अग्न॒ ओजि॑ष्ठ॒मा भ॑र द्यु॒म्नम॒स्मभ्य॑मध्रिगो ।
प्र नो॑ रा॒या परी॑णसा॒ रत्सि॒ वाजा॑य॒ पन्था॑म्
agna ojiṣṭhamā bhara dyumnamasmabhyamadhrigo |
pra no rāyā parīṇasā ratsi vājāya panthām
Rishi: गय आत्रेयः · Devata: अग्निः · Metre: अनुष्टुप्, ४, ७ पङ्क्तिः
7 verses · 10 of 87
Gaya of the Atri family again asks Agni, in anushtubh and pankti, for the most powerful splendour and a road to strength. Agni is wondrous, and lordly power has climbed into him; he is like Mitra, worthy of worship. The rishi asks him to increase the house and wealth of the patrons who win gifts by their praise, those who adorn Agni with songs and whose fame wakes even the sky. His bright flames go out boldly, circling like lightning, roaring like a chariot that seeks the prize. Praised as Angiras and hotar, he is asked to bring wealth that overcomes, and to stand by his people in battle.
अग्न॒ ओजि॑ष्ठ॒मा भ॑र द्यु॒म्नम॒स्मभ्य॑मध्रिगो ।
प्र नो॑ रा॒या परी॑णसा॒ रत्सि॒ वाजा॑य॒ पन्था॑म्
agna ojiṣṭhamā bhara dyumnamasmabhyamadhrigo |
pra no rāyā parīṇasā ratsi vājāya panthām
त्वं नो॑ अग्ने अद्भुत॒ क्रत्वा॒ दक्ष॑स्य मं॒हना॑ ।
त्वे अ॑सु॒र्य१॒॑मारु॑हत्क्रा॒णा मि॒त्रो न य॒ज्ञिय॑ः
tvaṃ no agne adbhuta kratvā dakṣasya maṃhanā |
tve asuryamāruhatkrāṇā mitro na yajñiyaḥ
त्वं नो॑ अग्न एषां॒ गयं॑ पु॒ष्टिं च॑ वर्धय ।
ये स्तोमे॑भि॒ः प्र सू॒रयो॒ नरो॑ म॒घान्या॑न॒शुः
tvaṃ no agna eṣāṃ gayaṃ puṣṭiṃ ca vardhaya |
ye stomebhiḥ pra sūrayo naro maghānyānaśuḥ
ये अ॑ग्ने चन्द्र ते॒ गिर॑ः शु॒म्भन्त्यश्व॑राधसः ।
शुष्मे॑भिः शु॒ष्मिणो॒ नरो॑ दि॒वश्चि॒द्येषां॑ बृ॒हत्सु॑की॒र्तिर्बोध॑ति॒ त्मना॑
ye agne candra te giraḥ śumbhantyaśvarādhasaḥ |
śuṣmebhiḥ śuṣmiṇo naro divaścidyeṣāṃ bṛhatsukīrtirbodhati tmanā
तव॒ त्ये अ॑ग्ने अ॒र्चयो॒ भ्राज॑न्तो यन्ति धृष्णु॒या ।
परि॑ज्मानो॒ न वि॒द्युत॑ः स्वा॒नो रथो॒ न वा॑ज॒युः
tava tye agne arcayo bhrājanto yanti dhṛṣṇuyā |
parijmāno na vidyutaḥ svāno ratho na vājayuḥ
नू नो॑ अग्न ऊ॒तये॑ स॒बाध॑सश्च रा॒तये॑ ।
अ॒स्माका॑सश्च सू॒रयो॒ विश्वा॒ आशा॑स्तरी॒षणि॑
nū no agna ūtaye sabādhasaśca rātaye |
asmākāsaśca sūrayo viśvā āśāstarīṣaṇi
त्वं नो॑ अग्ने अङ्गिरः स्तु॒तः स्तवा॑न॒ आ भ॑र ।
होत॑र्विभ्वा॒सहं॑ र॒यिं स्तो॒तृभ्य॒ः स्तव॑से च न उ॒तैधि॑ पृ॒त्सु नो॑ वृ॒धे
tvaṃ no agne aṅgiraḥ stutaḥ stavāna ā bhara |
hotarvibhvāsahaṃ rayiṃ stotṛbhyaḥ stavase ca na utaidhi pṛtsu no vṛdhe
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)