आश्वासयंस्तां पाञ्चालीं भीमसेन उवाच ह ।
शृणु भद्रे वरारोहे क्रोधात्तत्र तु चिन्तितम् ॥ 1
āśvāsayaṃstāṃ pāñcālīṃ bhīmasena uvāca ha |
śṛṇu bhadre varārohe krodhāttatra tu cintitam || 1
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि कीचकवधपर्वणि चतुर्विशोऽध्यायः ॥
55 verses · 24 of 78
Bhima says he eyed a tree in the court to slaughter the Matsyas, but Yudhishthira checked him with a glance. It burns him that he has not yet taken the heads of Duryodhana, Karna, Shakuni and Duhshasana. She must not abandon dharma; Sita, Lopamudra, Sukanya, Indrasena and Damayanti all followed their husbands through hardship. Let her bear thirty more nights; when the thirteenth year is full she will be queen of queens. Draupadi says she blames no one, she only wept from pain. But Kichaka, the king's favoured brother-in-law, keeps pressing her. As Bhima saved her from Jatasura and Jayadratha, let him smash Kichaka like a pot on a stone. If he lives to see sunrise, she will drink poison.
वैशंपायन उवाच
आश्वासयंस्तां पाञ्चालीं भीमसेन उवाच ह ।
शृणु भद्रे वरारोहे क्रोधात्तत्र तु चिन्तितम् ॥ 1
āśvāsayaṃstāṃ pāñcālīṃ bhīmasena uvāca ha |
śṛṇu bhadre varārohe krodhāttatra tu cintitam || 1
त्वं वै सभागतां दृष्ट्वा मात्स्यानां कदनं महत् ।
कर्तुकामेन भद्रं ते वृक्षश्चावेक्षितो मया ॥ 2
tvaṃ vai sabhāgatāṃ dṛṣṭvā mātsyānāṃ kadanaṃ mahat |
kartukāmena bhadraṃ te vṛkṣaścāvekṣito mayā || 2
तत्र मां धर्मराजस्तु कटाक्षेण न्यवारयत् ।
तज्ज्ञात्वाऽवाङ्भुखस्तूष्णीमास्थितोस्मि महानसं ॥ 3
tatra māṃ dharmarājastu kaṭākṣeṇa nyavārayat |
tajjñātvā'vāṅbhukhastūṣṇīmāsthitosmi mahānasaṃ || 3
शृणुष्वान्यत्प्रतिज्ञातं यद्वदामीह भामिनि ।
धिगस्तु मे बाहुबलं गाण्डीवं फल्गुनस्य च ।
यत्ते रक्तौ पुरा भूत्वा पाणी कृतकिणाविमौ ॥ 4
śṛṇuṣvānyatpratijñātaṃ yadvadāmīha bhāmini |
dhigastu me bāhubalaṃ gāṇḍīvaṃ phalgunasya ca |
yatte raktau purā bhūtvā pāṇī kṛtakiṇāvimau || 4
तदद्य मां तु तपति यत्कृतं न मया पुरा ।
सभायां स्म विराटस्य करोमि कदनं महत् ॥ 5
tadadya māṃ tu tapati yatkṛtaṃ na mayā purā |
sabhāyāṃ sma virāṭasya karomi kadanaṃ mahat || 5
तत्र मे कारणं भाति कौन्तेयो यत्प्रतीक्षते ।
तदहं तस्य विज्ञाय स्थितो धर्मस्य शासने ॥ 6
tatra me kāraṇaṃ bhāti kaunteyo yatpratīkṣate |
tadahaṃ tasya vijñāya sthito dharmasya śāsane || 6
यच्च राज्यात्प्रच्यवनं कुरूणामवधश्च यः ।
सुयोधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ॥ 7
yacca rājyātpracyavanaṃ kurūṇāmavadhaśca yaḥ |
suyodhanasya karṇasya śakuneḥ saubalasya ca || 7
दुःशासनस्य पापस्य यन्मया न हृतं शिरः ।
तन्मां दहति कल्याणि हृदि शल्यमिवार्पितम् ॥ 8
duḥśāsanasya pāpasya yanmayā na hṛtaṃ śiraḥ |
tanmāṃ dahati kalyāṇi hṛdi śalyamivārpitam || 8
अपि चान्यद्वरारोहे स्मरिष्यसि वचो मम ।
पुण्ये तीरे सरस्वत्या यत्प्रतिष्ठाम संगताः ।
तत्राहमब्रवं कृष्णे सर्वक्लेशाननुस्मरन् ॥ 9
api cānyadvarārohe smariṣyasi vaco mama |
puṇye tīre sarasvatyā yatpratiṣṭhāma saṃgatāḥ |
tatrāhamabravaṃ kṛṣṇe sarvakleśānanusmaran || 9
न चाहमनुगच्छेयं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
धनञ्जयं च पाञ्चालि माद्रिपुत्रौ च भ्रातरौ ।
कृत्वैतां च मतिं कृष्णे युधिष्ठिरमगर्हयम् ॥ 10
na cāhamanugaccheyaṃ dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram |
dhanañjayaṃ ca pāñcāli mādriputrau ca bhrātarau |
kṛtvaitāṃ ca matiṃ kṛṣṇe yudhiṣṭhiramagarhayam || 10
परुषं वचनं श्रुत्वा मम धर्मात्मजस्तदा ।
हीमान्वाक्यमहीनार्थं ब्रुवन्राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वानन्वनयद्भ्रातॄन्मुनेर्धौम्यस्य पश्यतः ॥ 11
paruṣaṃ vacanaṃ śrutvā mama dharmātmajastadā |
hīmānvākyamahīnārthaṃ bruvanrājā yudhiṣṭhiraḥ |
sarvānanvanayadbhrātṝnmunerdhaumyasya paśyataḥ || 11
मा रोदी राज्ञि लोकानां सर्वागमगुणान्विता ।
रक्षितव्यं सहास्माभिः सत्यमप्रतिमं भुवि ॥ 12
mā rodī rājñi lokānāṃ sarvāgamaguṇānvitā |
rakṣitavyaṃ sahāsmābhiḥ satyamapratimaṃ bhuvi || 12
अनुनीतेषु चास्मासु अनुनीता त्वमप्यसि ।
मा धर्मं जहि सुश्रोणि क्रोधं जहि महामते ॥ 13
anunīteṣu cāsmāsu anunītā tvamapyasi |
mā dharmaṃ jahi suśroṇi krodhaṃ jahi mahāmate || 13
इमं तु समुपालम्भं त्वत्तो राजा युधिष्ठिरः ।
शृणुयाद्यदि कल्याणि कृत्स्नं जह्यात्स जीवितं ॥ 14
imaṃ tu samupālambhaṃ tvatto rājā yudhiṣṭhiraḥ |
śṛṇuyādyadi kalyāṇi kṛtsnaṃ jahyātsa jīvitaṃ || 14
धनञ्जयो वा सुश्रोणि यमौ चापि सुमध्यमे ।
लोकान्तरगतेष्वेषु नाहं शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ 15
dhanañjayo vā suśroṇi yamau cāpi sumadhyame |
lokāntaragateṣveṣu nāhaṃ śakṣyāmi jīvitum || 15
धर्मं शृणुष्व पाञ्चालि यत्ते वक्ष्यामि मानिनि ॥ 16
dharmaṃ śṛṇuṣva pāñcāli yatte vakṣyāmi mānini || 16
दुहिता जनकस्यासीद्वैदेही यदि ते श्रुता ।
पतिमन्वचरत्सीता महारण्यनिवासिनम् ॥ 17
duhitā janakasyāsīdvaidehī yadi te śrutā |
patimanvacaratsītā mahāraṇyanivāsinam || 17
वसन्ती च महारण्ये रामस्य महिषी प्रिया ।
रावणेन हृता सीता राक्षसीभिश्च तर्जिता ।
सा क्लिश्यमाना सुश्रोणी राममेवान्वपद्यत ॥ 18
vasantī ca mahāraṇye rāmasya mahiṣī priyā |
rāvaṇena hṛtā sītā rākṣasībhiśca tarjitā |
sā kliśyamānā suśroṇī rāmamevānvapadyata || 18
लोपामुद्रा तथा भीरु भर्तारमृषिसत्तमम् ।
भगवन्तमगस्त्यं सा वनायैवान्वपद्यत ॥ 19
lopāmudrā tathā bhīru bhartāramṛṣisattamam |
bhagavantamagastyaṃ sā vanāyaivānvapadyata || 19
सुकन्या नाम शर्यातेर्भार्गवच्यवनं वने ।
वल्मीकभूतं साध्वी तमन्वपद्यत भामिनी ॥ 20
sukanyā nāma śaryāterbhārgavacyavanaṃ vane |
valmīkabhūtaṃ sādhvī tamanvapadyata bhāminī || 20
नालायनी चेन्द्रसेना रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
पतिमन्वचरद्वृद्धं पुरा वर्षसहस्रिणम् ॥ 21
nālāyanī cendrasenā rūpeṇāpratimā bhuvi |
patimanvacaradvṛddhaṃ purā varṣasahasriṇam || 21
नलं राजानमेवाथ दमयन्ती वनान्तरे ।
अन्वगच्छत्पुरा कृष्णे तथा भर्तॄंस्त्वमन्वगाः ॥ 22
nalaṃ rājānamevātha damayantī vanāntare |
anvagacchatpurā kṛṣṇe tathā bhartṝṃstvamanvagāḥ || 22
यथैताः कीर्तिता नार्यो रूपवत्यः पतिव्रताः ।
तथा त्वमपि कल्याणि सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ 23
yathaitāḥ kīrtitā nāryo rūpavatyaḥ pativratāḥ |
tathā tvamapi kalyāṇi sarvaiḥ samuditā guṇaiḥ || 23
मा दीर्घं क्षम कालं त्वं त्रिंशद्रात्रमनिन्दिते ।
पूर्णे त्रयोदशे वर्षे राज्ञां राज्ञी भविष्यसि ॥ 24
mā dīrghaṃ kṣama kālaṃ tvaṃ triṃśadrātramanindite |
pūrṇe trayodaśe varṣe rājñāṃ rājñī bhaviṣyasi || 24
सत्येन ते शपे चाहं भविता नान्यथेति च ॥ 25
satyena te śape cāhaṃ bhavitā nānyatheti ca || 25
सर्वासां परमस्त्रीणां प्रामाण्यं कर्तुमर्हसि ।
सर्वेषां च नरेन्द्राणां मूर्ध्नि स्थास्यसि भामिनि ॥ 26
sarvāsāṃ paramastrīṇāṃ prāmāṇyaṃ kartumarhasi |
sarveṣāṃ ca narendrāṇāṃ mūrdhni sthāsyasi bhāmini || 26
भर्तृभक्त्या च वृत्तेन भोगानाप्स्यसि दुर्लभान् ।
यातायां तु प्रतिज्ञायां महान्तं भोगमाप्नुयाः ॥ 27
bhartṛbhaktyā ca vṛttena bhogānāpsyasi durlabhān |
yātāyāṃ tu pratijñāyāṃ mahāntaṃ bhogamāpnuyāḥ || 27
गुरुभक्तिकृतं ज्ञात्वा राज्ञां मूर्ध्नि स्थिता भवेः ॥ 28
gurubhaktikṛtaṃ jñātvā rājñāṃ mūrdhni sthitā bhaveḥ || 28
द्रौपद्युवाच
आर्तप्रलापा कौन्तेय न राजानमुपालभे ।
अपारयन्त्या दुःखानि कृतं बाष्पप्रमोचनम् ॥ 29
ārtapralāpā kaunteya na rājānamupālabhe |
apārayantyā duḥkhāni kṛtaṃ bāṣpapramocanam || 29
इदं तु दुःखं कौन्तेय ममासद्यं निबोध तत् ॥ 30
idaṃ tu duḥkhaṃ kaunteya mamāsadyaṃ nibodha tat || 30
योऽयं राज्ञो विराटस्य सूतपुत्रस्तु कीचकः ।
स्यालो नाम प्रवादेन भोजस्त्रैगर्तदेशजः ॥ 31
yo'yaṃ rājño virāṭasya sūtaputrastu kīcakaḥ |
syālo nāma pravādena bhojastraigartadeśajaḥ || 31
त्यक्तधर्मो नृशंसश्च सर्वार्थेषु च वल्लभः ।
नित्यमेवाह दुष्टात्मा भार्या मे भव शोभने ।
अविनीतः सुदुष्टात्मा मामनाथेति चिन्तयन् ॥ 32
tyaktadharmo nṛśaṃsaśca sarvārtheṣu ca vallabhaḥ |
nityamevāha duṣṭātmā bhāryā me bhava śobhane |
avinītaḥ suduṣṭātmā māmanātheti cintayan || 32
किमुक्तेन व्यतीतेन भीमसेन महाबल ।
प्रत्युपस्थितकालस्य कार्यस्यानन्तरो भव ॥ 33
kimuktena vyatītena bhīmasena mahābala |
pratyupasthitakālasya kāryasyānantaro bhava || 33
ममेह भीम कैकेयी रूपाद्धि भयशङ्किता ।
नित्यमुद्विजते राजा कथं नेयादिमामिति ॥ 34
mameha bhīma kaikeyī rūpāddhi bhayaśaṅkitā |
nityamudvijate rājā kathaṃ neyādimāmiti || 34
तस्या विदित्वा तं भावं स्वयं चानृतदर्शनः ।
कीचकोपि च दुष्टात्मा पुनः प्रार्थयते च मां ॥ 35
tasyā viditvā taṃ bhāvaṃ svayaṃ cānṛtadarśanaḥ |
kīcakopi ca duṣṭātmā punaḥ prārthayate ca māṃ || 35
तमहं कुपिता भीम पुनः कोपं नियम्य च ।
अब्रवं कामसंमूढमात्मानं रक्ष कीचक ॥ 36
tamahaṃ kupitā bhīma punaḥ kopaṃ niyamya ca |
abravaṃ kāmasaṃmūḍhamātmānaṃ rakṣa kīcaka || 36
गन्धर्वाणामहं भार्या पञ्चानां महिषी प्रिया ।
ते त्वां निहन्युर्दुर्धर्षाः शूराः साहसकारिणः ॥ 37
gandharvāṇāmahaṃ bhāryā pañcānāṃ mahiṣī priyā |
te tvāṃ nihanyurdurdharṣāḥ śūrāḥ sāhasakāriṇaḥ || 37
एवमुक्तस्तु दुष्टात्मा कीचकः प्रत्युवाच ह ।
नाहं बिभेमि भैरन्ध्रि गन्धर्वाणां शुचिस्मिते ॥ 38
evamuktastu duṣṭātmā kīcakaḥ pratyuvāca ha |
nāhaṃ bibhemi bhairandhri gandharvāṇāṃ śucismite || 38
शतं सहस्रमपि वा गन्धर्वाणामहं रणे ।
समागतं हनिष्यामि त्वं भीरु कुरु मे क्षणम् ॥ 39
śataṃ sahasramapi vā gandharvāṇāmahaṃ raṇe |
samāgataṃ haniṣyāmi tvaṃ bhīru kuru me kṣaṇam || 39
इत्युक्ता चाब्रवं सूतं कामातुरमहं पुनः ।
न त्वं प्रतिबलस्तेषां गन्धर्वाणां यशस्विनाम् ॥ 40
ityuktā cābravaṃ sūtaṃ kāmāturamahaṃ punaḥ |
na tvaṃ pratibalasteṣāṃ gandharvāṇāṃ yaśasvinām || 40
धर्मे स्थिताऽस्मि सततं कुलशीलसमन्विता ।
नेच्छामि किंचिद्वध्यं त्वां तस्माज्जीवसि कीचक ॥ 41
dharme sthitā'smi satataṃ kulaśīlasamanvitā |
necchāmi kiṃcidvadhyaṃ tvāṃ tasmājjīvasi kīcaka || 41
एवमुक्तस्तु दुष्टात्मा प्रहस्य स्वनवत्ततः ।
न तिष्ठिति स सन्मार्गे न च धर्मं बुभूषति ॥ 42
evamuktastu duṣṭātmā prahasya svanavattataḥ |
na tiṣṭhiti sa sanmārge na ca dharmaṃ bubhūṣati || 42
पापात्मा पापकारी च कामराजवशानुगः ।
अविनीतश्च दुष्टात्मा प्रत्याख्यातः पुनः पुनः ॥ 43
pāpātmā pāpakārī ca kāmarājavaśānugaḥ |
avinītaśca duṣṭātmā pratyākhyātaḥ punaḥ punaḥ || 43
दर्शनेदर्शने हन्याद्यदि जह्यां च जीवितम् ।
धर्मे प्रयतमानानां महान्धर्मो नशिष्यति ॥ 44
darśanedarśane hanyādyadi jahyāṃ ca jīvitam |
dharme prayatamānānāṃ mahāndharmo naśiṣyati || 44
समयं रक्षमाणानां दारा वो न भवन्ति च ।
भार्याजां रक्ष्यमाणायां प्रजा भवति रक्षिता ।
प्रजायां रक्ष्यमाणायामात्मा भवति रक्षितः ॥ 45
samayaṃ rakṣamāṇānāṃ dārā vo na bhavanti ca |
bhāryājāṃ rakṣyamāṇāyāṃ prajā bhavati rakṣitā |
prajāyāṃ rakṣyamāṇāyāmātmā bhavati rakṣitaḥ || 45
वंदतां वर्णधर्मांश्च ब्राह्मणानां च मे श्रुतम् ।
क्षत्रियस्य सदा धर्मो नान्यो दस्युनिबर्हणात् ॥ 46
vaṃdatāṃ varṇadharmāṃśca brāhmaṇānāṃ ca me śrutam |
kṣatriyasya sadā dharmo nānyo dasyunibarhaṇāt || 46
पश्यतो धर्मराजस्य कीचको माऽन्वधावत ।
तवेव च समक्षं वै भीमसेन महाबल ॥ 47
paśyato dharmarājasya kīcako mā'nvadhāvata |
taveva ca samakṣaṃ vai bhīmasena mahābala || 47
त्वया चाहं परित्राता भीम तस्माञ्जटासुरात् ॥ 48
tvayā cāhaṃ paritrātā bhīma tasmāñjaṭāsurāt || 48
जयद्रथं तथैव त्वमजैषीर्भ्रातृभिः सह ।
जहीममपि पापिष्ठं योयं मामवमन्यते ।
कीचको राजवाल्लभ्याच्छोककृन्मम भारत ॥ 49
jayadrathaṃ tathaiva tvamajaiṣīrbhrātṛbhiḥ saha |
jahīmamapi pāpiṣṭhaṃ yoyaṃ māmavamanyate |
kīcako rājavāllabhyācchokakṛnmama bhārata || 49
कीचकं कामसन्तप्तं भिन्धि कुम्भमिवाश्मनि ।
यो निमित्तमनर्थानां बहूनां मम भारत ॥ 50
kīcakaṃ kāmasantaptaṃ bhindhi kumbhamivāśmani |
yo nimittamanarthānāṃ bahūnāṃ mama bhārata || 50
तं चेञ्जीवन्तमादित्यः प्रातरभ्युदयिष्यति ।
विषमालोड्य पास्यामि मा कीचकवशंगमम् ॥ 51
taṃ ceñjīvantamādityaḥ prātarabhyudayiṣyati |
viṣamāloḍya pāsyāmi mā kīcakavaśaṃgamam || 51
श्रेयो हि मरणं मह्यं भीमसेन तवाग्रतः ।
इत्युक्त्वा प्रारुदत्कृष्णा भीमस्योरसि संश्रिता ॥ 52
śreyo hi maraṇaṃ mahyaṃ bhīmasena tavāgrataḥ |
ityuktvā prārudatkṛṣṇā bhīmasyorasi saṃśritā || 52
भीमश्च तां परिष्वज्य महत्सान्त्वं प्रयुज्य च ।
कीचकं मनसाऽगच्छत्सृक्किणी परिलेलिहन् ॥ 53
bhīmaśca tāṃ pariṣvajya mahatsāntvaṃ prayujya ca |
kīcakaṃ manasā'gacchatsṛkkiṇī parilelihan || 53
आश्वासयित्वा बहुशो भृशमार्तां सुमध्यमाम् ।
हेतुतत्वार्थसंयुक्तैर्वचोभिर्द्रुपदात्मजाम् ॥ 54
āśvāsayitvā bahuśo bhṛśamārtāṃ sumadhyamām |
hetutatvārthasaṃyuktairvacobhirdrupadātmajām || 54
प्रमृज्य वदनं तस्याः पाणिनाऽश्रुसमाकुलम् ।
उवाच चैनां दुःखार्तां भीमः क्रोधसमन्वितः ॥ 55
pramṛjya vadanaṃ tasyāḥ pāṇinā'śrusamākulam |
uvāca caināṃ duḥkhārtāṃ bhīmaḥ krodhasamanvitaḥ || 55
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)