युध्यतामेव तेषां तु तदा वानररक्षसाम् ।
रविरस्तं गतो रात्रिः प्रवृत्ता प्राणहारिणी
yudhyatāmeva teṣāṃ tu tadā vānararakṣasām |
ravirastaṃ gato rātriḥ pravṛttā prāṇahāriṇī
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमद्युद्धकाण्डे चतुश्चत्वारिंशः सर्गः ॥ ४४ ॥
39 श्लोक · 44 में से 128
सूर्य अस्त हो जाता है, फिर भी युद्ध प्राण हरने वाली रात में चलता रहता है। अँधेरे में योद्धा 'तू राक्षस है!' या 'तू वानर है!' कहकर एक-दूसरे पर प्रहार करते हैं। रक्त की नदियाँ बहती हैं। राक्षस बाणों की वर्षा करते हुए श्रीराम पर टूटते हैं; पलक झपकते वे छह को मार देते हैं, और यज्ञशत्रु, महापार्श्व, महोदर, वज्रदंष्ट्र, शुक और सारण घायल होकर भागते हैं। अन्य राक्षस अग्नि में पतंगों की तरह नष्ट होते हैं। अंगद इंद्रजित के सारथि और घोड़ों को मार डालते हैं, और देवता तथा ऋषि उनकी प्रशंसा करते हैं। अपमानित इंद्रजित अदृश्य हो जाता है। सब प्राणियों से छिपा वह छली योद्धा सर्पों से बने वज्र जैसे बाण छोड़कर राम और लक्ष्मण को बाणों के जाल में बाँध देता है।
युध्यतामेव तेषां तु तदा वानररक्षसाम् ।
रविरस्तं गतो रात्रिः प्रवृत्ता प्राणहारिणी
yudhyatāmeva teṣāṃ tu tadā vānararakṣasām |
ravirastaṃ gato rātriḥ pravṛttā prāṇahāriṇī
अन्योन्यं बद्धवैराणां घोराणं जयमिच्छताम् ।
सम्प्रवृत्तं निशायुद्धं तदा वानररक्षसाम्
anyonyaṃ baddhavairāṇāṃ ghorāṇaṃ jayamicchatām |
sampravṛttaṃ niśāyuddhaṃ tadā vānararakṣasām
राक्षसोऽसीति हरयो वानरोऽसीति राक्षसाः ।
अन्योन्यं समरे जघ्नुस्तस्मिंस्तमसि दारुणे
rākṣaso'sīti harayo vānaro'sīti rākṣasāḥ |
anyonyaṃ samare jaghnustasmiṃstamasi dāruṇe
हत दारय चैहीति कथं विद्रवसीति च ।
एवं सुतुमुलः शब्दस्तस्मिन् सैन्ये तु शुश्रुवे
hata dāraya caihīti kathaṃ vidravasīti ca |
evaṃ sutumulaḥ śabdastasmin sainye tu śuśruve
कालाः काञ्चनसंनाहास्तस्मिंस्तमसि राक्षसाः ।
सम्प्रदृश्यन्त शैलेन्द्रा दीप्तौषधिवना इव
kālāḥ kāñcanasaṃnāhāstasmiṃstamasi rākṣasāḥ |
sampradṛśyanta śailendrā dīptauṣadhivanā iva
तस्मिंस्तमसि दुष्पारे राक्षसाः क्रोधमूिर्च्छताः ।
परिपेतुर्महावेगा भक्षयन्तः प्लवङ्गमान्
tasmiṃstamasi duṣpāre rākṣasāḥ krodhamūircchatāḥ |
paripeturmahāvegā bhakṣayantaḥ plavaṅgamān
ते हयान् काञ्चनापीडान् ध्वजांश्चाशीविषोपमान् ।
आप्लुत्य दशनैस्तीक्ष्णैर्भीमकोपा व्यदारयन्
te hayān kāñcanāpīḍān dhvajāṃścāśīviṣopamān |
āplutya daśanaistīkṣṇairbhīmakopā vyadārayan
वानरा बलिनो युद्धेऽक्षोभयन् राक्षसीं चमूम् ।
कुञ्जरान् कुञ्जरारोहान् पताकाध्वजिनो रथान्
vānarā balino yuddhe'kṣobhayan rākṣasīṃ camūm |
kuñjarān kuñjarārohān patākādhvajino rathān
चकर्षुश्च ददंशुश्च दशनैः क्रोधमूिर्च्छताः ।
लक्ष्मणश्चापि रामश्च शरैराशीविषोपमैः
cakarṣuśca dadaṃśuśca daśanaiḥ krodhamūircchatāḥ |
lakṣmaṇaścāpi rāmaśca śarairāśīviṣopamaiḥ
दृश्यादृश्यानि रक्षांसि प्रवराणि निजघ्नतुः ।
तुरंगखुरविध्वस्तं रथनेमिसमुत्थितम्
dṛśyādṛśyāni rakṣāṃsi pravarāṇi nijaghnatuḥ |
turaṃgakhuravidhvastaṃ rathanemisamutthitam
रुरोध कर्णनेत्राणि युध्यतां धरणीरजः ।
वर्तमाने तथा घोरे संग्रामे लोमहर्षणे ।
रुधिरौघा महाघोरा नद्यस्तत्र विसुस्रुवुः
rurodha karṇanetrāṇi yudhyatāṃ dharaṇīrajaḥ |
vartamāne tathā ghore saṃgrāme lomaharṣaṇe |
rudhiraughā mahāghorā nadyastatra visusruvuḥ
ततो भेरीमृदङ्गानां पणवानां च निःस्वनः ।
शङ्खनेमिस्वनोन्मिश्रः सम्बभूवाद्भुतोपमः
tato bherīmṛdaṅgānāṃ paṇavānāṃ ca niḥsvanaḥ |
śaṅkhanemisvanonmiśraḥ sambabhūvādbhutopamaḥ
हतानां स्तनमानानां राक्षसानां च निःस्वनः ।
शस्तानां वानराणां च सम्बभूवात्र दारुणः
hatānāṃ stanamānānāṃ rākṣasānāṃ ca niḥsvanaḥ |
śastānāṃ vānarāṇāṃ ca sambabhūvātra dāruṇaḥ
हतैर्वानरमुख्यैश्च शक्तिशूलपरश्वधैः ।
निहतैः पर्वताकारै राक्षसैः कामरूपिभिः
hatairvānaramukhyaiśca śaktiśūlaparaśvadhaiḥ |
nihataiḥ parvatākārai rākṣasaiḥ kāmarūpibhiḥ
शस्त्रपुष्पोपहारा च तत्रासीद् युद्धमेदिनी ।
दुर्ज्ञेया दुर्निवेशा च शोणितास्त्रावकर्दमा
śastrapuṣpopahārā ca tatrāsīd yuddhamedinī |
durjñeyā durniveśā ca śoṇitāstrāvakardamā
सा बभूव निशा घोरा हरिराक्षसहारिणी ।
कालरात्रीव भूतानां सर्वेषां दुरतिक्रमा
sā babhūva niśā ghorā harirākṣasahāriṇī |
kālarātrīva bhūtānāṃ sarveṣāṃ duratikramā
ततस्ते राक्षसास्तत्र तस्मिंस्तमसि दारुणे ।
राममेवाभ्यवर्तन्त संहृष्टाः शरवृष्टिभिः
tataste rākṣasāstatra tasmiṃstamasi dāruṇe |
rāmamevābhyavartanta saṃhṛṣṭāḥ śaravṛṣṭibhiḥ
तेषामापततां शब्दः क्रुद्धानामपि गर्जताम् ।
उद्वर्त इव सप्तानां समुद्राणामभूत् स्वनः
teṣāmāpatatāṃ śabdaḥ kruddhānāmapi garjatām |
udvarta iva saptānāṃ samudrāṇāmabhūt svanaḥ
तेषां रामः शरैः षड्भिः षड् जघान निशाचरान् ।
निमेषान्तरमात्रेण शरैरग्निशिखोपमैः
teṣāṃ rāmaḥ śaraiḥ ṣaḍbhiḥ ṣaḍ jaghāna niśācarān |
nimeṣāntaramātreṇa śarairagniśikhopamaiḥ
यज्ञशत्रुश्च दुर्धर्षो महापार्श्वमहोदरौ ।
वज्रदंष्ट्रो महाकायस्तौ चोभौ शुकसारणौ
yajñaśatruśca durdharṣo mahāpārśvamahodarau |
vajradaṃṣṭro mahākāyastau cobhau śukasāraṇau
ते तु रामेण बाणौघैः सर्वमर्मसु ताडिताः ।
युद्धादपसृतास्तत्र सावशेषायुषोऽभवन्
te tu rāmeṇa bāṇaughaiḥ sarvamarmasu tāḍitāḥ |
yuddhādapasṛtāstatra sāvaśeṣāyuṣo'bhavan
निमेषान्तरमात्रेण घोरैरग्निशिखोपमैः ।
दिशश्चकार विमलाः प्रदिशश्च महारथः
nimeṣāntaramātreṇa ghorairagniśikhopamaiḥ |
diśaścakāra vimalāḥ pradiśaśca mahārathaḥ
ये त्वन्ये राक्षसा वीरा रामस्याभिमुखे स्थिताः ।
तेऽपि नष्टाः समासाद्य पतङ्गा इव पावकम्
ye tvanye rākṣasā vīrā rāmasyābhimukhe sthitāḥ |
te'pi naṣṭāḥ samāsādya pataṅgā iva pāvakam
सुवर्णपुङ्खैर्विशिखैः सम्पतद्भिः समन्ततः ।
बभूव रजनी चित्रा खद्योतैरिव शारदी
suvarṇapuṅkhairviśikhaiḥ sampatadbhiḥ samantataḥ |
babhūva rajanī citrā khadyotairiva śāradī
राक्षसानां च निनदैर्भेरीणां चैव निःस्वनैः ।
सा बभूव निशा घोरा भूयो घोरतराभवत्
rākṣasānāṃ ca ninadairbherīṇāṃ caiva niḥsvanaiḥ |
sā babhūva niśā ghorā bhūyo ghoratarābhavat
तेन शब्देन महता प्रवृद्धेन समन्ततः ।
त्रिकूटः कंदराकीर्णः प्रव्याहरदिवाचलः
tena śabdena mahatā pravṛddhena samantataḥ |
trikūṭaḥ kaṃdarākīrṇaḥ pravyāharadivācalaḥ
गोलाङ्गूला महाकायास्तमसा तुल्यवर्चसः ।
सम्परिष्वज्य बाहुभ्यां भक्षयन् रजनीचरान्
golāṅgūlā mahākāyāstamasā tulyavarcasaḥ |
sampariṣvajya bāhubhyāṃ bhakṣayan rajanīcarān
अङ्गदस्तु रणे शत्रून् निहन्तुं समुपस्थितः ।
रावणिं निजघानाशु सारथिं च हयानपि
aṅgadastu raṇe śatrūn nihantuṃ samupasthitaḥ |
rāvaṇiṃ nijaghānāśu sārathiṃ ca hayānapi
इन्द्रजित् तु रथं त्यक्त्वा हताश्वो हतसारथिः ।
अङ्गदेन महाकायस्तत्रैवान्तरधीयत
indrajit tu rathaṃ tyaktvā hatāśvo hatasārathiḥ |
aṅgadena mahākāyastatraivāntaradhīyata
तत् कर्म वालिपुत्रस्य सर्वे देवाः सहर्षिभिः ।
तुष्टुवुः पूजनार्हस्य तौ चोभौ रामलक्ष्मणौ
tat karma vāliputrasya sarve devāḥ saharṣibhiḥ |
tuṣṭuvuḥ pūjanārhasya tau cobhau rāmalakṣmaṇau
प्रभावं सर्वभूतानि विदुरिन्द्रजितो युधि ।
ततस्ते तं महात्मानं दृष्ट्वा तुष्टाः प्रधर्षितम्
prabhāvaṃ sarvabhūtāni vidurindrajito yudhi |
tataste taṃ mahātmānaṃ dṛṣṭvā tuṣṭāḥ pradharṣitam
ततः प्रहृष्टाः कपयः ससुग्रीवविभीषणाः ।
साधुसाध्विति नेदुश्च दृष्ट्वा शत्रुं पराजितम्
tataḥ prahṛṣṭāḥ kapayaḥ sasugrīvavibhīṣaṇāḥ |
sādhusādhviti neduśca dṛṣṭvā śatruṃ parājitam
इन्द्रजित् तु तदानेन निर्जितो भीमकर्मणा ।
संयुगे वालिपुत्रेण क्रोधं चक्रे सुदारुणम्
indrajit tu tadānena nirjito bhīmakarmaṇā |
saṃyuge vāliputreṇa krodhaṃ cakre sudāruṇam
सोऽन्तर्धानगतः पापो रावणी रणकर्शितः ।
ब्रह्मदत्तवरो वीरो रावणिः क्रोधमूर्च्छितः
so'ntardhānagataḥ pāpo rāvaṇī raṇakarśitaḥ |
brahmadattavaro vīro rāvaṇiḥ krodhamūrcchitaḥ
अदृश्यो निशितान् बाणान् मुमोचाशनिवर्चसः ।
रामं च लक्ष्मणं चैव घोरैर्नागमयैः शरैः
adṛśyo niśitān bāṇān mumocāśanivarcasaḥ |
rāmaṃ ca lakṣmaṇaṃ caiva ghorairnāgamayaiḥ śaraiḥ
बिभेद समरे क्रुद्धः सर्वगात्रेषु राक्षसः ।
मायया संवृतस्तत्र मोहयन् राघवौ युधि
bibheda samare kruddhaḥ sarvagātreṣu rākṣasaḥ |
māyayā saṃvṛtastatra mohayan rāghavau yudhi
अदृश्यः सर्वभूतानां कूटयोधी निशाचरः ।
बबन्ध शरबन्धेन भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ
adṛśyaḥ sarvabhūtānāṃ kūṭayodhī niśācaraḥ |
babandha śarabandhena bhrātarau rāmalakṣmaṇau
तौ तेन पुरुषव्याघ्रौ क्रुद्धेनाशीविषैः शरैः ।
सहसाभिहतौ वीरौ तदा प्रेक्षन्त वानराः
tau tena puruṣavyāghrau kruddhenāśīviṣaiḥ śaraiḥ |
sahasābhihatau vīrau tadā prekṣanta vānarāḥ
प्रकाशरूपस्तु यदा न शक्त-
स्तौ बाधितुं राक्षसराजपुत्रः ।
मायां प्रयोक्तुं समुपाजगाम
बबन्ध तौ राजसुतौ दुरात्मा
prakāśarūpastu yadā na śakta-
stau bādhituṃ rākṣasarājaputraḥ |
māyāṃ prayoktuṃ samupājagāma
babandha tau rājasutau durātmā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)