प्र वी॑र॒या शुच॑यो दद्रिरे वामध्व॒र्युभि॒र्मधु॑मन्तः सु॒तास॑ः ।
वह॑ वायो नि॒युतो॑ या॒ह्यच्छा॒ पिबा॑ सु॒तस्यान्ध॑सो॒ मदा॑य
pra vīrayā śucayo dadrire vāmadhvaryubhirmadhumantaḥ sutāsaḥ |
vaha vāyo niyuto yāhyacchā pibā sutasyāndhaso madāya
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: वायुः, ५-७ इन्द्रवायू · Metre: त्रिष्टुप्
7 verses · 90 of 104
The pure honeyed soma drinks have been pressed by the priests for Vayu. Maharshi Vasishtha calls him to yoke his team and come to drink. Whoever brings Vayu the pure soma, the Deva makes famous among men. Heaven and earth bore him for wealth. As the Dawns shone, the Angiras-like seekers found wide light and opened the cattle pen. From verse five the hymn turns to Indra and Vayu together: let patrons with cows, horses and gold win in battle. The Vasishthas, seeking fame like horses, call them with fine praise.
प्र वी॑र॒या शुच॑यो दद्रिरे वामध्व॒र्युभि॒र्मधु॑मन्तः सु॒तास॑ः ।
वह॑ वायो नि॒युतो॑ या॒ह्यच्छा॒ पिबा॑ सु॒तस्यान्ध॑सो॒ मदा॑य
pra vīrayā śucayo dadrire vāmadhvaryubhirmadhumantaḥ sutāsaḥ |
vaha vāyo niyuto yāhyacchā pibā sutasyāndhaso madāya
ई॒शा॒नाय॒ प्रहु॑तिं॒ यस्त॒ आन॒ट् छुचिं॒ सोमं॑ शुचिपा॒स्तुभ्यं॑ वायो ।
कृ॒णोषि॒ तं मर्त्ये॑षु प्रश॒स्तं जा॒तोजा॑तो जायते वा॒ज्य॑स्य
īśānāya prahutiṃ yasta ānaṭ chuciṃ somaṃ śucipāstubhyaṃ vāyo |
kṛṇoṣi taṃ martyeṣu praśastaṃ jātojāto jāyate vājyasya
रा॒ये नु यं ज॒ज्ञतू॒ रोद॑सी॒मे रा॒ये दे॒वी धि॒षणा॑ धाति दे॒वम् ।
अध॑ वा॒युं नि॒युत॑ः सश्चत॒ स्वा उ॒त श्वे॒तं वसु॑धितिं निरे॒के
rāye nu yaṃ jajñatū rodasīme rāye devī dhiṣaṇā dhāti devam |
adha vāyuṃ niyutaḥ saścata svā uta śvetaṃ vasudhitiṃ nireke
उ॒च्छन्नु॒षस॑ः सु॒दिना॑ अरि॒प्रा उ॒रु ज्योति॑र्विविदु॒र्दीध्या॑नाः ।
गव्यं॑ चिदू॒र्वमु॒शिजो॒ वि व॑व्रु॒स्तेषा॒मनु॑ प्र॒दिव॑ः सस्रु॒राप॑ः
ucchannuṣasaḥ sudinā ariprā uru jyotirvividurdīdhyānāḥ |
gavyaṃ cidūrvamuśijo vi vavrusteṣāmanu pradivaḥ sasrurāpaḥ
ते स॒त्येन॒ मन॑सा॒ दीध्या॑ना॒ः स्वेन॑ यु॒क्तास॒ः क्रतु॑ना वहन्ति ।
इन्द्र॑वायू वीर॒वाहं॒ रथं॑ वामीशा॒नयो॑र॒भि पृक्ष॑ः सचन्ते
te satyena manasā dīdhyānāḥ svena yuktāsaḥ kratunā vahanti |
indravāyū vīravāhaṃ rathaṃ vāmīśānayorabhi pṛkṣaḥ sacante
ई॒शा॒नासो॒ ये दध॑ते॒ स्व॑र्णो॒ गोभि॒रश्वे॑भि॒र्वसु॑भि॒र्हिर॑ण्यैः ।
इन्द्र॑वायू सू॒रयो॒ विश्व॒मायु॒रर्व॑द्भिर्वी॒रैः पृत॑नासु सह्युः
īśānāso ye dadhate svarṇo gobhiraśvebhirvasubhirhiraṇyaiḥ |
indravāyū sūrayo viśvamāyurarvadbhirvīraiḥ pṛtanāsu sahyuḥ
अर्व॑न्तो॒ न श्रव॑सो॒ भिक्ष॑माणा इन्द्रवा॒यू सु॑ष्टु॒तिभि॒र्वसि॑ष्ठाः ।
वा॒ज॒यन्त॒ः स्वव॑से हुवेम यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
arvanto na śravaso bhikṣamāṇā indravāyū suṣṭutibhirvasiṣṭhāḥ |
vājayantaḥ svavase huvema yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)