त्वाम॑ग्ने ह॒विष्म॑न्तो दे॒वं मर्ता॑स ईळते ।
मन्ये॑ त्वा जा॒तवे॑दसं॒ स ह॒व्या व॑क्ष्यानु॒षक्
tvāmagne haviṣmanto devaṃ martāsa īḻate |
manye tvā jātavedasaṃ sa havyā vakṣyānuṣak
Rishi: गय आत्रेयः · Devata: अग्निः · Metre: अनुष्टुप्, ५, ७ पङ्क्तिः
7 verses · 9 of 87
Gaya of the Atri family praises Agni in anushtubh, with two pankti mantras. Mortals bearing offerings call on Jatavedas, the hotar of the house where grass is spread. The two kindling sticks bring him forth like a newborn child, the upholder of human clans. He is hard to hold, like a colt among twisting mares, and he devours the woods as a beast grazes in a meadow. His smoky flames gather together, and Trita in heaven blows on him as a smith blows the bellows. Gaya asks that, by Agni's help, his people cross beyond the hostility of men, and win wealth and victory in battle.
त्वाम॑ग्ने ह॒विष्म॑न्तो दे॒वं मर्ता॑स ईळते ।
मन्ये॑ त्वा जा॒तवे॑दसं॒ स ह॒व्या व॑क्ष्यानु॒षक्
tvāmagne haviṣmanto devaṃ martāsa īḻate |
manye tvā jātavedasaṃ sa havyā vakṣyānuṣak
अ॒ग्निर्होता॒ दास्व॑त॒ः क्षय॑स्य वृ॒क्तब॑र्हिषः ।
सं य॒ज्ञास॒श्चर॑न्ति॒ यं सं वाजा॑सः श्रव॒स्यव॑ः
agnirhotā dāsvataḥ kṣayasya vṛktabarhiṣaḥ |
saṃ yajñāsaścaranti yaṃ saṃ vājāsaḥ śravasyavaḥ
उ॒त स्म॒ यं शिशुं॑ यथा॒ नवं॒ जनि॑ष्टा॒रणी॑ ।
ध॒र्तारं॒ मानु॑षीणां वि॒शाम॒ग्निं स्व॑ध्व॒रम्
uta sma yaṃ śiśuṃ yathā navaṃ janiṣṭāraṇī |
dhartāraṃ mānuṣīṇāṃ viśāmagniṃ svadhvaram
उ॒त स्म॑ दुर्गृभीयसे पु॒त्रो न ह्वा॒र्याणा॑म् ।
पु॒रू यो दग्धासि॒ वनाग्ने॑ प॒शुर्न यव॑से
uta sma durgṛbhīyase putro na hvāryāṇām |
purū yo dagdhāsi vanāgne paśurna yavase
अध॑ स्म॒ यस्या॒र्चय॑ः स॒म्यक्सं॒यन्ति॑ धू॒मिन॑ः ।
यदी॒मह॑ त्रि॒तो दि॒व्युप॒ ध्माते॑व॒ धम॑ति॒ शिशी॑ते ध्मा॒तरी॑ यथा
adha sma yasyārcayaḥ samyaksaṃyanti dhūminaḥ |
yadīmaha trito divyupa dhmāteva dhamati śiśīte dhmātarī yathā
तवा॒हम॑ग्न ऊ॒तिभि॑र्मि॒त्रस्य॑ च॒ प्रश॑स्तिभिः ।
द्वे॒षो॒युतो॒ न दु॑रि॒ता तु॒र्याम॒ मर्त्या॑नाम्
tavāhamagna ūtibhirmitrasya ca praśastibhiḥ |
dveṣoyuto na duritā turyāma martyānām
तं नो॑ अग्ने अ॒भी नरो॑ र॒यिं स॑हस्व॒ आ भ॑र ।
स क्षे॑पय॒त्स पो॑षय॒द्भुव॒द्वाज॑स्य सा॒तय॑ उ॒तैधि॑ पृ॒त्सु नो॑ वृ॒धे
taṃ no agne abhī naro rayiṃ sahasva ā bhara |
sa kṣepayatsa poṣayadbhuvadvājasya sātaya utaidhi pṛtsu no vṛdhe
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)