युध्यतां तु ततस्तेषां वानराणां महात्मनाम् ।
रक्षसां सम्बभूवाथ बलरोषः सुदारुणः
yudhyatāṃ tu tatasteṣāṃ vānarāṇāṃ mahātmanām |
rakṣasāṃ sambabhūvātha balaroṣaḥ sudāruṇaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमद्युद्धकाण्डे त्रिचत्वारिंशः सर्गः ॥ ४३ ॥
46 verses · 43 of 128
The rakshasas pour out on horses with golden trappings, elephants like flames and sun-bright chariots, and the fighting breaks into duels. Indrajit strikes Angada with his mace; Angada smashes Indrajit's golden chariot with its horses and charioteer. Sampati kills Prajangha with an ashvakarna tree. Nala tears out the eyes of Pratapana. Sugriva fells Praghasa with a saptaparna tree, Lakshmana kills Virupaksha with a single arrow, and Shri Rama beheads Agniketu, Rashmiketu, Suptaghna and Yajnakopa with four fiery shafts. Nila, like Vishnu in battle, uses a chariot wheel to cut off the head of Nikumbha's charioteer. Dvivida crushes Ashaniprabha with his chariot and horses under a sala tree. Vidyunmali strikes Sushena's chest with a mace; Sushena brings a rock down on him. Battered, the rakshasas fight on, longing for sunset.
युध्यतां तु ततस्तेषां वानराणां महात्मनाम् ।
रक्षसां सम्बभूवाथ बलरोषः सुदारुणः
yudhyatāṃ tu tatasteṣāṃ vānarāṇāṃ mahātmanām |
rakṣasāṃ sambabhūvātha balaroṣaḥ sudāruṇaḥ
ते हयैः काञ्चनापीडैर्गजैश्चाग्निशिखोपमैः ।
रथैश्चादित्यसंकाशैः कवचैश्च मनोरमैः
te hayaiḥ kāñcanāpīḍairgajaiścāgniśikhopamaiḥ |
rathaiścādityasaṃkāśaiḥ kavacaiśca manoramaiḥ
निर्ययू राक्षसा वीरा नादयन्तो दिशो दश ।
राक्षसा भीमकर्माणो रावणस्य जयैषिणः
niryayū rākṣasā vīrā nādayanto diśo daśa |
rākṣasā bhīmakarmāṇo rāvaṇasya jayaiṣiṇaḥ
वानराणामपि चमूर्बृहती जयमिच्छताम् ।
अभ्यधावत तां सेनां रक्षसां घोरकर्मणाम्
vānarāṇāmapi camūrbṛhatī jayamicchatām |
abhyadhāvata tāṃ senāṃ rakṣasāṃ ghorakarmaṇām
एतस्मिन्नन्तरे तेषामन्योन्यमभिधावताम् ।
रक्षसां वानराणां च द्वन्द्वयुद्धमवर्तत
etasminnantare teṣāmanyonyamabhidhāvatām |
rakṣasāṃ vānarāṇāṃ ca dvandvayuddhamavartata
अङ्गदेनेन्द्रजित्सार्धं वालिपुत्रेण राक्षसः ।
अयुध्यत महातेजास्त्र्यम्बकेण यथान्धकः
aṅgadenendrajitsārdhaṃ vāliputreṇa rākṣasaḥ |
ayudhyata mahātejāstryambakeṇa yathāndhakaḥ
प्रजङ्घेन च सम्पातिर्नित्यं दुर्धर्षणो रणे ।
जम्बुमालिनमारब्धो हनूमानपि वानरः
prajaṅghena ca sampātirnityaṃ durdharṣaṇo raṇe |
jambumālinamārabdho hanūmānapi vānaraḥ
संगतस्तु महाक्रोधो राक्षसो रावणानुजः ।
समरे तीक्ष्णवेगेन शत्रुघ्नेन विभीषणः
saṃgatastu mahākrodho rākṣaso rāvaṇānujaḥ |
samare tīkṣṇavegena śatrughnena vibhīṣaṇaḥ
तपनेन गजः सार्धं राक्षसेन महाबलः ।
निकुम्भेन महातेजा नीलोऽपि समयुध्यत
tapanena gajaḥ sārdhaṃ rākṣasena mahābalaḥ |
nikumbhena mahātejā nīlo'pi samayudhyata
वानरेन्द्रस्तु सुग्रीवः प्रघसेन सुसंगतः ।
संगतः समरे श्रीमान् विरूपाक्षेण लक्ष्मणः
vānarendrastu sugrīvaḥ praghasena susaṃgataḥ |
saṃgataḥ samare śrīmān virūpākṣeṇa lakṣmaṇaḥ
अग्निकेतुः सुदुर्धर्षो रश्मिकेतुश्च राक्षसः ।
सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च रामेण सह संगताः
agniketuḥ sudurdharṣo raśmiketuśca rākṣasaḥ |
suptaghno yajñakopaśca rāmeṇa saha saṃgatāḥ
वज्रमुष्टिश्च मैन्देन द्विविदेनाशनिप्रभः ।
राक्षसाभ्यां सुघोराभ्यां कपिमुख्यौ समागतौ
vajramuṣṭiśca maindena dvividenāśaniprabhaḥ |
rākṣasābhyāṃ sughorābhyāṃ kapimukhyau samāgatau
वीरः प्रतपनो घोरो राक्षसो रणदुर्धरः ।
समरे तीक्ष्णवेगेन नलेन समयुध्यत
vīraḥ pratapano ghoro rākṣaso raṇadurdharaḥ |
samare tīkṣṇavegena nalena samayudhyata
धर्मस्य पुत्रो बलवान् सुषेण इति विश्रुतः ।
स विद्युन्मालिना सार्धमयुध्यत महाकपिः
dharmasya putro balavān suṣeṇa iti viśrutaḥ |
sa vidyunmālinā sārdhamayudhyata mahākapiḥ
वानराश्चापरे घोरा राक्षसैरपरैः सह ।
द्वन्द्वं समीयुः सहसा युद्ध्वा च बहुभिः सह
vānarāścāpare ghorā rākṣasairaparaiḥ saha |
dvandvaṃ samīyuḥ sahasā yuddhvā ca bahubhiḥ saha
तत्रासीत् सुमहद् युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
रक्षसां वानराणां च वीराणां जयमिच्छताम्
tatrāsīt sumahad yuddhaṃ tumulaṃ romaharṣaṇam |
rakṣasāṃ vānarāṇāṃ ca vīrāṇāṃ jayamicchatām
हरिराक्षसदेहेभ्यः प्रभूताः केशशाद्वलाः ।
शरीरसंघाटवहाः प्रसुस्रुः शोणतापगाः
harirākṣasadehebhyaḥ prabhūtāḥ keśaśādvalāḥ |
śarīrasaṃghāṭavahāḥ prasusruḥ śoṇatāpagāḥ
आजघानेन्द्रजित् क्रुद्धो वज्रेणेव शतक्रतुः ।
अङ्गदं गदया वीरं शत्रुसैन्यविदारणम्
ājaghānendrajit kruddho vajreṇeva śatakratuḥ |
aṅgadaṃ gadayā vīraṃ śatrusainyavidāraṇam
तस्य काञ्चनचित्राङ्गं रथं साश्वं ससारथिम् ।
जघान गदया श्रीमानङ्गदो वेगवान् हरिः
tasya kāñcanacitrāṅgaṃ rathaṃ sāśvaṃ sasārathim |
jaghāna gadayā śrīmānaṅgado vegavān hariḥ
सम्पातिस्तु प्रजङ्घेन त्रिभिर्बाणैः समाहतः ।
निजघानाश्वकर्णेन प्रजङ्घं रणमूर्धनि
sampātistu prajaṅghena tribhirbāṇaiḥ samāhataḥ |
nijaghānāśvakarṇena prajaṅghaṃ raṇamūrdhani
जम्बुमाली रथस्थस्तु रथशक्त्या महाबलः ।
बिभेद समरे क्रुद्धो हनूमन्तं स्तनान्तरे
jambumālī rathasthastu rathaśaktyā mahābalaḥ |
bibheda samare kruddho hanūmantaṃ stanāntare
तस्य तं रथमास्थाय हनूमान् मारुतात्मजः ।
प्रममाथ तलेनाशु सह तेनैव रक्षसा
tasya taṃ rathamāsthāya hanūmān mārutātmajaḥ |
pramamātha talenāśu saha tenaiva rakṣasā
नदन् प्रतपनो घोरो नलं सोऽभ्यनुधावत ।
नलः प्रतपनस्याशु पातयामास चक्षुषी
nadan pratapano ghoro nalaṃ so'bhyanudhāvata |
nalaḥ pratapanasyāśu pātayāmāsa cakṣuṣī
भिन्नगात्रः शरैस्तीक्ष्णैः क्षिप्रहस्तेन रक्षसा ।
ग्रसन्तमिव सैन्यानि प्रघसं वानराधिपः
bhinnagātraḥ śaraistīkṣṇaiḥ kṣiprahastena rakṣasā |
grasantamiva sainyāni praghasaṃ vānarādhipaḥ
सुग्रीवः सप्तपर्णेन निजघान जवेन च ।
प्रपीड्य शरवर्षेण राक्षसं भीमदर्शनम्
sugrīvaḥ saptaparṇena nijaghāna javena ca |
prapīḍya śaravarṣeṇa rākṣasaṃ bhīmadarśanam
निजघान विरूपाक्षं शरेणैकेन लक्ष्मणः ।
अग्निकेतुश्च दुर्धर्षो रश्मिकेतुश्च राक्षसः ।
सुप्तघ्नो यज्ञकोपश्च रामं निर्बिभिदुः शरैः
nijaghāna virūpākṣaṃ śareṇaikena lakṣmaṇaḥ |
agniketuśca durdharṣo raśmiketuśca rākṣasaḥ |
suptaghno yajñakopaśca rāmaṃ nirbibhiduḥ śaraiḥ
तेषां चतुर्णां रामस्तु शिरांसि समरे शरैः ।
क्रुद्धश्चतुर्भिश्चिच्छेद घोरैरग्निशिखोपमैः
teṣāṃ caturṇāṃ rāmastu śirāṃsi samare śaraiḥ |
kruddhaścaturbhiściccheda ghorairagniśikhopamaiḥ
वज्रमुष्टिस्तु मैन्देन मुष्टिना निहतो रणे ।
पपात सरथः साश्वः पुराट्ट इव भूतले
vajramuṣṭistu maindena muṣṭinā nihato raṇe |
papāta sarathaḥ sāśvaḥ purāṭṭa iva bhūtale
निकुम्भस्तु रणे नीलं नीलाञ्जनचयप्रभम् ।
निर्बिभेद शरैस्तीक्ष्णैः करैर्मेघमिवांशुमान्
nikumbhastu raṇe nīlaṃ nīlāñjanacayaprabham |
nirbibheda śaraistīkṣṇaiḥ karairmeghamivāṃśumān
पुनः शरशतेनाथ क्षिप्रहस्तो निशाचरः ।
बिभेद समरे नीलं निकुम्भः प्रजहास च
punaḥ śaraśatenātha kṣiprahasto niśācaraḥ |
bibheda samare nīlaṃ nikumbhaḥ prajahāsa ca
तस्यैव रथचक्रेण नीलो विष्णुरिवाहवे ।
शिरश्चिच्छेद समरे निकुम्भस्य च सारथेः
tasyaiva rathacakreṇa nīlo viṣṇurivāhave |
śiraściccheda samare nikumbhasya ca sāratheḥ
वज्राशनिसमस्पर्शो द्विविदोऽप्यशनिप्रभम् ।
जघान गिरिशृङ्गेण मिषतां सर्वरक्षसाम्
vajrāśanisamasparśo dvivido'pyaśaniprabham |
jaghāna giriśṛṅgeṇa miṣatāṃ sarvarakṣasām
द्विविदं वानरेन्द्रं तु द्रुमयोधिनमाहवे ।
शरैरशनिसंकाशैः स विव्याधाशनिप्रभः
dvividaṃ vānarendraṃ tu drumayodhinamāhave |
śarairaśanisaṃkāśaiḥ sa vivyādhāśaniprabhaḥ
स शरैरभिविद्धाङ्गो द्विविदः क्रोधर्मूच्छितः ।
सालेन सरथं साश्वं निजघानाशनिप्रभम्
sa śarairabhividdhāṅgo dvividaḥ krodharmūcchitaḥ |
sālena sarathaṃ sāśvaṃ nijaghānāśaniprabham
विद्युन्माली रथस्थस्तु शरैः काञ्चनभूषणैः ।
सुषेणं ताडयामास ननाद च मुहुर्मुहुः
vidyunmālī rathasthastu śaraiḥ kāñcanabhūṣaṇaiḥ |
suṣeṇaṃ tāḍayāmāsa nanāda ca muhurmuhuḥ
तं रथस्थमथो दृष्ट्वा सुषेणो वानरोत्तमः ।
गिरिशृङ्गेण महता रथमाशु न्यपातयत्
taṃ rathasthamatho dṛṣṭvā suṣeṇo vānarottamaḥ |
giriśṛṅgeṇa mahatā rathamāśu nyapātayat
लाघवेन तु संयुक्तो विद्युन्माली निशाचरः ।
अपक्रम्य रथात् तूर्णं गदापाणिः क्षितौ स्थितः
lāghavena tu saṃyukto vidyunmālī niśācaraḥ |
apakramya rathāt tūrṇaṃ gadāpāṇiḥ kṣitau sthitaḥ
ततः क्रोधसमाविष्टः सुषेणो हरिपुङ्गवः ।
शिलां सुमहतीं गृह्य निशाचरमभिद्रवत्
tataḥ krodhasamāviṣṭaḥ suṣeṇo haripuṅgavaḥ |
śilāṃ sumahatīṃ gṛhya niśācaramabhidravat
तमापतन्तं गदया विद्युन्माली निशाचरः ।
वक्षस्यभिजघानाशु सुषेणं हरिपुङ्गवम्
tamāpatantaṃ gadayā vidyunmālī niśācaraḥ |
vakṣasyabhijaghānāśu suṣeṇaṃ haripuṅgavam
गदाप्रहारं तं घोरमचिन्त्य प्लवगोत्तमः ।
तां तूष्णीं पातयामास तस्योरसि महामृधे
gadāprahāraṃ taṃ ghoramacintya plavagottamaḥ |
tāṃ tūṣṇīṃ pātayāmāsa tasyorasi mahāmṛdhe
शिलाप्रहाराभिहतो विद्युन्माली निशाचरः ।
निष्पिष्टहृदयो भूमौ गतासुर्निपपात ह
śilāprahārābhihato vidyunmālī niśācaraḥ |
niṣpiṣṭahṛdayo bhūmau gatāsurnipapāta ha
एवं तैर्वानरैः शूरैः शूरास्ते रजनीचराः ।
द्वन्द्वे विमथितास्तत्र दैत्या इव दिवौकसैः
evaṃ tairvānaraiḥ śūraiḥ śūrāste rajanīcarāḥ |
dvandve vimathitāstatra daityā iva divaukasaiḥ
भल्लैश्चान्यैर्गदाभिश्च शक्तितोमरसायकैः ।
अपविद्धैश्चापि रथैस्तथा सांग्रामिकैर्हयैः
bhallaiścānyairgadābhiśca śaktitomarasāyakaiḥ |
apaviddhaiścāpi rathaistathā sāṃgrāmikairhayaiḥ
निहतैः कुञ्जरैर्मत्तैस्तथा वानरराक्षसैः ।
चक्राक्षयुगदण्डैश्च भग्नैर्धरणिसंश्रितैः
nihataiḥ kuñjarairmattaistathā vānararākṣasaiḥ |
cakrākṣayugadaṇḍaiśca bhagnairdharaṇisaṃśritaiḥ
बभूवायोधनं घोरं गोमायुगणसेवितम् ।
कबन्धानि समुत्पेतुर्दिक्षु वानररक्षसाम् ।
विमर्दे तुमुले तस्मिन् देवासुररणोपमे
babhūvāyodhanaṃ ghoraṃ gomāyugaṇasevitam |
kabandhāni samutpeturdikṣu vānararakṣasām |
vimarde tumule tasmin devāsuraraṇopame
निहन्यमाना हरिपुङ्गवैस्तदा
निशाचराः शोणितगन्धमूर्च्छिताः ।
पुनः सुयुद्धं तरसा समाश्रिता
दिवाकरस्यास्तमयाभिकाङ्क्षिणः
nihanyamānā haripuṅgavaistadā
niśācarāḥ śoṇitagandhamūrcchitāḥ |
punaḥ suyuddhaṃ tarasā samāśritā
divākarasyāstamayābhikāṅkṣiṇaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)