12 verses · 1 of 121
Tulsidas opens the Lanka Kanda with Sanskrit shlokas to Shri Rama and to Shankara, lord of Kashi, and a doha telling the mind that Rama's bow is Time itself, from the blink of an eye to the kalpa. Having heard the Ocean's counsel, Shri Rama calls his ministers: why delay, build the bridge and let the army cross. Jambavan answers with folded hands that Rama's name is the bridge by which men cross the sea of becoming. Hanuman playfully says the Lord's might first dried the sea, and the tears of the enemy's wives refilled it with salt. Jambavan then tells Nala and Nila to build, remembering Rama. The bears and monkeys run shouting victory and bring huge hills and trees, which the two brothers set into the bridge.
रामं कामारिसेव्यं भवभयहरणं कालमत्तेभसिंहं ।
योगीन्द्रं ज्ञानगम्यं गुणनिधिमजितं निर्गुणं निर्विकारम् ॥
मायातीतं सुरेशं खलवधनिरतं ब्रह्मवृन्दैकदेवं ।
वन्दे कन्दावदातं सरसिजनयनं देवमुर्वीशरूपम् ॥
rāmaṃ kāmārisevyaṃ bhavabhayaharaṇaṃ kālamattebhasiṃhaṃ |
yogīndraṃ jñānagamyaṃ guṇanidhimajitaṃ nirguṇaṃ nirvikāram ||
māyātītaṃ sureśaṃ khalavadhanirataṃ brahmavṛndaikadevaṃ |
vande kandāvadātaṃ sarasijanayanaṃ devamurvīśarūpam ||
शंखेन्द्वाभमतीवसुन्दरतनुं शार्दूलचर्माम्बरं ।
कालव्यालकरालभूषणधरं गङ्गाशशाङ्क प्रियम् ॥
काशीशं कलिकल्मषौघशमनं कल्याणकल्पद्रुमं ।
नौमीड्यं गिरिजापतिं गुणनिधिं कन्दर्पहं शङ्करम् ॥
śaṃkhendvābhamatīvasundaratanuṃ śārdūlacarmāmbaraṃ |
kālavyālakarālabhūṣaṇadharaṃ gaṅgāśaśāṅka priyam ||
kāśīśaṃ kalikalmaṣaughaśamanaṃ kalyāṇakalpadrumaṃ |
naumīḍyaṃ girijāpatiṃ guṇanidhiṃ kandarpahaṃ śaṅkaram ||
यो ददाति सतां शम्भुः कैवल्यमपि दुर्लभम् ।
खलानां दण्डकृद्योऽसौ शङ्करः शं तनोतु मे ॥
yo dadāti satāṃ śambhuḥ kaivalyamapi durlabham |
khalānāṃ daṇḍakṛdyo'sau śaṅkaraḥ śaṃ tanotu me ||
लव निमेष परमानु जुग, बरष कलप सर चंड ।
भजसि न मन तेहि राम कहँ, काल जासु कोदंड ॥
lava nimeṣa paramānu juga, baraṣa kalapa sara caṃḍa |
bhajasi na mana tehi rāma kaham̐, kāla jāsu kodaṃḍa ||
सिन्धु बचन सुनि राम, सचिव बोलि प्रभु अस कहेउ ।
अब बिलम्ब केहि काम, करहु सेतु उतरै कटक ॥
sindhu bacana suni rāma, saciva boli prabhu asa kaheu |
aba bilamba kehi kāma, karahu setu utarai kaṭaka ||
सुनहु भानु-कुल-केतु, जामवन्त कर जोरि कह ।
नाथ नाम तव सेतु, नर चढ़ि भव सागर तरिहिं ॥
sunahu bhānu-kula-ketu, jāmavanta kara jori kaha |
nātha nāma tava setu, nara car̤hi bhava sāgara tarihiṃ ||
यह लघु जलधि तरत कति बारा । अस सुनि पुनि कह पवनकुमारा ॥
प्रभु प्रताप बड़वानल भारी । सोखेउ प्रथम पयोनिधि बारी ॥
yaha laghu jaladhi tarata kati bārā | asa suni puni kaha pavanakumārā ||
prabhu pratāpa bar̤avānala bhārī | sokheu prathama payonidhi bārī ||
तव रिपु-नारि रुदन जल-धारा । भरेउ बहोरि भयउ तेहिं खारा ॥
सुनि अति-उकुति पवनसुत केरी । हरषे कपि रघुपति तन हेरी ॥
tava ripu-nāri rudana jala-dhārā | bhareu bahori bhayau tehiṃ khārā ||
suni ati-ukuti pavanasuta kerī | haraṣe kapi raghupati tana herī ||
जामवंत बोले दोउ भाई । नल-नीलहि सब कथा सुनाई ॥
राम-प्रताप सुमिरि मन माहीं । करहु सेतु प्रयास कछु नाहीं ॥
jāmavaṃta bole dou bhāī | nala-nīlahi saba kathā sunāī ||
rāma-pratāpa sumiri mana māhīṃ | karahu setu prayāsa kachu nāhīṃ ||
बोलि लिये कपि निकर बहोरी । सकल सुनहु विनती कछु मोरी ॥
राम-चरन-पङ्कज उर धरहू । कौतुक एक भालु कपि करहू ॥
boli liye kapi nikara bahorī | sakala sunahu vinatī kachu morī ||
rāma-carana-paṅkaja ura dharahū | kautuka eka bhālu kapi karahū ||
धाबहु मरकट-बिकट बरूथा । आनहु बिटप गिरिन्ह के जूथा ॥
सुनि कपि भालु चले करि हूहा । जय रघुबीर प्रताप-समूहा ॥
dhābahu marakaṭa-bikaṭa barūthā | ānahu biṭapa girinha ke jūthā ||
suni kapi bhālu cale kari hūhā | jaya raghubīra pratāpa-samūhā ||
अति उतङ्ग गिरि पादप, लीलहिं लेहिँ उठाइ ।
आनि देहिँ नल नीलहि, रचहिँ ते सेतु बनाइ ॥
ati utaṅga giri pādapa, līlahiṃ lehim̐ uṭhāi |
āni dehim̐ nala nīlahi, racahim̐ te setu banāi ||
Text source: Wikisource · Public domain (Tulsidas, 16th c.; 1925 edition, Wikisource PD-1996 tag); transcription CC BY-SA 4.0
