Chapter 25: Pippalada weds Padma and checks Shani

महालीलां चकारेशस्तामहो सन्मुने शृणु

mahālīlāṃ cakāreśastāmaho sanmune śṛṇu

एकदा पुष्पभद्रायां स्नातुं गच्छन्मुनीश्वरः ।
ददर्श पद्मां युवतीं शिवांशां सुमनोहराम्

ekadā puṣpabhadrāyāṃ snātuṃ gacchanmunīśvaraḥ |
dadarśa padmāṃ yuvatīṃ śivāṃśāṃ sumanoharām

तल्लिप्सुस्तत्पितुः स्थानमनरण्यस्य भूपतेः ।
जगाम भुवनाचारी लोकतत्त्वविचक्षणः

tallipsustatpituḥ sthānamanaraṇyasya bhūpateḥ |
jagāma bhuvanācārī lokatattvavicakṣaṇaḥ

राजा नराणां तं दृष्ट्वा प्रणम्य च भयाकुलः ।
मधुपर्कादिकं दत्त्वा पूजयामास भक्तितः

rājā narāṇāṃ taṃ dṛṣṭvā praṇamya ca bhayākulaḥ |
madhuparkādikaṃ dattvā pūjayāmāsa bhaktitaḥ

स्नेहात्सर्वं गृहीत्वा स ययाचे कन्यकां मुनिः ।
मौनी बभूव नृपतिः किंचिन्निर्वक्तुमक्षमः

snehātsarvaṃ gṛhītvā sa yayāce kanyakāṃ muniḥ |
maunī babhūva nṛpatiḥ kiṃcinnirvaktumakṣamaḥ

मुनिः प्रोवाच नृपतिं कन्यां मे देहि भक्तितः ।
अन्यथा भस्मसात्सर्वं करिष्येहं त्वया सह

muniḥ provāca nṛpatiṃ kanyāṃ me dehi bhaktitaḥ |
anyathā bhasmasātsarvaṃ kariṣyehaṃ tvayā saha

अथो बभूवुराच्छन्नाः सर्वे राजजनास्तदा ।
तेजसा पिप्पलादस्य दाधीचस्य महामुने

atho babhūvurācchannāḥ sarve rājajanāstadā |
tejasā pippalādasya dādhīcasya mahāmune

अथ राजा महाभीतो विलप्य च मुहुर्मुहुः ।
कन्यामलंकृताम्पद्मां वृद्धाय मुनये ददौ

atha rājā mahābhīto vilapya ca muhurmuhuḥ |
kanyāmalaṃkṛtāmpadmāṃ vṛddhāya munaye dadau

पद्मां विवाह्य स मुनिश्शिवांशाम्भूपतेः सुताम् ।
पिप्पलादो गृहीत्वा तां मुदितः स्वाश्रमं ययौ

padmāṃ vivāhya sa muniśśivāṃśāmbhūpateḥ sutām |
pippalādo gṛhītvā tāṃ muditaḥ svāśramaṃ yayau

तत्र गत्वा मुनिवरो वयसा जर्जरोधिकः ।
उवाच नार्या स तया तपस्वीनातिलम्पटः

tatra gatvā munivaro vayasā jarjarodhikaḥ |
uvāca nāryā sa tayā tapasvīnātilampaṭaḥ

अथोऽनरण्यकन्या सा सिषेवे भक्तितो मुनिम् ।
कर्मणा मनसा वाचा लक्ष्मीर्नारायणं यथा

atho'naraṇyakanyā sā siṣeve bhaktito munim |
karmaṇā manasā vācā lakṣmīrnārāyaṇaṃ yathā

इत्थं स पिप्पलादो हि शिवांशो मुनिसत्तमः ।
रेमे तया युवत्या च युवाभूय स्वलीलया

itthaṃ sa pippalādo hi śivāṃśo munisattamaḥ |
reme tayā yuvatyā ca yuvābhūya svalīlayā

दश पुत्रा महात्मानो बभूवुस्सुतपस्विनः ।
मुनेः पितुस्समाः सर्वे पद्मायाः सुखवर्द्धनाः

daśa putrā mahātmāno babhūvussutapasvinaḥ |
muneḥ pitussamāḥ sarve padmāyāḥ sukhavarddhanāḥ

एवं लीलावतारो हि शंकरस्य महाप्रभोः ।
पिप्पलादो मुनिवरो नानालीलाकरः प्रभुः

evaṃ līlāvatāro hi śaṃkarasya mahāprabhoḥ |
pippalādo munivaro nānālīlākaraḥ prabhuḥ

येन दत्तो वरः प्रीत्या लोकेभ्यो हि दयालुना ।
दृष्ट्वा लोके शनेः पीडां सर्वेषामनिवारिणीम्

yena datto varaḥ prītyā lokebhyo hi dayālunā |
dṛṣṭvā loke śaneḥ pīḍāṃ sarveṣāmanivāriṇīm

षोडशाब्दावधि नृणां जन्मतो न भवेच्च सा ।
तथा च शिवभक्तानां सत्यमेतद्धि मे वचः

ṣoḍaśābdāvadhi nṛṇāṃ janmato na bhavecca sā |
tathā ca śivabhaktānāṃ satyametaddhi me vacaḥ

अथानादृत्य मद्वाक्यं कुर्यात्पीडां शनिः क्वचित् ।
तेषां नृणां तदा स स्याद्भस्मसान्न हि संशयः

athānādṛtya madvākyaṃ kuryātpīḍāṃ śaniḥ kvacit |
teṣāṃ nṛṇāṃ tadā sa syādbhasmasānna hi saṃśayaḥ

इति तद्भयतस्तात विकृतोपि शनैश्चरः ।
तेषां न कुरुते पीडां कदाचिद्ग्रहसत्तमः

iti tadbhayatastāta vikṛtopi śanaiścaraḥ |
teṣāṃ na kurute pīḍāṃ kadācidgrahasattamaḥ

इति लीलामनुष्यस्य पिप्पलादस्य सन्मुने ।
कथितं सुचरित्रन्ते सर्वकामफलप्रदम्

iti līlāmanuṣyasya pippalādasya sanmune |
kathitaṃ sucaritrante sarvakāmaphalapradam

गाधिश्च कौशिकश्चैव पिप्पलादो महामुनिः ।
शनैश्चरकृतां पीडां नाशयन्ति स्मृतास्त्रयः

gādhiśca kauśikaścaiva pippalādo mahāmuniḥ |
śanaiścarakṛtāṃ pīḍāṃ nāśayanti smṛtāstrayaḥ

पिप्पलादस्य चरितं पद्माचरितसंयुतम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सुभक्त्या भुवि मानवः

pippalādasya caritaṃ padmācaritasaṃyutam |
yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi subhaktyā bhuvi mānavaḥ

शनिपीडाविनाशार्थमेतच्चरितमुत्तमम् ।
यः पठेच्छणुयाद्वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात्

śanipīḍāvināśārthametaccaritamuttamam |
yaḥ paṭhecchaṇuyādvāpi sarvānkāmānavāpnuyāt

धन्यो मुनिवरो ज्ञानी महाशैवः सताम्प्रियः ।
अस्य पुत्रो महेशानः पिप्पलादाख्य आत्मवान्

dhanyo munivaro jñānī mahāśaivaḥ satāmpriyaḥ |
asya putro maheśānaḥ pippalādākhya ātmavān

इदमाख्यानमनघं स्वर्ग्यं कुग्रहपोषहृत् ।
सर्वकामप्रदन्तात शिवभक्तिविवर्द्धनम्

idamākhyānamanaghaṃ svargyaṃ kugrahapoṣahṛt |
sarvakāmapradantāta śivabhaktivivarddhanam