Virata Parva

Chapter 23: Draupadi shows Bhima her calloused hands

इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि कीचकवधपर्वणि त्रयोविंशोऽध्यायः ॥

33 verses · 23 of 78

What happens in this chapter

Draupadi shows Bhima her calloused hands

Draupadi goes on. She lives at Sudeshna's command because of the dice. She waits for her husbands' rise, knowing that fortune and misfortune turn like a wheel and that what fate brings cannot be overrun. Yet who but she, queen of the Pandavas and daughter of Drupada, would choose to live in such a state? She who once had the sea-girt earth at her command now walks before and behind Sudeshna. She who never ground unguent for herself, except for Kunti, now grinds sandal paste for Virata. She shows him her hands, hard with callouses. If he does not kill Kichaka she will end her life. Weeping on his chest, she shows her hands again, and Bhima takes them to his face and weeps.

द्रौपद्युवाच

23.1

अहं सैरन्ध्रिवेषेण वसन्ती राजवेश्मनि ।
वशगाऽस्मि सुदेष्णाया अक्षधूर्तस्य कारणात् ॥ 1

ahaṃ sairandhriveṣeṇa vasantī rājaveśmani |
vaśagā'smi sudeṣṇāyā akṣadhūrtasya kāraṇāt || 1

23.2

विक्रियां पश्य मे तीव्रां राजपुत्र्याः परन्तप ।
आसे कालमुपासीना सर्वदुःखसहा पुनः ॥ 2

vikriyāṃ paśya me tīvrāṃ rājaputryāḥ parantapa |
āse kālamupāsīnā sarvaduḥkhasahā punaḥ || 2

23.3

अनित्याः खलु मर्त्यानामर्थाश्च व्यसनानि च ।
इति मत्वा प्रतीक्षामि भर्तॄणामुदयं पुनः ॥ 3

anityāḥ khalu martyānāmarthāśca vyasanāni ca |
iti matvā pratīkṣāmi bhartṝṇāmudayaṃ punaḥ || 3

23.4

चक्रवत्परिवर्तन्ते ह्यर्थाश्च व्यसनानि च ।
इति कृत्वा प्रतीक्षामि भर्तॄणामुदयं पुनः ॥ 4

cakravatparivartante hyarthāśca vyasanāni ca |
iti kṛtvā pratīkṣāmi bhartṝṇāmudayaṃ punaḥ || 4

23.5

य एव हेतुर्भवति पुरुषस्य जयावहः ।
पराजये च हेतुः स इति च प्रतिपालये ॥ 5

ya eva heturbhavati puruṣasya jayāvahaḥ |
parājaye ca hetuḥ sa iti ca pratipālaye || 5

23.6

दत्त्वा याचन्ति पुरुषा हत्वा हन्यन्त एव ते ।
पातयित्वा च पात्यन्ते परैरिति च मे श्रुतम् ॥ 6

dattvā yācanti puruṣā hatvā hanyanta eva te |
pātayitvā ca pātyante parairiti ca me śrutam || 6

23.7

न दैवस्यातिभारोस्ति न चैवास्यातिवर्तनम् ।
इति चाप्यागमं भूयो दैवस्य प्रतिपालये ॥ 7

na daivasyātibhārosti na caivāsyātivartanam |
iti cāpyāgamaṃ bhūyo daivasya pratipālaye || 7

23.8

स्थितं पूर्वं जलं यत्र न पुनस्तत्र तिष्ठति ।
इति पर्यायमिच्छन्ति प्रतीक्षाम्युदयं पुनः ॥ 8

sthitaṃ pūrvaṃ jalaṃ yatra na punastatra tiṣṭhati |
iti paryāyamicchanti pratīkṣāmyudayaṃ punaḥ || 8

23.9

दैवेन किल यस्यार्थः सुनीतोपि विपद्यते ।
सदा दैवागमे यत्नस्तेन कार्यो विजानता ॥ 9

daivena kila yasyārthaḥ sunītopi vipadyate |
sadā daivāgame yatnastena kāryo vijānatā || 9

23.10

किंनु मे वचनस्याद्य कथितस्य प्रयोजनम् ।
पृच्छ मां दुःखितामेनामपृष्टाऽपि ब्रवीमि ते ॥ 10

kiṃnu me vacanasyādya kathitasya prayojanam |
pṛccha māṃ duḥkhitāmenāmapṛṣṭā'pi bravīmi te || 10

23.11

महिषी पाण्डुपुत्राणां दुहिता द्रुपदस्य च ।
इमामवस्थां संप्राप्ता मदन्या का जिजीविषेत् ॥ 11

mahiṣī pāṇḍuputrāṇāṃ duhitā drupadasya ca |
imāmavasthāṃ saṃprāptā madanyā kā jijīviṣet || 11

23.12

कुरून्परिहरन्सर्वान्पाञ्चालानपि भारत ।
पाण्डवेयांश्च संप्राप्तो मम शोको ह्यरिन्दम ॥ 12

kurūnpariharansarvānpāñcālānapi bhārata |
pāṇḍaveyāṃśca saṃprāpto mama śoko hyarindama || 12

23.13

भ्रातृभिः श्वशुरैः पुत्रैर्बहुभिः परिवारिता ।
एवं समुदिता नारी कान्वेयं दुःखभागिनी ॥ 13

bhrātṛbhiḥ śvaśuraiḥ putrairbahubhiḥ parivāritā |
evaṃ samuditā nārī kānveyaṃ duḥkhabhāginī || 13

23.14

नूनं बालतया धातुर्मया वै विप्रियं कृतम् ।
तस्य प्रभावाद्दुर्नीतं प्राप्ताऽस्मि भरतर्षभ ॥ 14

nūnaṃ bālatayā dhāturmayā vai vipriyaṃ kṛtam |
tasya prabhāvāddurnītaṃ prāptā'smi bharatarṣabha || 14

23.15

वर्णं विकारमपि मे पश्य पाण्डव यादृशम् ।
ईदृशो मे न तत्रासीद्दुःखे परमके पुरा ॥ 15

varṇaṃ vikāramapi me paśya pāṇḍava yādṛśam |
īdṛśo me na tatrāsīdduḥkhe paramake purā || 15

23.16

त्वमेव भीम जानीषे यन्मे पार्थ सुखं पुरा ।
साऽहं दासीत्वमापन्ना न शान्तिं मनसा लभे ॥ 16

tvameva bhīma jānīṣe yanme pārtha sukhaṃ purā |
sā'haṃ dāsītvamāpannā na śāntiṃ manasā labhe || 16

23.17

तद्दैविकमिदं मन्ये यत्र पार्थो धनञ्जयः ।
भीमधन्वा महारङ्गे चास्ते शान्त इवानलः ॥ 17

taddaivikamidaṃ manye yatra pārtho dhanañjayaḥ |
bhīmadhanvā mahāraṅge cāste śānta ivānalaḥ || 17

23.18

अशक्या वेदितुं पार्थ प्राणिनां वै गतिर्नरैः ।
विनिपातमिमं पश्य युष्माकमविचिन्तितम् ॥ 18

aśakyā vedituṃ pārtha prāṇināṃ vai gatirnaraiḥ |
vinipātamimaṃ paśya yuṣmākamavicintitam || 18

23.19

यस्या मम मुखप्रेक्षा यूयमिन्द्रसमाः सदा ।
सा प्रेक्ष्य मुखमन्यासामवराणां वरा सती ॥ 19

yasyā mama mukhaprekṣā yūyamindrasamāḥ sadā |
sā prekṣya mukhamanyāsāmavarāṇāṃ varā satī || 19

23.20

पश्य पाण्डव मेऽवस्थां यथा नार्हामि वै तथा ।
युष्मासु ध्रियमाणेषु पाञ्चालेषु च मानद ॥ 20

paśya pāṇḍava me'vasthāṃ yathā nārhāmi vai tathā |
yuṣmāsu dhriyamāṇeṣu pāñcāleṣu ca mānada || 20

23.21

यस्याः सागरपर्यन्ता पृथिवी वशवर्तिनी ।
आसीत्साऽद्य सुदेष्णायाः पाञ्चाली वशवर्तिनी ॥ 21

yasyāḥ sāgaraparyantā pṛthivī vaśavartinī |
āsītsā'dya sudeṣṇāyāḥ pāñcālī vaśavartinī || 21

23.22

यस्याः पुरश्चरा ह्यासन्पृष्ठतश्चानुगामिनः ।
साहमद्य सुदेष्णायाः पुरः पश्चाच्च गामिनी ॥ 22

yasyāḥ puraścarā hyāsanpṛṣṭhataścānugāminaḥ |
sāhamadya sudeṣṇāyāḥ puraḥ paścācca gāminī || 22

23.23

इदं तु दुःखं कौन्तेय ममासह्यं निबोध तत् ।
या न जातु स्वयं पिंषे गात्रोद्वर्तनमात्मनः ।
अन्यत्र कुन्त्या भद्रं ते सा पिनष्म्यद्य चन्दनं ॥ 23

idaṃ tu duḥkhaṃ kaunteya mamāsahyaṃ nibodha tat |
yā na jātu svayaṃ piṃṣe gātrodvartanamātmanaḥ |
anyatra kuntyā bhadraṃ te sā pinaṣmyadya candanaṃ || 23

23.24

पश्य कौन्तेय पाणी मे नैवं वै भवतः पुरा ।
इत्यस्मै दर्शयामास किणवन्तौ करावुभौ ॥ 24

paśya kaunteya pāṇī me naivaṃ vai bhavataḥ purā |
ityasmai darśayāmāsa kiṇavantau karāvubhau || 24

23.25

बिभेमि कुन्त्या या नाऽहं युष्माकं वा कदाचन ।
साऽद्याग्रतो विराटस्य भीता तिष्ठामि किंकरी ॥ 25

bibhemi kuntyā yā nā'haṃ yuṣmākaṃ vā kadācana |
sā'dyāgrato virāṭasya bhītā tiṣṭhāmi kiṃkarī || 25

23.26

किंनु वक्ष्यति सम्राण्मां वर्णकः सुकृतो न वा ।
नान्यपिष्टं विराटस्य चन्दनं किल रोचते ॥ 26

kiṃnu vakṣyati samrāṇmāṃ varṇakaḥ sukṛto na vā |
nānyapiṣṭaṃ virāṭasya candanaṃ kila rocate || 26

वैशंपायन उवाच

23.27

सा कीर्तयन्ती दुःखानि भीमसेनस्य भामिनी ।
रुरोद शनकैः कृष्णा भीमस्योरस्समाश्रिता ॥ 27

sā kīrtayantī duḥkhāni bhīmasenasya bhāminī |
ruroda śanakaiḥ kṛṣṇā bhīmasyorassamāśritā || 27

23.28

सा बाष्पकलया वाचा निश्वसन्ती पुनःपुनः ।
हृदयं भीमसेनस्य घटयन्तीदमब्रवीत् ॥ 28

sā bāṣpakalayā vācā niśvasantī punaḥpunaḥ |
hṛdayaṃ bhīmasenasya ghaṭayantīdamabravīt || 28

23.29

नाल्पं कृतं मया भीम देवानां किल्बिषं पुरा ।
अभाग्या या तु जीवामि मर्तव्ये सति पाण्डव ॥ 29

nālpaṃ kṛtaṃ mayā bhīma devānāṃ kilbiṣaṃ purā |
abhāgyā yā tu jīvāmi martavye sati pāṇḍava || 29

23.30

कीचकं चेन्न हन्यास्त्वं स्वात्मानं नाशयाम्यहम् ।
विषमालोड्य पास्यामि प्रवेक्ष्याम्यथवाऽनलम् ।
अभाग्याऽहमपुण्याऽहं नित्यदुःखा च विक्लवा ॥ 30

kīcakaṃ cenna hanyāstvaṃ svātmānaṃ nāśayāmyaham |
viṣamāloḍya pāsyāmi pravekṣyāmyathavā'nalam |
abhāgyā'hamapuṇyā'haṃ nityaduḥkhā ca viklavā || 30

23.31

पापे निपतितायाश्च किं फलं जीवितेन मे ।
इत्यस्मै दर्शयामास किणबद्धौ करावुभौ ॥ 31

pāpe nipatitāyāśca kiṃ phalaṃ jīvitena me |
ityasmai darśayāmāsa kiṇabaddhau karāvubhau || 31

23.32

ततस्तस्याः करौ पीनौ किणबद्धौ वृकोदरः ।
मुखमानीय वेपन्त्या रुरोद परवीरहा ॥ 32

tatastasyāḥ karau pīnau kiṇabaddhau vṛkodaraḥ |
mukhamānīya vepantyā ruroda paravīrahā || 32

23.33

तौ गृहीत्वा च कौन्तेयो बाष्पमुत्सृज्य वीर्यवान् ।
ततः परमदुःखार्त इदं वचनमब्रवीत् ॥ 32

tau gṛhītvā ca kaunteyo bāṣpamutsṛjya vīryavān |
tataḥ paramaduḥkhārta idaṃ vacanamabravīt || 32

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)