निकुम्भं निहतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम् ।
रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा
nikumbhaṃ nihataṃ śrutvā kumbhaṃ ca vinipātitam |
rāvaṇaḥ paramāmarṣī prajajvālānalo yathā
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टसप्ततितमः सर्गः ॥ ७८ ॥
21 श्लोक · 78 में से 128
निकुम्भ और कुम्भ के मारे जाने का समाचार सुनकर रावण क्रोध और शोक से अधमरा होकर अग्नि की तरह जल उठता है। वह खर के बड़ी आँखों वाले पुत्र मकराक्ष से कहता है, पुत्र, सेना लेकर जाओ और राम, लक्ष्मण तथा वनवासियों को मारो। अपने पराक्रम पर गर्व करने वाला मकराक्ष प्रसन्नता से स्वीकार करता है। वह रथ की परिक्रमा करके उस पर चढ़ता है और सारथि से तेज चलने को कहता है। आज मैं अपने बाणों से राम, लक्ष्मण, सुग्रीव और वानरों को मारूँगा, वह राक्षसों से कहता है। रूप बदलने वाले, दाढ़ों और पीली आँखों वाले क्रूर राक्षस उसके पीछे चलते हैं। पर उसके रथ के घोड़े बलहीन होकर ठोकर खाते हैं, उनके मुख पर आँसू हैं, और कठोर हवा सेना पर धूल उड़ाती है।
निकुम्भं निहतं श्रुत्वा कुम्भं च विनिपातितम् ।
रावणः परमामर्षी प्रजज्वालानलो यथा
nikumbhaṃ nihataṃ śrutvā kumbhaṃ ca vinipātitam |
rāvaṇaḥ paramāmarṣī prajajvālānalo yathā
नैर्ऋतः क्रोधशोकाभ्यां द्वाभ्यां तु परिमूर्च्छितः ।
खरपुत्रं विशालाक्षं मकराक्षमचोदयत्
nairṛtaḥ krodhaśokābhyāṃ dvābhyāṃ tu parimūrcchitaḥ |
kharaputraṃ viśālākṣaṃ makarākṣamacodayat
गच्छ पुत्र मयाऽऽज्ञप्तो बलेनाभिसमन्वितः ।
राघवं लक्ष्मणं चैव जहि तौ सवनौकसौ
gaccha putra mayā''jñapto balenābhisamanvitaḥ |
rāghavaṃ lakṣmaṇaṃ caiva jahi tau savanaukasau
रावणस्य वचः श्रुत्वा शूरमानी खरात्मजः ।
बाढमित्यब्रवीद्धृष्टो मकराक्षो निशाचरम्
rāvaṇasya vacaḥ śrutvā śūramānī kharātmajaḥ |
bāḍhamityabravīddhṛṣṭo makarākṣo niśācaram
सोऽभिवाद्य दशग्रीवं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
निर्जगाम गृहाच्छुभ्राद् रावणस्याज्ञया बली
so'bhivādya daśagrīvaṃ kṛtvā cāpi pradakṣiṇam |
nirjagāma gṛhācchubhrād rāvaṇasyājñayā balī
समीपस्थं बलाध्यक्षं खरपुत्रोऽब्रवीद् वचः ।
रथमानीयतां तूर्णं सैन्यं त्वानीयतां त्वरात्
samīpasthaṃ balādhyakṣaṃ kharaputro'bravīd vacaḥ |
rathamānīyatāṃ tūrṇaṃ sainyaṃ tvānīyatāṃ tvarāt
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो निशाचरः ।
स्यन्दनं च बलं चैव समीपं प्रत्यपादयत्
tasya tad vacanaṃ śrutvā balādhyakṣo niśācaraḥ |
syandanaṃ ca balaṃ caiva samīpaṃ pratyapādayat
प्रदक्षिणं रथं कृत्वा समारुह्य निशाचरः ।
सूतं संचोदयामास शीघ्रं वै रथमावह
pradakṣiṇaṃ rathaṃ kṛtvā samāruhya niśācaraḥ |
sūtaṃ saṃcodayāmāsa śīghraṃ vai rathamāvaha
अथ तान् राक्षसान् सर्वान् मकराक्षोऽब्रवीदिदम् ।
यूयं सर्वे प्रयुध्यध्वं पुरस्तान्मम राक्षसाः
atha tān rākṣasān sarvān makarākṣo'bravīdidam |
yūyaṃ sarve prayudhyadhvaṃ purastānmama rākṣasāḥ
अहं राक्षसराजेन रावणेन महात्मना ।
आज्ञप्तः समरे हन्तुं तावुभौ रामलक्ष्मणौ
ahaṃ rākṣasarājena rāvaṇena mahātmanā |
ājñaptaḥ samare hantuṃ tāvubhau rāmalakṣmaṇau
अद्य रामं वधिष्यामि लक्ष्मणं च निशाचराः ।
शाखामृगं च सुग्रीवं वानरांश्च शरोत्तमैः
adya rāmaṃ vadhiṣyāmi lakṣmaṇaṃ ca niśācarāḥ |
śākhāmṛgaṃ ca sugrīvaṃ vānarāṃśca śarottamaiḥ
अद्य शूलनिपातैश्च वानराणां महाचमूम् ।
प्रदहिष्यामि सम्प्राप्तां शुष्केन्धनमिवानलः
adya śūlanipātaiśca vānarāṇāṃ mahācamūm |
pradahiṣyāmi samprāptāṃ śuṣkendhanamivānalaḥ
मकराक्षस्य तच्छ्रुत्वा वचनं ते निशाचराः ।
सर्वे नानायुधोपेता बलवन्तः समाहिताः
makarākṣasya tacchrutvā vacanaṃ te niśācarāḥ |
sarve nānāyudhopetā balavantaḥ samāhitāḥ
ते कामरूपिणः क्रूरा दंष्ट्रिणः पिङ्गलेक्षणाः ।
मातंगा इव नर्दन्तो ध्वस्तकेशा भयावहाः
te kāmarūpiṇaḥ krūrā daṃṣṭriṇaḥ piṅgalekṣaṇāḥ |
mātaṃgā iva nardanto dhvastakeśā bhayāvahāḥ
परिवार्य महाकाया महाकायं खरात्मजम् ।
अभिजग्मुस्ततो हृष्टाश्चालयन्तो वसुन्धराम्
parivārya mahākāyā mahākāyaṃ kharātmajam |
abhijagmustato hṛṣṭāścālayanto vasundharām
शङ्खभेरीसहस्राणामाहतानां समन्ततः ।
क्ष्वेलितास्फोटितानां च तत्र शब्दो महानभूत्
śaṅkhabherīsahasrāṇāmāhatānāṃ samantataḥ |
kṣvelitāsphoṭitānāṃ ca tatra śabdo mahānabhūt
प्रभ्रष्टोऽथ करात् तस्य प्रतोदः सारथेस्तदा ।
पपात सहसा दैवाद् ध्वजस्तस्य तु रक्षसः
prabhraṣṭo'tha karāt tasya pratodaḥ sārathestadā |
papāta sahasā daivād dhvajastasya tu rakṣasaḥ
तस्य ते रथसंयुक्ता हया विक्रमवर्जिताः ।
चरणैराकुलैर्गत्वा दीनाः सास्रमुखा ययुः
tasya te rathasaṃyuktā hayā vikramavarjitāḥ |
caraṇairākulairgatvā dīnāḥ sāsramukhā yayuḥ
प्रवाति पवनस्तस्मिन् सपांसुः खरदारुणः ।
निर्याणे तस्य रौद्रस्य मकराक्षस्य दुर्मतेः
pravāti pavanastasmin sapāṃsuḥ kharadāruṇaḥ |
niryāṇe tasya raudrasya makarākṣasya durmateḥ
तानि दृष्ट्वा निमित्तानि राक्षसा वीर्यवत्तमाः ।
अचिन्त्य निर्गताः सर्वे यत्र तौ रामलक्ष्मणौ
tāni dṛṣṭvā nimittāni rākṣasā vīryavattamāḥ |
acintya nirgatāḥ sarve yatra tau rāmalakṣmaṇau
घनगजमहिषाङ्गतुल्यवर्णाः
समरमुखेष्वसकृद्गदासिभिन्नाः ।
अहमहमिति युद्धकौशलास्ते
रजनिचराः परिबभ्रमुर्मुहुस्ते
ghanagajamahiṣāṅgatulyavarṇāḥ
samaramukheṣvasakṛdgadāsibhinnāḥ |
ahamahamiti yuddhakauśalāste
rajanicarāḥ paribabhramurmuhuste
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)