कलाः काष्ठाश्च युज्यन्ते मुहूर्ताश्च दिनानि च ।
अर्धमासाश्च मासाश्च नक्षत्राणि ग्रहास्तथा
kalāḥ kāṣṭhāśca yujyante muhūrtāśca dināni ca |
ardhamāsāśca māsāśca nakṣatrāṇi grahāstathā
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि द्विपञ्चाशोऽध्यायः ॥
33 verses · 52 of 78
Bhishma explains the reckoning of time: kalas, muhurtas, days, months, seasons and years turn the wheel of time, and of the excess every fifth year gains two intercalary months. Over thirteen years this adds five months and twelve nights, so the pledge was fulfilled the day before, and only then did Arjuna appear. The Pandavas, led by Yudhishthira, never stray from dharma and would choose death over falsehood. He advises peace. Duryodhana refuses to give back the kingdom, not even a village. Drona proposes that the king go ahead with a quarter of the army, another quarter take the cattle, and the rest face Arjuna. Bhishma arrays the army, with Karna in front and himself at the rear under his golden palm banner.
भीष्म उवाच
कलाः काष्ठाश्च युज्यन्ते मुहूर्ताश्च दिनानि च ।
अर्धमासाश्च मासाश्च नक्षत्राणि ग्रहास्तथा
kalāḥ kāṣṭhāśca yujyante muhūrtāśca dināni ca |
ardhamāsāśca māsāśca nakṣatrāṇi grahāstathā
ऋतवश्चापि युज्यन्ते तथा संवत्सरा अपि ।
एवं कालविभागेन कालचक्रं प्रवर्तते
ṛtavaścāpi yujyante tathā saṃvatsarā api |
evaṃ kālavibhāgena kālacakraṃ pravartate
तेषां कालातिरेकेण ज्योतिषां च व्यतिक्रमात् ।
पञ्चमे पञ्चमे वर्षे द्वौ मासावधिमासकौ
teṣāṃ kālātirekeṇa jyotiṣāṃ ca vyatikramāt |
pañcame pañcame varṣe dvau māsāvadhimāsakau
एषामभ्यधिका मासाः पञ्च च द्वादश क्षपाः ।
त्रयोदशानां वर्षाणामिति मे वर्तते मतिः
eṣāmabhyadhikā māsāḥ pañca ca dvādaśa kṣapāḥ |
trayodaśānāṃ varṣāṇāmiti me vartate matiḥ
पूर्वेद्युरेव निर्वृत्तस्ततो बीभत्सुरागतः
pūrvedyureva nirvṛttastato bībhatsurāgataḥ
सर्वं यथावच्चरितं यद्यदेभिः प्रतिश्रुतम् ।
एवमेतद्भ्रुवं ज्ञात्वा ततो बीभत्सुरागतः
sarvaṃ yathāvaccaritaṃ yadyadebhiḥ pratiśrutam |
evametadbhruvaṃ jñātvā tato bībhatsurāgataḥ
सर्वे पञ्च महात्मानः सर्वे धर्मार्थकोविदाः ।
येषां युधिष्ठिरो राजा कस्माद्धर्मेऽपराध्नुयुः
sarve pañca mahātmānaḥ sarve dharmārthakovidāḥ |
yeṣāṃ yudhiṣṭhiro rājā kasmāddharme'parādhnuyuḥ
कामात्क्रोधाच्च लोभाच्च कामक्रोधभयादपि ।
स्नेहाद्वा यदि वा मोहाद्धर्मं नात्येति धर्मजः
kāmātkrodhācca lobhācca kāmakrodhabhayādapi |
snehādvā yadi vā mohāddharmaṃ nātyeti dharmajaḥ
अलुब्धाश्चैव कौन्तेयाः कृतवन्तश्च दुष्करम् ।
न चापि केवलं राज्यमिच्छेयुस्ते ह्यधर्मतः
alubdhāścaiva kaunteyāḥ kṛtavantaśca duṣkaram |
na cāpi kevalaṃ rājyamiccheyuste hyadharmataḥ
तदैव ते हि विक्रान्तुमीषुः कौरवनन्दनाः ।
धर्मपाशनिबद्धास्तु न चेलुः क्षत्रियव्रतात्
tadaiva te hi vikrāntumīṣuḥ kauravanandanāḥ |
dharmapāśanibaddhāstu na celuḥ kṣatriyavratāt
यश्चानृत इति ख्यातः स च गच्छेत्पराभवम् ।
वृणुयुर्माणं पार्था नानृतत्वं कथंचन
yaścānṛta iti khyātaḥ sa ca gacchetparābhavam |
vṛṇuyurmāṇaṃ pārthā nānṛtatvaṃ kathaṃcana
प्राप्ते तु काले स्वानर्थान्नोत्सृजेयुर्नरर्षभाः ।
अपि वज्रभृता गुप्तांस्तथावीर्या हि पाण्डवाः
prāpte tu kāle svānarthānnotsṛjeyurnararṣabhāḥ |
api vajrabhṛtā guptāṃstathāvīryā hi pāṇḍavāḥ
प्रतियुद्ध्येम समरे सर्वशस्त्रभृतांवरम्
pratiyuddhyema samare sarvaśastrabhṛtāṃvaram
तस्माद्यदत्र कल्याणं लोके सद्भिरनुष्ठितम् ।
तत्संविधीयतां शीघ्रं मा वो ह्यर्थोऽभ्यगात्परम्
tasmādyadatra kalyāṇaṃ loke sadbhiranuṣṭhitam |
tatsaṃvidhīyatāṃ śīghraṃ mā vo hyartho'bhyagātparam
न हि पश्यामि संग्रामे कदाचिदपि कौरव ।
एकान्तसिद्धिं राजेन्द्र संप्राप्तश्च धनञ्जयः
na hi paśyāmi saṃgrāme kadācidapi kaurava |
ekāntasiddhiṃ rājendra saṃprāptaśca dhanañjayaḥ
संप्रवृत्ते तु संग्रामे भावाभावौ जयाजयौ ।
अवश्यमेकं स्पृशतो दृष्टमेतदसंशयम्
saṃpravṛtte tu saṃgrāme bhāvābhāvau jayājayau |
avaśyamekaṃ spṛśato dṛṣṭametadasaṃśayam
तस्माद्युद्धोपचरितं कर्म वा धर्मसंहितम् ।
क्रियतामाशु राजेन्द्र संप्राप्तश्च धनञ्जयः
tasmādyuddhopacaritaṃ karma vā dharmasaṃhitam |
kriyatāmāśu rājendra saṃprāptaśca dhanañjayaḥ
एको हि समरे पार्थः पृथिवीं निर्दहेच्छरैः ।
भ्रातृभिः सहितो भूत्वा किं पुनः कौरवान्रणे ।
तस्मात्सन्धिं कुरुश्रेष्ठ कुरुष्व यदि मन्यसे
eko hi samare pārthaḥ pṛthivīṃ nirdaheccharaiḥ |
bhrātṛbhiḥ sahito bhūtvā kiṃ punaḥ kauravānraṇe |
tasmātsandhiṃ kuruśreṣṭha kuruṣva yadi manyase
दुर्योधन उवाच
नाहं राज्यं प्रदास्यामि पाण्डवेभ्यः पितामह ।
ग्रामं सेनां च दासांश्च स्वल्पं द्रव्यमपि प्रभो ।
युद्धोपचारिकं यत्तु तत्सर्वं संविधीयताम्
nāhaṃ rājyaṃ pradāsyāmi pāṇḍavebhyaḥ pitāmaha |
grāmaṃ senāṃ ca dāsāṃśca svalpaṃ dravyamapi prabho |
yuddhopacārikaṃ yattu tatsarvaṃ saṃvidhīyatām
वैशंपायन उवाच
भीष्मस्योपरते वाक्ये तथा दुर्योधनस्य च ।
प्राप्तमर्थ्यं च यद्वाक्यं द्रोणश्वाह द्विजोत्तमः
bhīṣmasyoparate vākye tathā duryodhanasya ca |
prāptamarthyaṃ ca yadvākyaṃ droṇaśvāha dvijottamaḥ
यत्तु युद्धोपचरितं भवेद्वा धर्मसंहितम् ।
कस्त्वया सदृशो लोके भूयस्त्वं वक्तुमर्हसि
yattu yuddhopacaritaṃ bhavedvā dharmasaṃhitam |
kastvayā sadṛśo loke bhūyastvaṃ vaktumarhasi
अत्र या मामिका बुद्धिः श्रूयतां यदि रोचते ।
सर्वथा हि मया श्रेयो वक्तव्यं कुरुनन्दन
atra yā māmikā buddhiḥ śrūyatāṃ yadi rocate |
sarvathā hi mayā śreyo vaktavyaṃ kurunandana
राजा बलचतुर्भागं क्षिप्रमादाय गच्छतु ।
ततोऽपरश्चतुर्भागो गाः समादाय गच्छतु ।
वयं चार्धेन सैन्यस्य प्रतियोत्स्याम पाण्डवम्
rājā balacaturbhāgaṃ kṣipramādāya gacchatu |
tato'paraścaturbhāgo gāḥ samādāya gacchatu |
vayaṃ cārdhena sainyasya pratiyotsyāma pāṇḍavam
अहं भीष्मश्च कर्णश्च अश्वत्थामा कृपस्तथा ।
प्रतियोत्स्याम बीभत्सुमागतं कृतनिश्चयम्
ahaṃ bhīṣmaśca karṇaśca aśvatthāmā kṛpastathā |
pratiyotsyāma bībhatsumāgataṃ kṛtaniścayam
एवं राजा सुगुप्तः स्यान्न क्लैब्यं गन्तुमर्हति ।
मत्स्यं वा पुनरायातमथवापि शतक्रतुम् ।
अहमावारयिष्यामि वेलेव मकरालयम्
evaṃ rājā suguptaḥ syānna klaibyaṃ gantumarhati |
matsyaṃ vā punarāyātamathavāpi śatakratum |
ahamāvārayiṣyāmi veleva makarālayam
तद्वाक्यं रुरुचे तेषां द्रोणेनोक्तं महात्मना ।
तथाहि कृतवान्राजा कौरवाणामनन्तरम्
tadvākyaṃ ruruce teṣāṃ droṇenoktaṃ mahātmanā |
tathāhi kṛtavānrājā kauravāṇāmanantaram
भीष्मः प्रस्थाप्य राजानं गोधनं तदनन्तरम् ।
सेनामुख्यान्व्यवस्थाप्य व्यूहितुं संप्रचक्रमे
bhīṣmaḥ prasthāpya rājānaṃ godhanaṃ tadanantaram |
senāmukhyānvyavasthāpya vyūhituṃ saṃpracakrame
द्रोणस्योपरते वाक्ये भीष्मः प्रोवाच बुद्धिमान् ।
आचार्य मध्ये तिष्ठ त्वमश्वत्थामा तु सव्यतः ।
कृपः शारद्वतो धीमान्पार्श्वं रक्षतु दक्षिणम्
droṇasyoparate vākye bhīṣmaḥ provāca buddhimān |
ācārya madhye tiṣṭha tvamaśvatthāmā tu savyataḥ |
kṛpaḥ śāradvato dhīmānpārśvaṃ rakṣatu dakṣiṇam
विकर्णश्च महावीर्यो दुर्मुखश्च परन्तपः ।
शकुनिः सौबलश्चैव दुःसहश्च महाबलः ।
द्रोणस्य पार्श्वमजिताः पालयन्तु महाबलाः
vikarṇaśca mahāvīryo durmukhaśca parantapaḥ |
śakuniḥ saubalaścaiva duḥsahaśca mahābalaḥ |
droṇasya pārśvamajitāḥ pālayantu mahābalāḥ
अग्रतः सूतपुत्रस्तु कर्णस्तिष्ठतु दंशितः ।
अहं सर्वस्य सैन्यस्य पश्चात्स्थास्यामि पालयन्
agrataḥ sūtaputrastu karṇastiṣṭhatu daṃśitaḥ |
ahaṃ sarvasya sainyasya paścātsthāsyāmi pālayan
सर्वे महारथाः शूरा महेष्वासा महाबलाः ।
युद्ध्यन्तु पाण्डवश्रेष्ठमागतं यत्नतो युधि
sarve mahārathāḥ śūrā maheṣvāsā mahābalāḥ |
yuddhyantu pāṇḍavaśreṣṭhamāgataṃ yatnato yudhi
अभेद्यं परसैन्यानां व्यूहं व्यूह्य कुरूत्तमः ।
वज्रगर्भं व्रीहिमुखं पद्मचन्द्रार्धमण्डलम्
abhedyaṃ parasainyānāṃ vyūhaṃ vyūhya kurūttamaḥ |
vajragarbhaṃ vrīhimukhaṃ padmacandrārdhamaṇḍalam
तस्य व्यूहस्य पश्चार्धे भीष्मश्चाथोद्यतायुधः ।
सौवर्णं तालमुच्छ्रित्य रथे तिष्ठन्नशोभत
tasya vyūhasya paścārdhe bhīṣmaścāthodyatāyudhaḥ |
sauvarṇaṃ tālamucchritya rathe tiṣṭhannaśobhata
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)