अत्तरेणैवमुक्तस्तु पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
मृद्व्या प्रत्याययन्वाचा भीतं शङ्कावशं गतम्
attareṇaivamuktastu pārtho vairāṭimabravīt |
mṛdvyā pratyāyayanvācā bhītaṃ śaṅkāvaśaṃ gatam
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि द्विचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
25 verses · 42 of 78
Arjuna answers Uttara gently, one weapon at a time. The first bow is Gandiva, Partha's own, worth a hundred thousand bows, honoured by devas and danavas. Brahma held it for a thousand years, Shiva for sixty-four, Indra for eighty-five, Soma for five thousand and Varuna for a hundred; from Varuna it came to Agni, who gave it to Arjuna, and he will bear it sixty-five years. The bow with golden bulls belongs to Bhima, who conquered the east with it; the one with peacocks is Nakula's; Sahadeva's is like it; the dark one with golden dots is Yudhishthira's. He then assigns the arrows to Bhima, Nakula and Sahadeva, the long quiver-sword to Arjuna, and each of the great swords to its owner among the five brothers.
वैशंपायन उवाच
अत्तरेणैवमुक्तस्तु पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
मृद्व्या प्रत्याययन्वाचा भीतं शङ्कावशं गतम्
attareṇaivamuktastu pārtho vairāṭimabravīt |
mṛdvyā pratyāyayanvācā bhītaṃ śaṅkāvaśaṃ gatam
अर्जुन उवाच
अत्त्वया प्रथमं पृष्टं शत्रुसेनाङ्गमर्दनम् ।
पार्थस्येदं धनुर्दिव्यं गाण्डीवमिति विश्रुतम्
attvayā prathamaṃ pṛṣṭaṃ śatrusenāṅgamardanam |
pārthasyedaṃ dhanurdivyaṃ gāṇḍīvamiti viśrutam
अभेद्यमभयं श्रीमद्दिव्यमच्छेद्यमव्रणम् ।
सर्वायुधमहामात्रं शातकुम्भमयं धनुः
abhedyamabhayaṃ śrīmaddivyamacchedyamavraṇam |
sarvāyudhamahāmātraṃ śātakumbhamayaṃ dhanuḥ
एतच्छतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम् ।
देवदानवगन्धर्वैः पूजितं शाश्वतीः समाः
etacchatasahasreṇa saṃmitaṃ rāṣṭravardhanam |
devadānavagandharvaiḥ pūjitaṃ śāśvatīḥ samāḥ
येन देवासुरान्पार्थः सर्वान्विषहते रणे ।
एतद्वर्षसहस्रं तु ब्रह्मा पूर्वमधारयत्
yena devāsurānpārthaḥ sarvānviṣahate raṇe |
etadvarṣasahasraṃ tu brahmā pūrvamadhārayat
उमापतिश्चतुःषष्टिं शक्रोऽशीतिं च पञ्च च ।
सोमः पञ्चसहस्राणि तथा च वरुणः शतम्
umāpatiścatuḥṣaṣṭiṃ śakro'śītiṃ ca pañca ca |
somaḥ pañcasahasrāṇi tathā ca varuṇaḥ śatam
तस्माच्च वरुणादग्निः प्रेम्णा प्राहृत्य तच्छुभम् ।
अग्निना प्रातिभाव्येन दत्तं पार्थाय गाण्डिवम् ।
पञ्चषष्टिं च वर्षाणि कौन्तेयो धारयिष्यति
tasmācca varuṇādagniḥ premṇā prāhṛtya tacchubham |
agninā prātibhāvyena dattaṃ pārthāya gāṇḍivam |
pañcaṣaṣṭiṃ ca varṣāṇi kaunteyo dhārayiṣyati
एवंवीर्यं महावेतेतच्च धनुरुत्तमम् ।
नीलोत्पलसमं राज्ञः कौरव्यस्य महात्मनः
evaṃvīryaṃ mahāvetetacca dhanuruttamam |
nīlotpalasamaṃ rājñaḥ kauravyasya mahātmanaḥ
बिन्दवश्चात्र सौवर्णाः पृष्ठे साधुनियोजिताः ।
विश्रुतं भीमसेनस्य जातरूपग्रहं दृढम्
bindavaścātra sauvarṇāḥ pṛṣṭhe sādhuniyojitāḥ |
viśrutaṃ bhīmasenasya jātarūpagrahaṃ dṛḍham
सहस्रगोधाः सौवर्णा द्वीपिनश्च चतुर्दश ।
ऋषभा यत्र सौवर्णाः पृष्ठे तिष्ठन्ति शृङ्गिणः
sahasragodhāḥ sauvarṇā dvīpinaśca caturdaśa |
ṛṣabhā yatra sauvarṇāḥ pṛṣṭhe tiṣṭhanti śṛṅgiṇaḥ
येन भीमोऽजयत्कृत्स्नां दिशं प्राचीं परंतपः ।
पृष्ठे विभक्ताः शोभन्ते कुशाग्निप्रतिदीपिताः
yena bhīmo'jayatkṛtsnāṃ diśaṃ prācīṃ paraṃtapaḥ |
pṛṣṭhe vibhaktāḥ śobhante kuśāgnipratidīpitāḥ
पूजितं सुरमर्त्येषु प्रथितं धनुरुत्तमम् ।
तालप्रमाणं भीमस्य रत्नरुक्मविभूषितम्
pūjitaṃ suramartyeṣu prathitaṃ dhanuruttamam |
tālapramāṇaṃ bhīmasya ratnarukmavibhūṣitam
दुरानमं महद्दीर्घं सुरूपं दुष्प्रधर्षणम् ।
बर्हिणश्चात्र सौवर्णाः शतचन्द्रकभूषणाः
durānamaṃ mahaddīrghaṃ surūpaṃ duṣpradharṣaṇam |
barhiṇaścātra sauvarṇāḥ śatacandrakabhūṣaṇāḥ
नकुलस्य धनुस्त्वेतन्माद्रीपुत्रस्य धीमतः ।
एतेन सदृशं चित्रं धनुरेतद्यवीयसः ।
हारिद्रवर्णं राज्ञस्तु कौरव्यस्य महात्मनः
nakulasya dhanustvetanmādrīputrasya dhīmataḥ |
etena sadṛśaṃ citraṃ dhanuretadyavīyasaḥ |
hāridravarṇaṃ rājñastu kauravyasya mahātmanaḥ
विपाठा भीमसेनस्य गिरीणामपि दारणाः ।
सुप्रभाः सुमहाकायास्तीक्ष्णाग्राः सुतरां दृढाः ।
भीमेन प्रहिता ह्येते वारणानां निवारणाः
vipāṭhā bhīmasenasya girīṇāmapi dāraṇāḥ |
suprabhāḥ sumahākāyāstīkṣṇāgrāḥ sutarāṃ dṛḍhāḥ |
bhīmena prahitā hyete vāraṇānāṃ nivāraṇāḥ
सुवर्णदण्डरुचिराः कालदण्डोपमाः शुभाः ।
नकुलस्य शरा ह्येते वज्राशनिसमप्रभाः
suvarṇadaṇḍarucirāḥ kāladaṇḍopamāḥ śubhāḥ |
nakulasya śarā hyete vajrāśanisamaprabhāḥ
यांश्च त्वं पृच्छसे दीप्तान्समधारान्समाहितान् ।
वराहकर्णास्तीक्ष्णाग्राः सहदेवस्य ते शराः
yāṃśca tvaṃ pṛcchase dīptānsamadhārānsamāhitān |
varāhakarṇāstīkṣṇāgrāḥ sahadevasya te śarāḥ
यस्त्वयं सायको दीर्घो गव्ये कोशे च दंशितः ।
पार्थस्यायं महाघोरः सर्वभारसहो महान्
yastvayaṃ sāyako dīrgho gavye kośe ca daṃśitaḥ |
pārthasyāyaṃ mahāghoraḥ sarvabhārasaho mahān
यस्त्वयं निर्मलः खङ्गो द्वीपिचर्मणि दंशितः ।
राज्ञो युधिष्ठिरस्यायं कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ।
yastvayaṃ nirmalaḥ khaṅgo dvīpicarmaṇi daṃśitaḥ |
rājño yudhiṣṭhirasyāyaṃ kuntīputrasya dhīmataḥ |
वैयाघकोशो भीमस्य पञ्चशार्दूललक्षणः ।
वारणानां सुदृप्तानां शिक्षितः स्कन्धशातने
vaiyāghakośo bhīmasya pañcaśārdūlalakṣaṇaḥ |
vāraṇānāṃ sudṛptānāṃ śikṣitaḥ skandhaśātane
नीलोत्पलसवर्णाभः खङ्गः पार्थस्य धीमतः ।
मृगेन्द्रचर्मपिहितस्तीक्ष्णधारः सुनिर्मलः
nīlotpalasavarṇābhaḥ khaṅgaḥ pārthasya dhīmataḥ |
mṛgendracarmapihitastīkṣṇadhāraḥ sunirmalaḥ
दर्शनीयः सुतीक्ष्णाग्रः कुन्तीपुत्रस्य धीमतः ।
अर्जुनस्यैष निस्त्रिंशः परसैन्याग्रदूषणः
darśanīyaḥ sutīkṣṇāgraḥ kuntīputrasya dhīmataḥ |
arjunasyaiṣa nistriṃśaḥ parasainyāgradūṣaṇaḥ
यस्त्वयं पार्षते कोशे निक्षिप्तो रुचिरत्सरुः ॥
नकुलस्यैष निस्त्रिंशो वैश्वानरसमप्रभः
yastvayaṃ pārṣate kośe nikṣipto ruciratsaruḥ ||
nakulasyaiṣa nistriṃśo vaiśvānarasamaprabhaḥ
यस्त्वयं पिङ्गलः खङ्गश्चित्रो मणिमयत्सरुः ।
सहदेवस्य खङ्गोऽयं भारसाहोऽतिदंशितःक ।
भीमस्यायं महादण्डः सर्वामित्रविनाशनः
yastvayaṃ piṅgalaḥ khaṅgaścitro maṇimayatsaruḥ |
sahadevasya khaṅgo'yaṃ bhārasāho'tidaṃśitaḥka |
bhīmasyāyaṃ mahādaṇḍaḥ sarvāmitravināśanaḥ
वैशंपायन उवाच
भेदतो ह्यर्जुनस्तूर्णं कथयामास तत्त्वतः ।
आयुधानि कलापांश्च निस्त्रिंशांश्चातुलप्रभान्
bhedato hyarjunastūrṇaṃ kathayāmāsa tattvataḥ |
āyudhāni kalāpāṃśca nistriṃśāṃścātulaprabhān
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)