एतस्मिन्नन्तरे पार्थं न मूढात्मा व्यजानत ।
विराटपुत्रः प्रभुखे पप्रच्छ पुनरेव तम्
etasminnantare pārthaṃ na mūḍhātmā vyajānata |
virāṭaputraḥ prabhukhe papraccha punareva tam
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
52 verses · 43 of 78
Uttara asks where the Pandavas are, who lost their kingdom at dice and went to the forest with Draupadi. Arjuna laughs and tells him the truth: he is Arjuna, Kanka is Yudhishthira, the cook Vallava is Bhima, the horse keeper is Nakula, the cowherd is Sahadeva, and Sairandhri is Draupadi, for whom Bhima killed Kichaka and his brothers. Uttara, wide-eyed, asks for the ten names of Partha and their reasons. Arjuna gives them: Arjuna, Phalguna, Jishnu, Kiritin, Shvetavahana, Bibhatsu, Vijaya, Partha, Savyasachin and Dhananjaya, explaining each, from the crown Indra gave him to his birth under the Phalguni stars. He recalls Khandava, the divine astras won from Mahadeva and the devas, the Nivatakavachas and Duryodhana's rescue, and promises to win back the cattle.
वैशंपायन उवाच
एतस्मिन्नन्तरे पार्थं न मूढात्मा व्यजानत ।
विराटपुत्रः प्रभुखे पप्रच्छ पुनरेव तम्
etasminnantare pārthaṃ na mūḍhātmā vyajānata |
virāṭaputraḥ prabhukhe papraccha punareva tam
सुवर्णरुचिराण्येषामायुधानि महात्मनाम् ।
रुचिराणि प्रकाशन्ते पार्थानामाशुकारिणाम्
suvarṇarucirāṇyeṣāmāyudhāni mahātmanām |
rucirāṇi prakāśante pārthānāmāśukāriṇām
क्वनु ते पाण्डवाः शूराः संग्रामेष्वपराजिताः ।
येषामिमानि दीप्तानि श्रिया दीप्यन्ति भान्ति च ।
kvanu te pāṇḍavāḥ śūrāḥ saṃgrāmeṣvaparājitāḥ |
yeṣāmimāni dīptāni śriyā dīpyanti bhānti ca |
कस्मिन्वसन्ति देशे च धर्मज्ञा बन्धुवत्सलाः ।
क्व धर्मराजः कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः
kasminvasanti deśe ca dharmajñā bandhuvatsalāḥ |
kva dharmarājaḥ kaunteyo dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ
धर्मशीलश्च धर्मात्मा धर्मवान्धर्मवित्सुधीः ।
धर्माध्यक्षो धर्मपुत्रो धर्मज्ञो धर्ममूर्तिमान्
dharmaśīlaśca dharmātmā dharmavāndharmavitsudhīḥ |
dharmādhyakṣo dharmaputro dharmajño dharmamūrtimān
धर्मनिष्ठो धर्मकर्ता धर्मगोप्ता सुधर्मकृत् ।
सत्यार्जवक्षमाधारो घृणी धर्मपरायणः
dharmaniṣṭho dharmakartā dharmagoptā sudharmakṛt |
satyārjavakṣamādhāro ghṛṇī dharmaparāyaṇaḥ
भीमसेनार्जुनौ चापि सर्वे ते मातुला मम ।
नकुलः सहदेवो वा सर्वास्त्रकुशलौ रणे
bhīmasenārjunau cāpi sarve te mātulā mama |
nakulaḥ sahadevo vā sarvāstrakuśalau raṇe
सर्व एव महात्मानः सर्वामित्रविनाशनाः ।
राज्यमक्षैः पराजित्य नः श्रूयन्ते वनं गताः
sarva eva mahātmānaḥ sarvāmitravināśanāḥ |
rājyamakṣaiḥ parājitya naḥ śrūyante vanaṃ gatāḥ
द्रौपदी चापि पाञ्चाली स्त्रीरत्नमिति मे श्रुता ।
जिता चाक्षैस्तदा कृष्णा तानेवान्वगमद्वने
draupadī cāpi pāñcālī strīratnamiti me śrutā |
jitā cākṣaistadā kṛṣṇā tānevānvagamadvane
उत्सृज्य राज्यं धर्म्यं ते नः श्रूयन्ते वनं गताः
utsṛjya rājyaṃ dharmyaṃ te naḥ śrūyante vanaṃ gatāḥ
पाण्डवान्यदि जानीषे क्वनु ते धर्मचारिणः ।
क्वनु वा निवसन्तीति सत्यं ब्रूहि बृहन्नले
pāṇḍavānyadi jānīṣe kvanu te dharmacāriṇaḥ |
kvanu vā nivasantīti satyaṃ brūhi bṛhannale
किमर्थमागतान्यत्र शस्त्रास्त्राणि महात्मनाम् ।
कथं ज्ञातानि भवता तथा मे ब्रूहि शोभने
kimarthamāgatānyatra śastrāstrāṇi mahātmanām |
kathaṃ jñātāni bhavatā tathā me brūhi śobhane
ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
उवाच राजपुत्रं तमुत्तरं शृणु मे वचः
tataḥ prahasya bībhatsuḥ kaunteyaḥ śvetavāhanaḥ |
uvāca rājaputraṃ tamuttaraṃ śṛṇu me vacaḥ
मा भैस्त्वं राजशार्दूल सर्वं ते वर्णयाम्यहम् ।
नात्र भेतव्यमद्यापि राजपुत्र यथातथा
mā bhaistvaṃ rājaśārdūla sarvaṃ te varṇayāmyaham |
nātra bhetavyamadyāpi rājaputra yathātathā
वयं ते पाण्डवा नाम वनवासस्य पारगाः ।
अतीते द्वादशे वर्षे च्छन्नवासमिहोषिताः ।
तस्मादशङ्कितमनाः शृणुष्वावहितोत्तर
vayaṃ te pāṇḍavā nāma vanavāsasya pāragāḥ |
atīte dvādaśe varṣe cchannavāsamihoṣitāḥ |
tasmādaśaṅkitamanāḥ śṛṇuṣvāvahitottara
अहमस्म्यर्जुनो नाम कङ्को नाम युधिष्ठिरः ।
भीमसेनस्तु वललः पितुस्ते रसपाचकः ।
अश्वबन्धस्तु नकुलः सहदेवस्तु गोपतिः
ahamasmyarjuno nāma kaṅko nāma yudhiṣṭhiraḥ |
bhīmasenastu valalaḥ pituste rasapācakaḥ |
aśvabandhastu nakulaḥ sahadevastu gopatiḥ
सैरन्ध्रीं द्रौपदीं विद्धि यदर्थे कीचको हतः ।
भीमसेनेन दुर्वृत्तः सहभ्रातृभिराहवे
sairandhrīṃ draupadīṃ viddhi yadarthe kīcako hataḥ |
bhīmasenena durvṛttaḥ sahabhrātṛbhirāhave
श्रुत्वैतद्वचनं जिष्णोर्विस्मयस्फारितेक्षणः ।
पश्यन्ननिमिषः पार्थं शनैर्वाचमुवाच ह
śrutvaitadvacanaṃ jiṣṇorvismayasphāritekṣaṇaḥ |
paśyannanimiṣaḥ pārthaṃ śanairvācamuvāca ha
उत्तर उवाच
दश पार्थस्य नामानि श्रूयन्ते मे कथासु च ।
प्रब्रूयास्तानि यदि मे श्रद्दध्यां सर्वमेव ते
daśa pārthasya nāmāni śrūyante me kathāsu ca |
prabrūyāstāni yadi me śraddadhyāṃ sarvameva te
अर्जुन उवाच
अहं तर्हि तवाचक्षे दश नामानि तानि मे ।
वैराटे शृणु तानि त्वं यानि पूर्वं श्रुतानि ते ।
ईशानो विदधे देवस्त्रिदिवस्येश्वरो दिवि
ahaṃ tarhi tavācakṣe daśa nāmāni tāni me |
vairāṭe śṛṇu tāni tvaṃ yāni pūrvaṃ śrutāni te |
īśāno vidadhe devastridivasyeśvaro divi
अर्जुनः फल्गुनो जिष्णुः किरीटी श्वेतवाहनः ।
बीभत्सुर्विजयः पार्थः सव्यसाची धनञ्जयः ।
एतानि मम नामानि स्थापितानि सुरोत्तमैः
arjunaḥ phalguno jiṣṇuḥ kirīṭī śvetavāhanaḥ |
bībhatsurvijayaḥ pārthaḥ savyasācī dhanañjayaḥ |
etāni mama nāmāni sthāpitāni surottamaiḥ
उत्तर उवाच
गुणतो दश नामानि समवेतानि पाण्डवे ।
चरन्ति लोके ख्यातानि विदितानि ममावघ
guṇato daśa nāmāni samavetāni pāṇḍave |
caranti loke khyātāni viditāni mamāvagha
केनासि विजयो नाम केनासि श्वेतवाहनः ।
सव्यसाची च केनासि जिष्णुर्बीभत्सुरेव च
kenāsi vijayo nāma kenāsi śvetavāhanaḥ |
savyasācī ca kenāsi jiṣṇurbībhatsureva ca
अर्जुनः फल्गुनः पार्थः किरीटी केन सारथे ।
धनञ्जयश्च केनासि शीघ्रं वद बृहन्नले
arjunaḥ phalgunaḥ pārthaḥ kirīṭī kena sārathe |
dhanañjayaśca kenāsi śīghraṃ vada bṛhannale
श्रुता मे तस्य वीरस्य केवला नामहेतवः ।
इतस्ततश्चलत्येतन्मनो मे चञ्चलं त्वयि ।
अर्जुनो वा भवान्नेति वद शीघ्रं बृहन्नले
śrutā me tasya vīrasya kevalā nāmahetavaḥ |
itastataścalatyetanmano me cañcalaṃ tvayi |
arjuno vā bhavānneti vada śīghraṃ bṛhannale
अर्जुन उवाच
सर्वाञ्जित्वा जनपदान्धनं चाच्छिद्य सर्वशः ।
मध्ये धनस्य तिष्ठन्तं तन्मामाहुर्धनञ्जयम्
sarvāñjitvā janapadāndhanaṃ cācchidya sarvaśaḥ |
madhye dhanasya tiṣṭhantaṃ tanmāmāhurdhanañjayam
अभिप्रयामि संग्रामे यदाऽहं युद्धदुर्मदान् ।
अजित्वा न निविर्तेयं तेन वै विजयं विदुः
abhiprayāmi saṃgrāme yadā'haṃ yuddhadurmadān |
ajitvā na nivirteyaṃ tena vai vijayaṃ viduḥ
श्वेताः काञ्चनसन्नाहा रथे युज्यन्ति मे हयाः ।
शत्रुभिर्युध्यमानस्य तेनाहं श्वेतवाहनः
śvetāḥ kāñcanasannāhā rathe yujyanti me hayāḥ |
śatrubhiryudhyamānasya tenāhaṃ śvetavāhanaḥ
किरीटं सूर्यसंकाशं भ्राजते मे शिरोगतम् ।
रणमध्ये रथस्थस्य सूर्यपावकसन्निभम्
kirīṭaṃ sūryasaṃkāśaṃ bhrājate me śirogatam |
raṇamadhye rathasthasya sūryapāvakasannibham
अच्छेद्यं रुचिरं चित्रं जाम्बूनदपरिष्कृतम् ।
इन्द्रदत्तमनाहार्यं तेनाहुर्मां किरीटिनम्
acchedyaṃ ruciraṃ citraṃ jāmbūnadapariṣkṛtam |
indradattamanāhāryaṃ tenāhurmāṃ kirīṭinam
न कुर्यां कर्म बीभत्सं युध्यमानः कदाचन ।
तेन देवमनुष्येषु बीभत्सुरिति मां विदुः
na kuryāṃ karma bībhatsaṃ yudhyamānaḥ kadācana |
tena devamanuṣyeṣu bībhatsuriti māṃ viduḥ
उभौ मे तुल्यकर्माणौ गाण्डीवस्य विकर्षणे ।
भुजौ मे भवतः सङ्ख्ये परसैन्यविनाशिनौ ।
तयोः सव्योऽधिकस्तस्मात्सव्यसाचीति मां विदुः
ubhau me tulyakarmāṇau gāṇḍīvasya vikarṣaṇe |
bhujau me bhavataḥ saṅkhye parasainyavināśinau |
tayoḥ savyo'dhikastasmātsavyasācīti māṃ viduḥ
पृथिव्यां सागरान्तायां वर्णो मे दुर्लभः समः ।
शुद्धत्वाद्रुपवत्त्वाच्च तेन मामार्जुनं विदुः
pṛthivyāṃ sāgarāntāyāṃ varṇo me durlabhaḥ samaḥ |
śuddhatvādrupavattvācca tena māmārjunaṃ viduḥ
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यामहं दिवा ।
जातो हिमवतः पृष्ठे तेन मां फल्गुनं विदुः
uttarābhyāṃ tu pūrvābhyāṃ phalgunībhyāmahaṃ divā |
jāto himavataḥ pṛṣṭhe tena māṃ phalgunaṃ viduḥ
यो ममाङ्गे व्रणं कुर्याद्धातुर्ज्येष्ठस्य पश्यतः ।
युधिष्ठिरस्य रुधिरं दर्शयेद्वा कदाचन ।
पराभवमहं तस्य कुले कुर्यां न संशयः
yo mamāṅge vraṇaṃ kuryāddhāturjyeṣṭhasya paśyataḥ |
yudhiṣṭhirasya rudhiraṃ darśayedvā kadācana |
parābhavamahaṃ tasya kule kuryāṃ na saṃśayaḥ
योत्स्यामि तैरहं सर्वैर्न मे तेभ्यः पराभवः ।
तेन देवमनुष्येषु जिष्णुर्नामास्मि विश्रुतः
yotsyāmi tairahaṃ sarvairna me tebhyaḥ parābhavaḥ |
tena devamanuṣyeṣu jiṣṇurnāmāsmi viśrutaḥ
माता मम पृथा नाम तेन मां पार्थमब्रुवन्
mātā mama pṛthā nāma tena māṃ pārthamabruvan
देवदानवगन्धर्वपिशाचोरगराक्षसान् ।
अहं पुरा रणे जित्वा खाण्डवेऽग्निमतर्पयम्
devadānavagandharvapiśācoragarākṣasān |
ahaṃ purā raṇe jitvā khāṇḍave'gnimatarpayam
हुताशनं तर्पयित्वा सहितः शार्ङ्गधन्वना ।
[ त्रिविष्टपगतौ* दृष्ट्वा पितामहमहेश्वरौ
hutāśanaṃ tarpayitvā sahitaḥ śārṅgadhanvanā |
[ triviṣṭapagatau* dṛṣṭvā pitāmahamaheśvarau
मूर्च्छया पतितं भूमावागतौ देवसत्तमौ ।
दृष्ट्वा तौ वरदौ देवौ संज्ञां लब्ध्वोत्थितः पुनः
mūrcchayā patitaṃ bhūmāvāgatau devasattamau |
dṛṣṭvā tau varadau devau saṃjñāṃ labdhvotthitaḥ punaḥ
मूर्ध्ना हि प्रणतं भूमौ तौ देवौ वरदौ वरौ ।
कृष्णेत्येकादशं नाम प्रीत्या मे चक्रतुस्तदा ।
तुष्टौ च मम वीर्येण कर्मणा चाभिराधितौ
mūrdhnā hi praṇataṃ bhūmau tau devau varadau varau |
kṛṣṇetyekādaśaṃ nāma prītyā me cakratustadā |
tuṣṭau ca mama vīryeṇa karmaṇā cābhirādhitau
सर्वदेवैः परिवृतौ भूयो मां स्वयमूचतुः ।
वरं तात वृणीष्वेति यं प्रार्थयसि पाण्डव
sarvadevaiḥ parivṛtau bhūyo māṃ svayamūcatuḥ |
varaṃ tāta vṛṇīṣveti yaṃ prārthayasi pāṇḍava
ततोऽहमस्त्राण्यलभं दिव्यानि च दृढानि च ।
ब्राह्मं पाशुपतं चैव स्थूणाकर्णं च दुर्जयम् ।
ऐन्द्रं वारुणमाग्नेयं वायव्यमथ वैष्णवम्
tato'hamastrāṇyalabhaṃ divyāni ca dṛḍhāni ca |
brāhmaṃ pāśupataṃ caiva sthūṇākarṇaṃ ca durjayam |
aindraṃ vāruṇamāgneyaṃ vāyavyamatha vaiṣṇavam
ततोऽहमजयं भूयो रथेनैन्द्रेण दुर्जयान् ।
मातलिं सारथिं कृत्वा निवातकवचान्रणे ।
अवध्यकवचांन्देवैर्वरदृप्तान्महासुरान्
tato'hamajayaṃ bhūyo rathenaindreṇa durjayān |
mātaliṃ sārathiṃ kṛtvā nivātakavacānraṇe |
avadhyakavacāṃndevairvaradṛptānmahāsurān
तिस्रः कोटीर्दानवानां संयुगेष्वनिवर्तिनाम् ।
एको निर्जित्य संग्रामे भूयो देवानतोषयम्
tisraḥ koṭīrdānavānāṃ saṃyugeṣvanivartinām |
eko nirjitya saṃgrāme bhūyo devānatoṣayam
ततो मे भगवानिन्द्रः किरीटमददात्स्वयम् ।
देवाश्च शङ्खमददुः शत्रुसैन्यनिवारणम्
tato me bhagavānindraḥ kirīṭamadadātsvayam |
devāśca śaṅkhamadaduḥ śatrusainyanivāraṇam
अहं पारे समुद्रस्य हिरण्यपुरवासिनाम् ।
हत्वा षष्टिं सहस्राणि जयं संप्राप्तवान्रणे
ahaṃ pāre samudrasya hiraṇyapuravāsinām |
hatvā ṣaṣṭiṃ sahasrāṇi jayaṃ saṃprāptavānraṇe
असंभ्रान्तो रथे तिष्ठन्सहस्रेषु शतेषु च ।
शत्रुमध्ये दुराधर्षो न मुह्यन्ति च मे दिशः
asaṃbhrānto rathe tiṣṭhansahasreṣu śateṣu ca |
śatrumadhye durādharṣo na muhyanti ca me diśaḥ
अहं गन्धर्वराजेन ह्रियमाणं सुयोधनम् ।
भ्रातृभिः सहितं तात गन्धर्वैः समरे जितम् ।
चतुर्दश सहस्राणि हत्वा चैनममोचयम्
ahaṃ gandharvarājena hriyamāṇaṃ suyodhanam |
bhrātṛbhiḥ sahitaṃ tāta gandharvaiḥ samare jitam |
caturdaśa sahasrāṇi hatvā cainamamocayam
एतानि मम नामानि योऽहन्यहनि कीर्तयेत् ।
तं न पश्यन्ति सत्त्वानि न तं निघ्नन्ति शत्रवः
etāni mama nāmāni yo'hanyahani kīrtayet |
taṃ na paśyanti sattvāni na taṃ nighnanti śatravaḥ
अद्य पश्य महाबाहो मम वीर्यं सुदुःसहम् ।
मा भैर्विगतसंत्रासः कुरूनेतान्समागतान्
adya paśya mahābāho mama vīryaṃ suduḥsaham |
mā bhairvigatasaṃtrāsaḥ kurūnetānsamāgatān
सुयोधनस्य मिषतः कर्णस्य च कृपस्य च ।
पितामहस्य भीष्मस्य द्रौणेर्द्रोणस्य च स्वयम् ।
सर्वानेव कुरूञ्जित्वा प्रत्यानेष्यामि ते पशून्]
suyodhanasya miṣataḥ karṇasya ca kṛpasya ca |
pitāmahasya bhīṣmasya drauṇerdroṇasya ca svayam |
sarvāneva kurūñjitvā pratyāneṣyāmi te paśūn]
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)