ततस्त्रीणि सहस्राणि रथानां च धनुष्मताम् ।
घोराणि कुरुवीराणां पर्यकीर्यन्त भारत
tatastrīṇi sahasrāṇi rathānāṃ ca dhanuṣmatām |
ghorāṇi kuruvīrāṇāṃ paryakīryanta bhārata
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि षट्पञ्चाशोऽध्यायः ॥
28 verses · 56 of 78
Three thousand chariots close round Arjuna. Karna takes a thousand, Bhishma another thousand, and Duryodhana stands behind with his brothers. Arjuna points out each great warrior to Uttara by his flag. The golden altar on a standard with red horses is Drona, his teacher; Uttara must drive round him keeping him on the right, and Arjuna will strike Drona only if Drona strikes first. The lion's tail marks Ashvatthama, the golden bull Kripa, his father's dear friend. The elephant-rope banner is Karna, pupil of Parashurama and his constant rival, whom he means to fight at once. The jewelled serpent is Duryodhana. The white five-starred palm is Bhishma, grandsire of them all, whom Arjuna will meet last so that he does not block the way.
वैशंपायन उवाच
ततस्त्रीणि सहस्राणि रथानां च धनुष्मताम् ।
घोराणि कुरुवीराणां पर्यकीर्यन्त भारत
tatastrīṇi sahasrāṇi rathānāṃ ca dhanuṣmatām |
ghorāṇi kuruvīrāṇāṃ paryakīryanta bhārata
कर्णो रथसहस्रेण प्रत्यगृह्णाद्धनञ्जयम् ।
भीष्मः शान्तनवो धीमान्सहस्रेण पुरस्कृतः
karṇo rathasahasreṇa pratyagṛhṇāddhanañjayam |
bhīṣmaḥ śāntanavo dhīmānsahasreṇa puraskṛtaḥ
तथा रथसहस्रेण भ्रातृभिः परिवारितः ।
पश्चाद्दुर्योधनोऽतिष्ठद्यशसा च श्रिया ज्वलन्
tathā rathasahasreṇa bhrātṛbhiḥ parivāritaḥ |
paścādduryodhano'tiṣṭhadyaśasā ca śriyā jvalan
अतिष्ठन्निवकाशेषु पादाताः सह वाजिभिः ।
भीमरूपाश्च मातङ्गास्तोमराङ्कुशचोदिताः
atiṣṭhannivakāśeṣu pādātāḥ saha vājibhiḥ |
bhīmarūpāśca mātaṅgāstomarāṅkuśacoditāḥ
तानि दृष्ट्वा ह्यनीकानि विततानि महात्मनाम् ।
वैराटिमुत्तरं तं तु प्रत्यभाषत पाण्डवः
tāni dṛṣṭvā hyanīkāni vitatāni mahātmanām |
vairāṭimuttaraṃ taṃ tu pratyabhāṣata pāṇḍavaḥ
जाम्बूनदमयी वेदी ध्वजाग्रे यस्य दृश्यते ।
शोणाश्चाश्वा रथे युक्ता द्रोण एष प्रकाशते
jāmbūnadamayī vedī dhvajāgre yasya dṛśyate |
śoṇāścāśvā rathe yuktā droṇa eṣa prakāśate
आचार्यो निपुणो धीमान्ब्रह्मविच्छूरसत्तमः ।
आहवे चाप्रतिद्वन्द्वो दूरपाती महारथः
ācāryo nipuṇo dhīmānbrahmavicchūrasattamaḥ |
āhave cāpratidvandvo dūrapātī mahārathaḥ
सुप्रसन्नो महावीरः कुरुष्वैनं प्रदक्षिणम् ।
अत्रैव चाविरोधेन एष धर्मः सनातनः
suprasanno mahāvīraḥ kuruṣvainaṃ pradakṣiṇam |
atraiva cāvirodhena eṣa dharmaḥ sanātanaḥ
यदि मे प्रहरेद्द्रोणः शरीरे मे प्रहृष्यतः ।
ततोऽस्मिन्प्रहरिष्यामि नान्यथा बुद्धिरस्ति मे
yadi me prahareddroṇaḥ śarīre me prahṛṣyataḥ |
tato'sminprahariṣyāmi nānyathā buddhirasti me
भारताचार्यमुख्येन ब्राह्मणेन महात्मना ।
तेन मे युध्यमानस्य मन्दं वाहय सारथे
bhāratācāryamukhyena brāhmaṇena mahātmanā |
tena me yudhyamānasya mandaṃ vāhaya sārathe
ध्वजाग्रे सिंहलाङ्गूलो दिक्षु सर्वासु शोभते ।
भारताचार्यपुत्रस्तु सोऽश्वत्थामा विराजते
dhvajāgre siṃhalāṅgūlo dikṣu sarvāsu śobhate |
bhāratācāryaputrastu so'śvatthāmā virājate
ध्वजाग्रं दृश्यते यत्र बालसूर्यसमप्रभम् ।
दुर्जयः सर्वसैन्यानां देवैरपि सवासवैः ।
तेन मे युध्यमानस्य मन्दं वाहय सारथे
dhvajāgraṃ dṛśyate yatra bālasūryasamaprabham |
durjayaḥ sarvasainyānāṃ devairapi savāsavaiḥ |
tena me yudhyamānasya mandaṃ vāhaya sārathe
ध्वजाग्रे गोवृषो यस्य काञ्चनोऽभिविराजते ।
आचार्यवरमुख्यस्तु कृप एष महारथः
dhvajāgre govṛṣo yasya kāñcano'bhivirājate |
ācāryavaramukhyastu kṛpa eṣa mahārathaḥ
द्रोणेन च समो वीर्ये पितुर्मे परमः सखा ।
तेन मे युध्यमानस्य मन्दं वाहय सारथे
droṇena ca samo vīrye piturme paramaḥ sakhā |
tena me yudhyamānasya mandaṃ vāhaya sārathe
यस्य काञ्चनकम्बूभिर्हस्तिकक्ष्यापरिष्कृतः ।
ध्वजः प्रकाशते दूराद्रथे विद्युद्गणोपमः
yasya kāñcanakambūbhirhastikakṣyāpariṣkṛtaḥ |
dhvajaḥ prakāśate dūrādrathe vidyudgaṇopamaḥ
एष वैकर्तनः कर्णः प्रतिमानं धनुष्मताम् ।
दृढवैरी सदाऽस्माकं नित्यं कटुकभाषणः
eṣa vaikartanaḥ karṇaḥ pratimānaṃ dhanuṣmatām |
dṛḍhavairī sadā'smākaṃ nityaṃ kaṭukabhāṣaṇaḥ
यस्याश्रयबलादेव धार्तराष्ट्रः ससौबलः ।
अस्मान्निरस्य राज्याच्च पुनरद्यापि योत्स्यति
yasyāśrayabalādeva dhārtarāṣṭraḥ sasaubalaḥ |
asmānnirasya rājyācca punaradyāpi yotsyati
एष वै स्पर्धते नित्यं मया सह सुदुर्जयः ।
जामदग्न्यस्य रामस्य शिष्यो ह्येष महारथः
eṣa vai spardhate nityaṃ mayā saha sudurjayaḥ |
jāmadagnyasya rāmasya śiṣyo hyeṣa mahārathaḥ
सर्वास्त्रकुशलः कर्णः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
युद्धेऽप्रतिमवीर्यश्च दृढवेधी पराक्रमी
sarvāstrakuśalaḥ karṇaḥ sarvaśastrabhṛtāṃvaraḥ |
yuddhe'pratimavīryaśca dṛḍhavedhī parākramī
अद्याहं युद्धमेतेन करिष्ये सूतबन्धुना ।
द्रष्टा त्वमावयोर्युद्धं बलिवासवयोरिव
adyāhaṃ yuddhametena kariṣye sūtabandhunā |
draṣṭā tvamāvayoryuddhaṃ balivāsavayoriva
महारथेन शूरेण सूतपुत्रेण धन्विना ।
तेन मे युध्यमानस्य शीघ्रं वाहय सारथे
mahārathena śūreṇa sūtaputreṇa dhanvinā |
tena me yudhyamānasya śīghraṃ vāhaya sārathe
यस्य चैव रथोपस्थे नागो मणिमयो ध्वजः ।
एष दुर्योधनस्तत्र कौरवो यशसा वृतः
yasya caiva rathopasthe nāgo maṇimayo dhvajaḥ |
eṣa duryodhanastatra kauravo yaśasā vṛtaḥ
लब्धलक्षो दृढं वेधी लघुहस्तः प्रतापवान् ।
तेन मे युध्यमानस्य शीघ्रं वाहय सारथे
labdhalakṣo dṛḍhaṃ vedhī laghuhastaḥ pratāpavān |
tena me yudhyamānasya śīghraṃ vāhaya sārathe
यस्तु श्वेतावदातेन पञ्चतालेन केतुना ।
वैडूर्यमयदण्डेन तालवृक्षेण राजते
yastu śvetāvadātena pañcatālena ketunā |
vaiḍūryamayadaṇḍena tālavṛkṣeṇa rājate
हस्तावापी बृहद्धन्वा सेनां तिष्ठति हर्षयन् ।
रामेण जामदग्न्येन द्वैरथेनाजितः पुरा
hastāvāpī bṛhaddhanvā senāṃ tiṣṭhati harṣayan |
rāmeṇa jāmadagnyena dvairathenājitaḥ purā
शीघ्रश्च लगुवेधी च लघुहस्तः प्रतापवान् ।
एष शान्तनवो भीष्मः सर्वेषां नः पितामहः
śīghraśca laguvedhī ca laghuhastaḥ pratāpavān |
eṣa śāntanavo bhīṣmaḥ sarveṣāṃ naḥ pitāmahaḥ
ककुदः सर्वसैन्यानां सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
जयश्रियाऽवबद्धस्तु सुयोधनवशानुगः ।
पश्चादेष प्रयातव्यो न मे विघ्नकरो भवेत्
kakudaḥ sarvasainyānāṃ sarvaśastrabhṛtāṃvaraḥ |
jayaśriyā'vabaddhastu suyodhanavaśānugaḥ |
paścādeṣa prayātavyo na me vighnakaro bhavet
इत्येतांस्त्वरितः पार्थः कथयित्वा तु चोत्तरे ।
रूपतश्चिह्नतश्चैव युद्धाय त्वरते पुनः
ityetāṃstvaritaḥ pārthaḥ kathayitvā tu cottare |
rūpataścihnataścaiva yuddhāya tvarate punaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)