Amsha 2

Chapter 9: The heavenly Shishumara and the gift of rain

इति श्रीविष्णुमहापुराणे द्वितीयेऽंशे नवमोऽध्यायः ॥

24 verses · 9 of 16

What happens in this chapter

The heavenly Shishumara and the gift of rain

The stars in the sky form the Shishumara, a dolphin-shaped form of Bhagwan Hari. Dhruva, who won this place by worshipping Him, sits at its tail and turns all the planets and nakshatras. Narayana Himself dwells in its heart as the support of all. Parashara then explains rain. For eight months the sun draws up the waters of rivers, seas, earth and living beings and scatters the waters into clouds that the wind brings down. Water that falls from a clear sky in sunlight is the water of the heavenly Ganga; touching it is a divine bath that washes away sin. Rain from clouds feeds the plants, the plants give food, and food sustains yajna, the devas and every being.

श्रीपारशर उवाच

9.1

तारामयं भगवतः शिशुमाराकृति प्रभोः ।
दिवि रूपं हरेर्यत्तु तस्य पुच्छे स्थितो ध्रुवः

tārāmayaṃ bhagavataḥ śiśumārākṛti prabhoḥ |
divi rūpaṃ hareryattu tasya pucche sthito dhruvaḥ

9.2

सैष भ्रमन् भ्रामयति चन्द्रादित्यादिकान् ग्रहान् ।
भ्रमन्तमनु तं यान्ति नक्षत्राणि च चक्रवत्

saiṣa bhraman bhrāmayati candrādityādikān grahān |
bhramantamanu taṃ yānti nakṣatrāṇi ca cakravat

9.3

सूर्याचन्द्रमसौ तारा नक्षत्राणि ग्रहैः सह ।
वातानीकमयैर्बन्धैर्ध्रुवे बद्धानि तानि वै

sūryācandramasau tārā nakṣatrāṇi grahaiḥ saha |
vātānīkamayairbandhairdhruve baddhāni tāni vai

9.4

शिशुमाराकृति प्रोक्तं यद्रूपं ज्योतिषां दिवि ।
नारायणोऽयनं धाम्नां तस्याधारः स्वयं हृदि

śiśumārākṛti proktaṃ yadrūpaṃ jyotiṣāṃ divi |
nārāyaṇo'yanaṃ dhāmnāṃ tasyādhāraḥ svayaṃ hṛdi

9.5

उत्तानपादपुत्रस्तु तमाराध्य जगत्पतिम् ।
स तारा शिशुमारस्य ध्रुवः पुच्छे व्यवस्थितः

uttānapādaputrastu tamārādhya jagatpatim |
sa tārā śiśumārasya dhruvaḥ pucche vyavasthitaḥ

9.6

आधारः शिशुमारस्य सर्वाध्यक्षो जनार्दनः ।
ध्रुवस्य शिशुमारस्तु ध्रुवे भानुर्व्यवस्थितः

ādhāraḥ śiśumārasya sarvādhyakṣo janārdanaḥ |
dhruvasya śiśumārastu dhruve bhānurvyavasthitaḥ

9.7

तदाधारं जगच्चेदं सदेवासुरमानुषम्

tadādhāraṃ jagaccedaṃ sadevāsuramānuṣam

9.8

येन विप्रविधानेन तन्ममैकमनाः शृणु ।
विवस्वानष्टभिर्मासैरादायापो रसात्मिकाः ।
वर्षत्यम्बुततश्चान्नमन्नादप्यखिलं जगत्

yena vipravidhānena tanmamaikamanāḥ śṛṇu |
vivasvānaṣṭabhirmāsairādāyāpo rasātmikāḥ |
varṣatyambutataścānnamannādapyakhilaṃ jagat

9.9

विवस्वानंशुभिस्तीक्ष्णैरादाय जगतो जलम् ।
सोमं पुष्णात्यथेन्दुश्च वायुनाडीमयैर्दिवि ।
नालैर्विक्षिपतेऽभ्रेषु धूमाग्न्यनिलमूर्तिषु

vivasvānaṃśubhistīkṣṇairādāya jagato jalam |
somaṃ puṣṇātyathenduśca vāyunāḍīmayairdivi |
nālairvikṣipate'bhreṣu dhūmāgnyanilamūrtiṣu

9.10

न भ्रश्यन्ति यतस्तेभ्यो जलान्यभ्राणि तान्यतः ।
अभ्रस्थाः प्रपतन्त्यापो वायुना समुदीरिताः ।
संस्कारं कालजनितं मैत्रेयासाद्य निर्मलाः

na bhraśyanti yatastebhyo jalānyabhrāṇi tānyataḥ |
abhrasthāḥ prapatantyāpo vāyunā samudīritāḥ |
saṃskāraṃ kālajanitaṃ maitreyāsādya nirmalāḥ

9.11

सरित्समुद्रभौमास्तु तथापः प्राणिसम्भवाः ।
चतुष्प्रकारा भगवानादत्ते सविता मुने

saritsamudrabhaumāstu tathāpaḥ prāṇisambhavāḥ |
catuṣprakārā bhagavānādatte savitā mune

9.12

आकाशगङ्गासलिलं तथादायगभस्तिमान् ।
अनभ्रगतमेवोर्व्यां सद्यः क्षिपति रश्मिभिः

ākāśagaṅgāsalilaṃ tathādāyagabhastimān |
anabhragatamevorvyāṃ sadyaḥ kṣipati raśmibhiḥ

9.13

तस्य संस्पर्शनिर्धूतपापपङ्को द्विजोत्तम ।
न याति नरकं मर्त्यो दिव्यं स्नानं हि तत्स्मृतम्

tasya saṃsparśanirdhūtapāpapaṅko dvijottama |
na yāti narakaṃ martyo divyaṃ snānaṃ hi tatsmṛtam

9.14

दृष्टसूर्यं हि यद्वारि पतत्यभ्रैर्विना दिवः ।
आकाशगङ्गासलिलं तद्गोभिः क्षिप्यते रवेः

dṛṣṭasūryaṃ hi yadvāri patatyabhrairvinā divaḥ |
ākāśagaṅgāsalilaṃ tadgobhiḥ kṣipyate raveḥ

9.15

कृत्तिकादिषु ऋक्षेषु विषमेषु च यद्दिवः ।
दृष्टार्कपतितं ज्ञेयं तद्गाङ्गं दिग्गजोज्झितम्

kṛttikādiṣu ṛkṣeṣu viṣameṣu ca yaddivaḥ |
dṛṣṭārkapatitaṃ jñeyaṃ tadgāṅgaṃ diggajojjhitam

9.16

युग्मर्क्षेषु च यत्तोयं पतत्यर्कोज्झितं दिवः ।
तत्सूर्यरश्मिभिः सर्वं समादाय निरस्यते

yugmarkṣeṣu ca yattoyaṃ patatyarkojjhitaṃ divaḥ |
tatsūryaraśmibhiḥ sarvaṃ samādāya nirasyate

9.17

उभयं पुण्यमत्यर्थं नृणां पापभयापहम् ।
आकाशगङ्गासलिलं दिव्यं स्नानं महामुने

ubhayaṃ puṇyamatyarthaṃ nṛṇāṃ pāpabhayāpaham |
ākāśagaṅgāsalilaṃ divyaṃ snānaṃ mahāmune

9.18

यत्तु मैघैः समुत्सृष्टं वारि तत्प्राणिनां द्विज ।
पुष्णात्यौषधयः सर्वा जीवनायामृतं हि तत्

yattu maighaiḥ samutsṛṣṭaṃ vāri tatprāṇināṃ dvija |
puṣṇātyauṣadhayaḥ sarvā jīvanāyāmṛtaṃ hi tat

9.19

तेन वृद्धिं परां नीतः सकलश्चौषधीगणः ।
साधकः फलपाकन्तः प्रजानां द्विज जायते

tena vṛddhiṃ parāṃ nītaḥ sakalaścauṣadhīgaṇaḥ |
sādhakaḥ phalapākantaḥ prajānāṃ dvija jāyate

9.20

तेन यज्ञान्यथाप्रोक्तान्मानवाः शास्त्रचक्षुषः ।
कुर्वन्त्यहरहस्तैश्च देवानाप्याययन्तिते

tena yajñānyathāproktānmānavāḥ śāstracakṣuṣaḥ |
kurvantyaharahastaiśca devānāpyāyayantite

9.21

एवं यज्ञाश्च वेदाश्च वर्णाश्च द्विजपूर्वकाः ।
सर्वे देवनिकायाश्च सर्वे भूतगणाश्च ये

evaṃ yajñāśca vedāśca varṇāśca dvijapūrvakāḥ |
sarve devanikāyāśca sarve bhūtagaṇāśca ye

9.22

वृष्ट्या धृतमिदं सर्वमन्नं निष्पाद्यते यया ।
सापि निष्पाद्यते वृष्टिः सवित्रा मुनिसत्तम

vṛṣṭyā dhṛtamidaṃ sarvamannaṃ niṣpādyate yayā |
sāpi niṣpādyate vṛṣṭiḥ savitrā munisattama

9.23

आधारभूतः सवितुर्ध्रुवो मुनिवरोत्तम ।
ध्रुवस्य शिशुपारोऽसौ सोऽपि नारायणात्मकः

ādhārabhūtaḥ saviturdhruvo munivarottama |
dhruvasya śiśupāro'sau so'pi nārāyaṇātmakaḥ

9.24

हृदि नारायणस्तस्य शिशुमारस्यं संस्थितः ।
बिभर्ता सर्वभूतानामादिभूतः सनातनः

hṛdi nārāyaṇastasya śiśumārasyaṃ saṃsthitaḥ |
bibhartā sarvabhūtānāmādibhūtaḥ sanātanaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)