अनसूया तु धर्मज्ञा श्रुत्वा तां महतीं कथाम् ।
पर्य्यष्वजत बाहुभ्यां शिरस्याघ्राय मैथिलीम्
anasūyā tu dharmajñā śrutvā tāṃ mahatīṃ kathām |
paryyaṣvajata bāhubhyāṃ śirasyāghrāya maithilīm
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे श्रीमद्वाल्मीकीये आदिकाव्ये चतुर्विंशत्सहस्रिकायां संहितायां श्रीमदयोध्याकाण्डे एकोनविंश्ात्युत्तरशततम: सर्ग: ॥ ११९ ॥
21 verses · 119 of 119
Anasuya embraces Sita and kisses her head: you have told it sweetly and well, and I delight in your words. Hear the birds settling to roost; see the sages returning from their baths with wet bark garments; the night is decked with stars and the moon has risen. Go now, she says, but first put on these ornaments in my presence. Sita adorns herself, bows to her and goes to Rama, who rejoices to see her honoured so. At dawn the sages tell Rama the forest beyond is full of rakshasas who devour the unwary, and show him the path the rishis take to gather fruit. With their blessings, Rama, Sita and Lakshmana enter the great forest like the sun entering a bank of clouds.
अनसूया तु धर्मज्ञा श्रुत्वा तां महतीं कथाम् ।
पर्य्यष्वजत बाहुभ्यां शिरस्याघ्राय मैथिलीम्
anasūyā tu dharmajñā śrutvā tāṃ mahatīṃ kathām |
paryyaṣvajata bāhubhyāṃ śirasyāghrāya maithilīm
व्यक्ताक्षरपदं चित्रं भाषितं मधुरं त्वया ।
यथा स्वयम्वरं वृत्तं तत्सर्वं हि श्रुतं मया ।
रमे ऽहं कथया ते तु दृढं मधुरभाषिणि
vyaktākṣarapadaṃ citraṃ bhāṣitaṃ madhuraṃ tvayā |
yathā svayamvaraṃ vṛttaṃ tatsarvaṃ hi śrutaṃ mayā |
rame 'haṃ kathayā te tu dṛḍhaṃ madhurabhāṣiṇi
रविरस्तं गत: श्रीमानुपोह्य रजनीं शिवाम् ।
दिवसं प्रतिकीर्णानामाहारार्थं पतत्ित्रणाम् ।
सन्ध्याकाले निलीनानां निद्रार्थं श्रूयते ध्वनि:
ravirastaṃ gata: śrīmānupohya rajanīṃ śivām |
divasaṃ pratikīrṇānāmāhārārthaṃ patatitraṇām |
sandhyākāle nilīnānāṃ nidrārthaṃ śrūyate dhvani:
एते चाप्यभिषेकार्द्रा मुनय: कलशोद्यता: ।
सहिता उपवर्तन्ते सलिलाप्लुतवल्कला:
ete cāpyabhiṣekārdrā munaya: kalaśodyatā: |
sahitā upavartante salilāplutavalkalā:
ऋषीणामग्निहोत्रेषु हुतेषु विधिपूर्वकम् ।
कपोताङ्गारुणो धूमो दृश्यते पवनोद्धत:
ṛṣīṇāmagnihotreṣu huteṣu vidhipūrvakam |
kapotāṅgāruṇo dhūmo dṛśyate pavanoddhata:
अल्पपर्णाहि तरवो घनीभूता: समन्तत: ।
विप्रकृष्टेपि देशे ऽस्मिन्न प्रकाशन्ति वै दिश:
alpaparṇāhi taravo ghanībhūtā: samantata: |
viprakṛṣṭepi deśe 'sminna prakāśanti vai diśa:
रजनीचरसत्त्वानि प्रचरन्ति समन्तत: ।
तपोवनमृगा ह्येते वेदितीर्थेषु शेरते
rajanīcarasattvāni pracaranti samantata: |
tapovanamṛgā hyete veditīrtheṣu śerate
सम्प्रवृद्धा निशा सीते नक्षत्रसमलङ्कृता ।
जोत्स्नाप्रावरणश्चन्द्रो दृश्यते ऽभ्युदितो ऽम्बरे
sampravṛddhā niśā sīte nakṣatrasamalaṅkṛtā |
jotsnāprāvaraṇaścandro dṛśyate 'bhyudito 'mbare
गम्यतामनुजानामि रामस्यानुचरी भव ।
कथयन्त्या हि मधुरं त्वयाहं परितोषिता
gamyatāmanujānāmi rāmasyānucarī bhava |
kathayantyā hi madhuraṃ tvayāhaṃ paritoṣitā
अलङ्कुरु च तावत्त्वं प्रत्यक्षं मम मैथिलि ।
प्रीतिं जनय मे वत्से दिव्यालङ्कारशोभिता
alaṅkuru ca tāvattvaṃ pratyakṣaṃ mama maithili |
prītiṃ janaya me vatse divyālaṅkāraśobhitā
सा तथा समलंकृत्य सीता सुरसुतोपमा ।
प्रणम्य शिरसा तस्यै रामं त्वभिमुखी ययौ
sā tathā samalaṃkṛtya sītā surasutopamā |
praṇamya śirasā tasyai rāmaṃ tvabhimukhī yayau
तथा तु भूषितां सीतां ददर्श वदतां वर: ।
राघव: प्रीतिदानेन तपस्विन्या जहर्ष च
tathā tu bhūṣitāṃ sītāṃ dadarśa vadatāṃ vara: |
rāghava: prītidānena tapasvinyā jaharṣa ca
न्यवेदयत्तत: सर्वं सीता रामाय मैथिली ।
प्रीतिदानं तपस्विन्या वसनाभरणस्रजम्
nyavedayattata: sarvaṃ sītā rāmāya maithilī |
prītidānaṃ tapasvinyā vasanābharaṇasrajam
प्रहृष्टस्त्वभवद्रामो लक्ष्मणश्च महारथ: ।
मैथिल्या: सत्क्रियां दृष्ट्वा मानुषेषु सुदुर्लभाम्
prahṛṣṭastvabhavadrāmo lakṣmaṇaśca mahāratha: |
maithilyā: satkriyāṃ dṛṣṭvā mānuṣeṣu sudurlabhām
ततस्तां शर्वरीं प्रीत: पुण्यां शशिनिभानन: ।
अर्चितस्तापसै: सिद्धैरुवास रघुनन्दन:
tatastāṃ śarvarīṃ prīta: puṇyāṃ śaśinibhānana: |
arcitastāpasai: siddhairuvāsa raghunandana:
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामभिषिच्य हुताग्निकान् ।
आपृच्छेतां नरव्याघ्रौ तापसान् वनगोचरान्
tasyāṃ rātryāṃ vyatītāyāmabhiṣicya hutāgnikān |
āpṛcchetāṃ naravyāghrau tāpasān vanagocarān
तावूचुस्ते वनचरास्तापसा धर्मचारिण: ।
वनस्य तस्य सञ्चारं राक्षसै: समभिप्लुतम्
tāvūcuste vanacarāstāpasā dharmacāriṇa: |
vanasya tasya sañcāraṃ rākṣasai: samabhiplutam
रक्षांसि पुरुषादानि नानारूपाणि राघव ।
वसन्त्यस्मिन् महारण्ये व्यालाश्च रुधिराशना:
rakṣāṃsi puruṣādāni nānārūpāṇi rāghava |
vasantyasmin mahāraṇye vyālāśca rudhirāśanā:
उच्छिष्टं वा प्रमत्तं वा तापसं धर्मचारिणम् ।
अदन्त्यस्मिन् महारण्ये तान्निवारय राघव
ucchiṣṭaṃ vā pramattaṃ vā tāpasaṃ dharmacāriṇam |
adantyasmin mahāraṇye tānnivāraya rāghava
एष पन्था महर्षीणां फलान्याहरतां वने ।
अनेन तु वनं दुर्गं गन्तुं राघव ते क्षमम्
eṣa panthā maharṣīṇāṃ phalānyāharatāṃ vane |
anena tu vanaṃ durgaṃ gantuṃ rāghava te kṣamam
इतीव तै: प्राञ्जलिभिस्तपस्विभिर्द्विजै: कृत: स्वस्त्ययन: परं तप: ।
वनं सभार्य्य: प्रविवेश राघव: सलक्ष्मण: सूर्य्यमिवाभ्रमण्डलम्
itīva tai: prāñjalibhistapasvibhirdvijai: kṛta: svastyayana: paraṃ tapa: |
vanaṃ sabhāryya: praviveśa rāghava: salakṣmaṇa: sūryyamivābhramaṇḍalam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)