सूक्त 53: मरुतों का जन्म कौन जानता है?

को वे॑द॒ जान॑मेषां॒ को वा॑ पु॒रा सु॒म्नेष्वा॑स म॒रुता॑म् ।
यद्यु॑यु॒ज्रे कि॑ला॒स्य॑ः

ko veda jānameṣāṃ ko vā purā sumneṣvāsa marutām |
yadyuyujre kilāsyaḥ

ऐतान्रथे॑षु त॒स्थुष॒ः कः शु॑श्राव क॒था य॑युः ।
कस्मै॑ सस्रुः सु॒दासे॒ अन्वा॒पय॒ इळा॑भिर्वृ॒ष्टय॑ः स॒ह

aitānratheṣu tasthuṣaḥ kaḥ śuśrāva kathā yayuḥ |
kasmai sasruḥ sudāse anvāpaya iḻābhirvṛṣṭayaḥ saha

ते म॑ आहु॒र्य आ॑य॒युरुप॒ द्युभि॒र्विभि॒र्मदे॑ ।
नरो॒ मर्या॑ अरे॒पस॑ इ॒मान्पश्य॒न्निति॑ ष्टुहि

te ma āhurya āyayurupa dyubhirvibhirmade |
naro maryā arepasa imānpaśyanniti ṣṭuhi

ये अ॒ञ्जिषु॒ ये वाशी॑षु॒ स्वभा॑नवः स्र॒क्षु रु॒क्मेषु॑ खा॒दिषु॑ ।
श्रा॒या रथे॑षु॒ धन्व॑सु

ye añjiṣu ye vāśīṣu svabhānavaḥ srakṣu rukmeṣu khādiṣu |
śrāyā ratheṣu dhanvasu

यु॒ष्माकं॑ स्मा॒ रथाँ॒ अनु॑ मु॒दे द॑धे मरुतो जीरदानवः ।
वृ॒ष्टी द्यावो॑ य॒तीरि॑व

yuṣmākaṃ smā rathām̐ anu mude dadhe maruto jīradānavaḥ |
vṛṣṭī dyāvo yatīriva

आ यं नर॑ः सु॒दान॑वो ददा॒शुषे॑ दि॒वः कोश॒मचु॑च्यवुः ।
वि प॒र्जन्यं॑ सृजन्ति॒ रोद॑सी॒ अनु॒ धन्व॑ना यन्ति वृ॒ष्टय॑ः

ā yaṃ naraḥ sudānavo dadāśuṣe divaḥ kośamacucyavuḥ |
vi parjanyaṃ sṛjanti rodasī anu dhanvanā yanti vṛṣṭayaḥ

त॒तृ॒दा॒नाः सिन्ध॑व॒ः क्षोद॑सा॒ रज॒ः प्र स॑स्रुर्धे॒नवो॑ यथा ।
स्य॒न्ना अश्वा॑ इ॒वाध्व॑नो वि॒मोच॑ने॒ वि यद्वर्त॑न्त ए॒न्य॑ः

tatṛdānāḥ sindhavaḥ kṣodasā rajaḥ pra sasrurdhenavo yathā |
syannā aśvā ivādhvano vimocane vi yadvartanta enyaḥ

आ या॑त मरुतो दि॒व आन्तरि॑क्षाद॒मादु॒त ।
माव॑ स्थात परा॒वत॑ः

ā yāta maruto diva āntarikṣādamāduta |
māva sthāta parāvataḥ

मा वो॑ र॒सानि॑तभा॒ कुभा॒ क्रुमु॒र्मा व॒ः सिन्धु॒र्नि री॑रमत् ।
मा व॒ः परि॑ ष्ठात्स॒रयु॑ः पुरी॒षिण्य॒स्मे इत्सु॒म्नम॑स्तु वः

mā vo rasānitabhā kubhā krumurmā vaḥ sindhurni rīramat |
mā vaḥ pari ṣṭhātsarayuḥ purīṣiṇyasme itsumnamastu vaḥ

तं व॒ः शर्धं॒ रथा॑नां त्वे॒षं ग॒णं मारु॑तं॒ नव्य॑सीनाम् ।
अनु॒ प्र य॑न्ति वृ॒ष्टय॑ः

taṃ vaḥ śardhaṃ rathānāṃ tveṣaṃ gaṇaṃ mārutaṃ navyasīnām |
anu pra yanti vṛṣṭayaḥ

शर्धं॑शर्धं व एषां॒ व्रातं॑व्रातं ग॒णंग॑णं सुश॒स्तिभि॑ः ।
अनु॑ क्रामेम धी॒तिभि॑ः

śardhaṃśardhaṃ va eṣāṃ vrātaṃvrātaṃ gaṇaṃgaṇaṃ suśastibhiḥ |
anu krāmema dhītibhiḥ

कस्मा॑ अ॒द्य सुजा॑ताय रा॒तह॑व्याय॒ प्र य॑युः ।
ए॒ना यामे॑न म॒रुत॑ः

kasmā adya sujātāya rātahavyāya pra yayuḥ |
enā yāmena marutaḥ

येन॑ तो॒काय॒ तन॑याय धा॒न्यं१॒॑ बीजं॒ वह॑ध्वे॒ अक्षि॑तम् ।
अ॒स्मभ्यं॒ तद्ध॑त्तन॒ यद्व॒ ईम॑हे॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ सौभ॑गम्

yena tokāya tanayāya dhānyaṃ bījaṃ vahadhve akṣitam |
asmabhyaṃ taddhattana yadva īmahe rādho viśvāyu saubhagam

अती॑याम नि॒दस्ति॒रः स्व॒स्तिभि॑र्हि॒त्वाव॒द्यमरा॑तीः ।
वृ॒ष्ट्वी शं योराप॑ उ॒स्रि भे॑ष॒जं स्याम॑ मरुतः स॒ह

atīyāma nidastiraḥ svastibhirhitvāvadyamarātīḥ |
vṛṣṭvī śaṃ yorāpa usri bheṣajaṃ syāma marutaḥ saha

सु॒दे॒वः स॑महासति सु॒वीरो॑ नरो मरुत॒ः स मर्त्य॑ः ।
यं त्राय॑ध्वे॒ स्याम॒ ते

sudevaḥ samahāsati suvīro naro marutaḥ sa martyaḥ |
yaṃ trāyadhve syāma te

स्तु॒हि भो॒जान्स्तु॑व॒तो अ॑स्य॒ याम॑नि॒ रण॒न्गावो॒ न यव॑से ।
य॒तः पूर्वाँ॑ इव॒ सखीँ॒रनु॑ ह्वय गि॒रा गृ॑णीहि का॒मिन॑ः

stuhi bhojānstuvato asya yāmani raṇangāvo na yavase |
yataḥ pūrvām̐ iva sakhīm̐ranu hvaya girā gṛṇīhi kāminaḥ