आ न॒ इळा॑भिर्वि॒दथे॑ सुश॒स्ति वि॒श्वान॑रः सवि॒ता दे॒व ए॑तु ।
अपि॒ यथा॑ युवानो॒ मत्स॑था नो॒ विश्वं॒ जग॑दभिपि॒त्वे म॑नी॒षा
ā na iḻābhirvidathe suśasti viśvānaraḥ savitā deva etu |
api yathā yuvāno matsathā no viśvaṃ jagadabhipitve manīṣā
Rishi: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः · Devata: विश्वे देवाः · Metre: त्रिष्टुप्
11 verses · 186 of 191
Agastya Maitravaruni calls the Vishvedevas in trishtubh. Let Savitar, friend of all men, come with refreshments, and Mitra, Aryaman and Varuna together. Agni is praised as the dearest guest. Night and Dawn come like a good milch cow. Ahi Budhnya, the serpent of the deep, brings comfort, as does Apam Napat, the child of waters. Tvashtar and Vritra-slaying Indra are asked to come, and the Maruts with dappled horses, Rodasi beside them. The songs lick the gods as cows lick a calf. He calls the Ashvins, Pushan, Vishnu, Vata and the Rbhus, asking that this prayer be one that quickens and gives a seat.
आ न॒ इळा॑भिर्वि॒दथे॑ सुश॒स्ति वि॒श्वान॑रः सवि॒ता दे॒व ए॑तु ।
अपि॒ यथा॑ युवानो॒ मत्स॑था नो॒ विश्वं॒ जग॑दभिपि॒त्वे म॑नी॒षा
ā na iḻābhirvidathe suśasti viśvānaraḥ savitā deva etu |
api yathā yuvāno matsathā no viśvaṃ jagadabhipitve manīṣā
आ नो॒ विश्व॒ आस्क्रा॑ गमन्तु दे॒वा मि॒त्रो अ॑र्य॒मा वरु॑णः स॒जोषा॑ः ।
भुव॒न्यथा॑ नो॒ विश्वे॑ वृ॒धास॒ः कर॑न्सु॒षाहा॑ विथु॒रं न शव॑ः
ā no viśva āskrā gamantu devā mitro aryamā varuṇaḥ sajoṣāḥ |
bhuvanyathā no viśve vṛdhāsaḥ karansuṣāhā vithuraṃ na śavaḥ
प्रेष्ठं॑ वो॒ अति॑थिं गृणीषे॒ऽग्निं श॒स्तिभि॑स्तु॒र्वणि॑ः स॒जोषा॑ः ।
अस॒द्यथा॑ नो॒ वरु॑णः सुकी॒र्तिरिष॑श्च पर्षदरिगू॒र्तः सू॒रिः
preṣṭhaṃ vo atithiṃ gṛṇīṣe'gniṃ śastibhisturvaṇiḥ sajoṣāḥ |
asadyathā no varuṇaḥ sukīrtiriṣaśca parṣadarigūrtaḥ sūriḥ
उप॑ व॒ एषे॒ नम॑सा जिगी॒षोषासा॒नक्ता॑ सु॒दुघे॑व धे॒नुः ।
स॒मा॒ने अह॑न्वि॒मिमा॑नो अ॒र्कं विषु॑रूपे॒ पय॑सि॒ सस्मि॒न्नूध॑न्
upa va eṣe namasā jigīṣoṣāsānaktā sudugheva dhenuḥ |
samāne ahanvimimāno arkaṃ viṣurūpe payasi sasminnūdhan
उ॒त नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॒३॒॑ मय॑स्क॒ः शिशुं॒ न पि॒प्युषी॑व वेति॒ सिन्धु॑ः ।
येन॒ नपा॑तम॒पां जु॒नाम॑ मनो॒जुवो॒ वृष॑णो॒ यं वह॑न्ति
uta no'hirbudhnyo mayaskaḥ śiśuṃ na pipyuṣīva veti sindhuḥ |
yena napātamapāṃ junāma manojuvo vṛṣaṇo yaṃ vahanti
उ॒त न॑ ईं॒ त्वष्टा ग॒न्त्वच्छा॒ स्मत्सू॒रिभि॑रभिपि॒त्वे स॒जोषा॑ः ।
आ वृ॑त्र॒हेन्द्र॑श्चर्षणि॒प्रास्तु॒विष्ट॑मो न॒रां न॑ इ॒ह ग॑म्याः
uta na īṃ tvaṣṭā gantvacchā smatsūribhirabhipitve sajoṣāḥ |
ā vṛtrahendraścarṣaṇiprāstuviṣṭamo narāṃ na iha gamyāḥ
उ॒त न॑ ईं म॒तयोऽश्व॑योगा॒ः शिशुं॒ न गाव॒स्तरु॑णं रिहन्ति ।
तमीं॒ गिरो॒ जन॑यो॒ न पत्नी॑ः सुर॒भिष्ट॑मं न॒रां न॑सन्त
uta na īṃ matayo'śvayogāḥ śiśuṃ na gāvastaruṇaṃ rihanti |
tamīṃ giro janayo na patnīḥ surabhiṣṭamaṃ narāṃ nasanta
उ॒त न॑ ईं म॒रुतो॑ वृ॒द्धसे॑ना॒ः स्मद्रोद॑सी॒ सम॑नसः सदन्तु ।
पृष॑दश्वासो॒ऽवन॑यो॒ न रथा॑ रि॒शाद॑सो मित्र॒युजो॒ न दे॒वाः
uta na īṃ maruto vṛddhasenāḥ smadrodasī samanasaḥ sadantu |
pṛṣadaśvāso'vanayo na rathā riśādaso mitrayujo na devāḥ
प्र नु यदे॑षां महि॒ना चि॑कि॒त्रे प्र यु॑ञ्जते प्र॒युज॒स्ते सु॑वृ॒क्ति ।
अध॒ यदे॑षां सु॒दिने॒ न शरु॒र्विश्व॒मेरि॑णं प्रुषा॒यन्त॒ सेना॑ः
pra nu yadeṣāṃ mahinā cikitre pra yuñjate prayujaste suvṛkti |
adha yadeṣāṃ sudine na śarurviśvameriṇaṃ pruṣāyanta senāḥ
प्रो अ॒श्विना॒वव॑से कृणुध्वं॒ प्र पू॒षणं॒ स्वत॑वसो॒ हि सन्ति॑ ।
अ॒द्वे॒षो विष्णु॒र्वात॑ ऋभु॒क्षा अच्छा॑ सु॒म्नाय॑ ववृतीय दे॒वान्
pro aśvināvavase kṛṇudhvaṃ pra pūṣaṇaṃ svatavaso hi santi |
adveṣo viṣṇurvāta ṛbhukṣā acchā sumnāya vavṛtīya devān
इ॒यं सा वो॑ अ॒स्मे दीधि॑तिर्यजत्रा अपि॒प्राणी॑ च॒ सद॑नी च भूयाः ।
नि या दे॒वेषु॒ यत॑ते वसू॒युर्वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम्
iyaṃ sā vo asme dīdhitiryajatrā apiprāṇī ca sadanī ca bhūyāḥ |
ni yā deveṣu yatate vasūyurvidyāmeṣaṃ vṛjanaṃ jīradānum
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)