Aranya Kanda

Sarga 1: The rishis of Dandaka welcome Shri Rama

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे प्रथमः सर्गः ॥३-१॥

23 verses · 1 of 75

What happens in this chapter

The rishis of Dandaka welcome Shri Rama

Shri Rama enters the great Dandaka forest and sees a circle of hermitages, strewn with kusha grass and bark garments, shining with the radiance of Brahman like the sun's disc in the sky. The courtyards are swept clean, deer and birds move without fear, and the rishis live on measured food. When the sages see Rama, they gaze in wonder at his form, his grace and his forest dress. They receive him, Sita and Lakshmana with fruits, roots and flowers, and give him a leaf hut to rest in. With folded hands they tell him that a king is the protector of his people and their refuge, whether he lives in the city or in the forest.

1.1

प्रविश्य तु महारण्यं दण्डकारण्यमात्मवान् ।
रामो ददर्श दुर्धर्षस्तापसाश्रममण्डलम्

praviśya tu mahāraṇyaṃ daṇḍakāraṇyamātmavān |
rāmo dadarśa durdharṣastāpasāśramamaṇḍalam

1.2

कुशचीरपरिक्षिप्तं ब्राह्म्या लक्ष्म्या समावृतम् ।
यथा प्रदीप्तं दुर्दर्शं गगने सूर्यमण्डलम्

kuśacīraparikṣiptaṃ brāhmyā lakṣmyā samāvṛtam |
yathā pradīptaṃ durdarśaṃ gagane sūryamaṇḍalam

1.3

शरण्यं सर्वभूतानां सुसम्मृष्टाजिरं सदा ।
मृगैर्बहुभिराकीर्णं पक्षिसंघैः समावृतम्

śaraṇyaṃ sarvabhūtānāṃ susammṛṣṭājiraṃ sadā |
mṛgairbahubhirākīrṇaṃ pakṣisaṃghaiḥ samāvṛtam

1.4

पूजितं चोपनृत्तं च नित्यमप्सरसां गणैः ।
विशालैरग्निशरणैः स्रुग्भाण्डैरजिनैः कुशैः

pūjitaṃ copanṛttaṃ ca nityamapsarasāṃ gaṇaiḥ |
viśālairagniśaraṇaiḥ srugbhāṇḍairajinaiḥ kuśaiḥ

1.5

समिद्भिस्तोयकलशैः फलमूलैश्च शोभितम् ।
आरण्यैश्च महावृक्षैः पुण्यैः स्वादुफलैर्वृतम्

samidbhistoyakalaśaiḥ phalamūlaiśca śobhitam |
āraṇyaiśca mahāvṛkṣaiḥ puṇyaiḥ svāduphalairvṛtam

1.6

बलिहोमार्चितं पुण्यं ब्रह्मघोषनिनादितम् ।
पुष्पैश्चान्यैः परिक्षिप्तं पद्मिन्या च सपद्मया

balihomārcitaṃ puṇyaṃ brahmaghoṣanināditam |
puṣpaiścānyaiḥ parikṣiptaṃ padminyā ca sapadmayā

1.7

फलमूलाशनैर्दान्तैश्चीरकृष्णाजिनाम्बरैः ।
सूर्यवैश्वानराभैश्च पुराणैर्मुनिभिर्युतम्

phalamūlāśanairdāntaiścīrakṛṣṇājināmbaraiḥ |
sūryavaiśvānarābhaiśca purāṇairmunibhiryutam

1.8

पुण्यैश्च नियताहारैः शोभितं परमर्षिभिः ।
तद् ब्रह्मभवनप्रख्यं ब्रह्मघोषनिनादितम्

puṇyaiśca niyatāhāraiḥ śobhitaṃ paramarṣibhiḥ |
tad brahmabhavanaprakhyaṃ brahmaghoṣanināditam

1.9

ब्रह्मविद्भिर्महाभागैर्ब्राह्मणैरुपशोभितम् ।
तद् दृष्ट्वा राघवः श्रीमांस्तापसाश्रममण्डलम्

brahmavidbhirmahābhāgairbrāhmaṇairupaśobhitam |
tad dṛṣṭvā rāghavaḥ śrīmāṃstāpasāśramamaṇḍalam

1.10

अभ्यगच्छन्महातेजा विज्यं कृत्वा महद् धनुः ।
दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते रामं दृष्ट्वा महर्षयः

abhyagacchanmahātejā vijyaṃ kṛtvā mahad dhanuḥ |
divyajñānopapannāste rāmaṃ dṛṣṭvā maharṣayaḥ

1.11

अभिजग्मुस्तदा प्रीता वैदेहीं च यशस्विनीम् ।
ते तु सोममिवोद्यन्तं दृष्ट्वा वै धर्मचारिणम्

abhijagmustadā prītā vaidehīṃ ca yaśasvinīm |
te tu somamivodyantaṃ dṛṣṭvā vai dharmacāriṇam

1.12

लक्ष्मणं चैव दृष्ट्वा तु वैदेहीं च यशस्विनीम् ।
मङ्गलानि प्रयुञ्जानाः प्रत्यगृह्णन् दृढव्रताः

lakṣmaṇaṃ caiva dṛṣṭvā tu vaidehīṃ ca yaśasvinīm |
maṅgalāni prayuñjānāḥ pratyagṛhṇan dṛḍhavratāḥ

1.13

रूपसंहननं लक्ष्मीं सौकुमार्यं सुवेषताम् ।
ददृशुर्विस्मिताकारा रामस्य वनवासिनः

rūpasaṃhananaṃ lakṣmīṃ saukumāryaṃ suveṣatām |
dadṛśurvismitākārā rāmasya vanavāsinaḥ

1.14

वैदेहीं लक्ष्मणं रामं नेत्रैरनिमिषैरिव ।
आश्चर्यभूतान् ददृशुः सर्वे ते वनवासिनः

vaidehīṃ lakṣmaṇaṃ rāmaṃ netrairanimiṣairiva |
āścaryabhūtān dadṛśuḥ sarve te vanavāsinaḥ

1.15

अत्रैनं हि महाभागाः सर्वभूतहिते रताः ।
अतिथिं पर्णशालायां राघवं संन्यवेशयन्

atrainaṃ hi mahābhāgāḥ sarvabhūtahite ratāḥ |
atithiṃ parṇaśālāyāṃ rāghavaṃ saṃnyaveśayan

1.16

ततो रामस्य सत्कृत्य विधिना पावकोपमाः ।
आजह्रुस्ते महाभागाः सलिलं धर्मचारिणः

tato rāmasya satkṛtya vidhinā pāvakopamāḥ |
ājahruste mahābhāgāḥ salilaṃ dharmacāriṇaḥ

1.17

मङ्गलानि प्रयुञ्जाना मुदा परमया युताः ।
मूलं पुष्पं फलं सर्वमाश्रमं च महात्मनः

maṅgalāni prayuñjānā mudā paramayā yutāḥ |
mūlaṃ puṣpaṃ phalaṃ sarvamāśramaṃ ca mahātmanaḥ

1.18

निवेदयित्वा धर्मज्ञास्ते तु प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ।
धर्मपालो जनस्यास्य शरण्यश्च महायशाः

nivedayitvā dharmajñāste tu prāñjalayo'bruvan |
dharmapālo janasyāsya śaraṇyaśca mahāyaśāḥ

1.19

पूजनीयश्च मान्यश्च राजा दण्डधरो गुरुः ।
इन्द्रस्यैव चतुर्भागः प्रजा रक्षति राघव

pūjanīyaśca mānyaśca rājā daṇḍadharo guruḥ |
indrasyaiva caturbhāgaḥ prajā rakṣati rāghava

1.20

राजा तस्माद् वरान् भोगान् रम्यान् भुङ्क्ते नमस्कृतः ।
ते वयं भवता रक्ष्या भवद्विषयवासिनः ।
नगरस्थो वनस्थो वा त्वं नो राजा जनेश्वरः

rājā tasmād varān bhogān ramyān bhuṅkte namaskṛtaḥ |
te vayaṃ bhavatā rakṣyā bhavadviṣayavāsinaḥ |
nagarastho vanastho vā tvaṃ no rājā janeśvaraḥ

1.21

न्यस्तदण्डा वयं राजञ्जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
रक्षणीयास्त्वया शश्वद् गर्भभूतास्तपोधनाः

nyastadaṇḍā vayaṃ rājañjitakrodhā jitendriyāḥ |
rakṣaṇīyāstvayā śaśvad garbhabhūtāstapodhanāḥ

1.22

एवमुक्त्वा फलैर्मूलैः पुष्पैरन्यैश्च राघवम् ।
वन्यैश्च विविधाहारैः सलक्ष्मणमपूजयन्

evamuktvā phalairmūlaiḥ puṣpairanyaiśca rāghavam |
vanyaiśca vividhāhāraiḥ salakṣmaṇamapūjayan

1.23

तथान्ये तापसाः सिद्धा रामं वैश्वानरोपमाः ।
न्यायवृत्ता यथान्यायं तर्पयामासुरीश्वरम्

tathānye tāpasāḥ siddhā rāmaṃ vaiśvānaropamāḥ |
nyāyavṛttā yathānyāyaṃ tarpayāmāsurīśvaram

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)