कु॒विद॒ङ्ग नम॑सा॒ ये वृ॒धास॑ः पु॒रा दे॒वा अ॑नव॒द्यास॒ आस॑न् ।
ते वा॒यवे॒ मन॑वे बाधि॒तायावा॑सयन्नु॒षसं॒ सूर्ये॑ण
kuvidaṅga namasā ye vṛdhāsaḥ purā devā anavadyāsa āsan |
te vāyave manave bādhitāyāvāsayannuṣasaṃ sūryeṇa
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: १, ३ वायुः, २, ४-७ इन्द्रवायू · Metre: त्रिष्टुप्
7 verses · 91 of 104
Maharshi Vasishtha recalls the blameless Devas of old, grown strong through reverence, who for Vayu and for hard-pressed Manu made the dawn shine with the sun. Verses one and three praise Vayu; the rest call Indra and Vayu together, eager messengers and guardians through months and many autumns. Vayu, white and splendid on his team, joins the wise; men of one mind stood by him and won good offspring. He asks the two to drink the pure soma and sit on this barhis, to come on one chariot with their hundred and thousand horses, and to take the first of the honey.
कु॒विद॒ङ्ग नम॑सा॒ ये वृ॒धास॑ः पु॒रा दे॒वा अ॑नव॒द्यास॒ आस॑न् ।
ते वा॒यवे॒ मन॑वे बाधि॒तायावा॑सयन्नु॒षसं॒ सूर्ये॑ण
kuvidaṅga namasā ye vṛdhāsaḥ purā devā anavadyāsa āsan |
te vāyave manave bādhitāyāvāsayannuṣasaṃ sūryeṇa
उ॒शन्ता॑ दू॒ता न दभा॑य गो॒पा मा॒सश्च॑ पा॒थः श॒रद॑श्च पू॒र्वीः ।
इन्द्र॑वायू सुष्टु॒तिर्वा॑मिया॒ना मा॑र्डी॒कमी॑ट्टे सुवि॒तं च॒ नव्य॑म्
uśantā dūtā na dabhāya gopā māsaśca pāthaḥ śaradaśca pūrvīḥ |
indravāyū suṣṭutirvāmiyānā mārḍīkamīṭṭe suvitaṃ ca navyam
पीवो॑अन्नाँ रयि॒वृध॑ः सुमे॒धाः श्वे॒तः सि॑षक्ति नि॒युता॑मभि॒श्रीः ।
ते वा॒यवे॒ सम॑नसो॒ वि त॑स्थु॒र्विश्वेन्नर॑ः स्वप॒त्यानि॑ चक्रुः
pīvoannām̐ rayivṛdhaḥ sumedhāḥ śvetaḥ siṣakti niyutāmabhiśrīḥ |
te vāyave samanaso vi tasthurviśvennaraḥ svapatyāni cakruḥ
याव॒त्तर॑स्त॒न्वो॒३॒॑ याव॒दोजो॒ याव॒न्नर॒श्चक्ष॑सा॒ दीध्या॑नाः ।
शुचिं॒ सोमं॑ शुचिपा पातम॒स्मे इन्द्र॑वायू॒ सद॑तं ब॒र्हिरेदम्
yāvattarastanvo yāvadojo yāvannaraścakṣasā dīdhyānāḥ |
śuciṃ somaṃ śucipā pātamasme indravāyū sadataṃ barhiredam
नि॒यु॒वा॒ना नि॒युत॑ः स्पा॒र्हवी॑रा॒ इन्द्र॑वायू स॒रथं॑ यातम॒र्वाक् ।
इ॒दं हि वां॒ प्रभृ॑तं॒ मध्वो॒ अग्र॒मध॑ प्रीणा॒ना वि मु॑मुक्तम॒स्मे
niyuvānā niyutaḥ spārhavīrā indravāyū sarathaṃ yātamarvāk |
idaṃ hi vāṃ prabhṛtaṃ madhvo agramadha prīṇānā vi mumuktamasme
या वां॑ श॒तं नि॒युतो॒ याः स॒हस्र॒मिन्द्र॑वायू वि॒श्ववा॑रा॒ः सच॑न्ते ।
आभि॑र्यातं सुवि॒दत्रा॑भिर॒र्वाक्पा॒तं न॑रा॒ प्रति॑भृतस्य॒ मध्व॑ः
yā vāṃ śataṃ niyuto yāḥ sahasramindravāyū viśvavārāḥ sacante |
ābhiryātaṃ suvidatrābhirarvākpātaṃ narā pratibhṛtasya madhvaḥ
अर्व॑न्तो॒ न श्रव॑सो॒ भिक्ष॑माणा इन्द्रवा॒यू सु॑ष्टु॒तिभि॒र्वसि॑ष्ठाः ।
वा॒ज॒यन्त॒ः स्वव॑से हुवेम यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
arvanto na śravaso bhikṣamāṇā indravāyū suṣṭutibhirvasiṣṭhāḥ |
vājayantaḥ svavase huvema yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)