सूक्त 87: वरुण सूर्य के लिए मार्ग बनाते हैं

रद॑त्प॒थो वरु॑ण॒ः सूर्या॑य॒ प्रार्णां॑सि समु॒द्रिया॑ न॒दीना॑म् ।
सर्गो॒ न सृ॒ष्टो अर्व॑तीरृता॒यञ्च॒कार॑ म॒हीर॒वनी॒रह॑भ्यः

radatpatho varuṇaḥ sūryāya prārṇāṃsi samudriyā nadīnām |
sargo na sṛṣṭo arvatīrṛtāyañcakāra mahīravanīrahabhyaḥ

आ॒त्मा ते॒ वातो॒ रज॒ आ न॑वीनोत्प॒शुर्न भूर्णि॒र्यव॑से सस॒वान् ।
अ॒न्तर्म॒ही बृ॑ह॒ती रोद॑सी॒मे विश्वा॑ ते॒ धाम॑ वरुण प्रि॒याणि॑

ātmā te vāto raja ā navīnotpaśurna bhūrṇiryavase sasavān |
antarmahī bṛhatī rodasīme viśvā te dhāma varuṇa priyāṇi

परि॒ स्पशो॒ वरु॑णस्य॒ स्मदि॑ष्टा उ॒भे प॑श्यन्ति॒ रोद॑सी सु॒मेके॑ ।
ऋ॒तावा॑नः क॒वयो॑ य॒ज्ञधी॑रा॒ः प्रचे॑तसो॒ य इ॒षय॑न्त॒ मन्म॑

pari spaśo varuṇasya smadiṣṭā ubhe paśyanti rodasī sumeke |
ṛtāvānaḥ kavayo yajñadhīrāḥ pracetaso ya iṣayanta manma

उ॒वाच॑ मे॒ वरु॑णो॒ मेधि॑राय॒ त्रिः स॒प्त नामाघ्न्या॑ बिभर्ति ।
वि॒द्वान्प॒दस्य॒ गुह्या॒ न वो॑चद्यु॒गाय॒ विप्र॒ उप॑राय॒ शिक्ष॑न्

uvāca me varuṇo medhirāya triḥ sapta nāmāghnyā bibharti |
vidvānpadasya guhyā na vocadyugāya vipra uparāya śikṣan

ति॒स्रो द्यावो॒ निहि॑ता अ॒न्तर॑स्मिन्ति॒स्रो भूमी॒रुप॑रा॒ः षड्वि॑धानाः ।
गृत्सो॒ राजा॒ वरु॑णश्चक्र ए॒तं दि॒वि प्रे॒ङ्खं हि॑र॒ण्ययं॑ शु॒भे कम्

tisro dyāvo nihitā antarasmintisro bhūmīruparāḥ ṣaḍvidhānāḥ |
gṛtso rājā varuṇaścakra etaṃ divi preṅkhaṃ hiraṇyayaṃ śubhe kam

अव॒ सिन्धुं॒ वरु॑णो॒ द्यौरि॑व स्थाद्द्र॒प्सो न श्वे॒तो मृ॒गस्तुवि॑ष्मान् ।
ग॒म्भी॒रशं॑सो॒ रज॑सो वि॒मान॑ः सुपा॒रक्ष॑त्रः स॒तो अ॒स्य राजा॑

ava sindhuṃ varuṇo dyauriva sthāddrapso na śveto mṛgastuviṣmān |
gambhīraśaṃso rajaso vimānaḥ supārakṣatraḥ sato asya rājā

यो मृ॒ळया॑ति च॒क्रुषे॑ चि॒दागो॑ व॒यं स्या॑म॒ वरु॑णे॒ अना॑गाः ।
अनु॑ व्र॒तान्यदि॑तेरृ॒धन्तो॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

yo mṛḻayāti cakruṣe cidāgo vayaṃ syāma varuṇe anāgāḥ |
anu vratānyaditerṛdhanto yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ