प्रवृत्ते संकुले तस्मिन् घोरे वीरजनक्षये ।
अङ्गदः कम्पनं वीरमाससाद रणोत्सुकः
pravṛtte saṃkule tasmin ghore vīrajanakṣaye |
aṅgadaḥ kampanaṃ vīramāsasāda raṇotsukaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे षट्सप्ततितमः सर्गः ॥ ७६ ॥
94 verses · 76 of 128
Angada meets Kampana, takes a blow of his mace, and crushes him with a mountain peak. Prajangha rushes at Angada with a raised sword, and Angada kills him with a blow of the fist. Mainda and Dvivida deal with Yupaksha and Shonitaksha. Then Kumbha, son of Kumbhakarna wounds Dvivida and Mainda and pierces Angada about the eyes until he must cover them with his hand. Kumbha's arrows hold back even the chiefs Rama sends to help. Sugriva himself goes forward, snaps Kumbha's bow. They wrestle; Sugriva lifts Kumbha and hurls him into the sea, then, when he rises again, strikes him dead with his fist. The earth shakes, and fear grips the rakshasas.
प्रवृत्ते संकुले तस्मिन् घोरे वीरजनक्षये ।
अङ्गदः कम्पनं वीरमाससाद रणोत्सुकः
pravṛtte saṃkule tasmin ghore vīrajanakṣaye |
aṅgadaḥ kampanaṃ vīramāsasāda raṇotsukaḥ
आहूय सोऽङ्गदं कोपात् ताडयामास वेगितः ।
गदया कम्पनः पूर्वं स चचाल भृशाहतः
āhūya so'ṅgadaṃ kopāt tāḍayāmāsa vegitaḥ |
gadayā kampanaḥ pūrvaṃ sa cacāla bhṛśāhataḥ
स संज्ञां प्राप्य तेजस्वी चिक्षेप शिखरं गिरेः ।
अर्दितश्च प्रहारेण कम्पनः पतितो भुवि
sa saṃjñāṃ prāpya tejasvī cikṣepa śikharaṃ gireḥ |
arditaśca prahāreṇa kampanaḥ patito bhuvi
ततस्तु कम्पनं दृष्ट्वा शोणिताक्षो हतं रणे ।
रथेनाभ्यपतत् क्षिप्रं तत्राङ्गदमभीतवत्
tatastu kampanaṃ dṛṣṭvā śoṇitākṣo hataṃ raṇe |
rathenābhyapatat kṣipraṃ tatrāṅgadamabhītavat
सोऽङ्गदं निशितैर्बाणैस्तदा विव्याध वेगितः ।
शरीरदारणैस्तीक्ष्णैः कालाग्निसमविग्रहैः
so'ṅgadaṃ niśitairbāṇaistadā vivyādha vegitaḥ |
śarīradāraṇaistīkṣṇaiḥ kālāgnisamavigrahaiḥ
क्षुरक्षुरप्रनाराचैर्वत्सदन्तैः शिलीमुखैः ।
कर्णिशल्यविपाठैश्च बहुभिर्निशितैः शरैः
kṣurakṣurapranārācairvatsadantaiḥ śilīmukhaiḥ |
karṇiśalyavipāṭhaiśca bahubhirniśitaiḥ śaraiḥ
अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो वालिपुत्रः प्रतापवान् ।
धनुरुग्रं रथं बाणान् ममर्द तरसा बली
aṅgadaḥ pratividdhāṅgo vāliputraḥ pratāpavān |
dhanurugraṃ rathaṃ bāṇān mamarda tarasā balī
शोणिताक्षस्ततः क्षिप्रमसिचर्म समाददे ।
उत्पपात तदा क्रुद्धो वेगवानविचारयन्
śoṇitākṣastataḥ kṣipramasicarma samādade |
utpapāta tadā kruddho vegavānavicārayan
तं क्षिप्रतरमाप्लुत्य परामृश्याङ्गदो बली ।
करेण तस्य तं खड्गं समाच्छिद्य ननाद च
taṃ kṣiprataramāplutya parāmṛśyāṅgado balī |
kareṇa tasya taṃ khaḍgaṃ samācchidya nanāda ca
तस्यांसफलके खड्गं निजघान ततोऽङ्गदः ।
यज्ञोपवीतवच्चैनं चिच्छेद कपिकुञ्जरः
tasyāṃsaphalake khaḍgaṃ nijaghāna tato'ṅgadaḥ |
yajñopavītavaccainaṃ ciccheda kapikuñjaraḥ
तं प्रगृह्य महाखड्गं विनद्य च पुनः पुनः ।
वालिपुत्रोऽभिदुद्राव रणशीर्षे परानरीन्
taṃ pragṛhya mahākhaḍgaṃ vinadya ca punaḥ punaḥ |
vāliputro'bhidudrāva raṇaśīrṣe parānarīn
प्रजङ्घसहितो वीरो यूपाक्षस्तु ततो बली ।
रथेनाभिययौ क्रुद्धो वालिपुत्रं महाबलम्
prajaṅghasahito vīro yūpākṣastu tato balī |
rathenābhiyayau kruddho vāliputraṃ mahābalam
आयसीं तु गदां गृह्य स वीरः कनकाङ्गदः ।
शोणिताक्षः समाश्वस्य तमेवानुपपात ह
āyasīṃ tu gadāṃ gṛhya sa vīraḥ kanakāṅgadaḥ |
śoṇitākṣaḥ samāśvasya tamevānupapāta ha
प्रजङ्घस्तु महावीरो यूपाक्षसहितो बली ।
गदयाभिययौ क्रुद्धो वालिपुत्रं महाबलम्
prajaṅghastu mahāvīro yūpākṣasahito balī |
gadayābhiyayau kruddho vāliputraṃ mahābalam
तयोर्मध्ये कपिश्रेष्ठः शोणिताक्षप्रजङ्घयोः ।
विशाखयोर्मध्यगतः पूर्णचन्द्र इवाबभौ
tayormadhye kapiśreṣṭhaḥ śoṇitākṣaprajaṅghayoḥ |
viśākhayormadhyagataḥ pūrṇacandra ivābabhau
अङ्गदं परिरक्षन्तौ मैन्दो द्विविद एव च ।
तस्य तस्थतुरभ्याशे परस्परदिदृक्षया
aṅgadaṃ parirakṣantau maindo dvivida eva ca |
tasya tasthaturabhyāśe parasparadidṛkṣayā
अभिपेतुर्महाकायाः प्रतियत्ता महाबलाः ।
राक्षसा वानरान् रोषादसिबाणगदाधराः
abhipeturmahākāyāḥ pratiyattā mahābalāḥ |
rākṣasā vānarān roṣādasibāṇagadādharāḥ
त्रयाणां वानरेन्द्राणां त्रिभी राक्षसपुंगवैः ।
संसक्तानां महद् युद्धमभवद् रोमहर्षणम्
trayāṇāṃ vānarendrāṇāṃ tribhī rākṣasapuṃgavaiḥ |
saṃsaktānāṃ mahad yuddhamabhavad romaharṣaṇam
ते तु वृक्षान् समादाय सम्प्रचिक्षिपुराहवे ।
खड्गेन प्रतिचिक्षेप तान् प्रजङ्घो महाबलः
te tu vṛkṣān samādāya sampracikṣipurāhave |
khaḍgena praticikṣepa tān prajaṅgho mahābalaḥ
रथानश्वान् द्रुमाञ्छैलान् प्रतिचिक्षिपुराहवे ।
शरौघैः प्रतिचिच्छेद तान् यूपाक्षो महाबलः
rathānaśvān drumāñchailān praticikṣipurāhave |
śaraughaiḥ praticiccheda tān yūpākṣo mahābalaḥ
सृष्टान् द्विविदमैन्दाभ्यां द्रुमानुत्पाट्य वीर्यवान् ।
बभञ्ज गदया मध्ये शोणिताक्षः प्रतापवान्
sṛṣṭān dvividamaindābhyāṃ drumānutpāṭya vīryavān |
babhañja gadayā madhye śoṇitākṣaḥ pratāpavān
उद्यम्य विपुलं खड्गं परमर्मविदारणम् ।
प्रजङ्घो वालिपुत्राय अभिदुद्राव वेगितः
udyamya vipulaṃ khaḍgaṃ paramarmavidāraṇam |
prajaṅgho vāliputrāya abhidudrāva vegitaḥ
तमभ्याशगतं दृष्ट्वा वानरेन्द्रो महाबलः ।
आजघानाश्वकर्णेन द्रुमेणातिबलस्तदा
tamabhyāśagataṃ dṛṣṭvā vānarendro mahābalaḥ |
ājaghānāśvakarṇena drumeṇātibalastadā
बाहुं चास्य सनिस्त्रिंशमाजघान स मुष्टिना ।
वालिपुत्रस्य घातेन स पपात क्षितावसिः
bāhuṃ cāsya sanistriṃśamājaghāna sa muṣṭinā |
vāliputrasya ghātena sa papāta kṣitāvasiḥ
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ खड्गं मुसलसंनिभम् ।
मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः
taṃ dṛṣṭvā patitaṃ bhūmau khaḍgaṃ musalasaṃnibham |
muṣṭiṃ saṃvartayāmāsa vajrakalpaṃ mahābalaḥ
स ललाटे महावीर्यमङ्गदं वानरर्षभम् ।
आजघान महातेजाः स मुहूर्तं चचाल ह
sa lalāṭe mahāvīryamaṅgadaṃ vānararṣabham |
ājaghāna mahātejāḥ sa muhūrtaṃ cacāla ha
स संज्ञां प्राप्य तेजस्वी वालिपुत्रः प्रतापवान् ।
प्रजङ्घस्य शिरः कायात् पातयामास मुष्टिना
sa saṃjñāṃ prāpya tejasvī vāliputraḥ pratāpavān |
prajaṅghasya śiraḥ kāyāt pātayāmāsa muṣṭinā
स यूपाक्षोऽश्रुपूर्णाक्षः पितृव्ये निहते रणे ।
अवरुह्य रथात् क्षिप्रं क्षीणेषुः खड्गमाददे
sa yūpākṣo'śrupūrṇākṣaḥ pitṛvye nihate raṇe |
avaruhya rathāt kṣipraṃ kṣīṇeṣuḥ khaḍgamādade
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य यूपाक्षं द्विविदस्त्वरन् ।
आजघानोरसि क्रुद्धो जग्राह च बलाद् बली
tamāpatantaṃ samprekṣya yūpākṣaṃ dvividastvaran |
ājaghānorasi kruddho jagrāha ca balād balī
गृहीतं भ्रातरं दृष्ट्वा शोणिताक्षो महाबलः ।
आजघान महातेजा वक्षसि द्विविदं ततः
gṛhītaṃ bhrātaraṃ dṛṣṭvā śoṇitākṣo mahābalaḥ |
ājaghāna mahātejā vakṣasi dvividaṃ tataḥ
स ततोऽभिहतस्तेन चचाल च महाबलः ।
उद्यतां च पुनस्तस्य जहार द्विविदो गदाम्
sa tato'bhihatastena cacāla ca mahābalaḥ |
udyatāṃ ca punastasya jahāra dvivido gadām
एतस्मिन्नन्तरे मैन्दो द्विविदाभ्याशमागमत् ।
यूपाक्षं ताडयामास तलेनोरसि वीर्यवान्
etasminnantare maindo dvividābhyāśamāgamat |
yūpākṣaṃ tāḍayāmāsa talenorasi vīryavān
तौ शोणिताक्षयूपाक्षौ प्लवंगाभ्यां तरस्विनौ ।
चक्रतुः समरे तीव्रमाकर्षोत्पाटनं भृशम्
tau śoṇitākṣayūpākṣau plavaṃgābhyāṃ tarasvinau |
cakratuḥ samare tīvramākarṣotpāṭanaṃ bhṛśam
द्विविदः शोणिताक्षं तु विददार नखैर्मुखे ।
निष्पिपेष स वीर्येण क्षितावाविध्य वीर्यवान्
dvividaḥ śoṇitākṣaṃ tu vidadāra nakhairmukhe |
niṣpipeṣa sa vīryeṇa kṣitāvāvidhya vīryavān
यूपाक्षमभिसंक्रुद्धो मैन्दो वानरपुङ्गवः ।
पीडयामास बाहुभ्यां पपात स हतः क्षितौ
yūpākṣamabhisaṃkruddho maindo vānarapuṅgavaḥ |
pīḍayāmāsa bāhubhyāṃ papāta sa hataḥ kṣitau
हतप्रवीरा व्यथिता राक्षसेन्द्रचमूस्तथा ।
जगामाभिमुखी सा तु कुम्भकर्णात्मजो यतः
hatapravīrā vyathitā rākṣasendracamūstathā |
jagāmābhimukhī sā tu kumbhakarṇātmajo yataḥ
आपतन्तीं च वेगेन कुम्भस्तां सान्त्वयच्चमूम् ।
अथोत्कृष्टं महावीर्यैर्लब्धलक्षैः प्लवंगमैः
āpatantīṃ ca vegena kumbhastāṃ sāntvayaccamūm |
athotkṛṣṭaṃ mahāvīryairlabdhalakṣaiḥ plavaṃgamaiḥ
निपातितमहावीरां दृष्ट्वा रक्षश्चमूं तदा ।
कुम्भः प्रचक्रे तेजस्वी रणे कर्म सुदुष्करम्
nipātitamahāvīrāṃ dṛṣṭvā rakṣaścamūṃ tadā |
kumbhaḥ pracakre tejasvī raṇe karma suduṣkaram
स धनुर्धन्विनां श्रेष्ठः प्रगृह्य सुसमाहितः ।
मुमोचाशीविषप्रख्याञ्छरान् देहविदारणान्
sa dhanurdhanvināṃ śreṣṭhaḥ pragṛhya susamāhitaḥ |
mumocāśīviṣaprakhyāñcharān dehavidāraṇān
तस्य तच्छुशुभे भूयः सशरं धनुरुत्तमम् ।
विद्युदैरावतार्चिष्मद्द्वितीयेन्द्रधनुर्यथा
tasya tacchuśubhe bhūyaḥ saśaraṃ dhanuruttamam |
vidyudairāvatārciṣmaddvitīyendradhanuryathā
आकर्णकृष्टमुक्तेन जघान द्विविदं तदा ।
तेन हाटकपुङ्खेन पत्रिणा पत्रवाससा
ākarṇakṛṣṭamuktena jaghāna dvividaṃ tadā |
tena hāṭakapuṅkhena patriṇā patravāsasā
सहसाभिहतस्तेन विप्रमुक्तपदः स्फुरन् ।
निपपात त्रिकूटाभो विह्वलन् प्लवगोत्तमः
sahasābhihatastena vipramuktapadaḥ sphuran |
nipapāta trikūṭābho vihvalan plavagottamaḥ
मैन्दस्तु भ्रातरं तत्र भग्नं दृष्ट्वा महाहवे ।
अभिदुद्राव वेगेन प्रगृह्य विपुलां शिलाम्
maindastu bhrātaraṃ tatra bhagnaṃ dṛṣṭvā mahāhave |
abhidudrāva vegena pragṛhya vipulāṃ śilām
तां शिलां तु प्रचिक्षेप राक्षसाय महाबलः ।
बिभेद तां शिलां कुम्भः प्रसन्नैः पञ्चभिः शरैः
tāṃ śilāṃ tu pracikṣepa rākṣasāya mahābalaḥ |
bibheda tāṃ śilāṃ kumbhaḥ prasannaiḥ pañcabhiḥ śaraiḥ
संधाय चान्यं सुमुखं शरमाशीविषोपमम् ।
आजघान महातेजा वक्षसि द्विविदाग्रजम्
saṃdhāya cānyaṃ sumukhaṃ śaramāśīviṣopamam |
ājaghāna mahātejā vakṣasi dvividāgrajam
स तु तेन प्रहारेण मैन्दो वानरयूथपः ।
मर्मण्यभिहतस्तेन पपात भुवि मूर्च्छितः
sa tu tena prahāreṇa maindo vānarayūthapaḥ |
marmaṇyabhihatastena papāta bhuvi mūrcchitaḥ
अङ्गदो मातुलौ दृष्ट्वा मथितौ तु महाबलौ ।
अभिदुद्राव वेगेन कुम्भमुद्यतकार्मुकम्
aṅgado mātulau dṛṣṭvā mathitau tu mahābalau |
abhidudrāva vegena kumbhamudyatakārmukam
तमापतन्तं विव्याध कुम्भः पञ्चभिरायसैः ।
त्रिभिश्चान्यैः शितैर्बाणैर्मातंगमिव तोमरैः ।
सोऽङ्गदं बहुभिर्बाणैः कुम्भो विव्याध वीर्यवान्
tamāpatantaṃ vivyādha kumbhaḥ pañcabhirāyasaiḥ |
tribhiścānyaiḥ śitairbāṇairmātaṃgamiva tomaraiḥ |
so'ṅgadaṃ bahubhirbāṇaiḥ kumbho vivyādha vīryavān
अकुण्ठधारैर्निशितैस्तीक्ष्णैः कनकभूषणैः ।
अङ्गदः प्रतिविद्धाङ्गो वालिपुत्रो न कम्पते
akuṇṭhadhārairniśitaistīkṣṇaiḥ kanakabhūṣaṇaiḥ |
aṅgadaḥ pratividdhāṅgo vāliputro na kampate
शिलापादपवर्षाणि तस्य मूर्ध्नि ववर्ष ह ।
स प्रचिच्छेद तान् सर्वान् बिभेद च पुनः शिलाः
śilāpādapavarṣāṇi tasya mūrdhni vavarṣa ha |
sa praciccheda tān sarvān bibheda ca punaḥ śilāḥ
कुम्भकर्णात्मजः श्रीमान् वालिपुत्रसमीरितान् ।
आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य कुम्भो वानरयूथपम्
kumbhakarṇātmajaḥ śrīmān vāliputrasamīritān |
āpatantaṃ ca samprekṣya kumbho vānarayūthapam
भ्रुवौ विव्याध बाणाभ्यामुल्काभ्यामिव कुञ्जरम् ।
तस्य सुस्राव रुधिरं पिहिते चास्य लोचने
bhruvau vivyādha bāṇābhyāmulkābhyāmiva kuñjaram |
tasya susrāva rudhiraṃ pihite cāsya locane
अङ्गदः पाणिना नेत्रे पिधाय रुधिरोक्षिते ।
सालमासन्नमेकेन परिजग्राह पाणिना
aṅgadaḥ pāṇinā netre pidhāya rudhirokṣite |
sālamāsannamekena parijagrāha pāṇinā
सम्पीड्योरसि सस्कन्धं करेणाभिनिवेश्य च ।
किंचिदभ्यवनम्यैनमुन्ममाथ महारणे
sampīḍyorasi saskandhaṃ kareṇābhiniveśya ca |
kiṃcidabhyavanamyainamunmamātha mahāraṇe
तमिन्द्रकेतुप्रतिमं वृक्षं मन्दरसंनिभम् ।
समुत्सृजत वेगेन मिषतां सर्वरक्षसाम्
tamindraketupratimaṃ vṛkṣaṃ mandarasaṃnibham |
samutsṛjata vegena miṣatāṃ sarvarakṣasām
स चिच्छेद शितैर्बाणैः सप्तभिः कायभेदनैः ।
अङ्गदो विव्यथेऽभीक्ष्णं स पपात मुमोह च
sa ciccheda śitairbāṇaiḥ saptabhiḥ kāyabhedanaiḥ |
aṅgado vivyathe'bhīkṣṇaṃ sa papāta mumoha ca
अङ्गदं पतितं दृष्ट्वा सीदन्तमिव सागरे ।
दुरासदं हरिश्रेष्ठा राघवाय न्यवेदयन्
aṅgadaṃ patitaṃ dṛṣṭvā sīdantamiva sāgare |
durāsadaṃ hariśreṣṭhā rāghavāya nyavedayan
रामस्तु व्यथितं श्रुत्वा वालिपुत्रं महाहवे ।
व्यादिदेश हरिश्रेष्ठाञ्जाम्बवत्प्रमुखांस्ततः
rāmastu vyathitaṃ śrutvā vāliputraṃ mahāhave |
vyādideśa hariśreṣṭhāñjāmbavatpramukhāṃstataḥ
ते तु वानरशार्दूलाः श्रुत्वा रामस्य शासनम् ।
अभिपेतुः सुसंक्रुद्धाः कुम्भमुद्यतकार्मुकम्
te tu vānaraśārdūlāḥ śrutvā rāmasya śāsanam |
abhipetuḥ susaṃkruddhāḥ kumbhamudyatakārmukam
ततो द्रुमशिलाहस्ताः कोपसंरक्तलोचनाः ।
रिरक्षिषन्तोऽभ्यपतन्नङ्गदं वानरर्षभाः
tato drumaśilāhastāḥ kopasaṃraktalocanāḥ |
rirakṣiṣanto'bhyapatannaṅgadaṃ vānararṣabhāḥ
जाम्बवांश्च सुषेणश्च वेगदर्शी च वानरः ।
कुम्भकर्णात्मजं वीरं क्रुद्धाः समभिदुद्रुवुः
jāmbavāṃśca suṣeṇaśca vegadarśī ca vānaraḥ |
kumbhakarṇātmajaṃ vīraṃ kruddhāḥ samabhidudruvuḥ
समीक्ष्यापततस्तांस्तु वानरेन्द्रान् महाबलान् ।
आववार शरौघेण नगेनेव जलाशयम्
samīkṣyāpatatastāṃstu vānarendrān mahābalān |
āvavāra śaraugheṇa nageneva jalāśayam
तस्य बाणपथं प्राप्य न शेकुरपि वीक्षितुम् ।
वानरेन्द्रा महात्मानो वेलामिव महोदधिः
tasya bāṇapathaṃ prāpya na śekurapi vīkṣitum |
vānarendrā mahātmāno velāmiva mahodadhiḥ
तांस्तु दृष्ट्वा हरिगणान् शरवृष्टिभिरर्दितान् ।
अङ्गदं पृष्ठतः कृत्वा भ्रातृजं प्लवगेश्वरः
tāṃstu dṛṣṭvā harigaṇān śaravṛṣṭibhirarditān |
aṅgadaṃ pṛṣṭhataḥ kṛtvā bhrātṛjaṃ plavageśvaraḥ
अभिदुद्राव सुग्रीवः कुम्भकर्णात्मजं रणे ।
शैलसानुचरं नागं वेगवानिव केसरी
abhidudrāva sugrīvaḥ kumbhakarṇātmajaṃ raṇe |
śailasānucaraṃ nāgaṃ vegavāniva kesarī
उत्पाट्य च महावृक्षानश्वकर्णादिकान् बहून् ।
अन्यांश्च विविधान् वृक्षांश्चिक्षेप स महाकपिः
utpāṭya ca mahāvṛkṣānaśvakarṇādikān bahūn |
anyāṃśca vividhān vṛkṣāṃścikṣepa sa mahākapiḥ
तां छादयन्तीमाकाशं वृक्षवृष्टिं दुरासदाम् ।
कुम्भकर्णात्मजः श्रीमांश्चिच्छेद स्वशरैः शितैः
tāṃ chādayantīmākāśaṃ vṛkṣavṛṣṭiṃ durāsadām |
kumbhakarṇātmajaḥ śrīmāṃściccheda svaśaraiḥ śitaiḥ
अभिलक्ष्येण तीव्रेण कुम्भेन निशितैः शरैः ।
आचितास्ते द्रुमा रेजुर्यथा घोराः शतघ्नयः ।
द्रुमवर्षं तु तद् भिन्नं दृष्ट्वा कुम्भेन वीर्यवान्
abhilakṣyeṇa tīvreṇa kumbhena niśitaiḥ śaraiḥ |
ācitāste drumā rejuryathā ghorāḥ śataghnayaḥ |
drumavarṣaṃ tu tad bhinnaṃ dṛṣṭvā kumbhena vīryavān
वानराधिपतिः श्रीमान् महासत्त्वो न विव्यथे ।
स विध्यमानः सहसा सहमानस्तु ताञ्छरान्
vānarādhipatiḥ śrīmān mahāsattvo na vivyathe |
sa vidhyamānaḥ sahasā sahamānastu tāñcharān
कुम्भस्य धनुराक्षिप्य बभञ्जेन्द्रधनुःप्रभम् ।
अवप्लुत्य ततः शीघ्रं कृत्वा कर्म सुदुष्करम्
kumbhasya dhanurākṣipya babhañjendradhanuḥprabham |
avaplutya tataḥ śīghraṃ kṛtvā karma suduṣkaram
अब्रवीत् कुपितः कुम्भं भग्नशृङ्गमिव द्विपम् ।
निकुम्भाग्रज वीर्यं ते बाणवेगं तदद्भुतम्
abravīt kupitaḥ kumbhaṃ bhagnaśṛṅgamiva dvipam |
nikumbhāgraja vīryaṃ te bāṇavegaṃ tadadbhutam
संनतिश्च प्रभावश्च तव वा रावणस्य वा ।
प्रह्लादबलिवृत्रघ्नकुबेरवरुणोपम
saṃnatiśca prabhāvaśca tava vā rāvaṇasya vā |
prahlādabalivṛtraghnakuberavaruṇopama
एकस्त्वमनुजातोऽसि पितरं बलवत्तरम् ।
त्वामेवैकं महाबाहुं शूलहस्तमरिंदमम्
ekastvamanujāto'si pitaraṃ balavattaram |
tvāmevaikaṃ mahābāhuṃ śūlahastamariṃdamam
त्रिदशा नातिवर्तन्ते जितेन्द्रियमिवाधयः ।
विक्रमस्व महाबुद्धे कर्माणि मम पश्य च
tridaśā nātivartante jitendriyamivādhayaḥ |
vikramasva mahābuddhe karmāṇi mama paśya ca
वरदानात् पितृव्यस्ते सहते देवदानवान् ।
कुम्भकर्णस्तु वीर्येण सहते च सुरासुरान्
varadānāt pitṛvyaste sahate devadānavān |
kumbhakarṇastu vīryeṇa sahate ca surāsurān
धनुषीन्द्रजितस्तुल्यः प्रतापे रावणस्य च ।
त्वमद्य रक्षसां लोके श्रेष्ठोऽसि बलवीर्यतः
dhanuṣīndrajitastulyaḥ pratāpe rāvaṇasya ca |
tvamadya rakṣasāṃ loke śreṣṭho'si balavīryataḥ
महाविमर्दं समरे मया सह तवाद्भुतम् ।
अद्य भूतानि पश्यन्तु शक्रशम्बरयोरिव
mahāvimardaṃ samare mayā saha tavādbhutam |
adya bhūtāni paśyantu śakraśambarayoriva
कृतमप्रतिमं कर्म दर्शितं चास्त्रकौशलम् ।
पतिता हरिवीराश्च त्वयैते भीमविक्रमाः
kṛtamapratimaṃ karma darśitaṃ cāstrakauśalam |
patitā harivīrāśca tvayaite bhīmavikramāḥ
उपालम्भभयाच्चैव नासि वीर मया हतः ।
कृतकर्मपरिश्रान्तो विश्रान्तः पश्य मे बलम्
upālambhabhayāccaiva nāsi vīra mayā hataḥ |
kṛtakarmapariśrānto viśrāntaḥ paśya me balam
तेन सुग्रीववाक्येन सावमानेन मानितः ।
अग्नेराज्यहुतस्येव तेजस्तस्याभ्यवर्धत
tena sugrīvavākyena sāvamānena mānitaḥ |
agnerājyahutasyeva tejastasyābhyavardhata
ततः कुम्भस्तु सुग्रीवं बाहुभ्यां जगृहे तदा ।
गजाविवातीतमदौ निःश्वसन्तौ मुहुर्मुहुः
tataḥ kumbhastu sugrīvaṃ bāhubhyāṃ jagṛhe tadā |
gajāvivātītamadau niḥśvasantau muhurmuhuḥ
अन्योन्यगात्रग्रथितौ घर्षन्तावितरेतरम् ।
सधूमां मुखतो ज्वालां विसृजन्तौ परिश्रमात्
anyonyagātragrathitau gharṣantāvitaretaram |
sadhūmāṃ mukhato jvālāṃ visṛjantau pariśramāt
तयोः पादाभिघाताच्च निमग्ना चाभवन्मही ।
व्याघूर्णिततरङ्गश्च चुक्षुभे वरुणालयः
tayoḥ pādābhighātācca nimagnā cābhavanmahī |
vyāghūrṇitataraṅgaśca cukṣubhe varuṇālayaḥ
ततः कुम्भं समुत्क्षिप्य सुग्रीवो लवणाम्भसि ।
पातयामास वेगेन दर्शयन्नुदधेस्तलम्
tataḥ kumbhaṃ samutkṣipya sugrīvo lavaṇāmbhasi |
pātayāmāsa vegena darśayannudadhestalam
ततः कुम्भनिपातेन जलराशिः समुत्थितः ।
विन्ध्यमन्दरसंकाशो विससर्प समन्ततः
tataḥ kumbhanipātena jalarāśiḥ samutthitaḥ |
vindhyamandarasaṃkāśo visasarpa samantataḥ
ततः कुम्भः समुत्पत्य सुग्रीवमभिपात्य च ।
आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रकल्पेन मुष्टिना
tataḥ kumbhaḥ samutpatya sugrīvamabhipātya ca |
ājaghānorasi kruddho vajrakalpena muṣṭinā
तस्य वर्म च पुस्फोट संजज्ञे चापि शोणितम् ।
तस्य मुष्टिर्महावेगः प्रतिजघ्नेऽस्थिमण्डले
tasya varma ca pusphoṭa saṃjajñe cāpi śoṇitam |
tasya muṣṭirmahāvegaḥ pratijaghne'sthimaṇḍale
तस्य वेगेन तत्रासीत् तेजः प्रज्वलितं महत् ।
वज्रनिष्पेषसंजाता ज्वाला मेरोर्यथा गिरेः
tasya vegena tatrāsīt tejaḥ prajvalitaṃ mahat |
vajraniṣpeṣasaṃjātā jvālā meroryathā gireḥ
स तत्राभिहतस्तेन सुग्रीवो वानरर्षभः ।
मुष्टिं संवर्तयामास वज्रकल्पं महाबलः
sa tatrābhihatastena sugrīvo vānararṣabhaḥ |
muṣṭiṃ saṃvartayāmāsa vajrakalpaṃ mahābalaḥ
अर्चिःसहस्रविकचरविमण्डलवर्चसम् ।
स मुष्टिं पातयामास कुम्भस्योरसि वीर्यवान्
arciḥsahasravikacaravimaṇḍalavarcasam |
sa muṣṭiṃ pātayāmāsa kumbhasyorasi vīryavān
स तु तेन प्रहारेण विह्वलो भृशपीडितः ।
निपपात तदा कुम्भो गतार्चिरिव पावकः
sa tu tena prahāreṇa vihvalo bhṛśapīḍitaḥ |
nipapāta tadā kumbho gatārciriva pāvakaḥ
मुष्टिनाभिहतस्तेन निपपाताशु राक्षसः ।
लोहिताङ्ग इवाकाशाद् दीप्तरश्मिर्यदृच्छया
muṣṭinābhihatastena nipapātāśu rākṣasaḥ |
lohitāṅga ivākāśād dīptaraśmiryadṛcchayā
कुम्भस्य पततो रूपं भग्नस्योरसि मुष्टिना ।
बभौ रुद्राभिपन्नस्य यथा रूपं गवां पतेः
kumbhasya patato rūpaṃ bhagnasyorasi muṣṭinā |
babhau rudrābhipannasya yathā rūpaṃ gavāṃ pateḥ
तस्मिन् हते भीमपराक्रमेण
प्लवंगमानामृषभेण युद्धे ।
मही सशैला सवना चचाल
भयं च रक्षांस्यधिकं विवेश
tasmin hate bhīmaparākrameṇa
plavaṃgamānāmṛṣabheṇa yuddhe |
mahī saśailā savanā cacāla
bhayaṃ ca rakṣāṃsyadhikaṃ viveśa
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)