अश्वं॒ न त्वा॒ वार॑वन्तं व॒न्दध्या॑ अ॒ग्निं नमो॑भिः ।
स॒म्राज॑न्तमध्व॒राणा॑म्
aśvaṃ na tvā vāravantaṃ vandadhyā agniṃ namobhiḥ |
samrājantamadhvarāṇām
Mandala 1
Sukta 27: Agni, the horse with flowing tail
Rishi: आजीगर्तिः शुनःशेपः स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः · Devata: १-१२ अग्निः, १३ देवाः · Metre: १-१२ गायत्री, १३ त्रिष्टुप्
13 verses · 27 of 191
What happens in this chapter
Agni, the horse with flowing tail
With reverence I praise Agni like a horse with a long tail, the sovereign of yajnas. Shunahshepa sings in gayatri. Let the son of strength, broad-going and kind, be generous to us. Guard us from the harmful mortal, near or far. Share with us the highest wealth and the middle, and the nearest. The mortal you help in battle wins lasting food. Awake at dawn, make for Rudra a song fit to be seen. Verse 13 is well known: namah to the great gods, namah to the small, to the young, to the old.
स घा॑ नः सू॒नुः शव॑सा पृ॒थुप्र॑गामा सु॒शेव॑ः ।
मी॒ढ्वाँ अ॒स्माकं॑ बभूयात्
sa ghā naḥ sūnuḥ śavasā pṛthupragāmā suśevaḥ |
mīḍhvām̐ asmākaṃ babhūyāt
स नो॑ दू॒राच्चा॒साच्च॒ नि मर्त्या॑दघा॒योः ।
पा॒हि सद॒मिद्वि॒श्वायु॑ः
sa no dūrāccāsācca ni martyādaghāyoḥ |
pāhi sadamidviśvāyuḥ
इ॒ममू॒ षु त्वम॒स्माकं॑ स॒निं गा॑य॒त्रं नव्यां॑सम् ।
अग्ने॑ दे॒वेषु॒ प्र वो॑चः
imamū ṣu tvamasmākaṃ saniṃ gāyatraṃ navyāṃsam |
agne deveṣu pra vocaḥ
आ नो॑ भज पर॒मेष्वा वाजे॑षु मध्य॒मेषु॑ ।
शिक्षा॒ वस्वो॒ अन्त॑मस्य
ā no bhaja parameṣvā vājeṣu madhyameṣu |
śikṣā vasvo antamasya
वि॒भ॒क्तासि॑ चित्रभानो॒ सिन्धो॑रू॒र्मा उ॑पा॒क आ ।
स॒द्यो दा॒शुषे॑ क्षरसि
vibhaktāsi citrabhāno sindhorūrmā upāka ā |
sadyo dāśuṣe kṣarasi
यम॑ग्ने पृ॒त्सु मर्त्य॒मवा॒ वाजे॑षु॒ यं जु॒नाः ।
स यन्ता॒ शश्व॑ती॒रिष॑ः
yamagne pṛtsu martyamavā vājeṣu yaṃ junāḥ |
sa yantā śaśvatīriṣaḥ
नकि॑रस्य सहन्त्य पर्ये॒ता कय॑स्य चित् ।
वाजो॑ अस्ति श्र॒वाय्य॑ः
nakirasya sahantya paryetā kayasya cit |
vājo asti śravāyyaḥ
स वाजं॑ वि॒श्वच॑र्षणि॒रर्व॑द्भिरस्तु॒ तरु॑ता ।
विप्रे॑भिरस्तु॒ सनि॑ता
sa vājaṃ viśvacarṣaṇirarvadbhirastu tarutā |
viprebhirastu sanitā
जरा॑बोध॒ तद्वि॑विड्ढि वि॒शेवि॑शे य॒ज्ञिया॑य ।
स्तोमं॑ रु॒द्राय॒ दृशी॑कम्
jarābodha tadviviḍḍhi viśeviśe yajñiyāya |
stomaṃ rudrāya dṛśīkam
स नो॑ म॒हाँ अ॑निमा॒नो धू॒मके॑तुः पुरुश्च॒न्द्रः ।
धि॒ये वाजा॑य हिन्वतु
sa no mahām̐ animāno dhūmaketuḥ puruścandraḥ |
dhiye vājāya hinvatu
स रे॒वाँ इ॑व वि॒श्पति॒र्दैव्य॑ः के॒तुः शृ॑णोतु नः ।
उ॒क्थैर॒ग्निर्बृ॒हद्भा॑नुः
sa revām̐ iva viśpatirdaivyaḥ ketuḥ śṛṇotu naḥ |
ukthairagnirbṛhadbhānuḥ
नमो॑ म॒हद्भ्यो॒ नमो॑ अर्भ॒केभ्यो॒ नमो॒ युव॑भ्यो॒ नम॑ आशि॒नेभ्य॑ः ।
यजा॑म दे॒वान्यदि॑ श॒क्नवा॑म॒ मा ज्याय॑स॒ः शंस॒मा वृ॑क्षि देवाः
namo mahadbhyo namo arbhakebhyo namo yuvabhyo nama āśinebhyaḥ |
yajāma devānyadi śaknavāma mā jyāyasaḥ śaṃsamā vṛkṣi devāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)