तब मुनिष रघुपति गुन गाथा । कहे कछुक सादर खगनाथा ॥
ब्रह्मज्ञान रत मुनि विज्ञानी । मोहि परम अधिकारी जानी ॥
taba muniṣa raghupati guna gāthā | kahe kachuka sādara khaganāthā ||
brahmajñāna rata muni vijñānī | mohi parama adhikārī jānī ||
10 verses · 111 of 130
Kakbhushundi tells Garuda that Lomasha first sang a little of Raghupati's virtues, then, a knower devoted to Brahman, judged him fit and began teaching the formless Absolute: unborn, non-dual, nameless, beyond mind, imperishable, one with the self as wave with water. That teaching would not enter Bhushundi's heart. My mind is a fish in the water of Rama-bhakti, he said; let me first see Raghurai with my own eyes, then I will hear of the formless. The muni again refuted the view of form; the boy argued back stubbornly, and signs of anger appeared on the sage. Rub sandalwood hard enough and even it bursts into flame. Sitting quietly, Bhushundi reflected: can there be anger without the sense of two, or that without ignorance?
तब मुनिष रघुपति गुन गाथा । कहे कछुक सादर खगनाथा ॥
ब्रह्मज्ञान रत मुनि विज्ञानी । मोहि परम अधिकारी जानी ॥
taba muniṣa raghupati guna gāthā | kahe kachuka sādara khaganāthā ||
brahmajñāna rata muni vijñānī | mohi parama adhikārī jānī ||
लागे करन ब्रह्म उपदेसा । अज अद्वेत अगुन हृदयेसा ॥
अकल अनीह अनाम अरूपा । अनुभव गम्य अखंड अनूपा ॥
lāge karana brahma upadesā | aja adveta aguna hṛdayesā ||
akala anīha anāma arūpā | anubhava gamya akhaṃḍa anūpā ||
मन गोतीत अमल अबिनासी । निर्विकार निरवधि सुख रासी ॥
सो तैं ताहि तोहि नहिँ भेदा । बारि बीच इव गावहि बेदा ॥
mana gotīta amala abināsī | nirvikāra niravadhi sukha rāsī ||
so taiṃ tāhi tohi nahim̐ bhedā | bāri bīca iva gāvahi bedā ||
बिबिध भाँति मोहि मुनि समुझावा । निर्गुन मत मम हृदयँ न आवा ॥
पुनि मैं कहेउँ नाइ पद सीसा । सगुन उपासन कहहु मुनीसा ॥
bibidha bhām̐ti mohi muni samujhāvā | nirguna mata mama hṛdayam̐ na āvā ||
puni maiṃ kaheum̐ nāi pada sīsā | saguna upāsana kahahu munīsā ||
राम भगति जल मम मन मीना । किमि बिलगाइ मुनीस प्रबीना ॥
सोइ उपदेस काहु करि दाया । निज नयनन्हि देखौं रघुराया ॥
rāma bhagati jala mama mana mīnā | kimi bilagāi munīsa prabīnā ||
soi upadesa kāhu kari dāyā | nija nayananhi dekhauṃ raghurāyā ||
भरि लोचन बिलोकि अवधेसा । तब सुनिहउँ निर्गुन उपदेसा ॥
मुनि पुनि कहि हरिकथा अनूपा । खंडि सगुन मत अगुन निरूपा ॥
bhari locana biloki avadhesā | taba sunihaum̐ nirguna upadesā ||
muni puni kahi harikathā anūpā | khaṃḍi saguna mata aguna nirūpā ||
तब मैं निर्गुन मत करि दूरी । सगुन निरूपउँ करि हठ भूरी ॥
उत्तर प्रतिउत्तर में कीन्हा । मुनि तनु भये क्रोध के चीन्हा ॥
taba maiṃ nirguna mata kari dūrī | saguna nirūpaum̐ kari haṭha bhūrī ||
uttara pratiuttara meṃ kīnhā | muni tanu bhaye krodha ke cīnhā ||
सुनु प्रभु बहुत अवज्ञा किये । उपज क्रोध ज्ञानिन्ह के हिएँ ॥
अति संघरषन जौँ कर कोई । अनल प्रगट चन्दन से होई ॥
sunu prabhu bahuta avajñā kiye | upaja krodha jñāninha ke hiem̐ ||
ati saṃgharaṣana jaum̐ kara koī | anala pragaṭa candana se hoī ||
दो बारम्बार सकोप मुनि, करइ निरूपन ज्ञान ।
मैं अपनें मन बैठ तब, करउँ बिबिध अनुमान ॥
do bārambāra sakopa muni, karai nirūpana jñāna |
maiṃ apaneṃ mana baiṭha taba, karaum̐ bibidha anumāna ||
क्रोध कि द्वेतबुद्धि बिनु, द्वैत-कि बिनु अज्ञान ।
माया बस परिछिन्न जड़, जीव कि इस समान ॥
krodha ki dvetabuddhi binu, dvaita-ki binu ajñāna |
māyā basa parichinna jar̤a, jīva ki isa samāna ||
Text source: Wikisource · Public domain (Tulsidas, 16th c.; 1925 edition, Wikisource PD-1996 tag); transcription CC BY-SA 4.0