निकुम्भो भ्रातरं दृष्ट्वा सुग्रीवेण निपातितम् ।
प्रदहन्निव कोपेन वानरेन्द्रमुदैक्षत
nikumbho bhrātaraṃ dṛṣṭvā sugrīveṇa nipātitam |
pradahanniva kopena vānarendramudaikṣata
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे सप्तसप्ततितमः सर्गः ॥ ७७ ॥
24 verses · 77 of 128
Seeing his brother Kumbha struck down by Sugriva, Nikumbha glares at the vanaras as if to burn them. He takes up a huge iron club wrapped in gold bands and set with diamonds and coral, terrible as Yama's rod, and whirls it like the fire at the end of an age. He brings it down on Hanuman's broad chest, but the club shatters into a hundred pieces and Hanuman does not even sway. Hanuman answers with a blow of his fist that bursts Nikumbha's armour and draws blood. Nikumbha lifts Hanuman bodily and tries to carry him off, but Hanuman frees himself, throws the rakshasa down, leaps on his chest, and wrenches off his head. The vanaras roar on every side, and fear grips the rakshasa army.
निकुम्भो भ्रातरं दृष्ट्वा सुग्रीवेण निपातितम् ।
प्रदहन्निव कोपेन वानरेन्द्रमुदैक्षत
nikumbho bhrātaraṃ dṛṣṭvā sugrīveṇa nipātitam |
pradahanniva kopena vānarendramudaikṣata
ततः स्रग्दामसंनद्धं दत्तपञ्चाङ्गुलं शुभम् ।
आददे परिघं धीरो महेन्द्रशिखरोपमम्
tataḥ sragdāmasaṃnaddhaṃ dattapañcāṅgulaṃ śubham |
ādade parighaṃ dhīro mahendraśikharopamam
हेमपट्टपरिक्षिप्तं वज्रविद्रुमभूषितम् ।
यमदण्डोपमं भीमं रक्षसां भयनाशनम्
hemapaṭṭaparikṣiptaṃ vajravidrumabhūṣitam |
yamadaṇḍopamaṃ bhīmaṃ rakṣasāṃ bhayanāśanam
तमाविध्य महातेजाः शक्रध्वजसमौजसम् ।
निननाद विवृत्तास्यो निकुम्भो भीमविक्रमः
tamāvidhya mahātejāḥ śakradhvajasamaujasam |
ninanāda vivṛttāsyo nikumbho bhīmavikramaḥ
उरोगतेन निष्केण भुजस्थैरङ्गदैरपि ।
कुण्डलाभ्यां च चित्राभ्यां मालया च सचित्रया
urogatena niṣkeṇa bhujasthairaṅgadairapi |
kuṇḍalābhyāṃ ca citrābhyāṃ mālayā ca sacitrayā
निकुम्भो भूषणैर्भाति तेन स्म परिघेण च ।
यथेन्द्रधनुषा मेघः सविद्युत्स्तनयित्नुमान्
nikumbho bhūṣaṇairbhāti tena sma parigheṇa ca |
yathendradhanuṣā meghaḥ savidyutstanayitnumān
परिघाग्रेण पुस्फोट वातग्रन्थिर्महात्मनः ।
प्रजज्वाल सघोषश्च विधूम इव पावकः
parighāgreṇa pusphoṭa vātagranthirmahātmanaḥ |
prajajvāla saghoṣaśca vidhūma iva pāvakaḥ
नगर्या विटपावत्या गन्धर्वभवनोत्तमैः ।
सतारागणनक्षत्रं सचन्द्रसमहाग्रहम् ।
निकुम्भपरिघाघूर्णं भ्रमतीव नभस्थलम्
nagaryā viṭapāvatyā gandharvabhavanottamaiḥ |
satārāgaṇanakṣatraṃ sacandrasamahāgraham |
nikumbhaparighāghūrṇaṃ bhramatīva nabhasthalam
दुरासदश्च संजज्ञे परिघाभरणप्रभः ।
क्रोधेन्धनो निकुम्भाग्निर्युगान्ताग्निरिवोत्थितः
durāsadaśca saṃjajñe parighābharaṇaprabhaḥ |
krodhendhano nikumbhāgniryugāntāgnirivotthitaḥ
राक्षसा वानराश्चापि न शेकुः स्पन्दितुं भयात् ।
हनुमांस्तु विवृत्योरस्तस्थौ प्रमुखतो बली
rākṣasā vānarāścāpi na śekuḥ spandituṃ bhayāt |
hanumāṃstu vivṛtyorastasthau pramukhato balī
परिघोपमबाहुस्तु परिघं भास्करप्रभम् ।
बली बलवतस्तस्य पातयामास वक्षसि
parighopamabāhustu parighaṃ bhāskaraprabham |
balī balavatastasya pātayāmāsa vakṣasi
स्थिरे तस्योरसि व्यूढे परिघः शतधा कृतः ।
विकीर्यमाणः सहसा उल्काशतमिवाम्बरे
sthire tasyorasi vyūḍhe parighaḥ śatadhā kṛtaḥ |
vikīryamāṇaḥ sahasā ulkāśatamivāmbare
स तु तेन प्रहारेण न चचाल महाकपिः ।
परिघेण समाधूतो यथा भूमिचलेऽचलः
sa tu tena prahāreṇa na cacāla mahākapiḥ |
parigheṇa samādhūto yathā bhūmicale'calaḥ
स तथाभिहतस्तेन हनूमान् प्लवगोत्तमः ।
मुष्टिं संवर्तयामास बलेनातिमहाबलः
sa tathābhihatastena hanūmān plavagottamaḥ |
muṣṭiṃ saṃvartayāmāsa balenātimahābalaḥ
तमुद्यम्य महातेजा निकुम्भोरसि वीर्यवान् ।
अभिचिक्षेप वेगेन वेगवान् वायुविक्रमः
tamudyamya mahātejā nikumbhorasi vīryavān |
abhicikṣepa vegena vegavān vāyuvikramaḥ
तत्र पुस्फोट वर्मास्य प्रसुस्राव च शोणितम् ।
मुष्टिना तेन संजज्ञे मेघे विद्युदिवोत्थिता
tatra pusphoṭa varmāsya prasusrāva ca śoṇitam |
muṣṭinā tena saṃjajñe meghe vidyudivotthitā
स तु तेन प्रहारेण निकुम्भो विचचाल च ।
स्वस्थश्चापि निजग्राह हनूमन्तं महाबलम्
sa tu tena prahāreṇa nikumbho vicacāla ca |
svasthaścāpi nijagrāha hanūmantaṃ mahābalam
चुक्रुशुश्च तदा संख्ये भीमं लङ्कानिवासिनः ।
निकुम्भेनोद्यतं दृष्ट्वा हनूमन्तं महाबलम्
cukruśuśca tadā saṃkhye bhīmaṃ laṅkānivāsinaḥ |
nikumbhenodyataṃ dṛṣṭvā hanūmantaṃ mahābalam
स तथा ह्रियमाणोऽपि हनूमांस्तेन रक्षसा ।
आजघानानिलसुतो वज्रकल्पेन मुष्टिना
sa tathā hriyamāṇo'pi hanūmāṃstena rakṣasā |
ājaghānānilasuto vajrakalpena muṣṭinā
आत्मानं मोक्षयित्वाथ क्षितावभ्यवपद्यत ।
हनूमानुन्ममाथाशु निकुम्भं मारुतात्मजः
ātmānaṃ mokṣayitvātha kṣitāvabhyavapadyata |
hanūmānunmamāthāśu nikumbhaṃ mārutātmajaḥ
निक्षिप्य परमायत्तो निकुम्भं निष्पिपेष च ।
उत्पत्य चास्य वेगेन पपातोरसि वेगवान्
nikṣipya paramāyatto nikumbhaṃ niṣpipeṣa ca |
utpatya cāsya vegena papātorasi vegavān
परिगृह्य च बाहुभ्यां परिवृत्य शिरोधराम् ।
उत्पाटयामास शिरो भैरवं नदतो महत्
parigṛhya ca bāhubhyāṃ parivṛtya śirodharām |
utpāṭayāmāsa śiro bhairavaṃ nadato mahat
अथ निनदति सादिते निकुम्भे
पवनसुतेन रणे बभूव युद्धम् ।
दशरथसुतराक्षसेन्द्रसून्वो-
र्भृशतरमागतरोषयोः सुभीमम्
atha ninadati sādite nikumbhe
pavanasutena raṇe babhūva yuddham |
daśarathasutarākṣasendrasūnvo-
rbhṛśataramāgataroṣayoḥ subhīmam
व्यपेते तु जीवे निकुम्भस्य हृष्टा
विनेदुः प्लवंगा दिशः सस्वनुश्च ।
चचालेव चोर्वी पपातेव सा द्यौ-
र्बलं राक्षसानां भयं चाविवेश
vyapete tu jīve nikumbhasya hṛṣṭā
vineduḥ plavaṃgā diśaḥ sasvanuśca |
cacāleva corvī papāteva sā dyau-
rbalaṃ rākṣasānāṃ bhayaṃ cāviveśa
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)