Virata Parva

Chapter 37: Kauravas raid the northern herds, Uttara summoned

इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥

22 verses · 37 of 78

What happens in this chapter

Kauravas raid the northern herds, Uttara summoned

While Virata is away fighting the Trigartas, Duryodhana marches on the Matsya land with Bhishma, Drona, Karna, Kripa, Ashvatthama, Shakuni, Duhshasana, Vikarna, Chitrasena and other great chariot warriors. They scatter the cowherds and drive off a hundred thousand cattle, ringing them with chariots. The chief herdsman races to the city in terror and finds Prince Bhuminjaya, Virata's son, called Uttara. He tells him all and urges him to ride out at once, since the king left him to guard the empty city and often praises him in assembly as a skilled archer. Let him yoke white horses, raise his golden lion banner, play the vina of his bow among the enemy and win the cattle back, as Arjuna is the refuge of the Pandavas.

वैशंपायन उवाच

37.1

याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ 1

yāte trigartānmātsye tu paśūṃstānvai parīpsati |
duryodhanaḥ sahāmātyairvirāṭa puramabhyagāt || 1

37.2

भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ 2

bhīṣmadroṇau ca karṇaśca kṛpaśca paramāstravit |
drauṇiśca saubalaścaiva tathā duḥśāsanaḥ śalaḥ || 2

37.3

विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ 3

viviṃśatirvikarṇaśca citrasenaśca vīryavān |
duḥsaho durmukhaścaiva ete cānye mahārathāḥ || 3

37.4

सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ 4

sarve matsyānupāgamya virāṭasya mahīpateḥ |
gopānvidrāvya tarasā godhanaṃ jahrurojasā || 4

37.5

गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ 5

gavāṃ śatasahasrāṇi kuravaḥ kālayanti ca |
mahatā rathavaṃśena parigṛhya samantataḥ || 5

37.6

गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ 6

gopālānāṃ tu ghoṣeṣu hanyatāṃ tairmahārathaiḥ |
ārāvaḥ sumahānāsītsaṃprahāre bhayaṃkare || 6

37.7

गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ 7

gavādhyakṣastu saṃtrasto rathamāsthāya satvaraḥ |
jagāma nagarāyaiva parikrośaṃstadā''rtavat || 7

37.8

स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ 8

sa praviśya puraṃ rājño nṛpaveśmābhyayāttataḥ |
avatīrya rathāttūrṇamākhyātuṃ praviveśa ha || 8

37.9

दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ 9

dṛṣṭvā bhūmiṃjayaṃ nāma putraṃ mātsyasya māninam |
tasmai ca sarvamācaṣṭa rāṣṭrasya paśukarṣaṇam || 9

37.10

गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ 10

gavāṃ śatasahasrāṇi kurabaḥ kālayanti te |
pratijetuṃ samuttiṣṭha godhanaṃ rāṣṭravardhana || 10

37.11

राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ 11

rājaputra hitaprepsuḥ kṣipraṃ niryāhi vai svayam |
tvāṃ hi matsyo mahīpālaḥ śūnyapālamihākarot || 11

37.12

त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ 12

tvāṃ vai pariṣado madhye ślāghate sa narādhipaḥ |
putro mamānurūpaśca śūraśceti kulodvahaḥ || 12

37.13

इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ 13

iṣvastranipuṇo yodhaḥ sadā vīraśca me sutaḥ |
samarthaḥ samare yoddhuṃ kauravaiḥ saha tādṛśai || 13

37.14

तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ 14

tasya tatsatyamevāstu manuṣyendrasya bhāṣitam |
jayaśca niyato yuddhe kauravāśca dhruvaṃ hatāḥ || 14

37.15

आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ 15

āvartaya kurūñjitvā paśūnpaśupatiryathā |
nirdarhaṣāmanīkāni bhīmena śaratejasā || 15

37.16

धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ 16

dhanuścyutai rukmapuṅkhaiścitraiḥ saṃnataparvabhiḥ |
dviṣatāṃ bhindhyanīkāni gajānāmiva yūthapaḥ || 16

37.17

पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ 17

pāśopadhānāṃ jyātantrīṃ cāpadaṇḍāṃ mahāsvanām |
śaravarṇāṃ dhanurvīṇāṃ śatrumadhye pravādaya || 17

37.18

निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ 18

niryāhi nagarācchīghraṃ rājaputra kimāsyate |
śvetāḥ kāñcanasaṃnāhā rathe yujyantu te hayāḥ |
dhvajaṃ ca sihaṃ sauvarṇamucchrayasva tathā vibho || 18

37.19

रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ 19

rukmapuṅkhāḥ prasannāgrā muktā hastavatā tvayā |
chādayantu śarāḥ sūryaṃ rājñamāyurnirodhakāḥ || 19

37.20

रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ 20

raṇe jitvā kurūnsarvānvajrapāṇirivāsurān |
yaśo mahadavāpya tvaṃ pravirodaṃ puraṃ punaḥ || 20

37.21

त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ 21

tvaṃ hi rāṣṭrasya paramā gatirmātsyapateḥ sutaḥ |
gatimanto bhavantvadya sarve viṣayavāsinaḥ || 21

37.22

यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ 22

yathā hi pāṇḍuputrāṇāmarjuno jayatāṃvaraḥ |
evameva gatirnūnaṃ bhavānvipayavāsinām || 22

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)