को वे॑द॒ जान॑मेषां॒ को वा॑ पु॒रा सु॒म्नेष्वा॑स म॒रुता॑म् ।
यद्यु॑यु॒ज्रे कि॑ला॒स्य॑ः
ko veda jānameṣāṃ ko vā purā sumneṣvāsa marutām |
yadyuyujre kilāsyaḥ
Rishi: श्यावाश्व आत्रेयः · Devata: मरुतः · Metre: १, ५, १०-११, १५ ककुप्, २ बृहती, ३ अनुष्टुप्, ४ पुरउष्णिक्, ६-७, ९, १३-१४, १६ सतोबृहती, ८, १२ गायत्री
16 verses · 53 of 87
Shyavashva Atreya asks in mixed metres, Kakubh, Brihati and Satobrihati among them: who knows the birth of the Maruts, who has seen them standing in their chariots? They told him themselves, come and see us and praise us. Bright with ornaments, garlands and gold, they pour heaven's water-cask for the giver, set Parjanya loose, and the rivers run like milch cows. He asks them not to be held back by the Rasa, Anitabha, Kubha, Krumu, the Sindhu or the Sarayu, but to come. He prays for grain, seed and lasting good fortune, and to pass over blame and enemies with their help.
को वे॑द॒ जान॑मेषां॒ को वा॑ पु॒रा सु॒म्नेष्वा॑स म॒रुता॑म् ।
यद्यु॑यु॒ज्रे कि॑ला॒स्य॑ः
ko veda jānameṣāṃ ko vā purā sumneṣvāsa marutām |
yadyuyujre kilāsyaḥ
ऐतान्रथे॑षु त॒स्थुष॒ः कः शु॑श्राव क॒था य॑युः ।
कस्मै॑ सस्रुः सु॒दासे॒ अन्वा॒पय॒ इळा॑भिर्वृ॒ष्टय॑ः स॒ह
aitānratheṣu tasthuṣaḥ kaḥ śuśrāva kathā yayuḥ |
kasmai sasruḥ sudāse anvāpaya iḻābhirvṛṣṭayaḥ saha
ते म॑ आहु॒र्य आ॑य॒युरुप॒ द्युभि॒र्विभि॒र्मदे॑ ।
नरो॒ मर्या॑ अरे॒पस॑ इ॒मान्पश्य॒न्निति॑ ष्टुहि
te ma āhurya āyayurupa dyubhirvibhirmade |
naro maryā arepasa imānpaśyanniti ṣṭuhi
ये अ॒ञ्जिषु॒ ये वाशी॑षु॒ स्वभा॑नवः स्र॒क्षु रु॒क्मेषु॑ खा॒दिषु॑ ।
श्रा॒या रथे॑षु॒ धन्व॑सु
ye añjiṣu ye vāśīṣu svabhānavaḥ srakṣu rukmeṣu khādiṣu |
śrāyā ratheṣu dhanvasu
यु॒ष्माकं॑ स्मा॒ रथाँ॒ अनु॑ मु॒दे द॑धे मरुतो जीरदानवः ।
वृ॒ष्टी द्यावो॑ य॒तीरि॑व
yuṣmākaṃ smā rathām̐ anu mude dadhe maruto jīradānavaḥ |
vṛṣṭī dyāvo yatīriva
आ यं नर॑ः सु॒दान॑वो ददा॒शुषे॑ दि॒वः कोश॒मचु॑च्यवुः ।
वि प॒र्जन्यं॑ सृजन्ति॒ रोद॑सी॒ अनु॒ धन्व॑ना यन्ति वृ॒ष्टय॑ः
ā yaṃ naraḥ sudānavo dadāśuṣe divaḥ kośamacucyavuḥ |
vi parjanyaṃ sṛjanti rodasī anu dhanvanā yanti vṛṣṭayaḥ
त॒तृ॒दा॒नाः सिन्ध॑व॒ः क्षोद॑सा॒ रज॒ः प्र स॑स्रुर्धे॒नवो॑ यथा ।
स्य॒न्ना अश्वा॑ इ॒वाध्व॑नो वि॒मोच॑ने॒ वि यद्वर्त॑न्त ए॒न्य॑ः
tatṛdānāḥ sindhavaḥ kṣodasā rajaḥ pra sasrurdhenavo yathā |
syannā aśvā ivādhvano vimocane vi yadvartanta enyaḥ
आ या॑त मरुतो दि॒व आन्तरि॑क्षाद॒मादु॒त ।
माव॑ स्थात परा॒वत॑ः
ā yāta maruto diva āntarikṣādamāduta |
māva sthāta parāvataḥ
मा वो॑ र॒सानि॑तभा॒ कुभा॒ क्रुमु॒र्मा व॒ः सिन्धु॒र्नि री॑रमत् ।
मा व॒ः परि॑ ष्ठात्स॒रयु॑ः पुरी॒षिण्य॒स्मे इत्सु॒म्नम॑स्तु वः
mā vo rasānitabhā kubhā krumurmā vaḥ sindhurni rīramat |
mā vaḥ pari ṣṭhātsarayuḥ purīṣiṇyasme itsumnamastu vaḥ
तं व॒ः शर्धं॒ रथा॑नां त्वे॒षं ग॒णं मारु॑तं॒ नव्य॑सीनाम् ।
अनु॒ प्र य॑न्ति वृ॒ष्टय॑ः
taṃ vaḥ śardhaṃ rathānāṃ tveṣaṃ gaṇaṃ mārutaṃ navyasīnām |
anu pra yanti vṛṣṭayaḥ
शर्धं॑शर्धं व एषां॒ व्रातं॑व्रातं ग॒णंग॑णं सुश॒स्तिभि॑ः ।
अनु॑ क्रामेम धी॒तिभि॑ः
śardhaṃśardhaṃ va eṣāṃ vrātaṃvrātaṃ gaṇaṃgaṇaṃ suśastibhiḥ |
anu krāmema dhītibhiḥ
कस्मा॑ अ॒द्य सुजा॑ताय रा॒तह॑व्याय॒ प्र य॑युः ।
ए॒ना यामे॑न म॒रुत॑ः
kasmā adya sujātāya rātahavyāya pra yayuḥ |
enā yāmena marutaḥ
येन॑ तो॒काय॒ तन॑याय धा॒न्यं१॒॑ बीजं॒ वह॑ध्वे॒ अक्षि॑तम् ।
अ॒स्मभ्यं॒ तद्ध॑त्तन॒ यद्व॒ ईम॑हे॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ सौभ॑गम्
yena tokāya tanayāya dhānyaṃ bījaṃ vahadhve akṣitam |
asmabhyaṃ taddhattana yadva īmahe rādho viśvāyu saubhagam
अती॑याम नि॒दस्ति॒रः स्व॒स्तिभि॑र्हि॒त्वाव॒द्यमरा॑तीः ।
वृ॒ष्ट्वी शं योराप॑ उ॒स्रि भे॑ष॒जं स्याम॑ मरुतः स॒ह
atīyāma nidastiraḥ svastibhirhitvāvadyamarātīḥ |
vṛṣṭvī śaṃ yorāpa usri bheṣajaṃ syāma marutaḥ saha
सु॒दे॒वः स॑महासति सु॒वीरो॑ नरो मरुत॒ः स मर्त्य॑ः ।
यं त्राय॑ध्वे॒ स्याम॒ ते
sudevaḥ samahāsati suvīro naro marutaḥ sa martyaḥ |
yaṃ trāyadhve syāma te
स्तु॒हि भो॒जान्स्तु॑व॒तो अ॑स्य॒ याम॑नि॒ रण॒न्गावो॒ न यव॑से ।
य॒तः पूर्वाँ॑ इव॒ सखीँ॒रनु॑ ह्वय गि॒रा गृ॑णीहि का॒मिन॑ः
stuhi bhojānstuvato asya yāmani raṇangāvo na yavase |
yataḥ pūrvām̐ iva sakhīm̐ranu hvaya girā gṛṇīhi kāminaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)