रद॑त्प॒थो वरु॑ण॒ः सूर्या॑य॒ प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ न॒दीना॑म् ।
सर्गो॒ न सृ॒ष्टो अर्व॑तीरृता॒यञ्च॒कार॑ म॒हीर॒वनी॒रह॑भ्यः
radatpatho varuṇaḥ sūryāya prārṇāṃsi samudriyā nadīnām |
sargo na sṛṣṭo arvatīrṛtāyañcakāra mahīravanīrahabhyaḥ
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: वरुणः · Metre: त्रिष्टुप्
7 verses · 87 of 104
Varuna cut paths for the sun and sent the floods of the rivers to the sea, says Maharshi Vasishtha. The wind is his breath; heaven and earth and all their seats are dear to him. His spies, sent out, watch both worlds. Varuna told me, the rishi says, that the cow bears thrice seven names; knowing the hidden word, he will teach it to a later generation. Three heavens and three earths rest within him. The wise king made the golden swing in the sky to shine. May we be sinless before Varuna, who is merciful even to one who has sinned.
रद॑त्प॒थो वरु॑ण॒ः सूर्या॑य॒ प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ न॒दीना॑म् ।
सर्गो॒ न सृ॒ष्टो अर्व॑तीरृता॒यञ्च॒कार॑ म॒हीर॒वनी॒रह॑भ्यः
radatpatho varuṇaḥ sūryāya prārṇāṃsi samudriyā nadīnām |
sargo na sṛṣṭo arvatīrṛtāyañcakāra mahīravanīrahabhyaḥ
आ॒त्मा ते॒ वातो॒ रज॒ आ न॑वीनोत्प॒शुर्न भूर्णि॒र्यव॑से सस॒वान् ।
अ॒न्तर्म॒ही बृ॑ह॒ती रोद॑सी॒मे विश्वा॑ ते॒ धाम॑ वरुण प्रि॒याणि॑
ātmā te vāto raja ā navīnotpaśurna bhūrṇiryavase sasavān |
antarmahī bṛhatī rodasīme viśvā te dhāma varuṇa priyāṇi
परि॒ स्पशो॒ वरु॑णस्य॒ स्मदि॑ष्टा उ॒भे प॑श्यन्ति॒ रोद॑सी सु॒मेके॑ ।
ऋ॒तावा॑नः क॒वयो॑ य॒ज्ञधी॑रा॒ः प्रचे॑तसो॒ य इ॒षय॑न्त॒ मन्म॑
pari spaśo varuṇasya smadiṣṭā ubhe paśyanti rodasī sumeke |
ṛtāvānaḥ kavayo yajñadhīrāḥ pracetaso ya iṣayanta manma
उ॒वाच॑ मे॒ वरु॑णो॒ मेधि॑राय॒ त्रिः स॒प्त नामाघ्न्या॑ बिभर्ति ।
वि॒द्वान्प॒दस्य॒ गुह्या॒ न वो॑चद्यु॒गाय॒ विप्र॒ उप॑राय॒ शिक्ष॑न्
uvāca me varuṇo medhirāya triḥ sapta nāmāghnyā bibharti |
vidvānpadasya guhyā na vocadyugāya vipra uparāya śikṣan
ति॒स्रो द्यावो॒ निहि॑ता अ॒न्तर॑स्मिन्ति॒स्रो भूमी॒रुप॑रा॒ः षड्वि॑धानाः ।
गृत्सो॒ राजा॒ वरु॑णश्चक्र ए॒तं दि॒वि प्रे॒ङ्खं हि॑र॒ण्ययं॑ शु॒भे कम्
tisro dyāvo nihitā antarasmintisro bhūmīruparāḥ ṣaḍvidhānāḥ |
gṛtso rājā varuṇaścakra etaṃ divi preṅkhaṃ hiraṇyayaṃ śubhe kam
अव॒ सिन्धुं॒ वरु॑णो॒ द्यौरि॑व स्थाद्द्र॒प्सो न श्वे॒तो मृ॒गस्तुवि॑ष्मान् ।
ग॒म्भी॒रशं॑सो॒ रज॑सो वि॒मान॑ः सुपा॒रक्ष॑त्रः स॒तो अ॒स्य राजा॑
ava sindhuṃ varuṇo dyauriva sthāddrapso na śveto mṛgastuviṣmān |
gambhīraśaṃso rajaso vimānaḥ supārakṣatraḥ sato asya rājā
यो मृ॒ळया॑ति च॒क्रुषे॑ चि॒दागो॑ व॒यं स्या॑म॒ वरु॑णे॒ अना॑गाः ।
अनु॑ व्र॒तान्यदि॑तेरृ॒धन्तो॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
yo mṛḻayāti cakruṣe cidāgo vayaṃ syāma varuṇe anāgāḥ |
anu vratānyaditerṛdhanto yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)