Virata Parva

Chapter 36: Virata honours the Pandavas, victory proclaimed

इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि षट्त्रिंशोऽध्यायः ॥

27 verses · 36 of 78

What happens in this chapter

Virata honours the Pandavas, victory proclaimed

Overjoyed at his release, Virata offers the four brothers wealth, adorned maidens and whatever they desire, saying they are now the masters of the Matsyas. They reply that his freedom is reward enough. Turning to Kanka, Virata offers to anoint him king of Matsya, marvelling that the cook Vallava protected him in battle, and presses on him jewels, cows, gold, chariots, elephants and whole regions. Kanka answers that Virata's safety is his only joy. He asks only that the king return home to his wife and sons and that Susharma be let go with his men and army. At Kanka's word, Virata sends swift messengers to the city to announce his victory, and at sunrise they proclaim it and the city is decked with flags and garlands.

वैशंपायन उवाच

36.1

ततो विराटः कौन्तेयानतिमानुषविक्रमान् ।
अर्चयामास वित्तेन मानेन च महारथान् ।
वचसा चैव सान्त्वेन स्नेहेन च मुदाऽन्वितः ॥ 1

tato virāṭaḥ kaunteyānatimānuṣavikramān |
arcayāmāsa vittena mānena ca mahārathān |
vacasā caiva sāntvena snehena ca mudā'nvitaḥ || 1

विराट उवाच

36.2

यथैव मम रत्नानि युष्माकं तानि वै तथा ।
कार्यं कुरुत तैः सर्वैर्यथाकामं यथासुखम् ॥ 2

yathaiva mama ratnāni yuṣmākaṃ tāni vai tathā |
kāryaṃ kuruta taiḥ sarvairyathākāmaṃ yathāsukham || 2

36.3

ददाम्यलंकृताः कन्या वसूनि विविधानि च ।
मनसा चाप्यभिप्रेतं यद्वः शत्रुनिबर्हणाः ॥ 3

dadāmyalaṃkṛtāḥ kanyā vasūni vividhāni ca |
manasā cāpyabhipretaṃ yadvaḥ śatrunibarhaṇāḥ || 3

36.4

युष्माकं विक्रमादद्य मुक्तोऽहं स्वस्तिमानिह ।
तस्माद्भवन्तो मत्स्यानामीश्वराः सर्व एव हि ॥ 4

yuṣmākaṃ vikramādadya mukto'haṃ svastimāniha |
tasmādbhavanto matsyānāmīśvarāḥ sarva eva hi || 4

वैशंपायन उवाच

36.5

तं तथावादिनं तत्र कौरवेयाः पृथक्पृथक् ।
ऊचुः प्रहृष्टमनसो युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ 5

taṃ tathāvādinaṃ tatra kauraveyāḥ pṛthakpṛthak |
ūcuḥ prahṛṣṭamanaso yudhiṣṭhirapurogamāḥ || 5

36.6

प्रतिनन्दामहे वाचं सर्वथैव विशांपते ।
एतावताऽद्य प्रीताःस्मो यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ 6

pratinandāmahe vācaṃ sarvathaiva viśāṃpate |
etāvatā'dya prītāḥsmo yattvaṃ muktosi śatrubhiḥ || 6

36.7

यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभ्यो ह्येतत्कार्यं हितं हि नः ।
न किंचित्कार्यमस्माकं न धनं मृगयामहे ॥ 7

yattvaṃ muktosi śatrubhyo hyetatkāryaṃ hitaṃ hi naḥ |
na kiṃcitkāryamasmākaṃ na dhanaṃ mṛgayāmahe || 7

36.8

अथाब्रवीत्प्रीतमना मात्स्यराजो युधिष्ठिरम् ।
निर्भरः प्रीतिपूरेण हर्षगद्गदया गिरा ॥ 8

athābravītprītamanā mātsyarājo yudhiṣṭhiram |
nirbharaḥ prītipūreṇa harṣagadgadayā girā || 8

36.9

पुनरेव महाबाहुर्विराटो राजसत्तमः ।
एहि त्वामभिषेक्ष्यामि मत्स्यराजस्तु नो भवान् ॥ 9

punareva mahābāhurvirāṭo rājasattamaḥ |
ehi tvāmabhiṣekṣyāmi matsyarājastu no bhavān || 9

36.10

मनसा चाप्यभिप्रेतं यत्ते शत्रुनिबर्हण ।
तत्तेऽहं संप्रदास्यामि सर्वमर्हति नो भवान् ॥ 10

manasā cāpyabhipretaṃ yatte śatrunibarhaṇa |
tatte'haṃ saṃpradāsyāmi sarvamarhati no bhavān || 10

36.11

रत्नानि गाः सुवर्णं च मणिमुक्तमथापि वा ।
वैयाघ्रपद्य विप्रेन्द्र सर्वथैव नमोस्तु ते ॥ 11

ratnāni gāḥ suvarṇaṃ ca maṇimuktamathāpi vā |
vaiyāghrapadya viprendra sarvathaiva namostu te || 11

36.12

त्वत्कृते ह्यद्य पश्यामि राज्यमात्मानमेव च ।
यतश्च जातः संरम्भः स च शत्रुर्वशं गतः ॥ 12

tvatkṛte hyadya paśyāmi rājyamātmānameva ca |
yataśca jātaḥ saṃrambhaḥ sa ca śatrurvaśaṃ gataḥ || 12

36.13

ततो युधिष्ठिरो मात्स्यं पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
प्रतिनन्दामि ते वाचं मनोज्ञां मात्स्य भाषितां ॥ 13

tato yudhiṣṭhiro mātsyaṃ punarevābravīdvacaḥ |
pratinandāmi te vācaṃ manojñāṃ mātsya bhāṣitāṃ || 13

36.14

आनृशंस्यपरो नित्यं सुमुखः सततं भवान् ।
पुनरेव विराटश्च राजा कङ्कमभाषत ॥ 14

ānṛśaṃsyaparo nityaṃ sumukhaḥ satataṃ bhavān |
punareva virāṭaśca rājā kaṅkamabhāṣata || 14

36.15

अहो शूद्रस्य कर्माणि वललस्य द्विजोत्तम ।
सोहं शूद्रेण संग्रामे वललेनाभिरक्षितः ॥ 15

aho śūdrasya karmāṇi valalasya dvijottama |
sohaṃ śūdreṇa saṃgrāme valalenābhirakṣitaḥ || 15

36.16

त्वत्कृते सर्वमेवैतदुपपन्नं ममानघ ।
वरं वृष्णीष्व भद्रं ते ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ 16

tvatkṛte sarvamevaitadupapannaṃ mamānagha |
varaṃ vṛṣṇīṣva bhadraṃ te brūhi kiṃ karavāṇi te || 16

36.17

ददामि ते महाप्रीत्या रत्नान्युच्चावचान्यहम् ।
शयनासनयानानि कन्याश्च समलंकुताः ॥ 17

dadāmi te mahāprītyā ratnānyuccāvacānyaham |
śayanāsanayānāni kanyāśca samalaṃkutāḥ || 17

36.18

हस्त्यश्वरथसङ्घाश्च राष्ट्राणि विविधानि च ।
एतानि च मम प्रीत्या प्रतिगृह्ण ममान्तिके ॥ 18

hastyaśvarathasaṅghāśca rāṣṭrāṇi vividhāni ca |
etāni ca mama prītyā pratigṛhṇa mamāntike || 18

36.19

तं तथावादिनं तत्र कौरव्यः प्रत्यभाषत ।
एषैव तु मम प्रीतिर्यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ 19

taṃ tathāvādinaṃ tatra kauravyaḥ pratyabhāṣata |
eṣaiva tu mama prītiryattvaṃ muktosi śatrubhiḥ || 19

36.20

प्रतीतश्चेत्पुरं तुष्टः प्रविशाद्य परंतप ।
दारैः पुत्रैश्च संश्लिष्य सा हि प्रीतिर्ममातुला ॥ 20

pratītaścetpuraṃ tuṣṭaḥ praviśādya paraṃtapa |
dāraiḥ putraiśca saṃśliṣya sā hi prītirmamātulā || 20

36.21

सुशर्माणं तु राजेन्द्र सभृत्यबलवाहनम् ।
विसर्जय नरश्रेष्ठं वरमेतदहं वृणे ॥ 21

suśarmāṇaṃ tu rājendra sabhṛtyabalavāhanam |
visarjaya naraśreṣṭhaṃ varametadahaṃ vṛṇe || 21

36.22

एवमुक्ते तु कङ्केन विराटो राजसत्तमः ।
प्रत्युवाच ततः कङ्कं सुशर्मा यातु चेष्टतः ॥ 22

evamukte tu kaṅkena virāṭo rājasattamaḥ |
pratyuvāca tataḥ kaṅkaṃ suśarmā yātu ceṣṭataḥ || 22

कङ्ख उवाच

36.23

गच्छन्तु दूतास्त्वरिता नगरं तव पार्थिव ।
सुहृदां प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम् ॥ 23

gacchantu dūtāstvaritā nagaraṃ tava pārthiva |
suhṛdāṃ priyamākhyātuṃ ghoṣayantu ca te jayam || 23

36.24

ततस्तद्वचनान्मात्स्यो दूतान्राजा समादिशत् ।
आचक्षध्वं पुरं सत्वा संग्रामे विजयं मम ॥ 24

tatastadvacanānmātsyo dūtānrājā samādiśat |
ācakṣadhvaṃ puraṃ satvā saṃgrāme vijayaṃ mama || 24

36.25

कुमार्यः समलंकृत्य प्रयागच्छन्तु मे पुरात् ।
वादित्राणि च सर्वाणि गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
प्रत्यायान्तु च मे शीघ्रं नागराः सर्व एव ते ॥ 25

kumāryaḥ samalaṃkṛtya prayāgacchantu me purāt |
vāditrāṇi ca sarvāṇi gaṇikāśca svalaṃkṛtāḥ |
pratyāyāntu ca me śīghraṃ nāgarāḥ sarva eva te || 25

36.26

एवमुक्तास्तथा दूता रात्रौ यात्वा तु केवलम् ।
ततोऽन्तरे चानुषिता दूताः शीघ्रानुयायिनः ॥ 26

evamuktāstathā dūtā rātrau yātvā tu kevalam |
tato'ntare cānuṣitā dūtāḥ śīghrānuyāyinaḥ || 26

36.27

नगरं प्राविशंस्ते वै सूर्ये सम्यगथोदिते ।
विराटनगरं प्राप्य शीघ्रं नान्दीमघोषयन् ।
पताकोच्छ्रयमाल्याढ्यं पुरमप्रतिमं यथा ॥ 27

nagaraṃ prāviśaṃste vai sūrye samyagathodite |
virāṭanagaraṃ prāpya śīghraṃ nāndīmaghoṣayan |
patākocchrayamālyāḍhyaṃ puramapratimaṃ yathā || 27

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)