तथा वसिष्ठे ब्रुवति राजा दशरथः स्वयम् ।
प्रहृष्टवदनो राममाजुहाव सलक्ष्मणम्
tathā vasiṣṭhe bruvati rājā daśarathaḥ svayam |
prahṛṣṭavadano rāmamājuhāva salakṣmaṇam
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे द्वाविंशः सर्गः ॥१-२२॥
24 verses · 22 of 77
Dasharatha calls Rama with Lakshmana. His mother and father perform the svastyayana, Vasishtha blesses them with mantras, and the king kisses Rama's head and hands him over to Vishvamitra. The two princes follow the sage, bows in hand, with leather finger guards and swords, like the twin Ashvins following Brahma. After a yojana and a half, on the south bank of the Sarayu, Vishvamitra tells Rama to sip water and receive the two vidyas, Bala and Atibala. With them he will feel no fatigue or fever, his form will not change, no one will match him, and hunger and thirst will not touch him. Rama receives them and shines like the autumn sun. They sleep that night on grass by the Sarayu.
तथा वसिष्ठे ब्रुवति राजा दशरथः स्वयम् ।
प्रहृष्टवदनो राममाजुहाव सलक्ष्मणम्
tathā vasiṣṭhe bruvati rājā daśarathaḥ svayam |
prahṛṣṭavadano rāmamājuhāva salakṣmaṇam
कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च ।
पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम्
kṛtasvastyayanaṃ mātrā pitrā daśarathena ca |
purodhasā vasiṣṭhena maṅgalairabhimantritam
स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरस्तदा ।
ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना
sa putraṃ mūrdhnyupāghrāya rājā daśarastadā |
dadau kuśikaputrāya suprītenāntarātmanā
ततो वायुः सुखस्पर्शो नीरजस्को ववौ तदा ।
विश्वामित्रगतं रामं दृष्ट्वा राजीवलोचनम्
tato vāyuḥ sukhasparśo nīrajasko vavau tadā |
viśvāmitragataṃ rāmaṃ dṛṣṭvā rājīvalocanam
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिस्वनैः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः प्रयाते तु महात्मनि
puṣpavṛṣṭirmahatyāsīd devadundubhinisvanaiḥ |
śaṅkhadundubhinirghoṣaḥ prayāte tu mahātmani
विश्वामित्रो ययावग्रे ततो रामो महायशाः ।
काकपक्षधरो धन्वी तं च सौमित्रिरन्वगात्
viśvāmitro yayāvagre tato rāmo mahāyaśāḥ |
kākapakṣadharo dhanvī taṃ ca saumitriranvagāt
कलापिनौ धनुष्पाणी शोभयानौ दिशो दश ।
विश्वामित्रं महात्मानं त्रिशीर्षाविव पन्नगौ
kalāpinau dhanuṣpāṇī śobhayānau diśo daśa |
viśvāmitraṃ mahātmānaṃ triśīrṣāviva pannagau
अनुजग्मतुरक्षुद्रौ पितामहमिवाश्विनौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ
anujagmaturakṣudrau pitāmahamivāśvinau |
anuyātau śriyā dīptau śobhayetāvaninditau
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलंकृतौ ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती
tadā kuśikaputraṃ tu dhanuṣpāṇī svalaṃkṛtau |
baddhagodhāṅgulitrāṇau khaḍgavantau mahādyutī
कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ
kumārau cāruvapuṣau bhrātarau rāmalakṣmaṇau |
anuyātau śriyā dīptau śobhayetāvaninditau
स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।
अध्यर्धयोजनं गत्वा सरय्वा दक्षिणे तटे
sthāṇuṃ devamivācintyaṃ kumārāviva pāvakī |
adhyardhayojanaṃ gatvā sarayvā dakṣiṇe taṭe
रामेति मधुरां वाणीं विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ।
गृहाण वत्स सलिलं मा भूत्कालस्य पर्ययः
rāmeti madhurāṃ vāṇīṃ viśvāmitro'bhyabhāṣata |
gṛhāṇa vatsa salilaṃ mā bhūtkālasya paryayaḥ
मन्त्रग्रामं गृहाण त्वं बलामतिबलां तथा ।
न श्रमो न ज्वरो वा ते न रूपस्य विपर्ययः
mantragrāmaṃ gṛhāṇa tvaṃ balāmatibalāṃ tathā |
na śramo na jvaro vā te na rūpasya viparyayaḥ
न च सुप्तं प्रमत्तं वा धर्षयिष्यन्ति नैर्ऋताः ।
न बाह्वोः सदृशो वीर्ये पृथिव्यामस्ति कश्चन
na ca suptaṃ pramattaṃ vā dharṣayiṣyanti nairṛtāḥ |
na bāhvoḥ sadṛśo vīrye pṛthivyāmasti kaścana
त्रिषु लोकेषु वा राम न भवेत्सदृशस्तव ।
बलामतिबलां चैव पठतस्तात राघव
triṣu lokeṣu vā rāma na bhavetsadṛśastava |
balāmatibalāṃ caiva paṭhatastāta rāghava
न सौभाग्ये न दाक्षिण्ये न ज्ञाने बुद्धिनिश्चये ।
नोत्तरे प्रतिवक्तव्ये समो लोके तवानघ
na saubhāgye na dākṣiṇye na jñāne buddhiniścaye |
nottare prativaktavye samo loke tavānagha
एतद्विद्याद्वये लब्धे न भवेत् सदृशस्तव ।
बला चातिबला चैव सर्वज्ञानस्य मातरौ
etadvidyādvaye labdhe na bhavet sadṛśastava |
balā cātibalā caiva sarvajñānasya mātarau
क्षुत्पिपासे न ते राम भविष्येते नरोत्तम ।
बलामतिबलां चैव पठस्तात राघव
kṣutpipāse na te rāma bhaviṣyete narottama |
balāmatibalāṃ caiva paṭhastāta rāghava
गृहाण सर्वलोकस्य गुप्तये रघुनन्दन ।
विद्याद्वयमधीयाने यशश्चाथ भवेद् भुवि ।
पितामहसुते ह्येते विद्ये तेजःसमन्विते
gṛhāṇa sarvalokasya guptaye raghunandana |
vidyādvayamadhīyāne yaśaścātha bhaved bhuvi |
pitāmahasute hyete vidye tejaḥsamanvite
प्रदातुं तव काकुत्स्थ सदृशस्त्वं हि पार्थिव ।
कामं बहुगुणाः सर्वे त्वय्येते नात्र संशयः
pradātuṃ tava kākutstha sadṛśastvaṃ hi pārthiva |
kāmaṃ bahuguṇāḥ sarve tvayyete nātra saṃśayaḥ
तपसा संभृते चैते बहुरूपे भविष्यतः ।
ततो रामो जलं स्पृष्ट्वा प्रहृष्टवदनः शुचिः
tapasā saṃbhṛte caite bahurūpe bhaviṣyataḥ |
tato rāmo jalaṃ spṛṣṭvā prahṛṣṭavadanaḥ śuciḥ
प्रतिजग्राह ते विद्ये महर्षेर्भावितात्मनः ।
विद्यासमुदितो रामः शुशुभे भूरिविक्रमः
pratijagrāha te vidye maharṣerbhāvitātmanaḥ |
vidyāsamudito rāmaḥ śuśubhe bhūrivikramaḥ
सहस्ररश्मिर्भगवाञ्शरदीव दिवाकरः ।
गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे ।
ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रयः
sahasraraśmirbhagavāñśaradīva divākaraḥ |
gurukāryāṇi sarvāṇi niyujya kuśikātmaje |
ūṣustāṃ rajanīṃ tatra sarayvāṃ susukhaṃ trayaḥ
दशरथनृपसूनुसत्तमाभ्यां
तृणशयनेऽनुचिते तदोषिताभ्याम् ।
कुशिकसुतवचोऽनुलालिताभ्याम्
सुखमिव सा विबभौ विभावरी च
daśarathanṛpasūnusattamābhyāṃ
tṛṇaśayane'nucite tadoṣitābhyām |
kuśikasutavaco'nulālitābhyām
sukhamiva sā vibabhau vibhāvarī ca
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)