सूक्त 91: पहले वायु, फिर इन्द्र और वायु

कु॒विद॒ङ्ग नम॑सा॒ ये वृ॒धास॑ः पु॒रा दे॒वा अ॑नव॒द्यास॒ आस॑न् ।
ते वा॒यवे॒ मन॑वे बाधि॒तायावा॑सयन्नु॒षसं॒ सूर्ये॑ण

kuvidaṅga namasā ye vṛdhāsaḥ purā devā anavadyāsa āsan |
te vāyave manave bādhitāyāvāsayannuṣasaṃ sūryeṇa

उ॒शन्ता॑ दू॒ता न दभा॑य गो॒पा मा॒सश्च॑ पा॒थः श॒रद॑श्च पू॒र्वीः ।
इन्द्र॑वायू सुष्टु॒तिर्वा॑मिया॒ना मा॑र्डी॒कमी॑ट्टे सुवि॒तं च॒ नव्य॑म्

uśantā dūtā na dabhāya gopā māsaśca pāthaḥ śaradaśca pūrvīḥ |
indravāyū suṣṭutirvāmiyānā mārḍīkamīṭṭe suvitaṃ ca navyam

पीवो॑अन्नाँ रयि॒वृध॑ः सुमे॒धाः श्वे॒तः सि॑षक्ति नि॒युता॑मभि॒श्रीः ।
ते वा॒यवे॒ सम॑नसो॒ वि त॑स्थु॒र्विश्वेन्नर॑ः स्वप॒त्यानि॑ चक्रुः

pīvoannām̐ rayivṛdhaḥ sumedhāḥ śvetaḥ siṣakti niyutāmabhiśrīḥ |
te vāyave samanaso vi tasthurviśvennaraḥ svapatyāni cakruḥ

याव॒त्तर॑स्त॒न्वो॒३॒॑ याव॒दोजो॒ याव॒न्नर॒श्चक्ष॑सा॒ दीध्या॑नाः ।
शुचिं॒ सोमं॑ शुचिपा पातम॒स्मे इन्द्र॑वायू॒ सद॑तं ब॒र्हिरेदम्

yāvattarastanvo yāvadojo yāvannaraścakṣasā dīdhyānāḥ |
śuciṃ somaṃ śucipā pātamasme indravāyū sadataṃ barhiredam

नि॒यु॒वा॒ना नि॒युत॑ः स्पा॒र्हवी॑रा॒ इन्द्र॑वायू स॒रथं॑ यातम॒र्वाक् ।
इ॒दं हि वां॒ प्रभृ॑तं॒ मध्वो॒ अग्र॒मध॑ प्रीणा॒ना वि मु॑मुक्तम॒स्मे

niyuvānā niyutaḥ spārhavīrā indravāyū sarathaṃ yātamarvāk |
idaṃ hi vāṃ prabhṛtaṃ madhvo agramadha prīṇānā vi mumuktamasme

या वां॑ श॒तं नि॒युतो॒ याः स॒हस्र॒मिन्द्र॑वायू वि॒श्ववा॑रा॒ः सच॑न्ते ।
आभि॑र्यातं सुवि॒दत्रा॑भिर॒र्वाक्पा॒तं न॑रा॒ प्रति॑भृतस्य॒ मध्व॑ः

yā vāṃ śataṃ niyuto yāḥ sahasramindravāyū viśvavārāḥ sacante |
ābhiryātaṃ suvidatrābhirarvākpātaṃ narā pratibhṛtasya madhvaḥ

अर्व॑न्तो॒ न श्रव॑सो॒ भिक्ष॑माणा इन्द्रवा॒यू सु॑ष्टु॒तिभि॒र्वसि॑ष्ठाः ।
वा॒ज॒यन्त॒ः स्वव॑से हुवेम यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

arvanto na śravaso bhikṣamāṇā indravāyū suṣṭutibhirvasiṣṭhāḥ |
vājayantaḥ svavase huvema yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ