निकुम्भं निहतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम् ।
रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा
nikumbhaṃ nihataṃ śrutvā kumbhaṃ ca vinipātitam |
rāvaṇaḥ paramāmarṣī prajajvālānalo yathā
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टसप्ततितमः सर्गः ॥ ७८ ॥
21 verses · 78 of 128
When Ravana hears that Nikumbha and Kumbha are dead, he blazes like fire, half mad with anger and grief. He turns to Makaraksha, the wide-eyed son of Khara. Go, my son, with an army, he orders, and kill Rama, Lakshmana and the forest-dwellers. Makaraksha, proud of his own courage, agrees gladly. He walks round his chariot, mounts it and tells his charioteer to drive fast. Today, he tells the rakshasas, I will kill Rama, Lakshmana, Sugriva and the vanaras with my arrows. Fierce rakshasas who can change form, fanged and yellow-eyed, roaring like elephants with their hair flying, follow him. But his chariot horses lose their strength, stumbling as they go with tears on their faces, and a harsh wind blows dust over the host.
निकुम्भं निहतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम् ।
रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा
nikumbhaṃ nihataṃ śrutvā kumbhaṃ ca vinipātitam |
rāvaṇaḥ paramāmarṣī prajajvālānalo yathā
नैर्ऋतः क्रोधशोकाभ्यां द्वाभ्यां तु परिमूर्च्छितः ।
खरपुत्रं विशालाक्षं मकराक्षमचोदयत्
nairṛtaḥ krodhaśokābhyāṃ dvābhyāṃ tu parimūrcchitaḥ |
kharaputraṃ viśālākṣaṃ makarākṣamacodayat
गच्छ पुत्र मयाऽऽज्ञप्तो बलेनाभिसमन्वितः ।
राघवं लक्ष्मणं चैव जहि तौ सवनौकसौ
gaccha putra mayā''jñapto balenābhisamanvitaḥ |
rāghavaṃ lakṣmaṇaṃ caiva jahi tau savanaukasau
रावणस्य वचः श्रुत्वा शूरमानी खरात्मजः ।
बाढमित्यब्रवीद्धृष्टो मकराक्षो निशाचरम्
rāvaṇasya vacaḥ śrutvā śūramānī kharātmajaḥ |
bāḍhamityabravīddhṛṣṭo makarākṣo niśācaram
सोऽभिवाद्य दशग्रीवं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निर्जगाम गृहाच्छुभ्राद् रावणस्याज्ञया बली
so'bhivādya daśagrīvaṃ kṛtvā cāpi pradakṣiṇam |
nirjagāma gṛhācchubhrād rāvaṇasyājñayā balī
समीपस्थं बलाध्यक्षं खरपुत्रोऽब्रवीद् वचः ।
रथमानीयतां तूर्णं सैन्यं त्वानीयतां त्वरात्
samīpasthaṃ balādhyakṣaṃ kharaputro'bravīd vacaḥ |
rathamānīyatāṃ tūrṇaṃ sainyaṃ tvānīyatāṃ tvarāt
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो निशाचरः ।
स्यन्दनं च बलं चैव समीपं प्रत्यपादयत्
tasya tad vacanaṃ śrutvā balādhyakṣo niśācaraḥ |
syandanaṃ ca balaṃ caiva samīpaṃ pratyapādayat
प्रदक्षिणं रथं कृत्वा समारुह्य निशाचरः ।
सूतं संचोदयामास शीघ्रं वै रथमावह
pradakṣiṇaṃ rathaṃ kṛtvā samāruhya niśācaraḥ |
sūtaṃ saṃcodayāmāsa śīghraṃ vai rathamāvaha
अथ तान् राक्षसान् सर्वान् मकराक्षोऽब्रवीदिदम् ।
यूयं सर्वे प्रयुध्यध्वं पुरस्तान्मम राक्षसाः
atha tān rākṣasān sarvān makarākṣo'bravīdidam |
yūyaṃ sarve prayudhyadhvaṃ purastānmama rākṣasāḥ
अहं राक्षसराजेन रावणेन महात्मना ।
आज्ञप्तः समरे हन्तुं तावुभौ रामलक्ष्मणौ
ahaṃ rākṣasarājena rāvaṇena mahātmanā |
ājñaptaḥ samare hantuṃ tāvubhau rāmalakṣmaṇau
अद्य रामं वधिष्यामि लक्ष्मणं च निशाचराः ।
शाखामृगं च सुग्रीवं वानरांश्च शरोत्तमैः
adya rāmaṃ vadhiṣyāmi lakṣmaṇaṃ ca niśācarāḥ |
śākhāmṛgaṃ ca sugrīvaṃ vānarāṃśca śarottamaiḥ
अद्य शूलनिपातैश्च वानराणां महाचमूम् ।
प्रदहिष्यामि सम्प्राप्तां शुष्केन्धनमिवानलः
adya śūlanipātaiśca vānarāṇāṃ mahācamūm |
pradahiṣyāmi samprāptāṃ śuṣkendhanamivānalaḥ
मकराक्षस्य तच्छ्रुत्वा वचनं ते निशाचराः ।
सर्वे नानायुधोपेता बलवन्तः समाहिताः
makarākṣasya tacchrutvā vacanaṃ te niśācarāḥ |
sarve nānāyudhopetā balavantaḥ samāhitāḥ
ते कामरूपिणः क्रूरा दंष्ट्रिणः पिङ्गलेक्षणाः ।
मातंगा इव नर्दन्तो ध्वस्तकेशा भयावहाः
te kāmarūpiṇaḥ krūrā daṃṣṭriṇaḥ piṅgalekṣaṇāḥ |
mātaṃgā iva nardanto dhvastakeśā bhayāvahāḥ
परिवार्य महाकाया महाकायं खरात्मजम् ।
अभिजग्मुस्ततो हृष्टाश्चालयन्तो वसुन्धराम्
parivārya mahākāyā mahākāyaṃ kharātmajam |
abhijagmustato hṛṣṭāścālayanto vasundharām
शङ्खभेरीसहस्राणामाहतानां समन्ततः ।
क्ष्वेलितास्फोटितानां च तत्र शब्दो महानभूत्
śaṅkhabherīsahasrāṇāmāhatānāṃ samantataḥ |
kṣvelitāsphoṭitānāṃ ca tatra śabdo mahānabhūt
प्रभ्रष्टोऽथ करात् तस्य प्रतोदः सारथेस्तदा ।
पपात सहसा दैवाद् ध्वजस्तस्य तु रक्षसः
prabhraṣṭo'tha karāt tasya pratodaḥ sārathestadā |
papāta sahasā daivād dhvajastasya tu rakṣasaḥ
तस्य ते रथसंयुक्ता हया विक्रमवर्जिताः ।
चरणैराकुलैर्गत्वा दीनाः सास्रमुखा ययुः
tasya te rathasaṃyuktā hayā vikramavarjitāḥ |
caraṇairākulairgatvā dīnāḥ sāsramukhā yayuḥ
प्रवाति पवनस्तस्मिन् सपांसुः खरदारुणः ।
निर्याणे तस्य रौद्रस्य मकराक्षस्य दुर्मतेः
pravāti pavanastasmin sapāṃsuḥ kharadāruṇaḥ |
niryāṇe tasya raudrasya makarākṣasya durmateḥ
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि राक्षसा वीर्यवत्तमाः ।
अचिन्त्य निर्गताः सर्वे यत्र तौ रामलक्ष्मणौ
tāni dṛṣṭvā nimittāni rākṣasā vīryavattamāḥ |
acintya nirgatāḥ sarve yatra tau rāmalakṣmaṇau
घनगजमहिषाङ्गतुल्यवर्णाः
समरमुखेष्वसकृद्गदासिभिन्नाः ।
अहमहमिति युद्धकौशलास्ते
रजनिचराः परिबभ्रमुर्मुहुस्ते
ghanagajamahiṣāṅgatulyavarṇāḥ
samaramukheṣvasakṛdgadāsibhinnāḥ |
ahamahamiti yuddhakauśalāste
rajanicarāḥ paribabhramurmuhuste
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)