द्यावा॑ ह॒ क्षामा॑ प्रथ॒मे ऋ॒तेना॑भिश्रा॒वे भ॑वतः सत्य॒वाचा॑ ।
दे॒वो यन्मर्ता॑न्य॒जथा॑य कृ॒ण्वन्सीद॒द्धोता॑ प्र॒त्यङ्स्वमसुं॒ यन्
dyāvā ha kṣāmā prathame ṛtenābhiśrāve bhavataḥ satyavācā |
devo yanmartānyajathāya kṛṇvansīdaddhotā pratyaṅsvamasuṃ yan
Mandala 10
Sukta 12: Heaven and Earth hear by rita
Rishi: आङ्गिर्हविर्धानः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्टुप्
9 verses · 12 of 191
What happens in this chapter
Heaven and Earth hear by rita
Havirdhana Angi speaks to Agni in nine trishtubh verses. Heaven and earth, first by rita, become true-spoken listeners when the god sits as hotar to make men worship. Agni, smoke-bannered, joyful, eternal, carries the offering first. The rishi calls on the ghee-dripping heaven and earth as father and mother to sharpen us with sweetness. Then he asks: what has the king seized of ours, what vow have we broken, who knows? Agni is asked to guard the man who thinks well of Yama. The Devas set light in the sun and nights in the moon. Mitra, Aditi and Savitar should declare us sinless to Varuna.
दे॒वो दे॒वान्प॑रि॒भूरृ॒तेन॒ वहा॑ नो ह॒व्यं प्र॑थ॒मश्चि॑कि॒त्वान् ।
धू॒मके॑तुः स॒मिधा॒ भाऋ॑जीको म॒न्द्रो होता॒ नित्यो॑ वा॒चा यजी॑यान्
devo devānparibhūrṛtena vahā no havyaṃ prathamaścikitvān |
dhūmaketuḥ samidhā bhāṛjīko mandro hotā nityo vācā yajīyān
स्वावृ॑ग्दे॒वस्या॒मृतं॒ यदी॒ गोरतो॑ जा॒तासो॑ धारयन्त उ॒र्वी ।
विश्वे॑ दे॒वा अनु॒ तत्ते॒ यजु॑र्गुर्दु॒हे यदेनी॑ दि॒व्यं घृ॒तं वाः
svāvṛgdevasyāmṛtaṃ yadī gorato jātāso dhārayanta urvī |
viśve devā anu tatte yajurgurduhe yadenī divyaṃ ghṛtaṃ vāḥ
अर्चा॑मि वां॒ वर्धा॒यापो॑ घृतस्नू॒ द्यावा॑भूमी शृणु॒तं रो॑दसी मे ।
अहा॒ यद्द्यावोऽसु॑नीति॒मय॒न्मध्वा॑ नो॒ अत्र॑ पि॒तरा॑ शिशीताम्
arcāmi vāṃ vardhāyāpo ghṛtasnū dyāvābhūmī śṛṇutaṃ rodasī me |
ahā yaddyāvo'sunītimayanmadhvā no atra pitarā śiśītām
किं स्वि॑न्नो॒ राजा॑ जगृहे॒ कद॒स्याति॑ व्र॒तं च॑कृमा॒ को वि वे॑द ।
मि॒त्रश्चि॒द्धि ष्मा॑ जुहुरा॒णो दे॒वाञ्छ्लोको॒ न या॒तामपि॒ वाजो॒ अस्ति॑
kiṃ svinno rājā jagṛhe kadasyāti vrataṃ cakṛmā ko vi veda |
mitraściddhi ṣmā juhurāṇo devāñchloko na yātāmapi vājo asti
दु॒र्मन्त्वत्रा॒मृत॑स्य॒ नाम॒ सल॑क्ष्मा॒ यद्विषु॑रूपा॒ भवा॑ति ।
य॒मस्य॒ यो म॒नव॑ते सु॒मन्त्वग्ने॒ तमृ॑ष्व पा॒ह्यप्र॑युच्छन्
durmantvatrāmṛtasya nāma salakṣmā yadviṣurūpā bhavāti |
yamasya yo manavate sumantvagne tamṛṣva pāhyaprayucchan
यस्मि॑न्दे॒वा वि॒दथे॑ मा॒दय॑न्ते वि॒वस्व॑त॒ः सद॑ने धा॒रय॑न्ते ।
सूर्ये॒ ज्योति॒रद॑धुर्मा॒स्य१॒॑क्तून्परि॑ द्योत॒निं च॑रतो॒ अज॑स्रा
yasmindevā vidathe mādayante vivasvataḥ sadane dhārayante |
sūrye jyotiradadhurmāsyaktūnpari dyotaniṃ carato ajasrā
यस्मि॑न्दे॒वा मन्म॑नि सं॒चर॑न्त्यपी॒च्ये॒३॒॑ न व॒यम॑स्य विद्म ।
मि॒त्रो नो॒ अत्रादि॑ति॒रना॑गान्सवि॒ता दे॒वो वरु॑णाय वोचत्
yasmindevā manmani saṃcarantyapīcye na vayamasya vidma |
mitro no atrāditiranāgānsavitā devo varuṇāya vocat
श्रु॒धी नो॑ अग्ने॒ सद॑ने स॒धस्थे॑ यु॒क्ष्वा रथ॑म॒मृत॑स्य द्रवि॒त्नुम् ।
आ नो॑ वह॒ रोद॑सी दे॒वपु॑त्रे॒ माकि॑र्दे॒वाना॒मप॑ भूरि॒ह स्या॑ः
śrudhī no agne sadane sadhasthe yukṣvā rathamamṛtasya dravitnum |
ā no vaha rodasī devaputre mākirdevānāmapa bhūriha syāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)