अथ पुत्रः पुलस्त्यस्य विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
अचिरेणैव कालेन पितेव तपसि स्थितः
atha putraḥ pulastyasya viśravā munipuṅgavaḥ |
acireṇaiva kālena piteva tapasi sthitaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे तृतीयः सर्गः ॥ ३ ॥
36 verses · 3 of 111
Bharadvaja gives his daughter to Vishrava, and she bears a son whom Brahma names Vaishravana, for he resembles his father. The youth does tapas for thousands of years, living on water, then air, then nothing. Brahma comes with the devas and makes him the fourth guardian of the worlds beside Indra, Varuna and Yama, lord of wealth, and gives him the Pushpaka vimana, bright as the sun. Vaishravana asks his father for a home where no creature will be troubled. Vishrava sends him to Lanka on Mount Trikuta by the southern sea, built by Vishvakarma for rakshasas who had fled to Rasatala in fear of Vishnu. Kubera settles there and often flies home to visit his parents.
अथ पुत्रः पुलस्त्यस्य विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
अचिरेणैव कालेन पितेव तपसि स्थितः
atha putraḥ pulastyasya viśravā munipuṅgavaḥ |
acireṇaiva kālena piteva tapasi sthitaḥ
सत्यवाञ्छीलवाञ्छान्तः स्वाध्यायनिरतः शुचिः ।
सर्वभोगेष्वसंसक्तो नित्यं धर्मपरायणः
satyavāñchīlavāñchāntaḥ svādhyāyanirataḥ śuciḥ |
sarvabhogeṣvasaṃsakto nityaṃ dharmaparāyaṇaḥ
ज्ञात्वा तस्य तु तद्वृत्तं भरद्वाजो महामुनिः ।
ददौ विश्रवसे भार्यां स्वसुतां देववर्णिनीम्
jñātvā tasya tu tadvṛttaṃ bharadvājo mahāmuniḥ |
dadau viśravase bhāryāṃ svasutāṃ devavarṇinīm
प्रतिगृह्य तु धर्मेण भरद्वाजसुतां तदा ।
प्रजान्वेक्षिकया बुद्ध्या श्रेयो ह्यस्य विचिन्तयन्
pratigṛhya tu dharmeṇa bharadvājasutāṃ tadā |
prajānvekṣikayā buddhyā śreyo hyasya vicintayan
मुदा परमया युक्तो विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
स तस्यां वीर्यसम्पन्नमपत्यं परमाद्भुतम्
mudā paramayā yukto viśravā munipuṅgavaḥ |
sa tasyāṃ vīryasampannamapatyaṃ paramādbhutam
जनयामास धर्मज्ञः सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युतम् ।
तस्मिञ्जाते तु संहृष्टः सम्बभूव पितामहः
janayāmāsa dharmajñaḥ sarvairbrahmaguṇairyutam |
tasmiñjāte tu saṃhṛṣṭaḥ sambabhūva pitāmahaḥ
दृष्ट्वा श्रेयस्करीं बुद्धिं धनाध्यक्षो भविष्यति ।
नाम तस्याकरोत्प्रीतः सार्धं देवर्षिभिस्तदा
dṛṣṭvā śreyaskarīṃ buddhiṃ dhanādhyakṣo bhaviṣyati |
nāma tasyākarotprītaḥ sārdhaṃ devarṣibhistadā
यस्माद्विश्रवसो ऽपत्यं सादृश्याद्विश्रवा इव ।
तस्माद्वैश्रवणो नाम भविष्यत्वेष विश्रुतः
yasmādviśravaso 'patyaṃ sādṛśyādviśravā iva |
tasmādvaiśravaṇo nāma bhaviṣyatveṣa viśrutaḥ
स तु वैश्रवणस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
अवर्धताहुतिहुतो महातेजा यथानलः
sa tu vaiśravaṇastatra tapovanagatastadā |
avardhatāhutihuto mahātejā yathānalaḥ
तस्याश्रमपदस्थस्य बुद्धिर्जज्ञे महात्मनः ।
चरिष्ये परमं धर्मं धर्मो हि परमा गतिः
tasyāśramapadasthasya buddhirjajñe mahātmanaḥ |
cariṣye paramaṃ dharmaṃ dharmo hi paramā gatiḥ
स तु वर्षसहस्राणि तपस्तप्त्वा महावने ।
यन्त्रितो नियमैरुग्रैश्चकार सुमहत्तपः
sa tu varṣasahasrāṇi tapastaptvā mahāvane |
yantrito niyamairugraiścakāra sumahattapaḥ
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते तं तं विधिमकल्पयत् ।
जलाशी मारुताहारो निराहारस्तथैव च
pūrṇe varṣasahasrānte taṃ taṃ vidhimakalpayat |
jalāśī mārutāhāro nirāhārastathaiva ca
एवं वर्षसहस्राणि जग्मुस्तान्येकवर्षवत् ।
अथ प्रीतो महातेजाः सेन्द्रैः सुरगणैः सह
evaṃ varṣasahasrāṇi jagmustānyekavarṣavat |
atha prīto mahātejāḥ sendraiḥ suragaṇaiḥ saha
गत्वा तस्याश्रमपदं ब्रह्मेदं वाक्यमब्रवीत् ।
परितुष्टो ऽस्मि ते वत्स कर्मणानेन सुव्रत ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते वरार्हस्त्वं महामते
gatvā tasyāśramapadaṃ brahmedaṃ vākyamabravīt |
parituṣṭo 'smi te vatsa karmaṇānena suvrata |
varaṃ vṛṇīṣva bhadraṃ te varārhastvaṃ mahāmate
अथाब्रवीद्वैश्रवणः पितामहमुपस्थितम् ।
भगवँल्लोकपालत्वमिच्छेयं वित्तरक्षणम्
athābravīdvaiśravaṇaḥ pitāmahamupasthitam |
bhagavam̐llokapālatvamiccheyaṃ vittarakṣaṇam
अथाब्रवीद्वैश्रवणं परितुष्टेन चेतसा ।
ब्रह्मा सुरगणैः सार्धं बाढमित्येव हृष्टवत्
athābravīdvaiśravaṇaṃ parituṣṭena cetasā |
brahmā suragaṇaiḥ sārdhaṃ bāḍhamityeva hṛṣṭavat
अहं वै लोकपालानां चतुर्थं स्रष्टुमुद्यतः
ahaṃ vai lokapālānāṃ caturthaṃ sraṣṭumudyataḥ
यमेन्द्रवरुणानां च पदं यत्तव चेप्सितम् ।
तद्गच्छ त्वं हि धर्मज्ञ निधीशत्वमवाप्नुहि ।
शक्राम्बुपयमानां च चतुर्थस्त्वं भविष्यसि
yamendravaruṇānāṃ ca padaṃ yattava cepsitam |
tadgaccha tvaṃ hi dharmajña nidhīśatvamavāpnuhi |
śakrāmbupayamānāṃ ca caturthastvaṃ bhaviṣyasi
एतच्च पुष्पकं नाम विमानं सूर्यसन्निभम् ।
प्रतिगृह्णीष्व यानार्थं त्रिदशैः समतां व्रज
etacca puṣpakaṃ nāma vimānaṃ sūryasannibham |
pratigṛhṇīṣva yānārthaṃ tridaśaiḥ samatāṃ vraja
स्वस्ति ते ऽस्तु गमिष्यामः सर्व एव यथागतम् ।
कृतकृत्या वयं तात दत्त्वा तव वरद्वयम्
svasti te 'stu gamiṣyāmaḥ sarva eva yathāgatam |
kṛtakṛtyā vayaṃ tāta dattvā tava varadvayam
इत्युक्त्वा स गतो ब्रह्मा स्वस्थानं त्रिदशैः सह
ityuktvā sa gato brahmā svasthānaṃ tridaśaiḥ saha
गतेषु ब्रह्मपूर्वेषु देवेष्वथ नभस्थलम् ।
वने स पितरं प्राह प्राञ्जलिः प्रयतात्मवान् ।
निवासनं न मे देवो विदधे स प्रजापतिः
gateṣu brahmapūrveṣu deveṣvatha nabhasthalam |
vane sa pitaraṃ prāha prāñjaliḥ prayatātmavān |
nivāsanaṃ na me devo vidadhe sa prajāpatiḥ
भगवँल्लब्धवानस्मि वरमिष्टं पितामहात् ।
तं पश्य भगवन्कञ्चिन्निवासं साधु मे प्रभो
bhagavam̐llabdhavānasmi varamiṣṭaṃ pitāmahāt |
taṃ paśya bhagavankañcinnivāsaṃ sādhu me prabho
न च पीडा भवेद्यत्र प्राणिनो यस्य कस्यचित् ।
एवमुक्तस्तु पुत्रेण विश्रवा मुनिपुङ्गवः
na ca pīḍā bhavedyatra prāṇino yasya kasyacit |
evamuktastu putreṇa viśravā munipuṅgavaḥ
वचनं प्राह धर्मज्ञः श्रूयतामिति सत्तमः ।
दक्षिणस्योदधेस्तीरे त्रिकूटो नाम पर्वतः
vacanaṃ prāha dharmajñaḥ śrūyatāmiti sattamaḥ |
dakṣiṇasyodadhestīre trikūṭo nāma parvataḥ
तस्याग्रे तु विशाला सा महेन्द्रस्य पुरी यथा ।
लङ्का नाम पुरी रम्या निर्मिता विश्वकर्मणा
tasyāgre tu viśālā sā mahendrasya purī yathā |
laṅkā nāma purī ramyā nirmitā viśvakarmaṇā
राक्षसानां निवासार्थं यथेन्द्रस्यामरावती ।
तत्र त्वं वस भद्रं ते लङ्कायां नात्र संशयः
rākṣasānāṃ nivāsārthaṃ yathendrasyāmarāvatī |
tatra tvaṃ vasa bhadraṃ te laṅkāyāṃ nātra saṃśayaḥ
हेमप्राकारपरिघा यन्त्रशस्त्रसमावृता ।
रमणीया पुरी सा हि रुक्मवैडूर्यतोरणा
hemaprākāraparighā yantraśastrasamāvṛtā |
ramaṇīyā purī sā hi rukmavaiḍūryatoraṇā
राक्षसैः सा परित्यक्ता पुरा विष्णुभयार्दितैः ।
शून्या रक्षोगणैः सर्वै रसातलतलं गतैः
rākṣasaiḥ sā parityaktā purā viṣṇubhayārditaiḥ |
śūnyā rakṣogaṇaiḥ sarvai rasātalatalaṃ gataiḥ
शून्या सम्प्रति लङ्का सा प्रभुस्तस्या न विद्यते ।
स त्वं तत्र निवासाय गच्छ पुत्र यथासुखम्
śūnyā samprati laṅkā sā prabhustasyā na vidyate |
sa tvaṃ tatra nivāsāya gaccha putra yathāsukham
निर्दोषस्तत्र ते वासो न बाधास्तत्र कस्यचित् ।
एतच्छुत्वा स धर्मात्मा धर्मिष्ठं वचनं पितुः
nirdoṣastatra te vāso na bādhāstatra kasyacit |
etacchutvā sa dharmātmā dharmiṣṭhaṃ vacanaṃ pituḥ
निवासयामास तदा लङ्कां पर्वतमूर्धनि ।
नैर्ऋतानां सहस्रैस्तु हृष्टैः प्रमुदुतैः सह
nivāsayāmāsa tadā laṅkāṃ parvatamūrdhani |
nairṛtānāṃ sahasraistu hṛṣṭaiḥ pramudutaiḥ saha
अचिरेणैव कालेन सम्पूर्णा तस्य शासनात्
acireṇaiva kālena sampūrṇā tasya śāsanāt
स तु तत्रावसत्प्रीतो धर्मात्मा नैर्ऋतर्षभः ।
समुद्रपरिघायां तु लङ्कायां विश्रवात्मजः
sa tu tatrāvasatprīto dharmātmā nairṛtarṣabhaḥ |
samudraparighāyāṃ tu laṅkāyāṃ viśravātmajaḥ
काले काले तु धर्मात्मा पुष्पकेण धनेश्वरः ।
अभ्यागच्छद्विनीतात्मा पितरं मातरं च हि
kāle kāle tu dharmātmā puṣpakeṇa dhaneśvaraḥ |
abhyāgacchadvinītātmā pitaraṃ mātaraṃ ca hi
स देवगन्धर्वगणैरभिष्टुतस्तथाप्सरोनृत्यविभूषितालयः ।
गभस्तिभिः सूर्य इवावभासयन्पितुः समीपं प्रययौ स वित्तपः
sa devagandharvagaṇairabhiṣṭutastathāpsaronṛtyavibhūṣitālayaḥ |
gabhastibhiḥ sūrya ivāvabhāsayanpituḥ samīpaṃ prayayau sa vittapaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)