोचरोऽब्जभवप्रमुखैरनलमुखैः प्रणम्यावनिभारहरणाय प्रसादितो भगवाननादिमध्यनिधनोदेवकीगर्भमवततार वासुदेवः

tataśca sakalajaganmahātarumūlabhūtobhūtabhaviṣyadādisakalasurāsuramunijanamanasāmapyagocaro'bjabhavapramukhairanalamukhaiḥ praṇamyāvanibhāraharaṇāya prasādito bhagavānanādimadhyanidhanodevakīgarbhamavatatāra vāsudevaḥ

15.31

तत्प्रसादविवद्धमानोरुमहिमा च योगनिद्रा नन्दगोपपत्न्या यशोदाया गर्भमधितिष्ठितवती

tatprasādavivaddhamānorumahimā ca yoganidrā nandagopapatnyā yaśodāyā garbhamadhitiṣṭhitavatī

15.32

सुप्रसन्नादित्यचन्द्रादिग्रहमव्यालादिभयं स्वस्थमानसमखिलमेवैतज्जगदपास्ताधर्ममभवत्त्स्मिश्च पुण्डरीकनयने जायमाने

suprasannādityacandrādigrahamavyālādibhayaṃ svasthamānasamakhilamevaitajjagadapāstādharmamabhavattsmiśca puṇḍarīkanayane jāyamāne

15.33

जातेन च तेनाखिलमेवैतत्सन्मार्गवर्ति जगदक्रियत

jātena ca tenākhilamevaitatsanmārgavarti jagadakriyata

15.34

भगवतोप्यत्र मर्त्यलोकेऽवतीर्णस्य षोडशसहस्राण्येकोत्तरशताधिकानि भार्याणाम भवन्

bhagavatopyatra martyaloke'vatīrṇasya ṣoḍaśasahasrāṇyekottaraśatādhikāni bhāryāṇāma bhavan

15.35

तासां च रुक्मिणी सत्यभामा जांबवती चारुहासिनीप्रमुखा ह्यष्टौ पत्न्यः प्रधाना बभूचवुः

tāsāṃ ca rukmiṇī satyabhāmā jāṃbavatī cāruhāsinīpramukhā hyaṣṭau patnyaḥ pradhānā babhūcavuḥ

15.36

तासु चाष्टावयुतानिलक्षं च पुत्राणां भगवानखिलमूर्तिरनादिमानजनयत्

tāsu cāṣṭāvayutānilakṣaṃ ca putrāṇāṃ bhagavānakhilamūrtiranādimānajanayat

15.37

तेषां च प्रद्युम्नचारुदेष्ण्यसांबादयः त्रयोदश प्रधानाः

teṣāṃ ca pradyumnacārudeṣṇyasāṃbādayaḥ trayodaśa pradhānāḥ

15.38

प्रद्युम्नोपि रुक्मिणस्तनयां रुक्मवतीं नामोपयेमे

pradyumnopi rukmiṇastanayāṃ rukmavatīṃ nāmopayeme

15.39

तस्यामनिरुद्धो जज्ञे

tasyāmaniruddho jajñe

15.40

अनिरुद्धोऽपि रुक्मिणा एव पौत्रीं सुभद्रां नामो पयेमे

aniruddho'pi rukmiṇā eva pautrīṃ subhadrāṃ nāmo payeme

15.41

तस्यामस्य वज्रो जज्ञे

tasyāmasya vajro jajñe

15.42

वज्रस्य प्रतिबाहुः तस्यापि सुचारुः

vajrasya pratibāhuḥ tasyāpi sucāruḥ

15.43

एवमनेकशतसहस् उषसंख्यस्य यदुकुलस्य पुत्रसंख्या वर्षशतैरपि वक्तुं न शक्यते

evamanekaśatasahas uṣasaṃkhyasya yadukulasya putrasaṃkhyā varṣaśatairapi vaktuṃ na śakyate

15.44

यतो हि श्लोकाविमावत्र चरितार्थौ

yato hi ślokāvimāvatra caritārthau

15.45

तिस्त्रः कोट्यःसहस्राणामष्टाशीति शतानि च ।
कुमाराणां कृहाचार्याश्चापयोगेषु ये रताः

tistraḥ koṭyaḥsahasrāṇāmaṣṭāśīti śatāni ca |
kumārāṇāṃ kṛhācāryāścāpayogeṣu ye ratāḥ

15.46

संख्यानं यादवानां कः करिष्यति महात्मनाम् ।
यत्रायुतानामयुतलक्षेणास्ते सदाहुकः

saṃkhyānaṃ yādavānāṃ kaḥ kariṣyati mahātmanām |
yatrāyutānāmayutalakṣeṇāste sadāhukaḥ

15.49

देवासुरे हता ये तु दैतेयास्सुमहाबलाः ।
उत्पन्नास्ते मनुष्येषु जनोपद्रवकारिणः ।
तेषामुत्सादनार्थाय भुविदेवा यदोःकुले ।
अवतीर्णाःकुलशतं यत्रैकाभ्यधिकं द्विजः ।
उत्पन्नास्ते मनुष्येषु प्रमाणे च प्रभुत्वे च व्यवस्थितः ।
निदेशस्थायिनस्तस्य ववृधुः सर्वयादवाः

devāsure hatā ye tu daiteyāssumahābalāḥ |
utpannāste manuṣyeṣu janopadravakāriṇaḥ |
teṣāmutsādanārthāya bhuvidevā yadoḥkule |
avatīrṇāḥkulaśataṃ yatraikābhyadhikaṃ dvijaḥ |
utpannāste manuṣyeṣu pramāṇe ca prabhutve ca vyavasthitaḥ |
nideśasthāyinastasya vavṛdhuḥ sarvayādavāḥ

15.50

इति प्रसूतिं वृष्णीनां यश्र्शृणोति नरः सदा ।
स सर्वैः पातकैर्मुक्तो विष्णुलोकं प्रपद्यते

iti prasūtiṃ vṛṣṇīnāṃ yaśrśṛṇoti naraḥ sadā |
sa sarvaiḥ pātakairmukto viṣṇulokaṃ prapadyate

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)