युध्यतामेव तेषां तु तदा वानररक्षसाम् ।
रविरस्तं गतो रात्रिः प्रवृत्ता प्राणहारिणी
yudhyatāmeva teṣāṃ tu tadā vānararakṣasām |
ravirastaṃ gato rātriḥ pravṛttā prāṇahāriṇī
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमद्युद्धकाण्डे चतुश्चत्वारिंशः सर्गः ॥ ४४ ॥
39 verses · 44 of 128
The sun sets, yet the fighting goes on into a deadly night. In the darkness the warriors cry 'You are a rakshasa!' or 'You are a vanara!' and strike at one another. Rivers of blood flow. The rakshasas rush at Shri Rama with showers of arrows; in the blink of an eye he kills six of them, and Yajnashatru, Mahaparshva, Mahodara, Vajradamshtra, Shuka and Sarana flee wounded. Others perish before him like moths in a flame. Angada kills Indrajit's charioteer and horses, and the devas and rishis praise him. Humiliated, Indrajit vanishes. Invisible to all beings, the deceitful fighter looses thunderbolt-bright arrows made of serpents and binds Rama and Lakshmana in a net of shafts.
युध्यतामेव तेषां तु तदा वानररक्षसाम् ।
रविरस्तं गतो रात्रिः प्रवृत्ता प्राणहारिणी
yudhyatāmeva teṣāṃ tu tadā vānararakṣasām |
ravirastaṃ gato rātriḥ pravṛttā prāṇahāriṇī
अन्योन्यं बद्धवैराणां घोराणं जयमिच्छताम् ।
सम्प्रवृत्तं निशायुद्धं तदा वानररक्षसाम्
anyonyaṃ baddhavairāṇāṃ ghorāṇaṃ jayamicchatām |
sampravṛttaṃ niśāyuddhaṃ tadā vānararakṣasām
राक्षसोऽसीति हरयो वानरोऽसीति राक्षसाः ।
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तस्मिंस्तमसि दारुणे
rākṣaso'sīti harayo vānaro'sīti rākṣasāḥ |
anyonyaṃ samare jaghnustasmiṃstamasi dāruṇe
हत दारय चैहीति कथं विद्रवसीति च ।
एवं सुतुमुलः शब्दस्तस्मिन् सैन्ये तु शुश्रुवे
hata dāraya caihīti kathaṃ vidravasīti ca |
evaṃ sutumulaḥ śabdastasmin sainye tu śuśruve
कालाः काञ्चनसंनाहास्तस्मिंस्तमसि राक्षसाः ।
सम्प्रदृश्यन्त शैलेन्द्रा दीप्तौषधिवना इव
kālāḥ kāñcanasaṃnāhāstasmiṃstamasi rākṣasāḥ |
sampradṛśyanta śailendrā dīptauṣadhivanā iva
तस्मिंस्तमसि दुष्पारे राक्षसाः क्रोधमूिर्च्छताः ।
परिपेतुर्महावेगा भक्षयन्तः प्लवङ्गमान्
tasmiṃstamasi duṣpāre rākṣasāḥ krodhamūircchatāḥ |
paripeturmahāvegā bhakṣayantaḥ plavaṅgamān
ते हयान् काञ्चनापीडान् ध्वजांश्चाशीविषोपमान् ।
आप्लुत्य दशनैस्तीक्ष्णैर्भीमकोपा व्यदारयन्
te hayān kāñcanāpīḍān dhvajāṃścāśīviṣopamān |
āplutya daśanaistīkṣṇairbhīmakopā vyadārayan
वानरा बलिनो युद्धेऽक्षोभयन् राक्षसीं चमूम् ।
कुञ्जरान् कुञ्जरारोहान् पताकाध्वजिनो रथान्
vānarā balino yuddhe'kṣobhayan rākṣasīṃ camūm |
kuñjarān kuñjarārohān patākādhvajino rathān
चकर्षुश्च ददंशुश्च दशनैः क्रोधमूिर्च्छताः ।
लक्ष्मणश्चापि रामश्च शरैराशीविषोपमैः
cakarṣuśca dadaṃśuśca daśanaiḥ krodhamūircchatāḥ |
lakṣmaṇaścāpi rāmaśca śarairāśīviṣopamaiḥ
दृश्यादृश्यानि रक्षांसि प्रवराणि निजघ्नतुः ।
तुरंगखुरविध्वस्तं रथनेमिसमुत्थितम्
dṛśyādṛśyāni rakṣāṃsi pravarāṇi nijaghnatuḥ |
turaṃgakhuravidhvastaṃ rathanemisamutthitam
रुरोध कर्णनेत्राणि युध्यतां धरणीरजः ।
वर्तमाने तथा घोरे संग्रामे लोमहर्षणे ।
रुधिरौघा महाघोरा नद्यस्तत्र विसुस्रुवुः
rurodha karṇanetrāṇi yudhyatāṃ dharaṇīrajaḥ |
vartamāne tathā ghore saṃgrāme lomaharṣaṇe |
rudhiraughā mahāghorā nadyastatra visusruvuḥ
ततो भेरीमृदङ्गानां पणवानां च निःस्वनः ।
शङ्खनेमिस्वनोन्मिश्रः सम्बभूवाद्भुतोपमः
tato bherīmṛdaṅgānāṃ paṇavānāṃ ca niḥsvanaḥ |
śaṅkhanemisvanonmiśraḥ sambabhūvādbhutopamaḥ
हतानां स्तनमानानां राक्षसानां च निःस्वनः ।
शस्तानां वानराणां च सम्बभूवात्र दारुणः
hatānāṃ stanamānānāṃ rākṣasānāṃ ca niḥsvanaḥ |
śastānāṃ vānarāṇāṃ ca sambabhūvātra dāruṇaḥ
हतैर्वानरमुख्यैश्च शक्तिशूलपरश्वधैः ।
निहतैः पर्वताकारै राक्षसैः कामरूपिभिः
hatairvānaramukhyaiśca śaktiśūlaparaśvadhaiḥ |
nihataiḥ parvatākārai rākṣasaiḥ kāmarūpibhiḥ
शस्त्रपुष्पोपहारा च तत्रासीद् युद्धमेदिनी ।
दुर्ज्ञेया दुर्निवेशा च शोणितास्त्रावकर्दमा
śastrapuṣpopahārā ca tatrāsīd yuddhamedinī |
durjñeyā durniveśā ca śoṇitāstrāvakardamā
सा बभूव निशा घोरा हरिराक्षसहारिणी ।
कालरात्रीव भूतानां सर्वेषां दुरतिक्रमा
sā babhūva niśā ghorā harirākṣasahāriṇī |
kālarātrīva bhūtānāṃ sarveṣāṃ duratikramā
ततस्ते राक्षसास्तत्र तस्मिंस्तमसि दारुणे ।
राममेवाभ्यवर्तन्त संहृष्टाः शरवृष्टिभिः
tataste rākṣasāstatra tasmiṃstamasi dāruṇe |
rāmamevābhyavartanta saṃhṛṣṭāḥ śaravṛṣṭibhiḥ
तेषामापततां शब्दः क्रुद्धानामपि गर्जताम् ।
उद्वर्त इव सप्तानां समुद्राणामभूत् स्वनः
teṣāmāpatatāṃ śabdaḥ kruddhānāmapi garjatām |
udvarta iva saptānāṃ samudrāṇāmabhūt svanaḥ
तेषां रामः शरैः षड्भिः षड् जघान निशाचरान् ।
निमेषान्तरमात्रेण शरैरग्निशिखोपमैः
teṣāṃ rāmaḥ śaraiḥ ṣaḍbhiḥ ṣaḍ jaghāna niśācarān |
nimeṣāntaramātreṇa śarairagniśikhopamaiḥ
यज्ञशत्रुश्च दुर्धर्षो महापार्श्वमहोदरौ ।
वज्रदंष्ट्रो महाकायस्तौ चोभौ शुकसारणौ
yajñaśatruśca durdharṣo mahāpārśvamahodarau |
vajradaṃṣṭro mahākāyastau cobhau śukasāraṇau
ते तु रामेण बाणौघैः सर्वमर्मसु ताडिताः ।
युद्धादपसृतास्तत्र सावशेषायुषोऽभवन्
te tu rāmeṇa bāṇaughaiḥ sarvamarmasu tāḍitāḥ |
yuddhādapasṛtāstatra sāvaśeṣāyuṣo'bhavan
निमेषान्तरमात्रेण घोरैरग्निशिखोपमैः ।
दिशश्चकार विमलाः प्रदिशश्च महारथः
nimeṣāntaramātreṇa ghorairagniśikhopamaiḥ |
diśaścakāra vimalāḥ pradiśaśca mahārathaḥ
ये त्वन्ये राक्षसा वीरा रामस्याभिमुखे स्थिताः ।
तेऽपि नष्टाः समासाद्य पतङ्गा इव पावकम्
ye tvanye rākṣasā vīrā rāmasyābhimukhe sthitāḥ |
te'pi naṣṭāḥ samāsādya pataṅgā iva pāvakam
सुवर्णपुङ्खैर्विशिखैः सम्पतद्भिः समन्ततः ।
बभूव रजनी चित्रा खद्योतैरिव शारदी
suvarṇapuṅkhairviśikhaiḥ sampatadbhiḥ samantataḥ |
babhūva rajanī citrā khadyotairiva śāradī
राक्षसानां च निनदैर्भेरीणां चैव निःस्वनैः ।
सा बभूव निशा घोरा भूयो घोरतराभवत्
rākṣasānāṃ ca ninadairbherīṇāṃ caiva niḥsvanaiḥ |
sā babhūva niśā ghorā bhūyo ghoratarābhavat
तेन शब्देन महता प्रवृद्धेन समन्ततः ।
त्रिकूटः कंदराकीर्णः प्रव्याहरदिवाचलः
tena śabdena mahatā pravṛddhena samantataḥ |
trikūṭaḥ kaṃdarākīrṇaḥ pravyāharadivācalaḥ
गोलाङ्गूला महाकायास्तमसा तुल्यवर्चसः ।
सम्परिष्वज्य बाहुभ्यां भक्षयन् रजनीचरान्
golāṅgūlā mahākāyāstamasā tulyavarcasaḥ |
sampariṣvajya bāhubhyāṃ bhakṣayan rajanīcarān
अङ्गदस्तु रणे शत्रून् निहन्तुं समुपस्थितः ।
रावणिं निजघानाशु सारथिं च हयानपि
aṅgadastu raṇe śatrūn nihantuṃ samupasthitaḥ |
rāvaṇiṃ nijaghānāśu sārathiṃ ca hayānapi
इन्द्रजित् तु रथं त्यक्त्वा हताश्वो हतसारथिः ।
अङ्गदेन महाकायस्तत्रैवान्तरधीयत
indrajit tu rathaṃ tyaktvā hatāśvo hatasārathiḥ |
aṅgadena mahākāyastatraivāntaradhīyata
तत् कर्म वालिपुत्रस्य सर्वे देवाः सहर्षिभिः ।
तुष्टुवुः पूजनार्हस्य तौ चोभौ रामलक्ष्मणौ
tat karma vāliputrasya sarve devāḥ saharṣibhiḥ |
tuṣṭuvuḥ pūjanārhasya tau cobhau rāmalakṣmaṇau
प्रभावं सर्वभूतानि विदुरिन्द्रजितो युधि ।
ततस्ते तं महात्मानं दृष्ट्वा तुष्टाः प्रधर्षितम्
prabhāvaṃ sarvabhūtāni vidurindrajito yudhi |
tataste taṃ mahātmānaṃ dṛṣṭvā tuṣṭāḥ pradharṣitam
ततः प्रहृष्टाः कपयः ससुग्रीवविभीषणाः ।
साधुसाध्विति नेदुश्च दृष्ट्वा शत्रुं पराजितम्
tataḥ prahṛṣṭāḥ kapayaḥ sasugrīvavibhīṣaṇāḥ |
sādhusādhviti neduśca dṛṣṭvā śatruṃ parājitam
इन्द्रजित् तु तदानेन निर्जितो भीमकर्मणा ।
संयुगे वालिपुत्रेण क्रोधं चक्रे सुदारुणम्
indrajit tu tadānena nirjito bhīmakarmaṇā |
saṃyuge vāliputreṇa krodhaṃ cakre sudāruṇam
सोऽन्तर्धानगतः पापो रावणी रणकर्शितः ।
ब्रह्मदत्तवरो वीरो रावणिः क्रोधमूर्च्छितः
so'ntardhānagataḥ pāpo rāvaṇī raṇakarśitaḥ |
brahmadattavaro vīro rāvaṇiḥ krodhamūrcchitaḥ
अदृश्यो निशितान् बाणान् मुमोचाशनिवर्चसः ।
रामं च लक्ष्मणं चैव घोरैर्नागमयैः शरैः
adṛśyo niśitān bāṇān mumocāśanivarcasaḥ |
rāmaṃ ca lakṣmaṇaṃ caiva ghorairnāgamayaiḥ śaraiḥ
बिभेद समरे क्रुद्धः सर्वगात्रेषु राक्षसः ।
मायया संवृतस्तत्र मोहयन् राघवौ युधि
bibheda samare kruddhaḥ sarvagātreṣu rākṣasaḥ |
māyayā saṃvṛtastatra mohayan rāghavau yudhi
अदृश्यः सर्वभूतानां कूटयोधी निशाचरः ।
बबन्ध शरबन्धेन भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ
adṛśyaḥ sarvabhūtānāṃ kūṭayodhī niśācaraḥ |
babandha śarabandhena bhrātarau rāmalakṣmaṇau
तौ तेन पुरुषव्याघ्रौ क्रुद्धेनाशीविषैः शरैः ।
सहसाभिहतौ वीरौ तदा प्रेक्षन्त वानराः
tau tena puruṣavyāghrau kruddhenāśīviṣaiḥ śaraiḥ |
sahasābhihatau vīrau tadā prekṣanta vānarāḥ
प्रकाशरूपस्तु यदा न शक्त-
स्तौ बाधितुं राक्षसराजपुत्रः ।
मायां प्रयोक्तुं समुपाजगाम
बबन्ध तौ राजसुतौ दुरात्मा
prakāśarūpastu yadā na śakta-
stau bādhituṃ rākṣasarājaputraḥ |
māyāṃ prayoktuṃ samupājagāma
babandha tau rājasutau durātmā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)