ततस्ते राक्षसास्तत्र गत्वा रावणमन्दिरम् ।
न्यवेदयन् पुरीं रुद्धां रामेण सह वानरैः
tataste rākṣasāstatra gatvā rāvaṇamandiram |
nyavedayan purīṃ ruddhāṃ rāmeṇa saha vānaraiḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमद्युद्धकाण्डे द्विचत्वारिंशः सर्गः ॥ ४२ ॥
47 verses · 42 of 128
Rakshasas run to tell Ravana that Rama and the vanaras have shut in the city. He climbs his palace and sees Lanka ringed by countless vanaras. Thinking of Sita in her suffering, Shri Rama orders the attack. The vanaras fill the moats with dust, rocks, grass and timber and swarm the walls, shouting 'Victory to Rama, to Lakshmana, to King Sugriva!' Kumuda besieges the eastern gate, Shatabali the southern, Sushena the western, while Rama, Lakshmana and Sugriva hold the northern. Ravana orders his whole army out. Conches, drums and lion roars fill earth, sky and sea, and a terrible fight begins that turns the ground to a mire of flesh and blood.
ततस्ते राक्षसास्तत्र गत्वा रावणमन्दिरम् ।
न्यवेदयन् पुरीं रुद्धां रामेण सह वानरैः
tataste rākṣasāstatra gatvā rāvaṇamandiram |
nyavedayan purīṃ ruddhāṃ rāmeṇa saha vānaraiḥ
रुद्धां तु नगरीं श्रुत्वा जातक्रोधो निशाचरः ।
विधानं द्विगुणं कृत्वा प्रासादं चाप्यरोहत
ruddhāṃ tu nagarīṃ śrutvā jātakrodho niśācaraḥ |
vidhānaṃ dviguṇaṃ kṛtvā prāsādaṃ cāpyarohata
स ददर्श वृतां लङ्कां सशैलवनकाननाम् ।
असंख्येयैर्हरिगणैः सर्वतो युद्धकाङ्क्षिभिः
sa dadarśa vṛtāṃ laṅkāṃ saśailavanakānanām |
asaṃkhyeyairharigaṇaiḥ sarvato yuddhakāṅkṣibhiḥ
स दृष्ट्वा वानरैः सर्वैर्वसुधां कपिलीकृताम् ।
कथं क्षपयितव्याः स्युरिति चिन्तापरोऽभवत्
sa dṛṣṭvā vānaraiḥ sarvairvasudhāṃ kapilīkṛtām |
kathaṃ kṣapayitavyāḥ syuriti cintāparo'bhavat
स चिन्तयित्वा सुचिरं धैर्यमालम्ब्य रावणः ।
राघवं हरियूथांश्च ददर्शायतलोचनः
sa cintayitvā suciraṃ dhairyamālambya rāvaṇaḥ |
rāghavaṃ hariyūthāṃśca dadarśāyatalocanaḥ
राघवः सह सैन्येन मुदितो नाम पुप्लुवे ।
लङ्कां ददर्श गुप्तां वै सर्वतो राक्षसैर्वृताम्
rāghavaḥ saha sainyena mudito nāma pupluve |
laṅkāṃ dadarśa guptāṃ vai sarvato rākṣasairvṛtām
दृष्ट्वा दाशरथिर्लङ्कां चित्रध्वजपताकिनीम् ।
जगाम सहसा सीतां दूयमानेन चेतसा
dṛṣṭvā dāśarathirlaṅkāṃ citradhvajapatākinīm |
jagāma sahasā sītāṃ dūyamānena cetasā
अत्र सा मृगशावाक्षी मत्कृते जनकात्मजा ।
पीड्यते शोकसंतप्ता कृशा स्थण्डिलशायिनी
atra sā mṛgaśāvākṣī matkṛte janakātmajā |
pīḍyate śokasaṃtaptā kṛśā sthaṇḍilaśāyinī
निपीड्यमानां धर्मात्मा वैदेहीमनुचिन्तयन् ।
क्षिप्रमाज्ञापयद् रामो वानरान् द्विषतां वधे
nipīḍyamānāṃ dharmātmā vaidehīmanucintayan |
kṣipramājñāpayad rāmo vānarān dviṣatāṃ vadhe
एवमुक्ते तु वचसि रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
संघर्षमाणाः प्लवगाः सिंहनादैरनादयन्
evamukte tu vacasi rāmeṇākliṣṭakarmaṇā |
saṃgharṣamāṇāḥ plavagāḥ siṃhanādairanādayan
शिखरैर्विकिरामैतां लङ्कां मुष्टिभिरेव वा ।
इति स्म दधिरे सर्वे मनांसि हरियूथपाः
śikharairvikirāmaitāṃ laṅkāṃ muṣṭibhireva vā |
iti sma dadhire sarve manāṃsi hariyūthapāḥ
उद्यम्य गिरिशृङ्गाणि महान्ति शिखराणि च ।
तरूंश्चोत्पाट्य विविधांस्तिष्ठन्ति हरियूथपाः
udyamya giriśṛṅgāṇi mahānti śikharāṇi ca |
tarūṃścotpāṭya vividhāṃstiṣṭhanti hariyūthapāḥ
प्रेक्षतो राक्षसेन्द्रस्य तान्यनीकानि भागशः ।
राघवप्रियकामार्थं लङ्कामारुरुहुस्तदा
prekṣato rākṣasendrasya tānyanīkāni bhāgaśaḥ |
rāghavapriyakāmārthaṃ laṅkāmāruruhustadā
ते ताम्रवक्त्रा हेमाभा रामार्थे त्यक्तजीविताः ।
लङ्कामेवाभ्यवर्तन्त सालभूधरयोधिनः
te tāmravaktrā hemābhā rāmārthe tyaktajīvitāḥ |
laṅkāmevābhyavartanta sālabhūdharayodhinaḥ
ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च मुष्टिभिश्च प्लवंगमाः ।
प्राकाराग्राण्यसंख्यानि ममन्थुस्तोरणानि च
te drumaiḥ parvatāgraiśca muṣṭibhiśca plavaṃgamāḥ |
prākārāgrāṇyasaṃkhyāni mamanthustoraṇāni ca
परिखान् पूरयन्तश्च प्रसन्नसलिलाशयान् ।
पांसुभिः पर्वताग्रैश्च तृणैः काष्ठैश्च वानराः
parikhān pūrayantaśca prasannasalilāśayān |
pāṃsubhiḥ parvatāgraiśca tṛṇaiḥ kāṣṭhaiśca vānarāḥ
ततः सहस्रयूथाश्च कोटियूथाश्च यूथपाः ।
कोटियूथशताश्चान्ये लङ्कामारुरुहुस्तदा
tataḥ sahasrayūthāśca koṭiyūthāśca yūthapāḥ |
koṭiyūthaśatāścānye laṅkāmāruruhustadā
काञ्चनानि प्रमर्दन्तस्तोरणानि प्लवंगमाः ।
कैलासशिखराग्राणि गोपुराणि प्रमथ्य च
kāñcanāni pramardantastoraṇāni plavaṃgamāḥ |
kailāsaśikharāgrāṇi gopurāṇi pramathya ca
आप्लवन्तः प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः ।
लङ्कां तामभिधावन्ति महावारणसंनिभाः
āplavantaḥ plavantaśca garjantaśca plavaṃgamāḥ |
laṅkāṃ tāmabhidhāvanti mahāvāraṇasaṃnibhāḥ
जयत्युरुबलो रामो लक्ष्मणश्च महाबलः ।
राजा जयति सुग्रीवो राघवेणाभिपालितः
jayatyurubalo rāmo lakṣmaṇaśca mahābalaḥ |
rājā jayati sugrīvo rāghaveṇābhipālitaḥ
इत्येवं घोषयन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः ।
अभ्यधावन्त लङ्कायाः प्राकारं कामरूपिणः
ityevaṃ ghoṣayantaśca garjantaśca plavaṃgamāḥ |
abhyadhāvanta laṅkāyāḥ prākāraṃ kāmarūpiṇaḥ
वीरबाहुः सुबाहुश्च नलश्च पनसस्तथा ।
निपीड्योपनिविष्टास्ते प्राकारं हरियूथपाः ।
एतस्मिन्नन्तरे चक्रुः स्कन्धावारनिवेशनम्
vīrabāhuḥ subāhuśca nalaśca panasastathā |
nipīḍyopaniviṣṭāste prākāraṃ hariyūthapāḥ |
etasminnantare cakruḥ skandhāvāraniveśanam
पूर्वद्वारं तु कुमुदः कोटिभिर्दशभिर्वृतः ।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ हरिभिर्जितकाशिभिः
pūrvadvāraṃ tu kumudaḥ koṭibhirdaśabhirvṛtaḥ |
āvṛtya balavāṃstasthau haribhirjitakāśibhiḥ
सहायार्थे तु तस्यैव निविष्टः प्रघसो हरिः ।
पनसश्च महाबाहुर्वानरैरभिसंवृतः
sahāyārthe tu tasyaiva niviṣṭaḥ praghaso hariḥ |
panasaśca mahābāhurvānarairabhisaṃvṛtaḥ
दक्षिणद्वारमासाद्य वीरः शतबलिः कपिः ।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ विंशत्या कोटिभिर्वृतः
dakṣiṇadvāramāsādya vīraḥ śatabaliḥ kapiḥ |
āvṛtya balavāṃstasthau viṃśatyā koṭibhirvṛtaḥ
सुषेणः पश्चिमद्वारं गत्वा तारापिता बली ।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ कोटिकोटिभिरावृतः
suṣeṇaḥ paścimadvāraṃ gatvā tārāpitā balī |
āvṛtya balavāṃstasthau koṭikoṭibhirāvṛtaḥ
उत्तरद्वारमागम्य रामः सौमित्रिणा सह ।
आवृत्य बलवांस्तस्थौ सुग्रीवश्च हरीश्वरः
uttaradvāramāgamya rāmaḥ saumitriṇā saha |
āvṛtya balavāṃstasthau sugrīvaśca harīśvaraḥ
गोलाङ्गूलो महाकायो गवाक्षो भीमदर्शना ।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः
golāṅgūlo mahākāyo gavākṣo bhīmadarśanā |
vṛtaḥ koṭyā mahāvīryastasthau rāmasya pārśvataḥ
ऋक्षाणां भीमकोपानां धूम्रः शत्रुनिबर्हणः ।
वृतः कोट्या महावीर्यस्तस्थौ रामस्य पार्श्वतः
ṛkṣāṇāṃ bhīmakopānāṃ dhūmraḥ śatrunibarhaṇaḥ |
vṛtaḥ koṭyā mahāvīryastasthau rāmasya pārśvataḥ
संनद्धस्तु महावीर्यो गदापाणिर्विभीषणः ।
वृतो यत्तैस्तु सचिवैस्तस्थौ यत्र महाबलः
saṃnaddhastu mahāvīryo gadāpāṇirvibhīṣaṇaḥ |
vṛto yattaistu sacivaistasthau yatra mahābalaḥ
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ।
समन्तात् परिधावन्तो ररक्षुर्हरिवाहिनीम्
gajo gavākṣo gavayaḥ śarabho gandhamādanaḥ |
samantāt paridhāvanto rarakṣurharivāhinīm
ततः कोपपरीतात्मा रावणो राक्षसेश्वरः ।
निर्याणं सर्वसैन्यानां द्रुतमाज्ञापयत् तदा
tataḥ kopaparītātmā rāvaṇo rākṣaseśvaraḥ |
niryāṇaṃ sarvasainyānāṃ drutamājñāpayat tadā
एतच्छ्रुत्वा तदा वाक्यं रावणस्य मुखेरितम् ।
सहसा भीमनिर्घोषमुद्घुष्टं रजनीचरैः
etacchrutvā tadā vākyaṃ rāvaṇasya mukheritam |
sahasā bhīmanirghoṣamudghuṣṭaṃ rajanīcaraiḥ
ततः प्रबोधिता भेर्यश्चन्द्रपाण्डुरपुष्कराः ।
हेमकोणैरभिहता राक्षसानां समन्ततः
tataḥ prabodhitā bheryaścandrapāṇḍurapuṣkarāḥ |
hemakoṇairabhihatā rākṣasānāṃ samantataḥ
विनेदुश्च महाघोषाः शङ्खाः शतसहस्रशः ।
राक्षसानां सुघोराणां मुखमारुतपूरिताः
vineduśca mahāghoṣāḥ śaṅkhāḥ śatasahasraśaḥ |
rākṣasānāṃ sughorāṇāṃ mukhamārutapūritāḥ
ते बभुः शुभनीलाङ्गाः सशङ्खा रजनीचराः ।
विद्युन्मण्डलसंनद्धाः सबलाका इवाम्बुदाः
te babhuḥ śubhanīlāṅgāḥ saśaṅkhā rajanīcarāḥ |
vidyunmaṇḍalasaṃnaddhāḥ sabalākā ivāmbudāḥ
निष्पतन्ति ततः सैन्या हृष्टा रावणचोदिताः ।
समये पूर्यमाणस्य वेगा इव महोदधेः
niṣpatanti tataḥ sainyā hṛṣṭā rāvaṇacoditāḥ |
samaye pūryamāṇasya vegā iva mahodadheḥ
ततो वानरसैन्येन मुक्तो नादः समन्ततः ।
मलयः पूरितो येन ससानुप्रस्थकन्दरः
tato vānarasainyena mukto nādaḥ samantataḥ |
malayaḥ pūrito yena sasānuprasthakandaraḥ
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः सिंहनादस्तरस्विनाम् ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च सागरं चाभ्यनादयत्
śaṅkhadundubhinirghoṣaḥ siṃhanādastarasvinām |
pṛthivīṃ cāntarikṣaṃ ca sāgaraṃ cābhyanādayat
गजानां बृंहितैः सार्धं हयानां ह्रेषितैरपि ।
रथानां नेमिनिर्घोषै रक्षसां वदनस्वनैः
gajānāṃ bṛṃhitaiḥ sārdhaṃ hayānāṃ hreṣitairapi |
rathānāṃ neminirghoṣai rakṣasāṃ vadanasvanaiḥ
एतस्मिन्नन्तरे घोरः संग्रामः समपद्यत ।
रक्षसां वानराणां च यथा देवासुरे पुरा
etasminnantare ghoraḥ saṃgrāmaḥ samapadyata |
rakṣasāṃ vānarāṇāṃ ca yathā devāsure purā
ते गदाभिः प्रदीप्ताभिः शक्तिशूलपरश्वधैः ।
निजघ्नुर्वानरान् सर्वान् कथयन्तः स्वविक्रमान्
te gadābhiḥ pradīptābhiḥ śaktiśūlaparaśvadhaiḥ |
nijaghnurvānarān sarvān kathayantaḥ svavikramān
तथा वृक्षैर्महाकायाः पर्वताग्रैश्च वानराः ।
निजघ्नुस्तानि रक्षांसि नखैर्दन्तैश्च वेगिनः
tathā vṛkṣairmahākāyāḥ parvatāgraiśca vānarāḥ |
nijaghnustāni rakṣāṃsi nakhairdantaiśca veginaḥ
राजा जयति सुग्रीव इति शब्दो महानभूत् ।
राजञ्जयजयेत्युक्त्वा स्वस्वनामकथां ततः
rājā jayati sugrīva iti śabdo mahānabhūt |
rājañjayajayetyuktvā svasvanāmakathāṃ tataḥ
राक्षसास्त्वपरे भीमाः प्राकारस्था महीं गतान् ।
वानरान् भिन्दिपालैश्च शूलैश्चैव व्यदारयन्
rākṣasāstvapare bhīmāḥ prākārasthā mahīṃ gatān |
vānarān bhindipālaiśca śūlaiścaiva vyadārayan
वानराश्चापि संक्रुद्धाः प्राकारस्थान् महीं गताः ।
राक्षसान् पातयामासुः खमाप्लुत्य स्वबाहुभिः
vānarāścāpi saṃkruddhāḥ prākārasthān mahīṃ gatāḥ |
rākṣasān pātayāmāsuḥ khamāplutya svabāhubhiḥ
स सम्प्रहारस्तुमुलो मांसशोणितकर्दमः ।
रक्षसां वानराणां च सम्बभूवाद्भुतोपमः
sa samprahārastumulo māṃsaśoṇitakardamaḥ |
rakṣasāṃ vānarāṇāṃ ca sambabhūvādbhutopamaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)