अध्याय 70: धृतराष्ट्र श्रीकृष्ण की शरण लेते हैं

चक्षुष्मतां वै स्पृहयामि सञ्जय
द्रक्ष्यन्ति ये वासुदेवं समीपे ।
विभ्राजमानं वपुषा परेण
प्रकाशयन्तं प्रदिशो दिशश्च

cakṣuṣmatāṃ vai spṛhayāmi sañjaya
drakṣyanti ye vāsudevaṃ samīpe |
vibhrājamānaṃ vapuṣā pareṇa
prakāśayantaṃ pradiśo diśaśca

ईरयन्तं भारतीं भारताना-
मभ्यर्चनीयां शङ्करीं सृञ्जयानाम् ।
बुभूषद्भिर्गर्हणीयामनिन्द्यां
परासूनामग्रहणीयरूपाम्

īrayantaṃ bhāratīṃ bhāratānā-
mabhyarcanīyāṃ śaṅkarīṃ sṛñjayānām |
bubhūṣadbhirgarhaṇīyāmanindyāṃ
parāsūnāmagrahaṇīyarūpām

समुद्यन्तं सात्वतमेकवीरं
प्रणेतारमृषभं यादवानाम् ।
निहन्तारं क्षोभणं शात्रवाणां
मुञ्चन्तं च द्विषतां वै यशांसि

samudyantaṃ sātvatamekavīraṃ
praṇetāramṛṣabhaṃ yādavānām |
nihantāraṃ kṣobhaṇaṃ śātravāṇāṃ
muñcantaṃ ca dviṣatāṃ vai yaśāṃsi

द्रष्टारो हि कुरवस्तं समेता
महात्मानं शब्रुहणं वरेण्यम् ।
ब्रुवन्तं वाचमनृशंसरूपां
वृष्णिश्रेष्ठं मोहयन्तं मदीयान्

draṣṭāro hi kuravastaṃ sametā
mahātmānaṃ śabruhaṇaṃ vareṇyam |
bruvantaṃ vācamanṛśaṃsarūpāṃ
vṛṣṇiśreṣṭhaṃ mohayantaṃ madīyān

ऋषिं सनातनतभं विपश्चितं
वाचःसमुद्रं कलशं यतीनाम् ।
अरिष्टनेमिं गरुडं सुपर्णं
हरिं प्रजानां भुवनस्य धाम

ṛṣiṃ sanātanatabhaṃ vipaścitaṃ
vācaḥsamudraṃ kalaśaṃ yatīnām |
ariṣṭanemiṃ garuḍaṃ suparṇaṃ
hariṃ prajānāṃ bhuvanasya dhāma

सहस्रशीर्षं पुरुषं पुराण-
मनादिमध्यान्तमनन्तकीर्तिम् ।
शुक्रस्य धातारमजं च नित्यं
परं परेषां शरणं प्रपद्ये

sahasraśīrṣaṃ puruṣaṃ purāṇa-
manādimadhyāntamanantakīrtim |
śukrasya dhātāramajaṃ ca nityaṃ
paraṃ pareṣāṃ śaraṇaṃ prapadye

त्रैलोक्यनिर्माणकरं जनित्रं
देवासुराणामथ नागरक्षसाम् ।
नराधिपानां विदुषां प्रधान-
मिन्द्रानुजं तं शरणं प्रपद्ये

trailokyanirmāṇakaraṃ janitraṃ
devāsurāṇāmatha nāgarakṣasām |
narādhipānāṃ viduṣāṃ pradhāna-
mindrānujaṃ taṃ śaraṇaṃ prapadye