चक्षुष्मतां वै स्पृहयामि सञ्जय
द्रक्ष्यन्ति ये वासुदेवं समीपे ।
विभ्राजमानं वपुषा परेण
प्रकाशयन्तं प्रदिशो दिशश्च
cakṣuṣmatāṃ vai spṛhayāmi sañjaya
drakṣyanti ye vāsudevaṃ samīpe |
vibhrājamānaṃ vapuṣā pareṇa
prakāśayantaṃ pradiśo diśaśca
Udyoga Parva
Chapter 70: Dhritarashtra takes refuge in Shri Krishna
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि यानसन्धिपर्वणि सप्ततितमोऽध्यायः ॥
7 verses · 70 of 196
What happens in this chapter
Dhritarashtra takes refuge in Shri Krishna
Dhritarashtra envies those who have eyes, for they will see Vasudeva near, shining in his supreme form and lighting every quarter. He pictures him speaking words the Bharatas must honour and the Srinjayas welcome, words that bring good to those who wish to thrive and cannot be grasped by those bent on ruin. The assembled Kurus will see him, gentle in speech, bewildering Dhritarashtra's own men. The blind king then praises him as the eternal rishi, ocean of speech, Garuda, Hari, home of the world, the thousand headed Purusha without beginning, middle or end, maker of the three worlds, younger brother of Indra, and twice declares that he takes refuge in him.
धृतराष्ट्र उवाच
ईरयन्तं भारतीं भारताना-
मभ्यर्चनीयां शङ्करीं सृञ्जयानाम् ।
बुभूषद्भिर्गर्हणीयामनिन्द्यां
परासूनामग्रहणीयरूपाम्
īrayantaṃ bhāratīṃ bhāratānā-
mabhyarcanīyāṃ śaṅkarīṃ sṛñjayānām |
bubhūṣadbhirgarhaṇīyāmanindyāṃ
parāsūnāmagrahaṇīyarūpām
समुद्यन्तं सात्वतमेकवीरं
प्रणेतारमृषभं यादवानाम् ।
निहन्तारं क्षोभणं शात्रवाणां
मुञ्चन्तं च द्विषतां वै यशांसि
samudyantaṃ sātvatamekavīraṃ
praṇetāramṛṣabhaṃ yādavānām |
nihantāraṃ kṣobhaṇaṃ śātravāṇāṃ
muñcantaṃ ca dviṣatāṃ vai yaśāṃsi
द्रष्टारो हि कुरवस्तं समेता
महात्मानं शब्रुहणं वरेण्यम् ।
ब्रुवन्तं वाचमनृशंसरूपां
वृष्णिश्रेष्ठं मोहयन्तं मदीयान्
draṣṭāro hi kuravastaṃ sametā
mahātmānaṃ śabruhaṇaṃ vareṇyam |
bruvantaṃ vācamanṛśaṃsarūpāṃ
vṛṣṇiśreṣṭhaṃ mohayantaṃ madīyān
ऋषिं सनातनतभं विपश्चितं
वाचःसमुद्रं कलशं यतीनाम् ।
अरिष्टनेमिं गरुडं सुपर्णं
हरिं प्रजानां भुवनस्य धाम
ṛṣiṃ sanātanatabhaṃ vipaścitaṃ
vācaḥsamudraṃ kalaśaṃ yatīnām |
ariṣṭanemiṃ garuḍaṃ suparṇaṃ
hariṃ prajānāṃ bhuvanasya dhāma
सहस्रशीर्षं पुरुषं पुराण-
मनादिमध्यान्तमनन्तकीर्तिम् ।
शुक्रस्य धातारमजं च नित्यं
परं परेषां शरणं प्रपद्ये
sahasraśīrṣaṃ puruṣaṃ purāṇa-
manādimadhyāntamanantakīrtim |
śukrasya dhātāramajaṃ ca nityaṃ
paraṃ pareṣāṃ śaraṇaṃ prapadye
त्रैलोक्यनिर्माणकरं जनित्रं
देवासुराणामथ नागरक्षसाम् ।
नराधिपानां विदुषां प्रधान-
मिन्द्रानुजं तं शरणं प्रपद्ये
trailokyanirmāṇakaraṃ janitraṃ
devāsurāṇāmatha nāgarakṣasām |
narādhipānāṃ viduṣāṃ pradhāna-
mindrānujaṃ taṃ śaraṇaṃ prapadye
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)