Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: वरुणः · Metre: त्रिष्टुप्
8 verses · 86 of 104
Wise are the works of Varuna, who propped apart the wide worlds and pushed up the high vault. Then Maharshi Vasishtha speaks with his own heart: when shall I be close to Varuna again, when will he take my offering without anger? He asks the wise, and all say the same: Varuna is angry with you. What was the great sin, that you would strike your friend who praises you? Loose us from the wrongs of our fathers and of our own bodies; free Vasishtha like a calf from its rope. It was not my will but wine, anger, dice and heedlessness; even sleep leads to wrong.
धीरा॒ त्व॑स्य महि॒ना ज॒नूंषि॒ वि यस्त॒स्तम्भ॒ रोद॑सी चिदु॒र्वी ।
प्र नाक॑मृ॒ष्वं नु॑नुदे बृ॒हन्तं॑ द्वि॒ता नक्ष॑त्रं प॒प्रथ॑च्च॒ भूम॑
dhīrā tvasya mahinā janūṃṣi vi yastastambha rodasī cidurvī |
pra nākamṛṣvaṃ nunude bṛhantaṃ dvitā nakṣatraṃ paprathacca bhūma
उ॒त स्वया॑ त॒न्वा॒३॒॑ सं व॑दे॒ तत्क॒दा न्व१॒॑न्तर्वरु॑णे भुवानि ।
किं मे॑ ह॒व्यमहृ॑णानो जुषेत क॒दा मृ॑ळी॒कं सु॒मना॑ अ॒भि ख्य॑म्
uta svayā tanvā saṃ vade tatkadā nvantarvaruṇe bhuvāni |
kiṃ me havyamahṛṇāno juṣeta kadā mṛḻīkaṃ sumanā abhi khyam
पृ॒च्छे तदेनो॑ वरुण दि॒दृक्षूपो॑ एमि चिकि॒तुषो॑ वि॒पृच्छ॑म् ।
स॒मा॒नमिन्मे॑ क॒वय॑श्चिदाहुर॒यं ह॒ तुभ्यं॒ वरु॑णो हृणीते
pṛcche tadeno varuṇa didṛkṣūpo emi cikituṣo vipṛccham |
samānaminme kavayaścidāhurayaṃ ha tubhyaṃ varuṇo hṛṇīte
किमाग॑ आस वरुण॒ ज्येष्ठं॒ यत्स्तो॒तारं॒ जिघां॑ससि॒ सखा॑यम् ।
प्र तन्मे॑ वोचो दूळभ स्वधा॒वोऽव॑ त्वाने॒ना नम॑सा तु॒र इ॑याम्
kimāga āsa varuṇa jyeṣṭhaṃ yatstotāraṃ jighāṃsasi sakhāyam |
pra tanme voco dūḻabha svadhāvo'va tvānenā namasā tura iyām
अव॑ द्रु॒ग्धानि॒ पित्र्या॑ सृजा॒ नोऽव॒ या व॒यं च॑कृ॒मा त॒नूभि॑ः ।
अव॑ राजन्पशु॒तृपं॒ न ता॒युं सृ॒जा व॒त्सं न दाम्नो॒ वसि॑ष्ठम्
ava drugdhāni pitryā sṛjā no'va yā vayaṃ cakṛmā tanūbhiḥ |
ava rājanpaśutṛpaṃ na tāyuṃ sṛjā vatsaṃ na dāmno vasiṣṭham
न स स्वो दक्षो॑ वरुण॒ ध्रुति॒ः सा सुरा॑ म॒न्युर्वि॒भीद॑को॒ अचि॑त्तिः ।
अस्ति॒ ज्याया॒न्कनी॑यस उपा॒रे स्वप्न॑श्च॒नेदनृ॑तस्य प्रयो॒ता
na sa svo dakṣo varuṇa dhrutiḥ sā surā manyurvibhīdako acittiḥ |
asti jyāyānkanīyasa upāre svapnaścanedanṛtasya prayotā
अरं॑ दा॒सो न मी॒ळ्हुषे॑ कराण्य॒हं दे॒वाय॒ भूर्ण॒येऽना॑गाः ।
अचे॑तयद॒चितो॑ दे॒वो अ॒र्यो गृत्सं॑ रा॒ये क॒वित॑रो जुनाति
araṃ dāso na mīḻhuṣe karāṇyahaṃ devāya bhūrṇaye'nāgāḥ |
acetayadacito devo aryo gṛtsaṃ rāye kavitaro junāti
अ॒यं सु तुभ्यं॑ वरुण स्वधावो हृ॒दि स्तोम॒ उप॑श्रितश्चिदस्तु ।
शं न॒ः क्षेमे॒ शमु॒ योगे॑ नो अस्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
ayaṃ su tubhyaṃ varuṇa svadhāvo hṛdi stoma upaśritaścidastu |
śaṃ naḥ kṣeme śamu yoge no astu yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
