सा त्वेवमुक्ता वैदेही त्वनसूया ऽनसूयया ।
प्रतिपूज्य वचो मन्दं प्रवक्तुमुपचक्रमे
sā tvevamuktā vaidehī tvanasūyā 'nasūyayā |
pratipūjya vaco mandaṃ pravaktumupacakrame
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे अष्टादशोत्तरशततम: सर्ग: ॥ ११८ ॥
54 verses · 118 of 119
Sita answers Anasuya with respect: this is no wonder to me; I know a husband is a woman's guru. Even were he without virtue I would follow him; how much more one like Rama. Anasuya, delighted, gives her a divine garland, garments, ornaments and an unguent that will keep her beautiful forever. She asks how Sita was won. King Janaka, ploughing a field for a sacrifice, found her rising from the earth, and raised her as his daughter. Knowing she was not womb-born, he could find no fitting husband. At a great yajna Varuna had given Janaka a mighty bow; he made its stringing the price of her hand. Rama came with Vishvamitra, broke the bow, and Janaka gave her to him; her sister Urmila was given to Lakshmana.
सा त्वेवमुक्ता वैदेही त्वनसूया ऽनसूयया ।
प्रतिपूज्य वचो मन्दं प्रवक्तुमुपचक्रमे
sā tvevamuktā vaidehī tvanasūyā 'nasūyayā |
pratipūjya vaco mandaṃ pravaktumupacakrame
नैतदाश्चर्य्यमार्याया यन्मां त्वमनुभाषसे ।
विदितं तु ममाप्येतद्यथा नार्य्या: पतिर्गुरु:
naitadāścaryyamāryāyā yanmāṃ tvamanubhāṣase |
viditaṃ tu mamāpyetadyathā nāryyā: patirguru:
यद्यप्येष भवेद्भर्ता ममार्ये वृत्तवर्जित: ।
अद्वैधमुपचर्तव्यस्तथाप्येष मया भवेत्
yadyapyeṣa bhavedbhartā mamārye vṛttavarjita: |
advaidhamupacartavyastathāpyeṣa mayā bhavet
किं पुनर्यो गुण: श्लाघ्य: सानुक्रोशो जितेन्द्रिय: ।
स्थिरानुरागो धर्मात्मा मातृवत्पितृवत्प्रिय:
kiṃ punaryo guṇa: ślāghya: sānukrośo jitendriya: |
sthirānurāgo dharmātmā mātṛvatpitṛvatpriya:
यां वृत्तिं वर्त्तते राम: कौसल्यायां महाबल: ।
तामेव नृपनारीणामन्यासामपि वर्त्तते
yāṃ vṛttiṃ varttate rāma: kausalyāyāṃ mahābala: |
tāmeva nṛpanārīṇāmanyāsāmapi varttate
सकृद्दृष्टास्वपि स्त्रीषु नृपेण नृपवत्सल: ।
मातृवद्वर्त्तते वीरो मानमुत्सृज्य धर्मवित्
sakṛddṛṣṭāsvapi strīṣu nṛpeṇa nṛpavatsala: |
mātṛvadvarttate vīro mānamutsṛjya dharmavit
आगच्छन्त्याश्च विजनं वनमेवं भयावहम् ।
समाहितं मे श्वश्र्वा च हृदये तद्धृतं महत्
āgacchantyāśca vijanaṃ vanamevaṃ bhayāvaham |
samāhitaṃ me śvaśrvā ca hṛdaye taddhṛtaṃ mahat
पाणिप्रदानकाले च यत्पुरा त्वग्निसन्निधौ ।
अनुशिष्टा जनन्या ऽस्मि वाक्यं तदपि मे धृतम्
pāṇipradānakāle ca yatpurā tvagnisannidhau |
anuśiṣṭā jananyā 'smi vākyaṃ tadapi me dhṛtam
नवीकृतं च तत्सर्वं वाक्यैस्ते धर्मचारिणि ।
पतिशुश्रूषणान्नार्य्यास्तपो नान्यद्विधीयते
navīkṛtaṃ ca tatsarvaṃ vākyaiste dharmacāriṇi |
patiśuśrūṣaṇānnāryyāstapo nānyadvidhīyate
सावित्री पतिशुश्रूषां कृत्वा स्वर्गे महीयते ।
तथावृत्तिश्च याता त्वं पतिशुश्रूषया दिवम्
sāvitrī patiśuśrūṣāṃ kṛtvā svarge mahīyate |
tathāvṛttiśca yātā tvaṃ patiśuśrūṣayā divam
वरिष्ठा सर्वनारीणामेषा च दिवि देवता ।
रोहिणी न विना चन्द्रं मुहूर्त्तमपि दृश्यते
variṣṭhā sarvanārīṇāmeṣā ca divi devatā |
rohiṇī na vinā candraṃ muhūrttamapi dṛśyate
एवंविधाश्च प्रवरा: स्त्रियो भर्तृदृढव्रता: ।
देवलोके महीयन्ते पुण्येन स्वेन कर्मणा
evaṃvidhāśca pravarā: striyo bhartṛdṛḍhavratā: |
devaloke mahīyante puṇyena svena karmaṇā
ततो ऽनसूया संहृष्टा श्रुत्वोक्तं सीतया वच: ।
शिरस्याघ्राय चोवाच मैथिलीं हर्षयन्त्युत
tato 'nasūyā saṃhṛṣṭā śrutvoktaṃ sītayā vaca: |
śirasyāghrāya covāca maithilīṃ harṣayantyuta
नियमैर्विविधैराप्तं तपो हि महदस्ति मे ।
तत्संश्रित्य बलं सीते छन्दये त्वां शुचिस्मिते
niyamairvividhairāptaṃ tapo hi mahadasti me |
tatsaṃśritya balaṃ sīte chandaye tvāṃ śucismite
उपपन्नं मनोज्ञं च वचनं तव मैथिलि ।
प्रीता चास्म्युचितं किं ते करवाणि ब्रवीहि मे
upapannaṃ manojñaṃ ca vacanaṃ tava maithili |
prītā cāsmyucitaṃ kiṃ te karavāṇi bravīhi me
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा विस्मिता मन्दविस्मया
कृतमित्यब्रवीत्सीता तपोबलसमन्विताम्
tasyāstadvacanaṃ śrutvā vismitā mandavismayā
kṛtamityabravītsītā tapobalasamanvitām
सा त्वेवमुक्ता धर्मज्ञा तया प्रीततरा ऽभवत् ।
सफलं च प्रहर्षं ते हन्त सीते करोम्यहम्
sā tvevamuktā dharmajñā tayā prītatarā 'bhavat |
saphalaṃ ca praharṣaṃ te hanta sīte karomyaham
इदं दिव्यं वरं माल्यं वस्त्रमाभरणानि च ।
अङ्गरागं च वैदेहि महार्हं चानुलेपनम्
idaṃ divyaṃ varaṃ mālyaṃ vastramābharaṇāni ca |
aṅgarāgaṃ ca vaidehi mahārhaṃ cānulepanam
मया दत्तमिदं सीते तव गात्राणि शोभयेत् ।
अनुरूपमसंक्लिष्टं नित्यमेव भविष्यति
mayā dattamidaṃ sīte tava gātrāṇi śobhayet |
anurūpamasaṃkliṣṭaṃ nityameva bhaviṣyati
अङ्गरागेण दिव्येन लिप्ताङ्गी जनकात्मजे ।
शोभयिष्यसि भर्त्तारं यथा श्रीविष्णुमव्ययम्
aṅgarāgeṇa divyena liptāṅgī janakātmaje |
śobhayiṣyasi bharttāraṃ yathā śrīviṣṇumavyayam
सा वस्त्रमङ्गरागं च भूषणानि स्रजस्तथा ।
मैथिली प्रतिजग्राह प्रीतिदानमनुत्तमम्
sā vastramaṅgarāgaṃ ca bhūṣaṇāni srajastathā |
maithilī pratijagrāha prītidānamanuttamam
प्रतिगृह्य च तत् सीता प्रीतिदानं यशस्विनी ।
श्लिष्टाञ्जलिपुटा तत्र समुपास्त तपोधनाम्
pratigṛhya ca tat sītā prītidānaṃ yaśasvinī |
śliṣṭāñjalipuṭā tatra samupāsta tapodhanām
तथा सीतासुपासीनामनसूया दृढव्रता ।
वचनं प्रष्टुमारेभे काञ्चित् प्रियकथामनु
tathā sītāsupāsīnāmanasūyā dṛḍhavratā |
vacanaṃ praṣṭumārebhe kāñcit priyakathāmanu
स्वयंवरे किल प्राप्ता त्वमनेन यशस्विना ।
राघवेणेति मे सीते कथा श्रुतिमुपागता
svayaṃvare kila prāptā tvamanena yaśasvinā |
rāghaveṇeti me sīte kathā śrutimupāgatā
तां कथां श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण च मैथिलि ।
यथानुभूतं कार्त्स्न्येन तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि
tāṃ kathāṃ śrotumicchāmi vistareṇa ca maithili |
yathānubhūtaṃ kārtsnyena tanme tvaṃ vaktumarhasi
एवमुक्ता तु सा सीता तां ततो धर्मचारिणीम् ।
श्रूयतामिति चोक्त्वा वै कथयामास तां कथाम्
evamuktā tu sā sītā tāṃ tato dharmacāriṇīm |
śrūyatāmiti coktvā vai kathayāmāsa tāṃ kathām
मिथिलाधिपतिर्वीरो जनको नाम धर्मवित् ।
क्षत्रधर्मे ह्यभिरतो न्यायत: शास्ति मेदिनीम्
mithilādhipatirvīro janako nāma dharmavit |
kṣatradharme hyabhirato nyāyata: śāsti medinīm
तस्य लाङ्गलहस्तस्य कर्षत: क्षेत्रमण्डलम् ।
अहं किलोत्थिता भित्त्वा जगतीं नृपते: सुता
tasya lāṅgalahastasya karṣata: kṣetramaṇḍalam |
ahaṃ kilotthitā bhittvā jagatīṃ nṛpate: sutā
स मां दृष्ट्वा नरपतिर्मुष्टिविक्षेपतत्पर: ।
पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गीं जनको विस्मितो ऽभवत्
sa māṃ dṛṣṭvā narapatirmuṣṭivikṣepatatpara: |
pāṃsukuṇṭhitasarvāṅgīṃ janako vismito 'bhavat
अनपत्येन च स्नेहादङ्कमारोप्य च स्वयम् ।
ममेयं तनयेत्युक्त्वा स्नेहो मयि निपातित:
anapatyena ca snehādaṅkamāropya ca svayam |
mameyaṃ tanayetyuktvā sneho mayi nipātita:
अन्तरिक्षे च वागुक्ता प्रति मा ऽमानुषी किल ।
एवमेतन्नरपते धर्मेण तनया तव
antarikṣe ca vāguktā prati mā 'mānuṣī kila |
evametannarapate dharmeṇa tanayā tava
तत: प्रहृष्टो धर्मात्मा पिता मे मिथिलाधिप: ।
अवाप्तो विपुलामृद्धिं मामवाप्य नराधिप:
tata: prahṛṣṭo dharmātmā pitā me mithilādhipa: |
avāpto vipulāmṛddhiṃ māmavāpya narādhipa:
दत्ता चास्मीष्टवद्देव्यै ज्येष्ठायै पुण्यकर्मणा ।
तया सम्भाविता चास्मि स्निग्धया मातृसौहृदात्
dattā cāsmīṣṭavaddevyai jyeṣṭhāyai puṇyakarmaṇā |
tayā sambhāvitā cāsmi snigdhayā mātṛsauhṛdāt
पतिसंयोगसुलभं वयो दृष्ट्वा तु मे पिता ।
चिन्तामभ्यगमद्दीनो वित्तनाशादिवाधन:
patisaṃyogasulabhaṃ vayo dṛṣṭvā tu me pitā |
cintāmabhyagamaddīno vittanāśādivādhana:
सदृशाच्चापकृष्टाच्च लोके कन्यापिता जनात् ।
प्रधर्षणमवाप्नोति शक्रेणापि समो भुवि
sadṛśāccāpakṛṣṭācca loke kanyāpitā janāt |
pradharṣaṇamavāpnoti śakreṇāpi samo bhuvi
तां धर्षणामदूरस्थां दृष्ट्वा चात्मनि पार्थिव: ।
चिन्तार्णवगत: पारं नाससादाप्लवो यथा
tāṃ dharṣaṇāmadūrasthāṃ dṛṣṭvā cātmani pārthiva: |
cintārṇavagata: pāraṃ nāsasādāplavo yathā
अयोनिजां हि मां ज्ञात्वा नाध्यगच्छद्विचिन्तयन् ।
सदृशं चानुरूपं च महीपाल: पतिं मम
ayonijāṃ hi māṃ jñātvā nādhyagacchadvicintayan |
sadṛśaṃ cānurūpaṃ ca mahīpāla: patiṃ mama
तस्य बुद्धिरियं जाता चिन्तयानस्य सन्ततम् ।
स्वयं वरं तनूजाया: करिष्यामीति धीमत:
tasya buddhiriyaṃ jātā cintayānasya santatam |
svayaṃ varaṃ tanūjāyā: kariṣyāmīti dhīmata:
महायज्ञे तदा तस्य वरुणेन महात्मना ।
दत्तं धनुर्वरं प्रीत्या तूणी चाक्षयसायकौ
mahāyajñe tadā tasya varuṇena mahātmanā |
dattaṃ dhanurvaraṃ prītyā tūṇī cākṣayasāyakau
असञ्चाल्यं मनुष्यैश्च यत्नेनापि च गौरवात् ।
तन्न शक्ता नमयितुं स्वप्नेष्वपि नराधिपा:
asañcālyaṃ manuṣyaiśca yatnenāpi ca gauravāt |
tanna śaktā namayituṃ svapneṣvapi narādhipā:
तद्धनु: प्राप्य मे पित्रा व्याहृतं सत्यवादिना ।
समवाये नरेन्द्राणां पूर्वमामन्त्र्य पार्थिवान्
taddhanu: prāpya me pitrā vyāhṛtaṃ satyavādinā |
samavāye narendrāṇāṃ pūrvamāmantrya pārthivān
इदं च धनुरुद्यम्य सज्यं य: कुरुते नर: ।
तस्य मे दुहिता भार्या भविष्यति न संशय:
idaṃ ca dhanurudyamya sajyaṃ ya: kurute nara: |
tasya me duhitā bhāryā bhaviṣyati na saṃśaya:
तच्च दृष्ट्वा धनु: श्रेष्ठं गौरवाद्गिरिसन्निभम् ।
अभिवाद्य नृपा जग्मुरशक्तास्तस्य तोलने
tacca dṛṣṭvā dhanu: śreṣṭhaṃ gauravādgirisannibham |
abhivādya nṛpā jagmuraśaktāstasya tolane
सुदीर्घस्य तु कालस्य राघवो ऽयं महाद्युति: ।
विश्वामित्रेण सहितो यज्ञं द्रष्टुं समागत: ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा राम: सत्यपराक्रम:
sudīrghasya tu kālasya rāghavo 'yaṃ mahādyuti: |
viśvāmitreṇa sahito yajñaṃ draṣṭuṃ samāgata: |
lakṣmaṇena saha bhrātrā rāma: satyaparākrama:
विश्वामित्रस्तु धर्मात्मा मम पित्रा सुपूजित: ।
प्रोवाच पितरं तत्र भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ
viśvāmitrastu dharmātmā mama pitrā supūjita: |
provāca pitaraṃ tatra bhrātarau rāmalakṣmaṇau
सुतौ दशरथस्येमौ धनुर्दर्शनकांक्षिणौ ।
धनुर्दर्शय रामाय राजपुत्राय दैविकम्
sutau daśarathasyemau dhanurdarśanakāṃkṣiṇau |
dhanurdarśaya rāmāya rājaputrāya daivikam
इत्युक्तस्तेन विप्रेण तद्धनु: समुपानयत् ।
निमेषान्तरमात्रेण तदानम्य स वीर्य्यवान्
ityuktastena vipreṇa taddhanu: samupānayat |
nimeṣāntaramātreṇa tadānamya sa vīryyavān
ज्यां समारोप्य झटिति पूरयामास वीर्यवत्
jyāṃ samāropya jhaṭiti pūrayāmāsa vīryavat
तेन पूरयता वेगान्मध्ये भग्नं द्विधा धनु: ।
तस्य शब्दो ऽभवद्भीम: पतितस्याशनेरिव
tena pūrayatā vegānmadhye bhagnaṃ dvidhā dhanu: |
tasya śabdo 'bhavadbhīma: patitasyāśaneriva
ततो ऽहं तत्र रामाय पित्रा सत्याभिसन्धिना ।
निश्चिता दातुमुद्यम्य जलभाजनमुत्तमम्
tato 'haṃ tatra rāmāya pitrā satyābhisandhinā |
niścitā dātumudyamya jalabhājanamuttamam
दीयमानां न तु तदा प्रतिजग्राह राघव: ।
अविज्ञाय पितुश्छन्दमयोध्याधिपते: प्रभो:
dīyamānāṃ na tu tadā pratijagrāha rāghava: |
avijñāya pituśchandamayodhyādhipate: prabho:
तत: श्वशुरमामन्त्र्य वृद्धं दशरथं नृपम् ।
मम पित्रा त्वहं दत्ता रामाय विदितात्मने
tata: śvaśuramāmantrya vṛddhaṃ daśarathaṃ nṛpam |
mama pitrā tvahaṃ dattā rāmāya viditātmane
मम चैवानुजा साध्वी ऊर्मिला प्रियदर्शना ।
भार्य्यार्थे लक्ष्मणस्यापि दत्ता पित्रा मम स्वयम्
mama caivānujā sādhvī ūrmilā priyadarśanā |
bhāryyārthe lakṣmaṇasyāpi dattā pitrā mama svayam
एवं दत्तास्मि रामाय तदा तस्मिन् स्वयम्वरे ।
अनुरक्तास्मि धर्मेण पतिं वीर्यवतां वरम्
evaṃ dattāsmi rāmāya tadā tasmin svayamvare |
anuraktāsmi dharmeṇa patiṃ vīryavatāṃ varam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)